(၂၄) အဟံ၊ ငါမေတ္တိကာသည်။ ဒုက္ခိတာ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့ရောက်သည်။ ခေါ၊ စင်စစ်။ ကိဉ္စာပိအမှိ၊ အကယ်၍ဖြစ်၏။ ဒုဗ္ဗလာ၊ အားနည်းသည်ဖြစ်၍။ ဂတယောဗ္ဗနာ၊ အိုမင်းသောအရွယ်သို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ဒဏ္ဍံ၊ တောင်ဝှေးကို။ ဩလုဗ္ဘ၊ ထောက်၍။ ကိဉ္စာပိဂစ္ဆာမိ၊ အကယ်၍ကားသွားရ၏။ တထာပိ၊ ထိုသို့သွားရသော်လည်း။ ပဗ္ဗတံ၊ တောင်ထက်သို့။ အဘိရူဟိယ၊ တက်၏။ ။

သံဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်ကို။ နိက္ခိပိတွာန၊ ချထားခဲ့၍။ ပတ္တကဉ္စ၊ သုံးဆောင်သောမြေသပိတ်ကိုလည်း။ နိကုဇ္ဇိယ၊ မှောက်ခဲ့၍။ သေလမှိ၊ ကျောက်ဖျာပေါ်၌။ နိသိန္နာစ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုပွါးစေလျက်နေသည်လည်း။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ အထပစ္ဆာ၊ ထိုနောင်မှ။ မေ၊ ငါ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဝိမုစ္စိ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်ပြီ။ မယာ၊ ငါမေတ္တိကာသည်။ တိဿောဝိဇ္ဇာ၊ သုံးပါးသောဝိဇ္ဇာတို့သို့။ အနုပ္ပတ္တာ၊ ရောက်အပ်ကုန်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။ ကတံ၊ လိုက်နာအပ်ပြီ။ ။

မေတ္တိကာ၊ မေတ္တိကာထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။