(၃၂) အဟံ၊ ငါသည်။ ဒိဝါဝိဟာရာ၊ ‌ နေသန့်ရာအရပ်မှ။ နိက္ခမ္မ၊ ထွက်၍။ ဂိဇ္ဈကုဋမှိပဗ္ဗတေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ထက်၌။ နိသိန္နာ၊ ထိုင်နေလျက်။ နာဂံ၊ ဆင်ကို။ ဩဂါယှ၊ စန္ဒဘာဂါမြစ်သို့သက်ပြီး၍။ ဥတ္တိဏ္ဏံ၊ တက်လတ်သည်ကို။ နဒီတီရမှိ၊ စန္ဒဘာဂါမြစ်ကမ်းနား၌။ အဒ္ဒသံ၊ မြင်၏။ ။

ပုရိသော၊ ဆင်ထိန်းယောက်ျားသည်။ အင်္ကုသံ၊ ချွန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ပါဒံ၊ ခြေကို။ ဒေဟီဟိ၊ ပေးလောဟူ၍။ ယာစတိ၊ တောင်း၏။ နာဂေါ၊ ဆင်သည်။ ပါဒံ၊ ခြေကို။ ပသာရတိ၊ ဆန့်၏။ ပုရိသော၊ ဆင်ထိန်းယောက်ျားသည်။ နာဂံ၊ ဆင်သို့။ အာရုဟိ၊ တက်၏။ ။

အဒန္တံ၊ ရှေး၌မဆုံးမသေးဘဲလျက်။ ဒမိတံ၊ ယဉ်ကျေးသောအဖြစ်သို့ရောက်သော။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။ ဝသံ၊ အလိုသို့။ ဂတံ၊ လိုက်သောဆင်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ တတော၊ ထိုဆင်ကိုမြင်ပြီးသည်မှနောက်၌။ တာယ၊ ထိုဆင်၏အမူအရာကြောင့်။ ဝနံ၊ တောသို့။ ဂတာ၊ သွားလေသည်ဖြစ်၍။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ သမာဓေမိခလု၊ တည်ကြည်စေသည်သာလျှင်တည်း။ ။

ဒန္တိကာ၊ ဒန္တိကာမည်သော။ ဟတ္တာရောဟဓီကာ၊ ဆင်ထိန်းသမီးထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။။