(၄၂) အဂ္ဂိံ၊ နတ်ကိုလည်းကောင်း။ စန္ဒဉ္စ၊ လဆန်းပက္ခ၏နှစ်ရက်နေ့လကိုလည်းကောင်း။ သူရိယဉ္စ၊ နေကိုလည်းကောင်း။ ဒေဝတာ၊ နတ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ နမဿိံ၊ ရှိခိုးပြီ။ နဒီတိတ္ထာနိ၊ မြစ်ဆိပ်တို့ကို။ ဂန္တ့န၊ သွား၍။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဥဒကံ၊ ရေသို့။ ဩရုဟာမိ၊ သက်၏။ ။

ဗဟူဝတသမာဒါနာ၊ ငါးပါးသောပူဇော်ခြင်းစသော များစွာသောအကျင့်ကို ဆောက်တည်သည်ဖြစ်၍။ သီသဿ၊ ဦးခေါင်း၏။ အဍ္ဎံ၊ ထက်ဝက်သောဆံကို။ ဩလိခိံ၊ အပြီးရိပ်၏။ ဆမာယံ၊ မြေ၌။ သေယျံ၊ အိပ်ခြင်းကို။ ကပ္ပေမိ၊ ပြု၏။ အဟံ၊ ငါသည်။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အခါ၌။ ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။ နဘုဉ္ဇိံ၊ မစား။ ။

ဝိဘူသာမဏ္ဍနရတာ၊ အဝတ်တန်ဆာပန်းနံ့သာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ခြင်း၌မွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍။ နှာပနုစ္ဆာဒနေဟိစ၊ ရေချိုးခြင်းချေးပွတ်ခြင်းတို့ဖြင့်လည်း။ ဣမံကာယံ၊ ဤကိုယ်ကို။ ဥပကာသိံ၊ ခြီးမြှောက်ပြီ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ခြီးမြှောက်သည်ရှိသော်။ ကာမရာဂေန၊ ကာမရာဂဖြင့်။ အဋ္ဋိတာ၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။ အဟောသိံ၊ ဖြစ်ပြီ။ ။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ သန္ဓံ၊ မဟာမောဂ္ဂလာနထေရ်၏အထံ၌ အဆုံးအမခံသဖြင့် သာသနာတော်၌ယုံကြည်ခြင်းကို။ လဘိတွာန၊ ရ၍။ အနဂါရိယံ၊ ရဟန်းတို့ဘောင်၌။ ပဗ္ဗဇ္ဇိံ၊ ရဟန်းပြု၏။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ယထာဘူတံ၊ ‌မဖောက်မပြန်ဟုတ်မှန်စွာ။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ကာမရာဂေါ၊ ကာမရာဂကို။ သမူဟတော၊ နှုတ်အပ်ပြီ။ ။

သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ဘဝါ၊ ဘဝတို့ကို။ သမုစ္ဆိန္နာ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဣစ္ဆာစ၊ အလိုရမက်ကိုလည်းကောင်း။ ပတ္ထနာပိစ၊ ဘဝ၌ တောင့်တခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သရစ္ဆိန္နာ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်အပ်ပြီ။ သဗ္ဗသံယောဂဝိသံယုတ္တာ၊ ခပ်သိမ်းသောယောဂတို့မှကင်းသည်ဖြစ်၍။ စေတသော၊ စိတ်၏။ သန္တိံ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို။ ပါပုဏိ၊ ရပြီ။ ။

နန္ဒုတ္တရာထေရီ၊ နန္ဒုတ္တရာထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာ၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။