(၃၄) ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုလ်ပြည်၌။ ဝသန္တာ၊ နေကုန်သော။ ဣမေမနုဿာ၊ ဤလူတို့သည်။ ကိံ၊ အဘယ်အမှုကို။ ကတာ၊ ပြုကုန်ဘိသနည်း။ မဓုပီတာဝ၊ ပျားရည်ကိုသောက်ကုန်သောသူတို့ကဲ့သို့။ အစ္ဆရေ၊ နေကုန်ဘိ၏။ ယေ၊ အကြင်ရာဇဂြိုလ်ပြည်သားတို့သည်။ ဗုဒ္ဓသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရားအဆုံးအမတော်ကို။ ဒေသေန္တိံ၊ ဟော‌တတ်သော။ သုက္ကံ၊ သုက္ကာထေရီမသို့။ နဥပါသန္တိ၊ မဆည်းကပ်ကုန်။ တေ၊ ထိုရာဇဂြိုလ်ပြည်သားတိို့သည်။ ကိံ၊ အဘယ်အမှုကို။ ကတာ၊ ပြုကုန်ဘိသနည်း။ ။

အပ္ပဋိဝါနိယံ၊ မဆုတ်နစ်သော အဖြစ်ကို‌ဆောင်တတ်သော။ အသေစနံ၊ သွန်းခြင်းငှါမထိုက်သော။ ဩဇဝံ၊ ဩဇာရှိသော။ တဉ္စ၊ ထိုသုက္ကာ‌ထေရီမဟောတော်မူသောတရားကိုလည်း။ ဝလာဟကံ၊ တိမ်တိုက်ကြားမှထွက်သောရေကို။ အဒ္ဓဂူ၊ ခရီးသွားတို့သည်။ ပီဝန္တိဣဝ၊ သောက်ကုန်သကဲ့သို့။ သပ္ပညာ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ပိဝန္တိမညေ၊ သောက်ကုန်သကဲ့သို့နာကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရုက္ခေစ၊ စင်္ကြံဦးသစ်ပင်၌။ အဓိဝတ္ထာ၊ စောင့်သော။ ဒေဝတာ၊ နတ်သည်။ အာဟ၊ ဆို၏။

ယာသုက္ကာ၊ အကြင်သုက္ကထေရီမသည်။ သုက္ကေဟိ၊ ဖြူစင်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ လောကုတ္တရာတရားတို့နှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံသည်။ ဝီတရာဂါ၊ တပ်ခြင်းကင်းသည်။ သမာဟိတာ၊ တည်ကြည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာ၊ ထိုသုက္ကထေရီမသည်။ သဝါဟနံ၊ ဗိုလ်ပါနှင့်တကွသော။ မာရံ၊ ကိလေသာမာရ်ကို။ ဇေတွာ၊ အောင်ပြီး၍။ အန္တိမံ၊ အဆုံးစွန်ဖြစ်သော။ ဒေဟံ၊ ကိုယ်ကို။ ဓာရေဟိ၊ ဆောင်ရ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သုက္ကာ၊ သုက္ကာထေရီမသည်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ။

သုက္ကာ၊ သုက္ကာထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။