(၂၆) အမ္မ၊ အမိပဒုမဝတီ။
တွံ၊ သင်သည်။
ဣမံကာယံ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကို။
ပါဒတလာ၊ ခြေဖဝါးအပြင်မှ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်ဆံဖျားတိုင်အောင်လည်းကောင်း။
ကေသမတ္ထကာ၊ ဆံဖျားမှ။
အဓောစ၊ အောက်ခြေဖဝါးတိုင်အောင်လည်းကောင်း။
အသုစိံ၊ အထူးထူးအပြားပြားသောမစင်အတိ။
ပူတိဂန္ဓိကံ၊ ပုပ်သောအနံ့တို့ဖြင့်လှိုင်၏ဟူ၍။
ပစ္စဝေက္ခဿု၊ ဉာဏ်မျက်စိဖြင့်အဖန်တလဲလဲဆင်ခြင်လေလော။ ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ငါ၏သားအဘယထေရ်ဆုံးမသောအတိုင်း။
ဝိဟရမာနာယ၊ နေသောငါပဒုမဝတီသည်။
သဗ္ဗော၊ ခပ်သိမ်းသော။
ရာဂေါ၊ ရာဂကို။
သမူဟတော၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်အကြွင်းမဲ့ပယ်အပ်ပြီ။
ပရိဠာဟော၊ ကိလေသာတည်းဟူသောပူပန်ခြင်းကို။
သမုစ္ဆိန္နော၊ ကောင်းစွာဖြတ်အပ်ပြီ။
သီတိဘူတာ၊ ကိလေသာတို့၏ငြိမ်းရာဖြစ်သောနိဗ္ဗာန်သို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။
နိဗ္ဗုတာ၊ ငြိမ်းသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ။
အဘယမာတာ၊ အဘယမယ်တော်သည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။