၄၊ စတုက္ကနိပါတော
(၃၇) ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ပုတ္တော၊ သားတော်ဖြစ်ထသော။
ဒါယာဒေါ၊ လောကုတ္တရာတရားတည်းဟူသောအမွေကိုခံထိုက်ထသော။
ကဿပေါ၊ ကဿပအနွယ်ဖြစ်ထသော။
သုသမာဟိတော၊ ကောင်းစွာတည်ကြည်သောစိတ်လည်းရှိထသော။
ယော၊ အကြင်မဟာကဿပထေရ်သည်။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
နိဝါသံ၊ နေခဲ့ဖူးသောမိမိခန္ဓာအစဉ်သူတပါးခန္ဓာအစဉ်ကို။
အဝေဒိ၊ သိတော်မူပြီ။
သဂ္ဂါပါယဉ္စ၊ နတ်ဘုံအပယ်ဘုံကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် မြင်၏။ ။
အထော၊ ထိုမှတပါး။
ဇာတိက္ခယံ၊ ဇာတိ၏ကုန်ကြောင်းဖြစ်သောအရဟတ္တဖိုလ်သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်၏။
အဘိညာယ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။
ဝေါသိတော၊ ရဟန်းကိစ္စပြီးခြင်းသို့ရောက်၏။
မုနိ၊ အာသဝက္ခယဉာဏ်တည်းဟူသောအထွတ်သို့ရောက်၏။
တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဧတာဟိဝိဇ္ဇာဟိ၊ ထိိုဝိဇ္ဇာတို့ဖြင့်။
တေဝိဇ္ဇော၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့်ပြည့်စုံသောသူသည်။
ဗြာဟ္မဏော၊ မကောင်းမှုကိုအပပြုပြီးသောရဟန္တာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ။
သထေဝ၊ ထိုမဟာကဿပအတူသာလျှင်။
သဒ္ဒါကာပိလာနိ၊ သဒ္ဒကာပိလာနီသည်လည်း။
တေဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့်ပြည့်စုံ၏။
မစ္စုဟာယိနီ၊ သေခြင်း၏အကြောင်းကိုပယ်အပ်ပြီး။
သဝါဟနံ၊ ဗိုလ်ပါနှင့်တကွသော။
မာရံ၊ ကိလေသာမာရ်ကို။
ဇေတွာ၊ အောင်ပြီး၍။
အန္တိမံ၊ အဆုံးစွန်ဖြစ်သော။
ဒေဟံ၊ ကိုယ်ကို။
ဓါရေတိ၊ ဆောင်၏။ ။
လောကေ၊ လောက၌။
အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုကုန်၏။
တေ၊ ထိုနှစ်ယောက်သောငါတို့သည်။
ဒန္တာ၊ ထိုစိတ်ကိုဆုံးမအပ်ကုန်ပြီးသည်။
ခီဏာသဝါ၊ ကုန်ပြီးသော။
အာသဧဝါ၊ တရားရှိကုန်သည်။
အမှ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
သီတိဘူတာ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောပူပန်ခြင်းမရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်ငြိမ်းခြင်းသို့ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိဗ္ဗူတာ၊ ငြိမ်းကုန်သည်။
အမှ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ။
ဘဒ္ဒါကာပိလာနိ၊ ဘဒ္ဒကာပိလာနိမည့်သောထေရီမသည်။
က္ကုမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။
စတုက္ကနိပါတော၊ စတုက္ကနိပါတ်သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။