(၄၃) သဒ္ဓါယ၊ သဒ္ဓါယုံကြည်ခြင်းဖြင့်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာထောင်သော လူ၏ဘောင်မှ။ နိက္ခမိထွာ၊ ထွက်၍။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းဘောင်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာန၊ ရဟန်းပြုလျက်။ လာဘသက္ကာရဥဿုက္ကာ၊ လာဘ်ပူဇော် သက္ကာရ၌ လုံ့လပြုသည်ဖြစ်၍။ တေနတေန၊ ထိုထိုများသော အကြားအမြင် တရားစကား အစရှိသော လာဘ်ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းဖြင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝိစရိံ၊ ကျင့်၏။ ။

ပရမံ၊ မြတ်သော။ အတ္ထံ၊ စျာန်ဝိပဿနာမဂ်ဖိုလ်စသော အကျိုးကို။ ရိဉ္စိတွာ၊ စွန့်၍။ ဟီနံ၊ ယုတ်သော။ အတ္ထံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးတည်းဟူသောအကျိုးကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ အသေဝိံ၊ မှီဝဲ့ပြီ။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ဝသံ၊ နိုင်ငံသို့။ ဂန္တွာ၊ လိုက်၍။ သာမညတ္ထံ၊ ရဟန်းကိစ္စကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ နိရဇ္ဇံ၊ မသိ။

တဿာမေ၊ ထိုငါအား။ ဝိဟာရကေ၊ နေရာတိုက်ခန်း၌။ နိသိန္နာယ၊ ထိုင်နေစဉ်။ သံဝေဂေါ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသည်။ အဟု၊ ဖြစ်၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ တဏှာယ၊ ပစ္စည်း၌တပ်မက်မောခြင်း၏။ ဝသံ၊ နိုင်ငံသို့။ အာဂတာ၊ လိုက်သည်ဖြစ်၍။ ဥမ္မဂ္ဂပဋိပန္နာ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏သွားမြဲမဟုတ်သောခရီးသို့သွားသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ခဲ့၏။ ။

မယှံ၊ ငါ၏။ ဇိဝိတံ၊ အသက်သည်။ အပ္ပကံ၊ နည်း၏။ ဇရာဗျာဓိစ၊ အိုခြင်းနာခြင်းသည်လည်း။ မဒ္ဒတိ၊ နှိပ်စက်အပ်၏။ အယံကာလော၊ ဤခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း။ ပုရာဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်စီးလတ္တံ့။ မေ၊ ငါ့အား။ ပမဇ္ဇိတုံ၊ မေ့လျော့၍နေခြင်းငှါ။ နကာလော၊ ဗုဒ္ဓပ္ပါဒနဝမခဏဟုဆိုအပ်သော ကာလမဟုတ်သေး။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တဿာမေ၊ ထိုငါ့အား။ သံဝေဂေါ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသည်။ အဟု၊ ဖြစ်၏။ ။

အဟံ၊ ငါသည်။ ခန္ဓာနံ၊ ဥပဒါနက္ခန္ဓာတို့၏။ ဥဒယဗ္ဗယံ၊ ဖြစ်ခြင်းပျက်ခြင်းကို။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း။ အပေက္ခန္တီ၊ ဆင်ခြင်သည်ရှိသော်။ ဝိမုတ္တစိတ္တာ၊ ကိလေသာဘဝတို့မှလွတ်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥဋ္ဌာသိံ၊ ဘဝမှထမြောက်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။ ကတံ၊ လိုက်နာရပြီ။ ။

မိတ္တာကာဠီ၊ မတ္တကာထီမည်သောထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။