(၂၉) ယတော၊ အကြင်အခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ပဗ္ဗဇိတာယ၊ ရဟန်းပြုသော။ မေ၊ ငါ့အား။ ပဏ္ဏဝီသတိဝဿာနိ၊ နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တို့သည်။ အတိက္ကန္တာနိ၊ လွန်ကုန်၏။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သောကာလပတ်လုံး။ အဟံ၊ ငါသည်။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ သမံ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို။ ကုဒါစနံ၊ တရံတဆစ်မျှ။ လဒ္ဓံ၊ ရအပ်သည်ကို။ နာဘိဇာနာမိ၊ မသိစဖူး။ ။

စေတသော၊ စိတ်၏။ သန္တိံ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို။ အလဒ္ဓါ၊ မရသောကြောင့်။ စိတ္တေ၊ စိတ်၌။ အဝသဝတ္တိနီ၊ အလိုသို့မလိုက်နိုင်သည်။ ဟောမိ၊ ဖြစ်၏။ တတော၊ ထိုသို့မလိုက်နိုင်ခြင်းကြောင့်။ ဇိနသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရားအဆုံးအမတော်ကို။ သရိတွာ၊ အောက်မေ့၍။ သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။ အာပါဒိံ၊ ရောက်ပြီ။ ။

ဗဟူဟိ၊ များစွာကုန်သော။ ဒုက္ခဓမ္မေဟိ၊ ဆင်းရဲခြင်းသဘောတို့ဖြင့်။ ဖုဋ္ဌာယ၊ နှိပ်စက်အပ်ထသော။ အပ္ပမာဒရတာယ၊ မမေ့မလျော့ခြင်း၌မွေ့လျော်ထသော။ မေမယာ၊ ငါသည်။ တဏှက္ခယော၊ တဏှာ၏ကုန်ရာဖြစ်သောနိဗ္ဗန်သို့။ အနုပ္ပတ္တော၊ ရောက်အပ်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။ ကတံ၊ လိုက်နာရပြီ။ ။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ မေ၊ ငါသည်။ သတ္တမိရတ္တိံ၊ ထိတ်လန့်သည်မှခုနစ်ရက်မြောက်သောညဉ့်၌။ ယတောယသ္မာကာရဏာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တဏှာ၊ တဏှာကို။ ဝိသောသိတာ၊ ခြောက်စေအပ်ပြီ။ တတောတသ္မာကာရဏာ၊ ထိုကြောင့်။ ကတံ၊ လိုက်နာရပြီ။ ။

အညတရာ၊ တစ်ယောက်သော။ သာမာ၊ သာမာမည်သောထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။