၂၊ ဒုကနိပါတ်
(၁၉) နန္ဒေ၊ နန္ဒမည်သော သိက္ခမာန်။
ဣမံကာယံ၊ ဤကိုယ်ကို။
အာတုရံ၊ ကျင်နာခြင်းရှိ၏ဟူ၍လည်းကောင်း။
အသုစိံ၊ မစင်ကြယ်သောကိုယ်ဟူ၍လည်းကောင်း။
ပူတိံ၊ အကောင်ပုပ်ဟူ၍လည်းကောင်း။
သမုဿယံ၊ ဆံစသည်တို့၏စုဝေးရာဟူ၍လည်းကောင်း။
ပညာ၊ ပညာမျက်စိဖြင့်။
ပဿ၊ ရှုလော။
ဧကဂ္ဂံ၊ တခုသောအာရုံရှိသော။
သုသမာဟိတံ၊ ကောင်းစွာတည်ကြည်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အသုဘာယ၊ အသုဘဘာဝနာဖြင့်။
ဘာဝေဟိ၊ ပွါးစေလော။ ။
အနိမိတ္တံဝ၊ ရာဂဒေါသမောဟတည်းဟူသောနိမိတ်ကင်းသောစိတ်ကိုလည်း။
ဘာဝေဟိ၊ ပွါးစေလော။
မာနာနုသယံ၊ မာနာနုသယကို။
ဥဇ္ဇဟ၊ စွန့်လော။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။
မာနာဘိသမယာ၊ မာန်ထောင်လွှားခြင်းကိုပယ်သောကြောင့်။
ဥပသန္တာ၊ ကိလေသာငြိမ်းသည်ဖြစ်၍။
စရိဿသိ၊ နေရလတ္တံ့။ ။
ဣတ္ထံ၊ ဤသို့လျှင်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
နန္ဒံ၊ နန္ဒာမည်သော။
သိက္ခမာနံ၊ သိက္ခာမာန်ကို။
ဣမာဟိဂါထာဟိ၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောနှစ်ဂါထာတို့ဖြင့်။
အဘိဏှံ၊ မပြတ်။
ဩဝဒတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ ။
(၂၀) သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော။
ယေဣမေဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ အကြင်ဗောဇ္ဈင်တရားတို့သည်။
နိဗ္ဗာနပတ္တိယာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ခြင်း၏။
မဂ္ဂါ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
တေ၊ ထိုဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။
ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒေသိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။
တထာ၊ ထိုဘုရားဟောတော်မူတိုင်း။
မယာ၊ ငါသည်။
ဘာဝိတာ၊ ပွါးစေအပ်ကုန်ပြီ။ ။
မေ၊ ငါသည်။
သောဘဂဝါ၊ ထိုဓမ္မကာယဖြစ်သောဘုရားမြတ်စွာကို။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဒိဋ္ဌော၊ မြင်အပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
မေ၊ ငါ၏။
အယံသမုဿယော၊ ဤခန္ဓာကိုယ်သည်။
အန္တိမာ၊ အဆုံးစွန်သောကိုယ်တည်း။
ဇာတိသံသာရော၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းတည်းဟူသောသံသရာသည်။
ဝိခီဏော၊ ကုန်ပြီ။
ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန်ဘဝသစ်၌ဖြစ်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ။
ဇေန္တီ၊ ဇေန္တီထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၁) သုမုတ္တိကေ၊ ကောင်းစွာလွတ်ပြီးသောရဟန်းမိန်းမ။
တွံ၊ သင်သည်။
သုမုတ္တိကာ၊ လူအဖြစ်မှကောင်းစွာလွတ်လေစွ။
အဟံ၊ ငါသုမင်္ဂလ၏အမိသည်။
မုသလဿ၊ ကျည်ပွေ့မှ။
သာဓုမုတ္တိကာ၊ ကောင်းစွာလွတ်သည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။
မေ၊ ငါ၏။
အဟိရိကော၊ အရှက်မရှိသော။
သာမိကော၊ ဒေါင်းရွေးသမားလင်ကိုလည်းကောင်း။
ဆတ္တကံဝါပိ၊ ရောင်း၍အသက်မွေးခြင်းငှါပြုအပ်သောထီးကိုလည်းကောင်း။
မေမယာ၊ ငါသည်။
နရုစ္စတိ၊ မနှစ်သက်အပ်။
မေ၊ ငါ၏။
ဥက္ခလိကာ၊ လူဖြစ်စင်ကထမင်းအိုးသည်။
ဒလိဒ္ဒဘာဝါဒလိဒ္ဒဘာဝေန၊ ဆင်းရဲသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဝါယတိ၊ ရေမြွေအနံ့ကိုလှိုင်စေ၏။
တတော၊ ထိုထမင်းအိုးမှ။
သာဓုမုတ္တိကာ၊ ကောင်းစွာလွတ်သည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။ ။
အဟံ၊ ငါသုမင်္ဂလအမိသည်။
ရာဂဉ္စ၊ ကိလေသာတို့၏အကြီးဖြစ်သောရာဂကိုလည်းကောင်း။
ဒေါသဉ္စ၊ ကိလေသာတို့၏အကြီးဖြစ်သောဒေါသကိုလည်းကောင်း။
ဝိစ္ဆိန္ဒိံ၊ ဖျက်ဆီးရပြီ။
ဣတိဣမိနာသဒ္ဒေန၊ ဤနှီးတို့ကိုယက်သောအသံစသည်နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ဝိဟနာမိ၊ ပယ်စွန့်ရပြီ။
သာအဟံ၊ ထိုငါသုမင်္ဂလအမိသည်။
ရုက္ခမူလံ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသစ်ပင်ရင်းသို့။
ဥပဂမ္မ၊ ကပ်လေ၍။
အဟောသုခန္တိ၊ ဪချမ်းသာစွဟုနှလုံးပြု၍။
သုခတော၊ ချမ်းသာသောအားဖြင့်။
ဈာယာမိ၊ လောကီဈာန်ဖိုလ်ဈာန်ကိုဝင်စား၏။ ။
အညတရာ၊ တစ်ယောက်သော။
အပညာတာ၊ မထင်ရှားသော။
ထေရီ၊ မထေလက္ခာဏာနှင့်ပြည့်စုံသော။
ဘိက္ခုနီ၊ သုမင်္ဂလ၏အမိဖြစ်သောရဟန်းမိန်းမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၂) ကာသိဇနပဒေါ၊ ကာသိတိုင်း၌ဖြစ်သောအစွန်ဇနပုဒ်သည်။
ယာဝယတ္တကော၊ အကြင်တစ်ထောင်မျှလောက်အတိုင်းအရှည်ရှိသည်။
အသိ၊ ဖြစ်၏။
တတ္တကော၊ ထိုမျှလောက်အတိုင်းအရှည်ရှိသောအစွန်ဇနပုဒ်သည်။
မေ၊ ငါအဍ္ဎကာသိ၏။
သုင်္ကော၊ အခွန်သည်။
အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။
တံ၊ ထိုငါးရာမျှလောက်သောဥစ္စာကို။
အဂ္ဃံကတွာ၊ အတိုးပြု၍။
နိဂမော၊ နိဂုံး၌နေသောလူအပေါင်းသည်။
အဍ္ဎေန၊ ထက်ဝက်အားဖြင့်။
အဂ္ဃံ၊ မှီဝဲတိုးပေးရခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဌပေသိ၊ အဍ္ဎကာသိဟူသောအမည်၏အစွမ်းဖြင့်ထားပြီ။ ။
အထ၊ ထိုနောင်မှ။
အဟံ၊ ပြည့်တန်ဆာမဖြစ်သောငါသည်။
ရူပေ၊ အဆင်း၌။
နိဗ္ဗိန္ဒ၊ အနိစ္စဒုက္ခ အသုဘဟုရှု၍ငြီးငွေ့ပြီ။
နိဗ္ဗိန္ဒဉ္စနိဗ္ဗိန္ဒန္ဒီ၊ ငြီးငွေ့သည်ဖြစ်၍လည်း။
အဟံ၊ ငါအဍ္ဎကာသိသည်။
ဝိရဇ္ဇိံ၊ တပ်ခြင်းကင်းပြီ။
ပုနဇာတိံ၊ တဖန်ပဋိသန္ဓေနေခြင်းရှိသော။
သံသာရံ၊ သံသရာ၌။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
မာသန္ဓာဝေယျံ၊ မကျင်လည်းရအံ့သတည်း။
မယာ၊ ငါအဍ္ဎကာသိသည်။
တိဿောဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးတို့ကို။
သစ္ဆိကတာ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်ကုန်ပြီ။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။
ကတံ၊ လိုက်နာရပြီ။ ။
အဍ္ဎကာသိ၊ အဍ္ဎကာသိထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၃) အဟံ၊ ငါစိတ္တာသည်။
ခေါ၊ စင်စစ်။
ကိသိကာ၊ ကြုံသောကိုယ်ရှိသည်။
ကိဉ္စာပိအမှိ၊ အကယ်၍ကားဖြစ်၏။
ဂိလာနာ၊ နာသည်ဖြစ်၍။
ဗာဠှဒုဗ္ဗလာ၊ အလွန်အားနည်းသည်ဖြစ်၍။
ဒဏ္ဍံ၊ တောင်ဝှေးကို။
ဩလုဗ္ဘ၊ ထောက်၍။
ကိဉ္စာပိဂစ္ဆာမိ၊ အကယ်၍ကားသွားရ၏။
တထာပိ၊ ထိုသို့သွားရသော်လည်း။
ပဗ္ဗတံ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ထက်သို့။
အဘိရူဟိယ၊ တက်လတ်၍။ ။
သံဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်ကို။
နိက္ခိပိတွာန၊ ချထားခဲ့၍။
ပတ္တကဉ္စ၊ သုံးဆောင်သောမြေသပိတ်ကိုလည်း။
နိကုဇ္ဇိယ၊ မှောက်ခဲ့၍။
သေလေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ထက်၌။
နိသိန္နာ၊ ထိုင်နေသည်ဖြစ်၍။
တမောခန္ဓံ၊ မောဟအစုကို။
ပဒါလိယ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသောပုဆိန်ဖြင့်ခွဲ၍။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ခမ္ဘေသိ၊ နောင်မဖြစ်စေသောအားဖြင့်ခွါပြီ။ ။
စိတ္တာ၊ စိတ္တထေရီသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၄) အဟံ၊ ငါမေတ္တိကာသည်။
ဒုက္ခိတာ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့ရောက်သည်။
ခေါ၊ စင်စစ်။
ကိဉ္စာပိအမှိ၊ အကယ်၍ဖြစ်၏။
ဒုဗ္ဗလာ၊ အားနည်းသည်ဖြစ်၍။
ဂတယောဗ္ဗနာ၊ အိုမင်းသောအရွယ်သို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။
ဒဏ္ဍံ၊ တောင်ဝှေးကို။
ဩလုဗ္ဘ၊ ထောက်၍။
ကိဉ္စာပိဂစ္ဆာမိ၊ အကယ်၍ကားသွားရ၏။
တထာပိ၊ ထိုသို့သွားရသော်လည်း။
ပဗ္ဗတံ၊ တောင်ထက်သို့။
အဘိရူဟိယ၊ တက်၏။ ။
သံဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်ကို။
နိက္ခိပိတွာန၊ ချထားခဲ့၍။
ပတ္တကဉ္စ၊ သုံးဆောင်သောမြေသပိတ်ကိုလည်း။
နိကုဇ္ဇိယ၊ မှောက်ခဲ့၍။
သေလမှိ၊ ကျောက်ဖျာပေါ်၌။
နိသိန္နာစ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုပွါးစေလျက်နေသည်လည်း။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။
အထပစ္ဆာ၊ ထိုနောင်မှ။
မေ၊ ငါ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိမုစ္စိ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်ပြီ။
မယာ၊ ငါမေတ္တိကာသည်။
တိဿောဝိဇ္ဇာ၊ သုံးပါးသောဝိဇ္ဇာတို့သို့။
အနုပ္ပတ္တာ၊ ရောက်အပ်ကုန်ပြီ။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။
ကတံ၊ လိုက်နာအပ်ပြီ။ ။
မေတ္တိကာ၊ မေတ္တိကာထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၅) အဟံ၊ ငါမိတ္တာသည်။
ပက္ခဿ၊ တခုသောပက္ခ၏။
စာတုဒ္ဒသိံ၊ တစ်ဆယ့်လေးရက်မြောက်သောနေ့၌လည်းကောင်း။
ပဉ္စဒ္ဒသိံ၊ တစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်သောနေ့၌လည်းကောင်း။
ယာအဋ္ဌမီ၊ အကြင်ရှစ်ရက်မြောက်သောနေ့သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တဿံအဋ္ဌမီယဉ္စ၊ ထိုရှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌လည်းကောင်း။
ပါဋိဟာရိယပက္ခဉ္စ၊ နှစ်တိုင်းနှစ်တိုင်းသောအဖန်တလဲလဲအောင်အပ်ဖြစ်စေအပ်သောကြောင့်ပါဋိဟာရိယမည်သောနေ့တိုင်းအမြဲစောင့်အပ်သောဥပုသ်ကိုလည်းကောင်း။
ဒေဝကာယာဘိနန္ဒိနီ၊ စတုမဟာရာဇ်နတ်ဘုံကိုတောင့်တသည်ဖြစ်၍။
အဋ္ဌင်္ဂသုသမာဂတံ၊ သူ၏အသက်ကိုသတ်ခြင်းမှကြဉ်ခြင်းအစရှိသောအင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံသော။
ဥပေါသထံ၊ ဥပုသ်ကိုလည်းကောင်း။
ဥပဂစ္ဆိံ၊ စောင့်သုံးပြီ။
သာ၊ ထိုငါမိတ္တာသည်။
အဇ္ဇ၊ ယခုနေ့၌။
ဧကေနဘတ္တေန၊ တစ်ကြိမ်ထမင်းစားသောအားဖြင့်။
မုဏ္ဍာ၊ ဦးပြည်းဖြစ်၍။
သံဃာဋိံပါရုတာ၊ ဒုကုဋ်ဖြင့်ရုံအပ်သော ကိုယ်ရှိသောရဟန်းမိန်းမဖြစ်၍။
ဒေဝကာယံ၊ တစုံတခုသောနတ်ဘုံကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
နပတ္ထေ၊ မတောင့်တပြီ။
ဟဒယေ၊ နှလုံး၌။
ဒရံဒရထံ၊ ကိလေသာဟူသောပူပန်ခြင်းကို။
ဝိနေယျံ၊ ဖျောက်အပ်ပြီ။
မိတ္တာ၊ မိတ္တာထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၆) အမ္မ၊ အမိပဒုမဝတီ။
တွံ၊ သင်သည်။
ဣမံကာယံ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကို။
ပါဒတလာ၊ ခြေဖဝါးအပြင်မှ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်ဆံဖျားတိုင်အောင်လည်းကောင်း။
ကေသမတ္ထကာ၊ ဆံဖျားမှ။
အဓောစ၊ အောက်ခြေဖဝါးတိုင်အောင်လည်းကောင်း။
အသုစိံ၊ အထူးထူးအပြားပြားသောမစင်အတိ။
ပူတိဂန္ဓိကံ၊ ပုပ်သောအနံ့တို့ဖြင့်လှိုင်၏ဟူ၍။
ပစ္စဝေက္ခဿု၊ ဉာဏ်မျက်စိဖြင့်အဖန်တလဲလဲဆင်ခြင်လေလော။ ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ငါ၏သားအဘယထေရ်ဆုံးမသောအတိုင်း။
ဝိဟရမာနာယ၊ နေသောငါပဒုမဝတီသည်။
သဗ္ဗော၊ ခပ်သိမ်းသော။
ရာဂေါ၊ ရာဂကို။
သမူဟတော၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်အကြွင်းမဲ့ပယ်အပ်ပြီ။
ပရိဠာဟော၊ ကိလေသာတည်းဟူသောပူပန်ခြင်းကို။
သမုစ္ဆိန္နော၊ ကောင်းစွာဖြတ်အပ်ပြီ။
သီတိဘူတာ၊ ကိလေသာတို့၏ငြိမ်းရာဖြစ်သောနိဗ္ဗာန်သို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။
နိဗ္ဗုတာ၊ ငြိမ်းသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ။
အဘယမာတာ၊ အဘယမယ်တော်သည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၇) အဘယေ၊ အဘယမည်သောထေရီမ။
ကာယော၊ ခန္ဓာကိုယ်သည်။
ဘိဒုရော၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိ၏။
ယတ္ထ၊ အကြင်ခန္ဓာကိုယ်၌။
ပုထုဇ္ဇနာ၊ ပုထုဇဉ်ကန်းတို့သည်။
သတ္တာ၊ တပ်မက်မောကုန်၏။
အဟံ၊ ငါသည်ကား။
ဣမံဒေဟံ၊ ဤအကောင်ပုပ်ကို။
သမ္ပဇာနာ၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သတိမတာ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
နိက္ခိပိဿာမိ၊ မငဲ့မကွက်စွန့်တော့အံ့။ ။
ဗဟူဟိ၊ များစွာကုန်သော။
ဒုက္ခဓမ္မေဟိ၊ ဆင်းရဲခြင်းသဘောတို့ဖြင့်။
ဖုဋ္ဌာယ၊ နှိပ်စက်အပ်ထသော။
အပ္ပမာဒရတာယ၊ မမေ့မလျော့ခြင်း၌မွေ့လျော်ထသော။
မေ၊ ငါသည်။
တဏှာက္ခယော၊ တဏှာကုန်ရာဖြစ်သောနိဗ္ဗန်သို့။
အနုပ္ပတ္တော၊ ရောက်ပြီ။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။
ကတံ၊ လိုက်နာအပ်ပြီ။ ။
အဘယာ၊ အဘယထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
(၂၈) အဟံ၊ ငါသာမာသည်။
စတုက္ခတ္တုံ၊ လေးကြိမ်လည်းကောင်း။
ပဉ္စက္ခတ္တုံ၊ ငါးကြိမ်လည်းကောင်း။
စေတသော၊ စိတ်၏။
သန္တိံ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို။
အလဒ္ဓါ၊ မရသည်ဖြစ်၍။
စိတ္တေစိတ္တဿ၊ စိတ်၏။
အဝသဝတ္တိနီ၊ အလိုသို့မလိုက်နိုင်သည်ဖြစ်၍။
ဝိဟာရာ၊ ကျောင်းမှ။
ဥပနိက္ခမိံ၊ ထွက်ပြီ။
တဿာမေ၊ ထိုငါ့အား။
အဋ္ဌမိံရတ္တိ၊ ရှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌။
ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ခေပိတာ၊ ကုန်စေအပ်ကုန်ပြီ။
မယှံ၊ ငါသည်။
တဏှာ၊ တဏှာကို။
သမူဟတာ၊ မဂ်ဖြင့်ပယ်အပ်ပြီ။ ။
ဗဟူဟိ၊ များစွာကုန်သော။
ဒုက္ခဓမ္မေဟိ၊ ဆင်းရဲခြင်းသဘောတို့ဖြင့်။
အပ္ပမာဒရတာယ၊ မမေ့မလျော့ခြင်း၌မွေ့လျော်ထသော။
မေ၊ ငါသည်။
တဏှာက္ခယော၊ တဏှာကုန်ရာဖြစ်သောနိဗ္ဗာန်သို့။
အနုပ္ပတ္တော၊ ရောက်ပြီ။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။
ကတံ၊ လိုက်နာအပ်ပြီ။ ။
သာမာ၊ သာမာထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။
ဒုကနိပါတော၊ ဒုကနိပါတ်သည်။
သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။ ။