၉. ဘဒ္ဒါကုဏ္ဍလကေသာထေရီဂါထာ
(၄၆)
အဟံ၊ ငါသည်။
လူနကေသီ၊ နုတ်အပ်သောဆံရှိသော။
ပင်္ကဓရီ၊ သွားချည်းဆောင်သော။
ဧကသာဋီ၊ တစ်ထည်တည်းသော ပုဆိုးကိုဝတ်သော။
နိဂဏ္ဌီ၊ တက္ကတွန်းမသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။
စရိံ၊ လှည့်လည်ပြီ။
အဝဇ္ဇေ၊ အပြစ်မရှိသောအမှု၌။
ဝဇ္ဇမတိနီ၊ အပြစ်ရှိ၏ဟုအမှတ်ရှိ၏ ။
ဝဇ္ဇေစ၊ အပြစ်ရှိသောအမှု၌ကား။
အဝဇ္ဇဒဿိနီ၊ အပြစ်မရှိဟုအယူရှိ၏ ။
ဒိဝါဝိဟာရာ၊ နေ့သန့်ရာအရပ်မှ။
နိက္ခမ္မ၊ ထွက်၍။
ဂိဇ္ဈကုဋမှိပဗ္ဗတေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်၌။
ဘိက္ခုသံဃပုရက္ခတံ၊ ရဟန်းအပေါင်းတို့ဖြင့် ခြံရံအပ်သော။
ဝိရဇံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောမြူကင်းထသော။
ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အဒ္ဒသံ၊ မြင်၏ ။
ဇာဏုံ၊ ပုဆစ်နှစ်ဖက်ကို။
နိဟစ္စ ထောက်၍။
ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။
သမ္မုခါ၊ မြတ်စွာဘုရားမျက်မှောက်တော်၌။
အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ချီခြင်းကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
အကာသိံ၊ ပြုပြီ။
ဘဒ္ဒေ၊ ဘဒ္ဒါ။
ဧဟိ၊ လာလှည့်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မံ၊ ငါ့ကို။
အဝစ၊ မိန့်တော်မူ၏ ။
သာ၊ ထိုဘုရားမိန့်တော်မူသောအာဏာတော်သည်။
မေ၊ ငါအား။
ဥပသမ္ပဒါ၊ ပဉ္ဇင်းအဖြစ်သည်။
အာသိ၊ ဖြစ်၏ ။
အင်္ဂါစ၊ အင်္ဂါတိုင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
မဂဓာစ၊ မဂဓတိုင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ဝဇ္ဇီစ၊ ဝဇ္ဇိတိုင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ကာသီစ၊ ကာသိတိုင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ကောသလာစ၊ ကောသလတိုင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးတက္ကတွန်းမဖြစ်သောအခါ၌။
စိဏ္ဏာ၊ ငါလေ့ကျက်ခဲ့ဘူးကုန်၏ ။
တေသုယေဝ၊ ထိုတိုင်းတို့၌ပင်လျှင်။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
အနဏာ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူကင်းသည်ဖြစ်၍။
ပဏ္ဏာသဝဿာနိ၊ အနှစ်ငါးဆယ်တို့ပတ်လုံး။
ရဋ္ဌပိဏ္ဍံ၊ ပြည်သူတို့၏ဆွမ်းကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
အဘုဉ္ဇိံ၊ စားပြီ။
ယော၊ အကြင်ဥပါသကာသည်။
သဗ္ဗဂန္ထေဟိ၊ ခပ်သိမ်းသောဂန္ထလေးပါးတို့မှ။
ဝိမုတ္တာယ၊ လွတ်သော။
ဘဒ္ဒါယ၊ ဘဒ္ဒါထေရီမအား။
စီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။
အဒါသိ၊ လှူ၏ ။
အယံဥပါသကော၊ ဤဥပါသကာသည်။
သပညောဝတ၊ ပညာရှိပေစွ။
ဗဟုံ၊ များစွာသော။
ပုညဉ္စ၊ ကောင်းမှုကိုလည်း။
ပဿဝိ၊ ပွါးစေ၏ ။
ပုရာနနိဂဏ္ဌီ၊ တက္ကတွန်းမဖြစ်ဘူးသော။
ဘဒ္ဒါ၊ ဘဒ္ဒါထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။