၁၀. ပဋာစာရာထေရီဂါထာ
(၄၇)
မာဏဝါ၊ လူတို့သည်။
နင်္ဂလေဟိ၊ ထွန်တုံးတို့ဖြင့်။
ခေတ္တံ၊ လယ်ကို။
ကသံကသန္တာ၊ ထွန်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဆမာဆမာယံ၊ မြေ၌။
ဗီဇာနိ၊ မျိုးစေ့တို့ကို။
ပဝပ္ပံ ပဝပ္ပန္ထော၊ စိုက်ပျိုးကုန်သည်ဖြစ်၍။
ပုတ္တဒါရာနိ၊ သားမယားတို့ကို။
ပေါသေန္တော၊ မွေးကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။
ဝိန္ဒန္တိ၊ ရကုန်သေး၏ရှင့်။
အဟံ၊ ငါသည်ကား။
သီလသမ္ပန္နာ၊ သီလနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
အကုသီတာ၊ မပျင်းရိသည်ဖြစ်၍။
အနုဒ္ဓတာ၊ မပျံံ့လွင့်သည်ဖြစ်၍။
သတ္ထုသာသနကာရိကာ၊ သစ္စာကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွါးစေခြင်းတည်းဟူသော ဘုရားအဆုံးအမတော်ကို လိုက်နာလျက်။
ကိံ၊ အဘယ်ကြောင့်။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
နာဓိဂစ္ဆာမိ၊ မရဘဲရှိရာအံံ့နည်း။
အဓိဂစ္ဆာမိ၊ ရအံံ့သည်မချွတ်လျှင်တည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
ထလတော၊ မြင့်ရာအရပ်မှ။
နိန္နံ၊ ချိုင့်ဝှမ်းရာအရပ်သို့။
အာဂတံ၊ စီးသော။
ပါဒေါဒကဉ္စ၊ ခြေဆေးရေကိုလည်း။
ဒိသွာန၊ မြင်၍။
ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။
ပက္ခာလယိတွာန၊ ဆေး၍။
ဥဒကေသု၊ ခြေဆေးရေတို့၌။
နိမိတ္တံ၊ ကိုယ်တည်းဟူသောရေသည် ကုန်ခြင်းသဘော ပျက်ခြင်းသဘောရှိသကဲ့သို့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကရောမိ၊ ဝိပဿနာကိုပွါးစေခြင်းဖြင့်ပြု၏ ။
ပါဒေါသကံ၊ ခြေဆေးရေသည်။
ထလတော၊ မြင့်ရာအရပ်မှ။
နိန္နံ၊ ချိုင့်ဝှမ်းရာအရပ်သို့။
အာဂတံ၊ စီးလတ်သည်ကို။
ဝိဒိတွာန၊ သိ၍။
ကရောမိ၊ ဝိပဿနာကိုပွါးစေခြင်းကိုပြု၏ ။
တတော၊ ထိုသို့အာယုသင်္ခါရ၌ အနိစ္စအစရှိသည်ဖြင့်ရှုပြီးသည်နောက်မှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
သမာဓေသိံ၊ ဝိပဿနာသမာဓိဖြင့်ကောင်းစွာတည်စေ၏ ။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်း။
ဘဒြ၊ ကောင်းသော။
အာဇာနိယံ၊ အာဇာနည်မျိုးဖြစ်သော။
အဿံ၊ မြင်းကို။
သာရထိ၊ လိမ္မာသောရထားထိန်းသည်။
သာရေတိဣဝ၊ ဆုံးမသကဲ့သို့တည်း။
တတော၊ ထိုသို့စိတ်ကိုဆုံးမပြီးသည်မှ။
ဒီပံ၊ ဆီမီးကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းခန်းတိုက်သို့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ပါဝိသိံ၊ ဝင်၏ ။
သေယျံ၊ အိပ်ရာကို။
ဩလောကယိတွာန၊ ဆီမီးရောင်ဖြင့်ကြည့်၍။
မဉ္စကမှိ၊ ညောင်စောင်းငယ်၌။
နိသိန္နတ္ထာယ၊ ထိုင်နေအံ့သောငှါ။
ဥပါဝိသိံ၊ အနီးသို့ကပ်၏ ။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။
သုစိံ၊ တံခါးကျည်ကို။
ဂဟေတွာန၊ ယူ၍။
ဝဋ္ဋိံ၊ ဆီမီးစာကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဩလောကဿယာမိ၊ အောက်သို့ရှေ့ရှုငင်၏ ။
ပဒီပဿ၊ ဆီမီး၏ ။
နိဗ္ဗာနံဣဝ၊ ငြိမ်းခြင်းကဲ့သို့။
စေတသော၊ စိတ်၏ ။
ဝိမောက္ခော၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်ခြင်းသည်။
အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။
ပဋာစာရာ၊ ပဋာစာရီထေရီမသည်။
ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။
အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။