7. Piyajātikasuttavaṇṇanā
353. Evaṃ
V3.245 me sutan ti piyajātikasuttaṃ .Tattha neva kammantā paṭibhantīti na sabbena sabbaṃ paṭibhanti , pakatiniyāmena pana na paṭibhanti .
Dutiyapadepi eseva nayo .
Ettha ca na paṭibhātīti na ruccati .
Āḷāhanan ti susānaṃ .
Aññathattan ti vivaṇṇatāya aññathābhāvo .
Indriyāni nāma manoviññeyyā dhammā , patiṭṭhitokāsaṃ pana sandhāya idaṃ vuttaṃ .
Piyajātikāti piyato jāyanti .
Piyappabhāvikāti piyato pabhavanti .
355. Sace taṃ , mahārājāti tassa atthaṃ asallakkhayamānāpi satthari saddhāya evaṃ vadati .
Cara pireti apehi amhākaṃ pare , anajjhattikabhūteti attho .
Atha vā cara pireti parato gaccha , mā idha tiṭṭhātipi attho .
356. Dvidhā
M3.238 chetvāti asinā dve koṭṭhāse karonto chinditvā .Attānaṃ
P3.345 upphālesīti teneva asinā attano udaraṃ phālesi .Yadi hi tassa sā appiyā bhaveyya , idāni aññaṃ mātugāmaṃ gaṇhissāmīti attānaṃ na ghāteyya .
Yasmā panassa sā piyā ahosi , tasmā paralokepi tāya saddhiṃ samaṅgibhāvaṃ patthayamāno evamakāsi .
357. Piyā te vajirīti evaṃ kirassā ahosi –
‘‘ sacāhaṃ ,‘ bhūtapubbaṃ , mahārāja , imissāyeva sāvatthiyaṃ aññatarissā itthiyā ’ tiādikathaṃ katheyyaṃ ,‘ ko te evaṃ akāsi , apehi natthi etan ’ ti maṃ paṭisedheyya , vattamāneneva naṃ saññāpessāmī ’’ ti cintetvā evamāha .
Vipariṇāmaññathābhāvāti ettha maraṇavasena vipariṇāmo , kenaci saddhiṃ palāyitvā gamanavasena aññathābhāvo veditabbo .
Vāsabhāyāti vāsabhā nāma rañño ekā devī , taṃ sandhāyāha .
Piyā
V3.246 te ahan ti kasmā sabbapacchā āha ?Evaṃ kirassā ahosi –
‘‘ ayaṃ rājā mayhaṃ kupito , sacāhaṃ sabbapaṭhamaṃ ‘ piyā te ahan ’ ti puccheyyaṃ ,‘ na me tvaṃ piyā , cara pire ’ ti vadeyya , evaṃ sante kathā patiṭṭhānaṃ na labhissatī ’’ ti kathāya patiṭṭhānatthaṃ sabbapacchā pucchi .
Kāsikosalesu chaḍḍitabhāvena vipariṇāmo , paṭirājūnaṃ hatthagamanavasena aññathābhāvo veditabbo .
Ācamehīti
P3.346 ācamanodakaṃ dehi .Ācamitvā hatthapāde dhovitvā mukhaṃ vikkhāletvā satthāraṃ namassitukāmo evamāha .
Sesaṃ sabbattha uttānamevāti .
Papañcasūdaniyā majjhimanikāyaṭṭhakathāya
Piyajātikasuttavaṇṇanā niṭṭhitā .