**၁။ နိဿယော။ ပေ။ နဝုတ္တော**။ ။သဟဇာတ, အညမည, အတ္ထိ, အဝိဂတ, သမ္ပယုတ္တဝသေန-ဟူသော အဋ္ဌကထာပါဌ်၌ နိဿယပစ္စည်းရထိုက်လျက် အဘယ့်ကြောင့် မဆိုအပ်ပါသနည်း-ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "နိဿယော၊ပေ။ န ဝုတ္တော"ဟုမိန့်သည်။ အဋ္ဌကထာစကား၌ ပစ္စည်းကို အစဉ်ကျအောင်ဆိုလျှင် အညမည၏ အခြားမဲ့၌ သမ္ပယုတ္တကို ဆိုရလိမ့်မည်။ ထိုသို့ မဆိုပဲ အဝိဂတ၏ အခြားမဲ့၌ သမ္ပယုတ္တကို ဆိုထားခြင်းသည် အစဉ်ပျက်၏။ ထိုသို့ တမင်္ဂလာ အစဉ်ဖျက်၍ ဆိုသောကြောင့် နိဿယပစ္စည်းကို အတ္ထိပစ္စည်းဖြင့် သွင်းယူအပ်ပြီဟု သိစေသည်။ [အညမညာနန္တရံ အဝတွာ အဝိဂတာနန္တရံ သမ္ပယုတ္တဿ ဝစနံ ကမဘေဒေါ၊ အတ္ထိဂ္ဂဟဏေနေဝဂဟိတော အတ္ထိပစ္ဏယေဘူတောယေဝ ဓမ္မော နိဿယပစ္စယော ဟောတီတိ။-အနူ။]
ကမ္မာဟာရာ၊ ကမ္မပစ္စည်း, အာဟာရပစ္စည်းတို့ကို။
အသာဓာရဏတာယ၊ အဘို့အစုတမျိုးနှင့် မဆက်ဆံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(နဝုတ္တာ၊ )
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၇၃၂။ တတိယသညာဝေဒယိတကထာယံ၊ ၌။
သေသတ္ထေ သန္ဓာယာတိ၊ ဟူသောပါဌ်၏။
နိရောဓသမာပန္နတော၊ နိရောဓသို့ ကောင်းစွာရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှ။
အညေ၊ အခြားကုန်သော။
ယေသံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ သန္တာန်၌။
နိရောဓသမာပတ္တိယာ၊ နိရောဓသမာပတ်သည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ထိုက်၏။
တေ ပဉ္စဝေါကာရသတ္တေ၊ ထိုပဉ္စဝေါကာရသတ္တဝါတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
(ပဋိက္ခိပတိ၊ ၌စပ်။)
ဣတိ၊ ဤကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
စ၊ ဆက်။
အသညသတ္တာနမ္ပိ၊ အသညသတ်သတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်၌လည်း။
သညုပ္ပါဒါ၊ သညာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
စုတိံ၊ စုတိကို။
ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကြကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သေသသဗ္ဗသတ္တေ၊ နိရောဓသို့ ကောင်းစွာ ရောက်သော သတ္တဝါမှ ကြွင်းသော အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့ကို။
၁။ ကမ္မာဟာရာ။ ။အကုသိုလ်သင်္ခါရက အဝိဇ္ဇာအား ကျေးဇူးပြုရာ၌ သဟဇာတကမ္မပစ္စည်း, မနောသဉ္စေတနာဟာရ-ဟူသော အာဟာရပစ္စည်းများ ရထိုက်ပါလျက် အဘယ့်ကြောင့် မဆိုအပ်ပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ကမ္မာဟာရာ အသာဓာရဏတာယာတိ ဝေဒိတဗ္ဗာ"ဟုမိန့်သည်။
၂။ အသာဓာရဏတာယ။ ။"ပဒန္တရာသာဓာရဏတာယ"ဟုအနုဋီကာဖွင့်၏။ ကမ္မပစ္စည်းသည်"သင်္ခါရပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ"ဟူသောပုဒ်နှင့်သာ ဆိုင်၏။ "အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ"ဟူသော ပုဒ်နှင့်ကား မဆိုင်။ မနောသဉ္စေတနာတာရဟူသော အာဟာရ၌လည်း နည်းတူ။ ဤသို့ "သင်္ခါရပစ္စယာ အဝိဇ္ဇာ"ဟူသောပုဒ်တဖက်နှင့်သာ ဆက်ဆံ၍ "အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ"ဟူသော ပုဒ်တဖက်နှင့် မဆက်ဆံသောကြောင့် ကမ္မ, အာဟာရပစ္စည်းတို့ကို မဆိုအပ်-ဟုသိပါ။
သန္ဓာယ၊ ၍။ (ပဋိက္ခိပတိ၊ ၌စပ်။) ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်လည်း။ (အဓိပ္ပါယော ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )သရီရပကတိန္တိ၊ ကား။ ယထာရူပေ၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော။ ကာယေ၊ ၌။ ပါဏိသမ္ဖဿာပိ၊ လက်၏ အတွေ့တို့သော်မူလည်း။ ကမန္တိ၊ ကျရောက်နိုင်ကုန်၏။
[လက်ဝါးဖြင့် ပုတ်ခတ်သောအခါ လက်၏ အတွေ့ ကျရောက်နိုင်၏။] အယံ ကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။ တထာရူပေါ၊ ထိုသို့ အဆိပ်စသည်တို့၏ ကျရောက်နိုင်ခြင်း သဘောရှိ၏။ ဣတိ အာဒိကံ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ (သရီရပကတိံ၊ ကိုယ်၏ ပင်ကိုယ်သဘောကို။ သန္ဓာယ ပဋိဇာနာတိ၊ ၌စပ်။)
သုတ္တဝိရောဓေါ သိယာတိ၊ ဟူသော။ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ပရဝါဒိံ၊ ကို။ သမ္ပဋိစ္ဆာပေတွာ၊ လက်ခံစေပြီး၍။ ဝါ၊ ဝန်ခံစေပြီးမှ။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုထိုက်၏။
[ယခုတော့ ပရဝါဒီကို လက်မခံစေပဲ ဆိုထားသော ကြောင့် မကောင်းပါ-ဟူလို။]
(ပါဌော အတ္ထိ) ဥဘယမ္ပိ၊ ၂-ပါးသောမူကိုလည်း။ ဝိစာရေတဗ္ဗံ၊ စိစစ်ထိုက်၏။
[အဋ္ဌကထာစာအုပ်ဝယ် မူကွဲပြရာ၌ ဤပါဌ်၂-မျိုးလုံးကို မပြပဲ "စိတ္တဝိပ္ပယုတ္တံ သန္ဓာယ ပဋိက္ခိပတိ၊ စိတ္တသမ္ပယုတ္တံ သန္ဓာယ ပဋိဇာနာတိ"ဟုမူကွဲပြထား၏။ ထိုမူကွဲသာ ပါဠိတော်နှင့် ညီပါသည်။]