“ဒိန္နံ၊ အလှူ၏အကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ယိဋ္ဌံ၊ အလှူကြီး၏ အကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟုတံ၊ အလှူငယ်၏ အကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သုကတဒုက္ကဋာနံ ကမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်ကံ, အကုသိုလ်ကံတို့၏။ ဖလံ၊ အကျိုးဖျား (အာနိသင်) သည်။ ဝိပါကော၊ အကျိုးရင်း (အကျိုး)သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အယံ လောကော၊ ဤမျက်မှောက်လောကသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပရော လောကော၊ တစ်ပါးသော လောကသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ မာတာ၊ အမိ၌ အကောင်းအဆိုးပြုကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပိတာ၊ အဖ၌ အကောင်းအဆိုးပြုကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဩပပါတိကာ၊ စုတေပြီး၍ ပဋိသန္ဓေ နေခြင်းရှိကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ ယေ၊ အကြင် ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။ ဣပဉ္စ လောကံ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောကကို၎င်း။ ပရဉ္စ လောကံ၊ တစ်ပါးသောလောကကို၎င်း။ အဘိညာ၊ ထူးသောပညာဖြင့်။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ သစ္ဆိကတွာ၊ ပျက်မှောက်ပြု၍။ ပဝေဒေန္တိ၊ သိကုန်, သိစေကုန်၏။ သမ္မဂ္ဂတာ၊ ညီညွတ်ခြင်းသို့ရောက်ကုန်သော။ သမ္မာပဋိပန္နော၊ ကောင်းစွာ ကျင့်ကုန်သော။ တေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်

၁။ယိဋ္ဌံ ဝုစ္စတိ မဟာယာဂေါ၊ ဟုတန္တိ ပဟေဏကသက္ကာ‌ရော။ဋ္ဌ။ မဟာယာဂေါတိ သဗ္ဗသာဓာရဏံမဟာဒါနံ၊ ပဟေဏကသက္ကာရာတိ ပါဟုနကာနံ ကာတဗ္ဗသက္ကာရော၊ဋီ။ ဒိန္န , ယိဋ္ဌ, ဟုတ, မာတာ, ပိတာတို့၌ အလှူ ဒါန စသည် မရှိဟု မယူ, ၎င်းတို့၌ ပြုကျိုးမရှိဟု ယူသည်။

ဖလန္တိ အာနိသံသာလံ နိဿန္ဒဖလဉ္စ။ ဝိပါကောတိ သဒိသဝလံ။ဋီ။

နတ္ထိ အယံ လောကောတိ ပရလောကေ ဌိတဿ အယံ လောကော နတ္ထိ။ နတ္ထိ ပရော လောကောတဣဓ လောကေ ဌိတဿာပိ ပရော လောကော နတ္ထိ၊ သဗ္ဗေ တတ္ထ တတ္ထေဝ ဥစ္ဆိဇ္ဇန္တီတိ ဒဿန္တိ။ဋ္ဌ။ ပရ-လောကေ ဌိတဿ အယံ လောကော နတ္ထတိ ပရလောကေ ဌိတဿ ကမ္မုနာ လဒ္ဓဗ္ဗော အယံ လောကောန ဟောတိ၊ဋီ။ တစ်ပါးသော နတ်တိရစ္ဆာန်စသော လောက၌ရောက်နေသူတို့မှာ ကံကြောင့် ရထိုက်သော ဤမျက်မှောက်လောကလူ့ဘဝမျိုး မရှိ၊ ထိုအတူ ဤလူ့လောက လူ့ဘဝရောက်နေသူမှာလည်း ကံကြောင့်ရထိုက်သော တစ်ပါးသော နတ်တိရစ္ဆာန်စသော ဘဝမရှိ။ ထိုထိုရရှိဆဲဘဝ၌ သာလျှင် သေသောအခါ လုံးဝပြတ်စဲသွားကြ၏။ ဆက်လက်၍ ဖြစ်ပွါးခြင်းမရှိပဲ ပျက်စီးသွားကြ၏ဟု ယူလေသည်။

သမဏေန နာမ ယာထာဝတော ဇာနန္တေန ကဿစိ အကထေတွာ သညတေန ဘဝိတဗ္ဗံ၊ အညထာ အာဟောပုရိသိကာ နာမသိယာ။ ကဉှိ ပရော ပရဿ ကရိဿတိ၊ တထာ စ အတ္တနော သမ္ပာဒနဿ ကဿစိ အဝဿယော ဧဝ န သိယာ တတ္ထ တတ္ထေ၀ ဥစ္ဆိဇ္ဇနတောတိ အာဟ “ယေ။ပ။ပဝေဒေန္တီ” တိ။ ဋီ။ ရဟန်းဆိုလျှင် ဟုတ်မှန်စွာမိမိသိမြင်သော် မည်သူအားမျှ မဟောကြားမူ၍ နှုတ်စောင့်ရသည်။ သို့မဟုတ်က အံ့ဖွယ်ကိုဖြစ်စေသည်မည်ရာ၏။ ထိုထိုဘဝ၌သာလျှင် ပြတ်သောကြောင့် တစ်ယောက်သူသည် တစ်ယောက်သူအား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်၊ မိမိပြည့်စုံလျှင် အခြားသူ၏ အားထားရာဖြစ်ဖို့မလိုဟု ကြံဆ၍ သမ္မာပဋိပန္နသမဏဗြာဟ္မဏမရှိဟုယူသည်။

။

အယံ ပုရိသော၊ ဤသတ္တဝါသည်။ စာတုမဟာဘူတိကော၊ မဟာဘုတ် ၄-ပါးတို့ဖြင့် ပြီး၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ကာလံ၊ အတ္တဘောကို ပစ်ချခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ (သေ၏ဟူလို။) ပထဝီ၊ အဇ္ဈတ္တ ပထဝီသည်။ ပထဝီကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓပထဝီသို့ (ကာယ အနက်မဲ့)။ အနုပေတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။ အနုပဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်ကပ်၏။ အာပေါ၊ အဇ္ဈတ္တအာပေါသည်။ အာပေါကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့။ ပ။
တေဇော၊ အဇ္ဈတ္တတေဇောသည်။ တေဇောကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓတေဇောသို့။ ပ။ ဝါယော၊ အဇ္ဈတ္တဝါယောသည်။ ဝါယောကာယံ၊ ဗဟိဒ္ဓဝါယောသို့။ အနုပေတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။ အနုပဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်ကပ်၏

၁။စာတုမဟာဘူတိကောတိ စတုမဟာဘူတမယော။ပထဝီ ပထဝီကာယန္တိ အဇ္ဈတ္တိကာ ပထဝီဓာတုဗာဟိရံ ပထဝီဓာတုံ။ အနုပေတီတိ အနုယာတိ။ အနုပဂစ္ဆတီတိ တဿေဝ ဝေဝစနံ။ အနုဂစ္ဆတီတိ အတ္ထော။ ဥဘယေနာပိ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီတိ ဒဿေန္တိ။ အာပါဒီသုပိ ဧသေဝ နယော။ဋ္ဌ။ စတူသုမဟာဘူတေသု နိယုတ္တောတိ စာတုမဟာဘူတိကော၊ ယထာ ပန မတ္တိကာယ နိဗ္ဗတ္တံ ဘာဇနံ မတ္တိကာမယံ၊ ဧဝမယံ စတူဟိ မဟာဘူတေဟိ နိဗ္ဗတ္တောတိ အာဟ “စတုမဟာဘူတမယော” တိ။ အဇ္ဈတ္တိကာပထဝီဓာတူတိ သတ္တသန္တာနဂတာ ပထဝီဓာတု။ ဗာဟိရံ ပထဝီဓာတုန္တိ ဗဟိဒ္ဓါ မဟာပထဝိံ၊ အနုယာတီတိ တဿ အနုရူပဘာဝေနယာတိ။ “ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီ” တိ ပုဗ္ဗေ ဗာဟိရပထဝီကာယတော တဒေကဒေသဘူတာ ပထဝီ အာဂန္တွာ အဇ္ဈတ္တိကဘာဝပ္ပတ္တိယာ သတ္တဘာဝေန သဏ္ဌိတာ ဣဒါနိ ဃဋာဒိ ပထဝီ ဝိယ တမေဝ ဗာဟိရပထဝီကာယံ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတိ၊ သဗ္ဗသော တေန နိဗ္ဗိသေသတံ ဧကီဘာဝမေဝ ဂစ္ဆတီတိ အတ္ထော။ အာပါဒီသုပိ ဧသေဝနယောတိ ဧတ္ထ ပဇ္ဇုန္နေန မဟာသမုဒ္ဒတော ဂဟိတအာပေါ ဝိယ ဝဿောဒကဘာဝေန ပုနပိ မဟာသမုဒ္ဒံ, သူရိယရံသိတော ဂဟိတဣန္ဒဂ္ဂိသင်္ခါတတေဇော ဝိယ ပုနပိ သူရိယရံသိ, မဟာဝါယုခန္ဓတော နိဂ္ဂတမဟာဝါယော ဝိယ တမေဝ ဝါယုခန္ဓံ ဥပေတိ ဥပဂစ္ဆတီတိ ဒိဋ္ဌိဂတိကော သယမေဝ အတ္တနော ဝါဒံ ဘိန္ဒတိ။ ဥမ္မတ္တကပစ္ဆိသဒိသဉှိ ဒိဋ္ဌိဂတိကဒဿနံ။ဋီ။

စတ္တာရော မဟာဘူတာ စတုမဟာဘူတာ၊ စတုမဟာဘူတေသု နိယုတ္တော စာတုမဟာဘူတိကောဟုပြု။ စတုမဟာဘူတေဟိ နိဗ္ဗတ္တော စာတုမဟာဘူတိကောဟု သော်လည်းပြု။ သတ္တဝါတို့သန္တာန်၌ ဖြစ်သော ပထဝီဓာတ်ကို အဇ္ဈတ္တိကပထဝီ, သတ္တဝါတို့သန္တာန်မှ တစ်ပါးသောအရာဝတ္ထု၌ဖြစ်သော ပထဝီဓာတ်ကို ဗဟိဒ္ဓပထဝီဟုခေါ်သည်။ အဇ္ဈတ္တပထဝီသည် ဗဟိဒ္ဓပထဝီသို့ လိုက်ပုံမှာ-အဇ္ဈတ္တပထဝီဟူသည် သတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သောကြမ်းတန်းခက်မာသော ဓာတ်သဘောမျှတည်း၊ ၎င်းပထဝီသည် ရှေး၌ မြေကြီးတောတောင်ဟူသောဗဟိဒ္ဓပထဝီ၏အစိတ်အပိုင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာ၍ အဇ္ဈတ္တပထဝီအဖြစ်သို့ ရောက်လျက် သတ္တဝါ၏အဖြစ်ဖြင့် တည်၏။ ယခုအခါ၌ အိုးစသော ဗဟိဒ္ဓပထဝီသည် မြေကြီးသို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ ဗဟိဒ္ဓပထဝီအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု ယူလေသည်။

အဇ္ဈတ္တအာပေါသည် ဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့လိုက်ပုံ၌ မဟာသမုဒြာမှ ပဇ္ဇုန်နတ်မင်းခေါ် မိုးတိမ်သည် ယူအပ်သော အာပေါသည် မိုးရေအဖြစ်ဖြင့် တဖန်မဟာသမုဒြာသို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ သတ္တဝါတို့၏သန္တာန်၌ဖြစ်သော အဇ္ဈတ္တအာပေါသည် မဟာသမုဒြာဟူသောဗဟိဒ္ဓအာပေါသို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း, နေရောင်ခြည်မှယူအပ်သော သက်တန့်ရောင်သည် တဖန် နေရောင်ခြည်သို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့ အဇ္ဈတ္တတေဇောသည် နေရောင်ခြည်ခေါ် ဗဟိဒ္ဓတေဇောသို့ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း, လေအစုကြီးမှ ဖဲထွက်လာသော တဖန် ထိုလေအဟုန်ကြီးသည် လေအစုသို့ကပ်ရောက်ရသကဲ့သို့ အဇ္ဈတ္တဝါယောသည် ဗဟိဒ္ဓဝါယောသို့ ကပ်ရောက်သွားသည်ဟု၎င်း ယူလေသည်။

။

ဟနန္တော၊ ကိုယ်တိုင် သတ်သူသည်၎င်း။ ဃာတေန္တော၊ သတ်စေသူသည်၎င်း။ ဆိန္ဒန္တော၊ ကိုယ်တိုင်ဖြတ်သူသည်၎င်း။ ဆေဒါပေန္တော၊ ဖြတ်စေသူသည်၎င်း။ ပစန္တော၊ ညှဉ်းပန်းသူသည်၎င်း။ ပါစေန္တော၊ ညှဉ်းပန်းစေသူသည်၎င်း။ ဂင်္ဂါယ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏။ ဒက္ခိဏံ တီရံ၊ တောင်ဖက်ကမ်းသို့

၂။ဒက္ခိဏန္တိ ဒက္ခိဏတီရေ မနုဿာ ကက္ခဠာ ဒါရုဏာ၊ တေ သန္ဓာယ “ဟနန္တော” တိ အာဒိ ဝုတ္တံ။ ဥတ္တရန္တိ ဥတ္တရတီရေ သဒ္ဓါ ဟောန္တိ ပသန္နာ ဗုဒ္ဓမာမကာ ဓမ္မမာမကာ သံဃမာမကာ၊ တေ သန္ဓာယ “ဒဒန္တော” တိအာဒိ ဝုတ္တံ။ဋ္ဌ။ ဂင်္ဂါယ ဒက္ခိဏာ ဒိသာ အပ္ပတိရူပဒေသော၊ ဥတ္တရဒသာ ပတိရူပဒေသောတိ အဓိပ္ပါယေန “ဒက္ခိဏဉ္စေပီ” တိအာဒိ ဝုတ္တန္တိ အာဟ “ဒက္ခိဏတီရေ မနုဿာ ကက္ခဠာ” တိ အာဒိ။ဋီ။

ဂင်္ဂါမြစ် တောင်ဖက်သားတို့သည် အပ္ပတိရူပအရပ်၌ဖြစ်သောကြောင့် ကြမ်းတန်းကုန်၏။ သို့အတွက် အကုသိုလ် အလုပ်ကို များစွာပြုလုပ်ကြ၏။ ဂင်္ဂါမြစ်၏ မြောက်ဖက်သားတို့သည် ပတိရူပအရပ်၌ ဖြစ်သောကြောင့်ရတနာသုံးပါးကိုလေးစားရိုသေကြည်ညိုကြ၍ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကုန်၏။ သို့ဖြစ်၍ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကိုပြုကြ ကုန်၏ ။

။ စေပိ ဂစ္ဆေယျ၊ အကယ်၍ သွားငြားအံ့။ ဝါ၊ သွားစေကာမူ `` ၃။သတ်ခြင်းစသည်ကိုပြုလျက် ထိုအရပ်သို့ သွား၍နေစေကာမူ— ဟု ဆိုလို၏။ `` ။ တတော နိဒါနံ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ ပါပံ၊ မကောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပါပဿ၊ မကောင်းမှု၏။ အာဂမော၊ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။