သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပိတုစ္ဆာပုတ္တော၊ ဖထွေး၏သားဖြစ်သော။ (ပိတု ဘဂိနီ ပိတုစ္ဆာ ဟုပြု။ မာတိတော စ ဘဂိနိယံ၊ ဆော ဏာဒိကဏ္ဍ (၃၇) သုတ်ဖြင့် ဆပစ္စည်းသက်၍စီရင်။) အာယသ္မာ တိဿော၊ အရှင်တိဿသည်။ သမ္ဗဟုလာနံ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အပိ၊ စင်စစ်။ မေ၊ တပည့်တော်၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ မဓုရကဇာတော ဝိယ၊ ဖြစ်သော လေးထိုင်းခြင်းရှိသကဲ့သို့တည်း ၂။မဓုရကဇာတော ဝိယာတိ သဉ္ဇာတဂရုဘာဝေါ ဝိယ။ဋ္ဌ။ မဓုရကံ ဝုစ္စတိ ကာယေ ဝိဘာရန္တိ အာဟ မဓုရကဇာတော ဝိယာတိ သဉ္ဇာတဂရုဘာဝေါ ဝိယာတိ။ ဋီ။ တို့နှင့်အညီ သမ္ဗန်သည်။ မဓုရကဇာတာတိ အာလသိယဇာတာ။ မ-ဋ္ဌ ၂၊ ၃၁၅။ အာလသိယဇာတာတိ ကသိဝါဏိဇ္ဇာဒိကမ္မဿ အကရဏေန သဉ္ဇာတာလသိယာ။ မ-ဋီ ၂။ ၃၂၁။ ၎င်းဋ္ဌ ဋီတို့အလို “ဖြစ်သော ပျင်းရိခြင်းရှိသကဲ့သို့တည်း” ဟု သမ္ဗန်။ ။ ဒိသာပိ၊ အရပ်မျက်နှာတို့သည်လည်း။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ န ပက္ခာယန္တိ၊ ထင်ရှားစွာမထင်မြင်ကုန်။ ဓမ္မာပိ၊ ပရိယတ်တရားတို့သည်လည်း။ မံ၊ တပည့်တော်အား။ န ပဋိဘန္တိ၊ မထင်လာကုန် ၃။မံ၊ တပည့်တော်၏ ဉာဏ်၌။ န ပဋိဘန္တိ၊ မထင်လာကုန် ဟူ၍သော်၎င်း။ မံ၊ တပည့်တော်ကို။ ပဋိ၊ စွဲ၍၊ န ဘန္တိ၊ မထင်ရှားကုန်။ ဝါ၊ မတောက်ပကုန် ဟူ၍သော်၎င်း ပေးနိုင်၏။ အဆုံးအဖြတ်ကို မ ၁-နိဿယစာမျက်နှာ ၃၁၊ စာပိုဒ် ၆၃-ရှု။ ။ ထိနမိဒ္ဓဉ္စ၊ ထိနမိဒ္ဓသည်လည်း။ မေ၊ တပည့်တော်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပရိယာဒါယ၊ သိမ်းကျုံးယူငင်၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ အနဘိရတော စ၊ မမွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍လည်း။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်ရ၏။ ဓမ္မေသု၊ ရဟန်းတရားတို့၌။ မေ၊ တပည့်တော်၏။ ဝိစိကိစ္ဆာ စ၊ ( အားထုတ်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်မည်လားဟု) ယုံမှားမှုသည်လည်း။ ဟောတီတိ၊ ဖြစ်၏” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာရောစေတိ၊ ပြောကြား၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်ဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ပိတုစ္ဆာပုတ္တော၊ သော။ အာယသ္မာ တိ‌ဿော၊ သည်။ သမ္ဗဟုလာနံ၊ ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ တို့အား။

‘ အပိ မေ၊ ပ။ ဝိစိကိစ္ဆာတိ၊ အပိ မေ၊ ပ။ ဝိစိကိစ္ဆာ' ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အာရောစေတီတိ၊ ပြောကြားပါ၏” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကုန်ပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အညတရံ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းတစ်ပါးကို။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ မမ၊ ငါဘုရား၏။ ဝစနေန၊ စကားဖြင့်။ တိဿံ ဘိက္ခုံ၊ တိဿရဟန်းကို။ အာမန္တေဟီတိ၊ ခေါ်ချေလော့” ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပ။ အာယသ္မန္တံ တိဿံ၊ အရှင်တိဿကို။

“အာဝုသော တိဿ၊ ငါ့ရှင်တိဿ။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တံ၊ သင့်ကို။ အာမန္တေတီတိ၊ ခေါ်တော်မူ၏” ဟူသော။

ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။ အာယသ္မာ တိဿော၊ သည်။ ပ။ နိသီဒိ၊ ပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နံ ခေါ၊ သော။ အာယသ္မန္တံ တိဿံ၊ ကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။

“တိဿ၊ တိဿ။ တွံ၊ သင်သည်။ သမ္ဗဟုလာနံ၊ ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ တို့အား။

‘ အပိ မေ၊ ပ။ ဝိစိကိစ္ဆာတိ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ’ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အာရောစေသိ ကိရ၊ ပြောကြားသတဲ့။ (တံ၊ ထိုစကားသည်။) သစ္စန္တိ၊ မှန်သလော” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဧဝံ၊ ဟုတ်မှန်ပါ၏။

တိဿ၊ တိဿ။ တံ၊ ထိုမေးတော်မူအပ်လတ္တံ့သည်ကို။ ကိံ မညသိ၊ အဘယ်သို့မှတ်ထင် (ဖြေဆို) မည်နည်း။ ရူပေ၊ ရုပ်၌။ အဝိဂတရာဂဿ၊ မကင်းသောတပ်မက်ခြင်းရှိသူ၏။ အဝိဂတစ္ဆန္ဒဿ၊ မကင်းသောအာသာဆန္ဒရှိသူ၏။ အဝိဂတပေမဿ၊ မကင်းသောချစ်ခြင်းရှိသူ၏။ အဝိဂတပိပါသဿ၊ မကင်းသောဆာလောင်ခြင်း ရှိသူ၏။ အဝိဂတပရိဠာဟဿ၊ မကင်းသောပူလောင်ခြင်းရှိသူ၏။ အဝိဂတတဏှဿ၊ မကင်းသောတဏှာရှိသူ၏။ (သောက၊ ပ။ ပါယာသာ၌စပ်။) တဿ ရူပဿ၊ ထိုရုပ်၏။ ဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း, တစ်ပါးသောအခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ= စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးခြင်း, ဆင်းရဲခြင်း, နှလုံးမသာယာခြင်း, ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧဝံ၊ ၏။

တိဿ၊ တိဿ။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။

ဟိ၊ မှန်၏။ တိဿ၊ တိဿ။

ရူပေ၊ ရုပ်၌။ အဝိဂတရာဂဿ၊ မကင်းသောရာဂရှိသူ၏ သောကစသည်ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဧတံ၊ ဤသောကစသည်ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ၁။ဤ၌ တံ ကိံ မညသိ တိဿ၊ ရူပေ အဝိဂတရာဂဿ။ပ။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာတိ။ ဧဝံ ဘန္တေ။ သာဓု သာဓု တိဿ၊ ဧဝံဟေတံ တိဿ ဟောတိ၊ ယထာ တံ ရူပေ အဝိဂတရာဂဿ ဟုဝါကျဖြတ်ရမည်၊ ကြွင်းဝေဒနာစသော အနုလောမ ပဋိလောမဝါကျတို့၌လည်း နည်းတူ။ ။ (ဝေဒနာ, သညာ, သင်္ခါရ, ဝိညာဉ်တို့၌လည်း ဤနည်းမှီး၍ အနက်သမ္ဗန်။)

တိဿ၊ တိဿ။ တံ၊ ထိုမေးတော်မူအပ်လတ္တံ့ သည်ကို။ ကိံ မညသိ၊ အဘယ်သို့မှတ်ထင် (ဖြေဆို) မည်နည်း။ ရူပေ၊ ရုပ်၌။ ဝိဂတရာဂဿ၊ ကင်းသောတပ်မက်ခြင်းရှိသူ၏။ ဝိဂတစ္ဆန္ဒဿ၊ ကင်းသောအာသာဆန္ဒရှိသူ၏။ ဝိဂတပေမဿ၊ ကင်းသောချစ်ခြင်းရှိသူ၏။ ဝိဂတပိပါသဿ၊ ကင်းသောဆာလောင်ခြင်းရှိသူ၏။ ဝိဂတပရိဠာဟဿ၊ ကင်းသော ပူလောင်ခြင်းရှိသူ၏။ ဝိဂတတဏှဿ၊ ကင်းသော တဏှာရှိသူ၏။ တဿ ရူပဿ၊ ထိုရုပ်၏။ ဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း, တစ်ပါးသော အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးခြင်း, ဆင်းရဲခြင်း, နှလုံးမသာယာခြင်း, ပြင်းစွာပူပန်ခြင်းတို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤအမေးသည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါ။

တိဿ၊ တိဿ။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွကောင်းစွ။

တိဿ၊ တိဿ။ ရူပေ၊ ရုပ်၌။ ဝိဂတ ရာဂဿ၊ ကင်းသောရာဂရှိသူ၏ သောကစသည်မဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ ဟိ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဧတံ၊ ဤမပျင်းရှိသူ၏သောကစသည် မဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဝေဒနာစသည်တို့၌လည်း ဤနည်းသမ္ဗန်။) (တံ ကိံ မညသိ မှစ၍ ပဇာနာတိတိုင်အောင် အနတ္တလက္ခဏသုတ် စာပိုဒ် ၅၉- အတိုင်းသမ္ဗန်။)

တိဿ၊ တိဿ။ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ရာ ဥပမာကို ဆိုတော်မူအံ့။ ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်‌သော။ ပုရိသာ၊ ယောက်ျားတို့သည်။ (အဿု၊ ရှိကုန်ရာ၏။) ဧကော၊ တစ်ယောက်သော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ အမဂ္ဂကုသလော၊ လမ်း၌ မကျွမ်းကျင်မလိမ္မာ။ ဧကော၊ သော။ ပုရိသော၊ သည်။ မဂ္ဂကုသလော၊ လမ်း၌ကျွမ်းကျင်လိမ္မာ၏။

တမေနံ (တတ္ထ)၊ ထိုနှစ်ယောက်ကုန်သော ယောက်ျားတို့တွင်။ (ဝိဘတ္တိ, ဝစနဝိပလ္လာသကြံ။) သော အမဂ္ဂကုသလောပုရိသော၊ ထိုလမ်း၌ မလိမ္မာသော ယောက်ျားသည်။ အမုံ မဂ္ဂကုသလံ ပုရိသံ၊ ထိုလမ်း၌ လိမ္မာသောယောက်ျားကို။ မဂ္ဂံ၊ လမ်းကို။ ပုစ္ဆေယျ၊ မေးရာ၏။

သော၊ ထိုလမ်း၌ လိမ္မာသော ယောက်ျားသည်။

“ဘော ပုရိသ၊ အို ယောက်ျား။ ဧဟိ၊ လာလော့။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ မဂ္ဂေါ၊ လမ်းတည်း။

တေန၊ ထိုလမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။

တေန၊ ထိုလမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂန္တွာ၊ သွားသည်ရှိသော်။ ဒွေဓာပထံ၊ နှစ်ဖြာသောလမ်းကို။ ဒက္ခိဿသိ၊ တွေ့မြင်ရလတ္တံ့ ။ တတ္ထ၊ ထိုလမ်းနှစ်လမ်းတို့တွင်။ ဝါမံ၊ လက်ဝဲလမ်းကို။ မုဉ္စိတွာ၊ လွှတ်၍။ ဒက္ခိဏံ၊ လက်ျာလမ်းကို။ ဂဏှာဟိ၊ ယူလော့။

တေန၊ ထိုလက်ျာလမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။

တေန၊ ထိုလကျ်ာလမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂန္တွာ၊ သွားသည်ရှိသော်။ တိဗ္ဗံ၊ ထူထပ်သော။ ဝနသဏ္ဍံ၊ တောအုပ်ကို။ ဒက္ခိဿသိ၊ တွေ့မြင်ရလတ္တံ့။

တေန၊ ထိုတောအုပ်လမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။

တေန၊ ထိုတောအုပ်လမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂန္တွာ၊ သွားသည်ရှိသော်။ မဟန္တံ၊ ကြီးသော။ နိန္နံ၊ ချိုင့်ဝှမ်းသော။ ပလ္လလံ၊ ညွန်အိုင်ကို။ ဒက္ခိဿသိ၊ တွေ့မြင်ရလတ္တံ့။

တေန၊ ထိုညွန်အိုင်လမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။

တေန၊ ထိုညွန်အိုင်လမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂန္တွာ၊ သွားသည်ရှိသော်။ သောဗ္ဘံ ပပါတံ၊ ထုံးအိုင်ချောက်ကမ်းပါးကို။ ဒက္ခိဿသိ၊ တွေ့မြင်ရလတ္တံ့။

တေန၊ ထိုထုံးအိုင်ချောက်ကမ်းပါးလမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။

တေန၊ ထိုထုံးအိုင်ချောက်ကြားလမ်းဖြင့်။ မုဟုတ္တံ၊ တခဏ။ ဂန္တွာ၊ သွားသည်ရှိသော်။ သမံ၊ ညီညွတ်သော။ ရမဏီယံ၊ မွေ့လျော်ဘွယ်ကောင်းသော။ ဘူမိဘာဂံ၊ မြေအဘို့ကို။ ဒက္ခိဿသီတိ၊ တွေ့မြင်လတ္တံ့ ” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။

တိဿ၊ တိဿ။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ အတ္ထဿ၊ ဆိုလိုရင်းအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝိညာပနာယ၊ သိစေခြင်းငှါ။ အယံ ဥပမာ ခေါ၊ ဤဥပမာကို။ ကတာ၊ ပြုတော်မူအပ်ပြီ။

အယံ စေဝ၊ ဤသည်သာလျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤဒေသနာအရာ၌။ အတ္ထော၊ ဆိုလိုရင်းအနက်အဓိပ္ပါယ်တည်း—

တိဿ၊ တိဿ။ ပုရိသော အမဂ္ဂကုသလောတိ ခေါ ဧတံ၊ လမ်း၌မလိမ္မာသော ယောက်ျားဟူသောဤအမည်သည်။ ပုထုဇ္ဇနဿ၊ ပုထုဇဉ်၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ ပုရိသော မဂ္ဂကုသလောတိ ခေါ ဧတံ၊ လမ်း၌လိမ္မာသော ယောက်ျားဟူသော အမည်သည်။ အရဟတော၊ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ အလုံးစုံသောတရားကို အမှန်ကိုယ်တိုင်သိတော်မူသော။ တထာဂတဿ၊ ဘုရားရှင်၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ ဒွေဓာ ပထောတိ ခေါ ဧတံ၊ လမ်းနှစ်လမ်းဟူသော ဤအမည်သည်။ ဝိစိကိစ္ဆာယ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ ဝါမော မဂ္ဂေါတိ ခေါ ဧတံ၊ လက်ဝဲလမ်းဟူသော ဤအမည်သည်။ မိစ္ဆာမဂ္ဂဿ၊ မိစ္ဆာမဂ်၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။ သေယျထိဒံ၊ အဘယ်မိစ္ဆာမဂ်၏နည်း။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၏၎င်း။ ပ။ မိစ္ဆာသမာဓိဿ၊ မိစ္ဆာသမာဓိ၏၎င်းတည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ ဒက္ခိဏော မဂ္ဂေါတိ ခေါ ဧတံ၊ လက်ျာလမ်းဟူသော ဤအမည်သည်။ အရိယဿ၊ မြတ်သော။ ဝါ၊ ဖြူစင်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကဿ၊ ရှစ်ပါးသောအင်္ဂါရှိသော။ မဂ္ဂဿ၊ သမ္မာမဂ်၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။ သေယျထိဒံ၊ အဘယ်သမ္မာမဂ်၏နည်း။ သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၏၎င်း။ ပ။ သမ္မာ သမာဓိဿ၊ သမ္မာသမာဓိ၏၎င်းတည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ တိဗ္ဗော ဝနသဏ္ဍောတိ ခေါ ဧတံ၊ ထူထပ်သော တောအုပ်ဟူသော ဤအမည်သည်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ မဟန္တံ နိန္နံ ပလ္လလန္တိ ခေါ ဧတံ၊ ချိုင့်ဝှမ်းသောညွန်အိုင်ကြီးဟူသော ဤအမည်သည်။ ကာမာနံ၊ ကာမဂုဏ်တို့၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း ၁။ညွန်အိုင်သည် ကြည့်ရှု၍ကောင်းသော်လည်း ၎င်း၌သက်ဆင်းသော် ကြမ်းထန်းသောငါးစသည်တို့ဖြင့်ပြွမ်းသောကြောင့် ပျက်စီးရသကဲ့သို့ ကာမဂုဏ်လည်း မွေ့လျော်ဘွယ်ကောင်းသော်လည်း သာယာတပ်မက်ခဲ့သော် ငရဲစသည်တို့၌ ကျရောက်ပျက်စီးတတ်သည်ဖြစ်၍ ကာမဂုဏ်သည် ညွန်အိုင်နှင့်တူကြောင်း ဋ္ဌ, ဋီတို့၌မိန့်ဆိုသည်။ ။

တိဿ၊ တိဿ။ သောဗ္ဘော ပပါတောတိ ခေါ ဧတံ၊ ထုံးအိုင် ချောက်ကမ်းပါးဟူသော ဤအမည်သည်။ ကောဓုပါယာသဿ၊ ကောဓ, ဥပါယာသ၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ သမော ဘူမိဘာဂေါ ရမဏီယောတိ ခေါ ဧတံ၊ မွေ့လျော်ဘွယ်ကောင်းသော ညီညာသန့်စင်မြေအပြင်ဟူသော ဤအမည်သည်။ နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။

တိဿ၊ တိဿ။ အဘိရမ၊ မွေ့လျော်လော့။ တိဿ၊ တိဿ။ အဘိရမ၊ မွေ့လျော်လော့။

အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဩဝါဒေန၊ အဆုံးအမဖြင့်။ ဩဝဒါမိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ အဟံ၊ သည်။ အနုဂ္ဂဟေန၊ ပစ္စယာနုဂ္ဂဟ ဓမ္မာနုဂ္ဂဟဖြင့်။ အနုဂ္ဂဏှာမိ၊ ချီးမြှောက်တော်မူ၏။ အဟံ၊ သည်။ အနုသာသနိယာ၊ အဖန်ဖန်ဆုံးမခြင်းဖြင့်။ အနုသာသာမိ၊ အဖန်ဖန်ဆုံးမတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

အာယသ္မာ တိဿော၊ အရှင်တိဿသည်။ အတ္တမနော၊ ပီတိသောမနဿတို့ဖြင့် ယူအပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ဝမ်းမြောက်သည်ဖြစ်၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားစကားကို။ အဘိနန္ဒိ၊ ကျေကျေနပ်နပ်လက်ခံပြီ။ (အဘိနန္ဒီတိ၊ သမ္ပဋိစ္ဆိ၊ ဋ္ဌ။) ဣတိ၊ သို့။ သုတံ၊ ပြီ။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။