သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ပ။
အာယသ္မာ ရာဟုလော၊ အရှင်ရာဟုလာသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
ဇာနတော၊ သိသူ၏ (သန္တာန်၌)။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
ပဿတော၊ မြင်သူ၏ (သန္တာန်၌)။
သဝိညာဏကေ၊ ဝိညာဏ်နှင့်တကွသော။
ဣမသ္မိံ ကာယေ၊ ဤမိမိကိုယ်၌၎င်း။
ဗဟိဒ္ဓါစ၊ ပြင်ပ (ဝိညာဏ်နှင့်တကွ) သူတစ်ပါး၏ ကိုယ်၌၎င်း။
သဗ္ဗနိမိတ္တေသု၊ အလုံးစုံသော ဣန္ဒြိယဗဒ္ဓ အနိန္ဒြိယဗုဒ္ဓအာရုံတို့၌။
အဟင်္ကာရမမင်္ကာရမာနာနုသယာ၊ ဒိဋ္ဌိတဏှာ-မာနတို့သည်။
န ဟောန္တိ နုခေါတိ၊ မဖြစ်ကုန်သနည်း” ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
(အကြွင်း-သံ-၂၊ ၈၄။ စာပိုဒ်-ဂ၂။ ၁၀-ပုဏ္ဏမသုတ်ကို မှီးလေ။)
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။