သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

အညတရော၊ တစ်ပါးသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ပ။

ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယေန၊ အကြင်အကြောင်းအထောက်အပံ့ဖြင့်။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သောသူသည်။ ကာယဿ၊ (ဥပါဒိန္နက) ကိုယ်ခန္ဓာ၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်စီးခြင်းဟူသော။ မရဏာ၊ သေလွန်သည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ အဏ္ဍဇာနံ၊ ဥ၌ဖြစ်ကုန်သော။ သုပဏ္ဏာနံ၊ ဂဠုန်တို့၏။ သဟဗျတံ၊ အတူတကွဖြစ်သူ၏အဖြစ်သို့။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ သော ဟေတု၊ ထိုအကြောင်းသည်။ ကော နု ခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ သော ပစ္စယော၊ ထိုအထောက်အပံ့သည်။ ကော နု ခေါတိ၊ အဘယ်ပါနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သောသူသည်။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဒွယကာရီ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ် ၂-မျိုးကို ပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ ဒွယကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ ဒွယကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

တဿ၊ ထိုသူသည်။

“အဏ္ဍဇာ၊ ဥ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ သုပဏ္ဏာ၊ ဂဠုန်တို့သည်။ ဒီဃာယုကာ၊ ရှည်သော အသက်ရှိကုန်၏။ ဝဏ္ဏဝန္တော၊ အဆင်းလှကုန်၏။ သုခဗဟုလာတိ၊ ချမ်းသာများကုန်၏” ဟူ၍။ သုတံ၊ ကြားအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

တဿ၊ ထိုသူ၏။

“အဟံ၊ ငါသည်။ ကာယဿ၊ ၏။ ဘေဒါ၊ သော။ မရဏာ၊ မှ။ အဏ္ဍဇာနံ၊ ကုန်သော။ သုပဏ္ဏာနံ၊ တို့၏။ သဟဗျတံ၊ သို့။ ဥပပဇ္ဇေယျံ၊ ရောက်ရမူကား။ အဟော ဝတာတိ၊ ကောင်းစွ” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ ပ။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ယေန၊ အကြင် အကြောင်း အထောက်အပံ့ဖြင့်။ ပ။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ သော ဟေတု၊ သည်။ အယံ ခေါ၊ ဤသည်တည်း။ သော ပစ္စယော၊ သည်။ အယံ၊ ဤသည်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။