အာဝုသော အာနန္ဒ၊ ငါ့ရှင်အာနန္ဒာ။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ပ။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်

၁။မဏ္ဍနဇာတိကော ပုရိသော ဝိယ ပုထုဇ္ဇနော၊ အာဒါသတလာဒယော ဝိယ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ မုခနိမိတ္တံ ဝိယ အသ္မီတိ ဂဟဏံ၊ မုခနိမိတ္တံ ဥပါဒါယ ဒိဿမာနရူပါဒိ ဝိယ အသ္မီတိ သတိ အဟမသ္မီတိ ပရောသ္မီတိ အာဒယော ဂါဟဝိသေသာ။ ဋီ။

ပုထုဇဉ်သည် တန်ဆာဆင်လေ့ရှိသော ယောက်ျားနှင့်တူ၏။ ခန္ဓာငါးပါးသည် မှန်အပြင်နှင့်တူ၏။ တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိ ဖြစ်ခြင်းသည် မျက်နှာရိပ်နှင့်တူ၏။ တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိ ဖြစ်သော် ငါပဲ, သူပဲ, ယောက်ျားပဲ, မိန်းမပဲစသည်ဖြင့် စွဲလမ်းခြင်း အထူးသည် မျက်နှာရိပ်ကိုမှီ၍ ထင်လာသောအဆင်း စသည်နှင့် တူ၏ဟု ဤသုတ်၌ ဥပမာ ဥပမေယျ စပ်ရာ၏။

။ (တံ ကိံ မညသိ မှပဇာနာတီတိ အထိ အနတ္တလက္ခဏသုတ် စာပိုဒ် ၅၉- ရှု၍ပေး။) ပဇာနာတီတိ၊ သိ၏” ဟူသော။ ဣမိနာ ဩဝါဒေန၊ ဤအဆုံးအမဖြင့်။ ဩဝဒတိ၊ ဆုံးမ၏။