ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ယတော စခေါ၊ အကြင်အခါ၌ကား။
ဣမေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေ၊ ဤငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကို။
စတုပရိ ၀ဋ္နံ၊ လေးပါးသောသစ္စာတို့ကို ပြန်လှန်လှည့်လည်သောအားဖြင့်။
ဝါ၊ လေးပါးသောသစ္စာတို့ကို ပြန်လှန်လှည့်လည်သည်ကိုပြု၍
ဆိုလိုရင်းအချုပ်ကား ဝိပဿနာခေါ် ဝေါဒါန်သည် မဂ္ဂတိကဖြစ်ခဲ့လျှင် ဝိပဿနာနှင့် ဖိုလ်ကြားကအနန္တရဟု သုံးနိုင်၏၊ သို့မဟုတ် ဖိုလ်သည် မဂ္ဂဂတိက ဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း ဝိပဿနာနှင့် ဖိုလ်ကြားကို အနန္တရဟု ခေါ်ဆိုနိုင်တော့၏။
ဝိပဿနာနှင့် မဂ်ကြားကို အနန္တရဟု သုံးနိုင် မသုံးနိုင်ကား ယုံမှားဖွယ်ပင် မရှိ၊ တဆက်တည်း စိတ္တက္ခဏတစ်ခုမှ မခြားသည့်အတွက် အနန္တရစစ်စစ်သာတည်းဟူလို။ (အဋ္ဌကထာဋီကာနှင့် တွဲ၍ ရှုပါ။)
။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ အဗ္ဘညာသိံ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိတော်မူပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ သဒေဝကေ၊ သော။ သမာရကေ၊ သော။ သဗြဟ္မကေ၊ သော။ လောကေ၊ ၌။ သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ၊ သော။ သဒေဝမနုဿာယ၊ သော။ ပဇာယ၊ ၌။ “အနုတ္တရံ၊ သော။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ ကို။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ပြီ”ဟူ၍။ ပစ္စညာသိံ၊ ဝန်ခံတော်မူပြီ။၁။ကထဉ္စ စတုပရိဝဋ္ဋံ။ ဤသို့ ပါဠိတော်၌ အမေးဝါကျအဆုံးအပိုဒ်ကြီးထားပါ။ သို့မှ အမေးဝါကျဟုသိရမည်။ ရူပံ အဗ္ဘညာသိံ စသော ဝါကျများသည် အဖြေဝါကျများ ဖြစ်ကြသည်။
။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
အဗ္ဘညာသိံ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိတော်မူပြီ။
(ဒုက္ခသစ္စာ။)
ရူပသမုဒယံ၊ ရုပ်၏ဖြစ်ကြောင်းကို။
အဗ္ဘညာသိံ၊ ပြီ။
(သမုဒယသစ္စာ။)
ရူပနိရောဓံ၊ ရုပ်၏ချုပ်ရာကို။
အဗ္ဘညာသိံ၊ ပြီ။
(နိရောဓသစ္စာ။)
ရူပနိရောဓ ဂါမိနိံ ပဋိပဒံ၊ ရုပ်၏ချုပ်ရာသို့ ရောက်ကြောင်း အကျင့်ကို။
အဗ္ဘညာသိံ၊ ပြီ။
(မဂ္ဂသစ္စာ။)
ဝေဒနံ၊ ကို။
ပ။
သညံ၊ ကို။
ပ။
သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။
ပ။
ဝိညာဏံ၊ ကို။
ပ။
ဝိညာဏသမုဒယံ၊ ကို။
ပ။
ဝိညာဏနိရောဓံ၊ ကို။
ပ။
ဝိညာဏနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒံ၊ ကို။
အဗ္ဘညာသိံ၊ ပြီ။၂။ပဋိပန္နာ ဟောန္တီတိ အတ္ထော။ ဝတ္တမာနကာလပ္ပယောဂေါ ဟေသ၊ ယထာ “ကုသလံ စိတ္တံ ဥပ္ပန္နံဟောတီ” တိ။ ဋီ။ ပဋိပန္နာ၌ တ ပစ္စည်းသည် အတိတ်၌ သက်သည်မဟုတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ သက်သည်ဟု သိစေလို၍ “ဟောန္တိ” ထည့်စပ်သည်။
။)
တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
သုပ္ပဋိပန္နာ၊ ကောင်းစွာကျင့်ကုန်သည်။
( ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။)