(သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တံ ကိံ မညထ ဘိက္ခဝေ ပေးမြဲ။)

ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ “ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ မမ၊ ငါ၏ရုပ်တည်း။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္တာတိ၊ အတ္တ ၁။ဧသောဟမသ္မိ၌ အဟံ (ငါ) နှင့် ဧသော မေ အတ္တာ၌ အတ္တ (ငါ-သူ-ယောက်ျား မိန်းမ) အထူးကိုစဉ်းစားသင့်၏။ မာနစွဲ အဟံ (ငါ) သည် မိမိကိုယ်ကို မာန်မူစွဲလမ်းခြင်းတည်း။ ဒိဋ္ဌိစွဲ အတ္တကား မိမိကိုယ်ကို သော်၎င်း သူတစ်ပါးကိုယ်ကိုသော်၎င်း အသက်ရှင်လျက်တည်နေသော အကောင်အနေအားဖြင့်စွဲလမ်းနေခြင်းတည်း။ ဟု။ သမနုပဿထ၊ ရှုကြသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ တေ၊ ဤသို့ ရှုခြင်းသည်။ နောဟိ၊ မသင့်ပါ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သာဓု၊ ကောင်းစွ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ “ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ န မမ၊ ငါ၏ရုပ်မဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ န အဟံ အသ္မိ၊ ငါမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ န မေ အတ္တာတိ၊ ငါ၏ အတ္တမဟုတ်”ဟု။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ (ဧတံ အနက်မဲ့။) ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။ သမ္မပ္ပညာယ၊ မှန်စွာသိတတ်သော ( ဝိပဿနာ, မဂ်) ပညာဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုဆင်ခြင်ထိုက်၏။ ( ဝေဒနာစသည်လည်း ဤနည်း။) ဣတိ၊ ပြီ။

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။