(သာဝတ္ထိယံ၊ တတြ ခေါ၊ ပေးမြဲ) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ ဘာရဉ္စ၊ ဝန်ကို၎င်း။ ဘာရဟာရဉ္စ၊ ဝန်ကိုထမ်းဆောင်တတ်သူကို၎င်း။ ဘာရာဒါနဉ္စ၊ ဝန်ကိုယူဆောင်ကြောင်းကို၎င်း။ ဘာရနိက္ခေပနဉ္စ၊ ဝန်ကိုပစ်ချရာကို၎င်း။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။

တံ၊ ထိုတရားကို။ သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာ‌ရော၊ ဝန်သည်။ ကတမောစ၊ အဘယ်နည်း။

ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ဥပါဒါန်တို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ခန္ဓာတို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနီယံ၊ ဖြေဆိုအပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ကတမေ ပဉ္စ၊ အဘယ်ငါးပါးတို့နည်းဟူမူ။

ရူပုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ရုပုပါဒါနက္ခန္ဓာ၎င်း။ ပ။ ဝိညာဏုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ၎င်းတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းကို။ ဘာရော၊ ဝန်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာရဟာရော၊ ဝန်ကိုထမ်းဆောင်တတ်သူသည်။ ကတမောစ၊ နည်း။

ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝစနီယံ၊ ဆိုအပ်သည်။

အဿ၊ ၏။ ဧဝံ နာမော၊ ဤသို့သော အမည်ရှိသော။ ဧဝံ ဂေါတ္တော၊ ဤသို့သော အနွယ်ရှိသော။ ယော အယံ အာယသ္မာ၊ အကြင်အရှင်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ၊ ဤအရှင်ကို။ ဘာရဟာရော၊ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်တတ်သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာရာဒါနံ၊ ဝန်ကို ယူဆောင်ကြောင်းသည်။ ကတမဉ္စ၊ နည်း။

ယာယံ တဏှာ၊ အကြင်တဏှာသည်။ ပေါနောဘဝိကာ၊ တဖန်ဘဝသစ်အကျိုးငှါ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ တဖန် ဘဝသစ်ကို ပြုလေ့ရှိ၏။ နန္ဒီရာဂသဟဂတာ၊ ပြင်းစွာတပ်နှစ်သက်တတ်သည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်၏ ၁။နန္ဒီရာဂေန သဟ ဂတာတိ နန္ဒီရာဂသဟဂတာ၊ ဒီ-ဋ္ဌ ၂-၁၈၉။ နန္ဒီရာဂသဟဂတာတိ နန္ဒီရာဂေန သဟ ဧကတ္တမေဝ ဂတာ၊ တဗ္ဘာဝသဟဂတံ ဟိ ဣဓ အဓိပ္ပေတံ၊ ဤအဋ္ဌကထာ၊ ၂၄၃။ တဗ္ဘာဝတ္ထော ဟေတ္ထ သဟသဒ္ဒေါ သနိဒဿနာ ဓမ္မာတိ အာဒီသု ၀ိယ၊ တသ္မာ နန္ဒီရာဂဘာဝံ ဂတာ သဗ္ဗာသုပိ အဝတ္ထာသုနန္ဒီရာဂဘာဝဿ အပစ္စက္ခာယ ပတ္တနတောတိ အတ္ထော။ ဒီ-ဋီ ၂-၃၄၀။ ။ တတြ တတြ၊ ထိုထိုအာရုံ ထိုထိုဘုံ၌။ အဘိနန္ဒိနီ၊ အလွန်နှစ်သက်တတ်၏။ (သာ၊ ထိုတဏှာတည်း။) ဣဒံ၊ ဤတဏှာသည်။ သေယျထာ၊ အဘယ်နည်း။ ကာမတဏှာ၊ ကာမဘုံ၌တပ်နှစ်သက်တတ်သော တဏှာ၎င်း။ ဘဝတဏှာ၊ ရူပ အရူပဘဝ၌ တပ်နှစ်သက်တတ်တဏှာ၎င်း။ ဝိဘဝတဏှာ၊ ဘဝပြတ်ရာ၌ တပ်နှစ်သက်တတ်သော တဏှာ၎င်းတည်း ၂။ကာမေ တဏှာ ကာမတဏှာ။ပ။ ဘဝေ တဏှာ ဘဝတဏှာ။ပ။ ဝိဘဝေ ဘဏှာ ဝိဘဝ တဏှာ၊ ဒီ-ဋ္ဌ ၂-၃၈၉။ ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤတဏှာသုံးပါးကို။ ဘာရာဒါနံ၊ ဝန်ကို ဆောင်ယူကြောင်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာရနိက္ခေပနံ၊ ဝန်ကို ချရာသည်။ ကတမဉ္စ၊ နည်း။

တဿာယေဝ တဏှာယ၊ ထိုသုံးပါးသော တဏှာ၏သာလျှင်။ ယော အသေသဝိရာဂနိရောဓော၊ အကြင် အကြွင်းမဲ့ ကင်းပျောက်ရာ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည် ၃။အသေသမေတ္ထ တဏှာ ဝိရဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတိ နိရုဇ္ဈတိ ပဟီယတိတိ။ပ။ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ- ဤဋီကာနှင့် ဝိသုဒ္ဓိဋ္ဌ ၂-၁၃၈-ဒုတိယနည်းတည်း၊ ဝိသုဒ္ဓိ-ဋ္ဌ ၂-၁၃၈- ပဌမနည်းအလို အကြင် တပ်ခြင်း ကင်းကြောင်း မဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်’ ဟု ပေးလေ။ ဝိသုဒ္ဓိ-ဋ္ဌ ၂-တိယနည်းအလို အသေသဝိရာဂ, အသေသနိရောဓဟု ၂-ပုဒ်ကြံသည်။ ။ ယော စာဂေါ၊ အကြင် စွန့်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်။ ယော ပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ အကြင် တဖန် စွန့်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။ ပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ အကြင် တဖန် စွန့်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။ ယာ မုတ္တိ၊ အကြင် လွတ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်။ ယော အနာလယော၊ အကြင်ကပ်ငြိခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။ သော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်တည်း။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ဘာရနိက္ခေပနံ၊ ဝန်ကိုချရာဟူ၍။ ဝုစ္စတီတိ၊ အပ်၏ ဟူသော။

ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။ (ဧတဒဝေါစ ပြန်စပ်။) ဘဂဝါ၊ သည်။

ဣဒံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။ သုဂတော၊ သည်။ ဣဒံ၊ ကို။ ဝတွာန၊ ဟောတော်မူပြီး၍။ သတ္ထာ၊ သည်။ အထ၊ ထိုမှ။ အပရံ၊ တစ်ပါးသော—

ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့သည်။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ ဘာရာ၊ ဝန်ထုပ်တို့တည်း။ ပုဂ္ဂလော စ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါသည်ကား။ ဘာရဟာရော၊ ခန္ဓာဝန်ကိုဆောင်သူတည်း။ လောကေ၊ လောက၌။ ဘာရာဒါနံ၊ ခန္ဓာဝန်ကို ယူဆောင်ခြင်းသည်။ ဒုခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဘာရနိက္ခေပနံ၊ ခန္ဓာဝန်ကို ပစ်ချခြင်းသည်။ သုခံ၊ ချမ်းသာ၏။

ဂရုံ၊ လေးလံသော။ ဘာရံ၊ ခန္ဓာဝန်ကို။ နိက္ခိပိတွာ၊ ပစ်ချ၍။ အညံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာဝန်မှ တစ်ပါးသော။ ဘာရံ၊ အနာဂတ်ခန္ဓာဝန်ကို။ အနာဒိယ၊ မယူမဆောင်မူ၍။ တဏှံ၊ တဏှာကို။ သမူလံ၊ အမြစ်အရင်းနှင့်တကွ။ အဗ္ဗုယှ၊ နုတ်၍။ နိစ္ဆာတော၊ ဆာလောင်တတ်သော တဏှာမရှိသည်ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗုတောတိ၊ နိဗ္ဗာန်ယူသိမ်း ငြိမ်းအေး၏ ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ ‌အဝေါစ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော သုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ ပရိညေယျေ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ စ၊ တရားတို့ကို၎င်း။ ပရိညံ၊ ပိုင်းခြား၍သိရာဖြစ်သော။ ဓမ္မဉ္စ၊ တရားကို၎င်း။ ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။

တံ၊ ကို။ သုဏာထ၊ ကုန်လော။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပရိညေယျာ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ကတမေ စ၊ အဘယ်တို့နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ ပရိညေယျော၊ ပိုင်းခြား၍သံအပ်သော။ ဓမ္မော၊ တရားတည်း။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ပ။ သညာ၊ သည်။ ပ။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ပ။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ပရိညေယျော၊ သော။ ဓမ္မော၊ တည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးဘရားတို့ကို။ ပရိညေယျာ၊ အပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ဟူ၍။

ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပရိညာ၊ ပိုင်းခြား၍ သိရာသည်။ ကတမာ စ၊ နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယော ရာဂက္ခယော၊ အကြင်ရာဂ၏ကုန်ရာ ( နိဗ္ဗာန်) သည်။ ယော ဒေါသက္ခယော၊ အကြင်ဒေါသ၏ကုန်ရာ (နိဗ္ဗာန်)သည်။ ယော ‌မောဟက္ခယော၊ အကြင်မောဟ၏ကုန်ရာ (နိဗ္ဗာန်) သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ၊ ဤရာဂ ‌ဒေါသ မောဟတို့၏ ကုန်ရာ (နိဗ္ဗာန်)ကို။ ပရိညာ၊ ပိုင်းခြား၍သိရာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်။ ဣတိ၊ ၏။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း၊

သာဝတ္ထိ နိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခ‌ဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အနဘိဇာနံ၊ ထူးသော မသိသောသူသည်။ အပရိဇာနံ၊ (အနိစ္စစသောအားဖြင့်) ပိုင်းခြား၍ မသိသောသူသည်။ အဝိရာဇယံ၊ တပ်မက်မှုမကင်းစေသောသူသည်။ အပ္ပဇဟံ၊ မပယ်စွန့်သောသူသည်။ ဒုက္ခက္ခယာယ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏ ကုန်ခြင်းငှာ။ အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။ ဝေဒနံ၊ ကို။ ပ။ သညံ၊ ကို။ ပ။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ ပ။ ဝိညာဏံ၊ ကို။ အနဘိဇာနံ၊ သည်။ ပ။ အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပဉ္စ ခေါ၊ ရုပ်ကိုကား။ အဘိဇာနံ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိသောသူသည်။ ပရိဇာနံ၊ ( အနိစ္စစသောအားဖြင့်) ပိုင်းခြား၍ သိသောသူသည်။ ဝိရာဇယံ၊ တပ်မက်မှုကင်းစေသောသူသည်။ ပဇဟံ၊ ပယ်စွန့်သောသူသည်။ ပ။ ဘဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။ ဝေဒနံ၊ ကို။ ပ။ သညံ၊ ကို။ ပ။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ ပ။ ဝိညာဏံ၊ ကို။ အဘိဇာနံ၊ သည်။ ပ။ ဘဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ၏။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။ ယော ဆန္ဒရာဂေါ၊ အကြင်လိုချင်တပ်မက်ခြင်းသည်။ ( အတ္ထိ၊ ၏။) တံ၊ ထိုရုပ်၌ လိုချင်တပ်မက်ခြင်း (တဏှာ) ကို။ ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ( ရုပ်၌ လိုချင်မှုကို) ပယ်ကုန်သည်ရှိသော်။ တံ ရူပံ၊ ထိုရုပ်သည်။ ဝါ၊ ကို ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။ ဥစ္ဆိန္နမူလံ၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော အမြစ်အရင်း ရှိသည်။ တာလာဝတ္ထုကတံ၊ ထန်းပင်တည်ရာ (ကျင်း) ကဲ့သို့ပြုအပ်သည်။ အနဘာဝံကတံ၊ တဖန် မဖြစ်အောင် ပြုအပ်သည်။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ အနုပ္ပါဒဓမ္မံ၊ မဖြစ်ပေါ်ခြင်း သဘောရှိသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ (ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။) ဣတိ၊ ၏။

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သမ္ဗောဓာ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိသည်မှ။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေး၌သာလျှင်။ အနဘိသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ သစ္စာလေးပါးကိုမသိသေးသော။ ဗောဓိသတ္တဿေဝ၊ ဘုရားအလောင်းသည်သာလျှင်။ သ‌တော၊ ဖြစ်စဉ်။ မေ၊ ငါဘုရား၏။

“ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်သည်။ ကော နု ခေါ၊ အဘယ်နည်း။ (ရူပဿ၊ ၏။) အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်သည်။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ (ရူပဿ၊ ၏။) နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ကြောင်း ထွက်မြောက်ရာသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဝေဒနာယ၊ ၏။ ပ။

သညာယ၊ ၏။ ပ။

သင်္ခါရာနံ၊ တို့၏။ ပ။

ဝိညာဏဿ၊ ၏။ ပ။ ကိန္တိ၊ အဘယ်နည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။ အဟောသိ၊ ပြစ်ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တဿ မယှံ၊ ထိုငါဘုရား၏။

“ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ယံ ခေါ သုခံ သောမနဿံ၊ အကြင်ချမ်းသာခြင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ၊ ဤချမ်းသာခြင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်တည်း။

ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ ယံ အနိစ္စံ၊ အကြင် အမြဲမရှိ။ ယံ ဒုက္ခံ၊ အကြင် ဆင်းရဲ၏။ ယံ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ အကြင် ဖောက်ပြန်သော သဘော ရှိ၏။ အယံ၊ ဤအမြဲမရှိ ဆင်းရဲခြင်း ဖောက်ပြန်သောသဘောသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။

ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။ ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင် လိုချင်တပ်မက်ခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းသည်။ ယံ ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနံ၊ အကြင် လိုချင်တပ်မက်ခြင်းကို ပယ်စွန့်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) ဣဒံ၊ ဤလိုချင်တပ်မက်ခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ခြင်း ပယ်စွန့်ခြင်းသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ကြောင်း ထွက်မြောက်ရာတည်း။ (ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ယာဝကီဝဉ္စ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံးလျှင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဣမေသံ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာနံ၊ ဤဥပါဒါန်တို့၏ အာရုံဖြစ်သော ခန္ဓာတို့၏။ အဿာဒဉ္စ၊ သာယာဖွယ်ကိုလည်း။ အဿာဒတော၊ သာယာဖွယ်အားဖြင့်။ အာဒီနဝဉ္စ၊ အပြစ်ကိုလည်း။ အာဒီနဝတော၊ အပြစ်အားဖြင့်။ နိဿရဏဉ္စ၊ ထွက်မြောက်ကြောင်းကိုလည်း။ နိဿရဏတော၊ ထွက်မြောက်ကြောင်းအားဖြင့်။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း။ န အဗ္ဘညာသိံ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိတော်မမူသေး။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ တာ၀၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ သဒေဝကေ၊ ကာမာဝစရ နတ်ပြည်ငါးထပ်နှင့်တကွသော။ သမာရကေ၊ ဝသဝတ္တီမာရ်နတ်ပြည်နှင့် တကွသော။ သဗြဟ္မကေ၊ ဗြဟ္မာ့ပြည် ၂၀-နှင့်တကွသော။ လောကေ၊ ဩကာသဒလာက၌။ သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားနှင့်တကွ သော။ သဒေဝမနုဿာယ၊ သမုတိနတ်ဟူသောမင်း, ကြွင်းသောလူနှင့် တကွသော။ ပဇာယ၊ သတ္တလောက၌။ “အနုတ္တရံ၊ မိမိထက် အမြတ်မရှိသော။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်ကို။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ထိုးထွင်း၍ သိတော်မူပြီ” ဟူ၍။ နေဝပစ္စညာသိံ၊ ဝန်ခံတော်မမူ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ယတော စ ခေါ၊ အကြင်အခါ၌ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ ပ။ အဗ္ဘညာသိံ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိတော်မူပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ပ။ ပစ္စညာသိံ၊ ဝန်ခံတော်မူပြီ။ “မေ၊ ၏။ ဝိမုတ္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ အကုပ္ပါ၊ ပျက်စီးခြင်းမရှိ။ အယံ၊ ဤဖြစ်ခြင်းသည်။ အန္တိမာ၊ အဆုံးစွန်ဖြစ်သော။ ဇာတိ၊ ဖြစ်ခြင်းတည်း။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန်ဘဝသစ်ကိုပြုခြင်းသည်။ နတ္ထီတိ၊ မရှိ” ဟူသော။

မေ၊ ငါဘုရား၏။ ဒဿနံ၊ မြင်စွမ်းနိုင်သော။ ဉာဏဉ္စ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်သည်လည်း။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။ ဣတိ၊ ၏။

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ အဿာဒ ပရိယေသနံ၊ သာယာဖွယ်ကိုရှာခြင်းငှါ။ အစရိံ၊ လှည့်လည်ပြီ။

ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ ယော အဿာဒေါ၊ အကြင်သာယာဖွယ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) တံ၊ ထိုသာယာဖွယ်ကို။ အဇ္ဈဂမံ၊ ရပြီ။

ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်။ ရူပဿ၊ ၏။ အဿာဒေါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သော၊ ထိုရုပ်၏သာယာဖွယ်ရှိသမျှကို။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ သုဒိဋ္ဌော၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ အာဒီနဝပရိယေသနံ၊ အပြစ်ကိုရှာခြင်းငှါ။ အစရိံ၊ လှည့်လည်ပြီ။

ရူပဿ၊ ၏။ ယော အာဒီနဝေါ၊ အကြင်အပြစ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တံ၊ ထိုအပြစ်ကို။ အဇ္ဈဂမံ၊ ရပြီ။

ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်။ ရူပဿ၊ ၏။ အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သော၊ ထိုရုပ်၏အပြစ်ရှိသမျှကို။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ မေ၊ သည်။ သုဒိဋ္ဌော၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ နိဿရဏပရိယေသနံ၊ ထွက်မြောက်ရာကို ရှာခြင်းငှါ။ အစရိံ၊ ပြီ။

ရူပဿ၊ ၏။ ယံ နိဿရဏံ၊ အကြင်ထွက်မြောက်ရာသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တံ၊ ထိုရုပ်၏ထွက်မြောက်ရာကို။ အဇ္ဈဂမံ၊ ရပြီ။

ယာဝတာ၊ လောက်။ ရူပဿ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တံ၊ ထိုရုပ်၏ထွက်မြောက်ရာကို။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ မေ၊ သည်။ သုဒိဋ္ဌံ၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်ပြီ။ ( ဝေ‌ဒနာစသည်ကို ဤနည်းပေး၊ ယာဝကီဝဉှစသည်ကိုလည်း ရှေးသုတ်နည်းပေး။)

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်‌သော သုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပဿ၊ ၏။ အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်သည်။ (နောစေဒံ၊ နော+စေ+ဣဒံ ဟုခွဲ။ ဣဒံ နိပါတ်မျှ။ ထို့အတူ နယိဒံ၌လည်း ဣဒံ နိပါတ်မျှ။) နော စေ အဘဝိဿ၊ အကယ်၍မရှိငြားအံ့။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။ န သာရဇ္ဇေယျုံ၊ ပြင်းစွာမတပ်မက်ကုန်ရာ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ စ ခေါ၊ အကြင်ကြောင့်လျှင်။ ရူပဿ၊ ၏။ အဿာဒေါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ရူပသ္မိံ၊ ၌။ သာရဇ္ဇန္တိ၊ ပြင်းစွာ တပ်မက်ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပဿ၊ ၏။ အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်သည်။ နော စေ အဘဝိဿ၊ ငြားအံ့။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ရူပသ္မိံ၊ ၌။ န နိဗ္ဗိန္ဒေယျုံ၊ မငြီးငွေ့ကုန်ရာ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ စ ခေါ၊ လျှင်။ ရူပဿ၊ ၏။ အာဒီနဝေါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ရူပသ္မိံ၊ ၌။ နိဗ္ဗိန္ဒန္တိ၊ ငြီးငွေ့ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပဿ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။ နော စေ အဘဝိဿ၊ ငြားအံ့။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ရူပသ္မာ၊ မှ။ န နိဿရေယျုံ၊ မလွတ်မြောက်ကုန်ရာ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မာ စ ခေါ၊ လျှင်။ ရူပဿ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ရူပသ္မာ၊ မှ။ နိဿရန္တိ၊ ထွက်မြောက်ကုန်၏။ (ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေးလေ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယာဝကီဝဉ္စ၊ အကြင်မျှလောက်သောကာလပတ်လုံးလျှင်။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ (ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဤသုတ်၌မပါ ရှေးသုတ်များ၌ပါသည်။) ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ဥပါဒါ နက္ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ အဿာဒဉ္စ၊ ကိုလည်း။ အဿာဒတော၊ အားဖြင့်။ ပ။ န အဗ္ဘညံသု၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် မသိကုန်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သောကာလပတ်လုံး။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ သဒေဝကာ၊ သော။ သမာရကာ၊ သော။ သဗြဟ္မကာ၊ သော။ လောကာ၊ မှ။ သဿမဏ ဗြာဟ္မဏိယာ၊ သော။ သဒေဝမနုဿာယ၊ သော။ ပဇာယ၊ မှ။ နေဝ နိဿဋာ၊ မထွက်မြောက်ကုန်။ နေဝ ဝိသံယုတ္တာ၊ မယှဉ်ကုန်။ နေဝ ဝိပ္ပယုတ္တာ၊ မလွတ်ကုန်။ ဝိမရိယာဒီကတေန၊ ပြုအပ်ပြီးသော (ကိလေသာ, ဝဋ်) အပိုင်းအခြားမရှိသော ၁။ဝိမရိယာဒီကတေနာတိ နိမ္မရိယာဒီကတေန၊ ဤအဋ္ဌကထာ၊ မ- ဋ္ဌ ၄-၆ဝ။ ။ စေတသာ၊ ဖြင့်။ နေဝ ဝိဟရိံ သု၊ မနေကုန်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယတော စ ခေါ၊ ၌ကား။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ပ။ အဗ္ဘညံသု၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိကုန်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အထ၊ ၌။ ပ။ နိဿဋာ၊ ထွက်မြောက်ကုန်ပြီ။ ဝိသံယုတ္တာ၊ မယှဉ်ကုန်။ ဝိပ္ပမုတ္တာ၊ လွတ်မြောက်ကုန်ပြီ။ ဝိမရိယာဒီကတေန၊ သော။ စေတသာ၊ ဖြင့်။ ဝိဟရိံ သု၊ နေကုန်ပြီ ၂။ဝိဟရိံ သုရှိသော ဗျတိရေကဝါကျထောက်၍ အနွယဝါကျ၌ ဝိဟရိံ သုဟုပြင်၍ သမ္ဗန်သည်၊ ပရိသမာပနဣတိနှင့် ရော၍ ဝိဟရန္တိဟု ပျက်နေဟန်တူ၏။ ။ ဣတိ၊ ၏။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ နှစ်သက်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ နှစ်သက်သည်မည်၏။

ယော၊ သည်။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ ဒုက္ခသ္မာ၊ ဆင်းရဲမှ။ အပရိမုတ္တော၊ မလွတ်မြောက်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။ (ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယောစ ခေါ၊ အကြင်သူသည်ကား။ ရုပံ၊ ရုပ်ကို။ န အဘိနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ န အဘိနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။

ယော၊ သည်။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ န အဘိနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။ သော၊ သည်။ ဒုက္ခသ္မာ၊ မှ။ ပရိမုတ္တော၊ လွတ်မြောက်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒါမိ၊ ၏။ ( ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရုပဿ၊ ၏။ ယော ဥပ္ပါဒေါ၊ အကြင်ဖြစ်ခြင်းသည်။ ယာ ဌိတိ၊ အကြင်တည်ခြင်းသည်။ ယာ အဘိနိဗ္ဗတ္တိ၊ အကြင်ထင်ရှားသောဖြစ်ခြင်းသည်။ ယော ပါတုဘာဝေါ၊ အကြင်ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည်။ (အတ္တိ၊ ၏။ အဘိသဒ္ဒါ ဗျတ္တအနက်ဟော၊ ပါတုသဒ္ဒါ ပါကဋအနက်ဟော။) ဧသော၊ ထိုရုပ်၏ဖြစ်ခြင်း တည်ခြင်းထင်ရှားစွာဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည်။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်ခြင်းမည်၏။ ရောဂါနံ၊ အနာရောဂါတို့၏။ ဌိတိ၊ တည်ခြင်းမည်၏။ ဇရာမရဏဿ၊ အိုခြင်း သေခြင်း၏။ ပါတုဘာ‌ဝေါ၊ ထင်ရှားစွာဖြစ်ပေါ်ခြင်းမည်၏။ (ဝေဒနာစသည်လည်း ဤနည်းပေး။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပဿ၊ ၏။ ယော စ ခေါ နိရောဓော၊ အကင်ချုပ်ခြင်းသည်။ ယော ဝူပသ‌မော၊ အကြင်ငြိမ်းခြင်းသည်။ ယော အတ္ထင်္ဂမော၊ အကြင်ပျက်ခြင်းသို့ရောက်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။ ဧသော၊ ဤချုပ်ခြင်း ငြိမ်းခြင်းပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ နိရောဓော၊ ချုပ်ခြင်းမည်၏။ ရောဂါနံ၊ တို့၏။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းမည်၏။ ဇရာမရဏဿ၊ ၏။ အတ္ထင်္ဂ‌မော၊ ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းမည်၏။ ( ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဃဉ္စ၊ ဆင်းရဲကို၎င်း။ အဃမူလဉ္စ၊ ဆင်းရဲ၏အကြောင်းကို၎င်း။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။

တံ၊ ထိုတရားတော်ကို။ သုဏာထ၊ နာကြကုန်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဃံ၊ ဆင်းရဲသည်။ ကတမဉ္စ၊ အဘယ်နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အဃံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ပ။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ အဃံ၊ ဆင်းရဲ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤရုပ်စသည်ကို။ အဃံ၊ ဆင်းရဲဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဃမူလံ၊ ဆင်းရဲ၏အကြောင်းသည်။ ကတမဉ္စ၊ အဘယ်နည်း။

ယာယံ တဏှာ၊ သည်။ ပေါနောဘဝိကာ၊ တဖန်ဘဝကိုပြုလေ့ရှိ၏။ ဝါ၊ တဖန်ဘဝအကျိုးငှါဖြစ်၏။ နန္ဒီရာဂသဟဂတာ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်၏။ ဝါ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်းသို့ရောက်၏။ တတြ တတြ၊ ထိုထိုအာရုံ ထိုထိုအတ္တဘော၌။ အဘိနန္ဒိနီ၊ လွန်စွာနှစ်သက်တတ်၏။ (သာ တဏှာ၊ ထိုတဏှာတည်း။) ဣဒံ၊ ဤတဏှာသည်။ သေယျထာ၊ နည်း။ ကာမတဏှာ၊ ၎င်း။ ဘဝတဏှာ၊ ၎င်း။ ဝိဘဝတဏှာ၊ ၎င်းတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤတဏှာကို။ အဃမူလံ၊ ဆင်းရဲ၏ အကြောင်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ၏။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပတင်္ဂုံ စ၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိသောတရားကို၎င်း။ အပ္ပဘင်္ဂုံ စ၊ မပျက်စီးခြင်းသဘောရှိသောတရားကို၎င်း။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။

တံ၊ ထိုတရားတော်ကို။ သုဏာထ၊ နာကြကုန်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပဘင်္ဂု၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိသောတရားသည်။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်နည်း။ အပ္ပဘင်္ဂု၊ မပျက်စီးခြင်းသဘောရှိသောတရားသည်။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ သည်။ ပဘင်္ဂု၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိ၏။

တဿ၊ ထိုရုပ်၏။ ယော နိရောဓော၊ အကြင်ချုပ်ခြင်းသည်။ ယော ဝူပသမော၊ အကြင်ငြိမ်းခြင်းသည်။ ယော အတ္ထင်္ဂမော၊ အကြင်ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) ဣဒံ၊ ဤရုပ်၏ချုပ်ခြင်းစသည်သည်။ အပ္ပဘင်္ဂု၊ မပျက်စီးခြင်းတရားမည်၏။ (ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)

ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။ ဘာရဝဂ္ဂေါ၊ ဘာရဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုဘာရဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား—

ဘာရံ၊ ဘာရသုတ်၎င်း။ ပရိညံ၊ ပရိညသုတ်၎င်း။ အဘိဇာနံ၊ အဘိဇာနသုတ်၎င်း။ စတုတ္ထကံ၊ လေးသုတ်မြောက်သော။ ဆန္ဒရာဂံ၊ ဆန္ဒရာဂသုတ်၎င်း။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။ တယော၊ သုံးသုတ်ကုန်သော။ အဿာဒါစ၊ အဿာဒသုတ်, ဒုတိယ အဿာဒသုတ်, တတိယအဿာဒသုတ်တို့၎င်း။ အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်သုတ်မြောက်ဖြစ်သော။ အဘိနန္ဒနံ၊ အဘိနန္ဒနသုတ်၎င်း။ ဥပ္ပါဒံ၊ ဥပ္ပါဒသုတ်၎င်း။ အဃမူလဉ္စ၊ အဃမူလသုတ်၎င်း။ ဧကာ ဒသမော၊ တစ်ဆယ့်တစ်သုတ်မြောက်ဖြစ်သော။ ပဘင်္ဂု၊ ပဘင်္ဂုသုတ်၎င်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။