သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
အတ္တဒီပါ၊ မိမိသာလျှင် ကိုင်းကျွန်းပမာ မှီခိုရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
အတ္တသရဏာ၊ မိမိသာလျှင် ကိုးကွယ်ရာ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
အနညသရဏာ၊ မိမိမှတစ်ပါး အခြား ကိုးကွယ်ရာမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရထ၊ နေကြကုန်လော။
ဓမ္မဒီပါ၊ လောကုတ္တရာတရားသာလျှင် ကိုင်းကျွန်းပမာ မှီခိုရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဓမ္မသရဏာ၊ လောကုတ္တရာတရားသာလျှင် ကိုးကွယ်ရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
အနည သရဏာ၊ လောကုတ္တရာတရားမှတစ်ပါး အခြား ကိုးကွယ်ရာမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရထ၊ နေကြကုန်လော
၁။အတ္တဒီပါစသည်တို့နှင့် ဓမ္မဒီပါစသည်တို့သည် အနက်ကားဖြင့် တူကြ၏။ မှန်၏၊ အတ္တအရနှင့် ဓမ္မအရသည် လောကုတ္တရာတရားချည်းတည်း။ အတ္တဒီပါစသော ၆-ပုဒ်လည်း ပရိယာယ်အားဖြင့် ဟောတော်မူသည်။ အနက်အားဖြင့် အတူတူပင်တည်း။ အတ္တာ ဒီပေါ (ဒီပေါ ဝိယ) ဧတေသံပြု။ အညံ သရဏံ အညသရဏံ၊ နတ္ထိ အညသရဏံ ဧတေသံပြု။
။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အတ္တဒီပါနံ၊ မိမိသာလျှင် ကိုင်းကျွန်းပမာ မှီခိုရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
အတ္တသရဏာနံ၊ မိမိသာလျှင် ကိုးကွယ်ရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
အနညသရဏာနံ၊ မိမိမှတစ်ပါး အခြား ကိုးကွယ်ရာမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတံ၊ နေလိုကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။
ဓမ္မဒီပါနံ၊ လောကုတ္တရာတရားသာလျှင်ကိုင်းကျွန်းပမာ မှီခိုရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဓမ္မသရဏာနံ၊ လောကုတ္တရာတရားသာလျှင် ကိုးကွယ်ရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
အနညသရဏာနံ၊ လောကုတ္တရာတရားမှတစ်ပါးအခြား ကိုးကွယ်ရာမရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတံ၊ နေလိုကုန်သောရဟန်းတို့သည်။
“သောက ပရိဒေ၀ ဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ စိုးရိမ်ခြင်း ငိုကြွေးခြင်း ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း စိတ်ဆင်းရဲခြင်းပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့သည်။
ကိံ ဇာတိကာ၊ အဘယ်လျှင် ဇစ်မြစ်ရှိကုန်သနည်း။
ကိံ ပဟောတိကာတိ၊ အဘယ်လျှင် အမွန် အစရှိကုန်သနည်း” ဟူသော။
ယောနိ၊ အကြောင်းကို။
ဥပပရိက္ခိ တဗ္ဗာ၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ တို့သည်။
ကိံ ဇာတိကာ စ၊ အဘယ်လျှင် ဇစ်မြစ်ရှိကုန်သနည်း။
ကိံ ပဟောတိကာ၊ အဘယ်လျှင် အမွန်အစရှိကုန်သနည်း။
(ဣဓ ဘိက္ခဝေ စသော ဝါကျသည် နကုလပိတုသုတ်လာ ဣဓ ဂဟပတိ စသည့် ဝါကျနှင့်တူ၏။
အဟံ ရူပံ စသော ဝါကျမပါသည်သာ ထူး၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပဿတွေဝ၊ ရုပ်၏သာလျှင်။
အနိစ္စတံ၊ အမြဲမရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
ဝိပရိဏာမံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို။
ဝိရာဂံ၊ ပျက်စီးခြင်းကို။
နိရောဓံ၊ ချုပ်ခြင်းကို။
(ဝိပရိဏာမံ စသော ၃-ပုဒ်သည် နောက်ထည့်ပါဌ်။)
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
“ပုဗ္ဗေစေဝ ရူပံ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော ရုပ်သည်၎င်း။
ဧတရဟိ စ ရူပံ၊ ယခုအခါ၌ဖြစ်သောရုပ်သည်၎င်း။
သဗ္ဗ ရူပံ၊ အလုံးစုံသော ရုပ်သည်။
အနိစ္စံ၊ အမြဲမရှိ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
ဝိပရိဏာမဓမ္မန္တိ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏” ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတံ၊ ဤရုပ်ကို။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း။
သမ္မပ္ပညာယ၊ ဟုတ်မှန်စွာသိသော ဝိပဿနာပညာဖြင့်။
ပဿတော၊ ရှုသောသူ၏ (သန္တာန်၌။
ပဟီယန္တိ၌စပ်။)
ယေ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသာ၊ အကြင်စိုးရိမ်ခြင်း ငိုကြွေးခြင်း ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့သည်။
(သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
တေ၊ ထိုစိုးရိမ်ခြင်း ငိုကြွေးခြင်း ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့သည်။
ပဟီယန္တိ၊ ကင်းပျောက်ကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုစိုးရိမ်ခြင်း ငိုကြွေးခြင်း ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့၏။
ပဟာနာ၊ ကင်းပျောက်ခြင်းကြောင့်။
န ပရိတဿတိ၊ မတပ်မက် မစွဲလမ်း။
အပရိတဿံ၊ မတပ်မက် မစွဲလမ်းသည်ရှိသော်။
သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။
ဝိဟရတိ၊ နေရ၏။
သုခဝိဟာရီ၊ ချမ်းသာစွာနေလေ့ရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။
တဒင်္ဂနိဗ္ဗုတောတိ၊ ထိုဝိပဿနာဟူသောအကြောင်းဖြင့် ကိလေသာငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
(မဂ်ဟူသောအကြောင်းဖြင့် ကိလေသာငြိမ်းအေးသူမဟုတ်၍ တခဏမျှ ကိလေသာငြိမ်းအေးသူဟူလို။)
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
သက္ကာယသမုဒယဂါမိနိဉ္စ ပဋိပဒံ၊ သဘာဝအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါးတရားအပေါင်း၏ ဖြစ်ခြင်းသို့ရောက်စေတတ်သော အကျင့်ကို၎င်း။
သက္ကာယနိရောဓဂါမိနိဉ္စ ပဋိပဒံ၊ သဘာဝအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါးတရားအပေါင်း၏ ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေတတ်သော အကျင့်ကို၎င်း။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။
တံ၊ ကို။
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သက္ကာယ သမုဒယဂါမိနီ ပဋိပဒါ၊ သည်။
ကတမာ စ၊ အဘယ်နည်း။
(ဣဓ ဘိက္ခဝေ၊
ပ။
အတ္တာနံ၊ ပေးမြဲ။
နကုလပိတုသုတ် ဣဓ ဂဟပတိ အဿုတဝါစသော ဝါကျရှု။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးကို အတ္တဟု ရှုခြင်းစသည်ကို။
သက္ကာယသမုဒယဂါမိနီ ပဋိပဒါ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိ၊ မှန်၏။
သက္ကာယသမုဒယဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ သဘာဝအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသောခန္ဓာငါးပါး တရားအပေါင်း၏ဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်စေတတ်သော အကျင့်ဟူသော။
ဣတိ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
ဒုက္ခသမုဒယဂါမိနီ သမနုပဿနာတိ၊ ဆင်းရဲ၏ ဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်စေတတ်သောရှုခြင်းဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
အယမေဝ၊ ဤဒုက္ခသမုဒယဂါမိနီ သမနုပဿနာဟူသော အနက်သည်သာလျှင်။
ဧတ္ထ၊ ဤသက္ကာယသမုဒယဂါမိနီ ပဋိပဒါဟူသောပုဒ်၌။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သက္ကာယနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ၊ သဘာဝအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါးတရားအပေါင်း၏ ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ရောက်စေတတ်သော အကျင့်သည်။ ကတမာစ= နည်း။
(ဣဓ ဘိက္ခဝေ၊
ပ။
အတ္တာနံ၊ ပေးမြဲ။
နကုလပိတုသုတ် ဣဓ ဂဟပတိ သုတဝါစသောဝါကျရှု။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးကို အတ္တဟု မရှုခြင်းစသည်ကို။
သက္ကာယနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိ၊ မှန်၏။
သက္ကာယနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ သဘာဝအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါးတရားအပေါင်း၏ ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ရောက်စေတတ်သော အကျင့်ဟူသော။
ဣတိ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ သမနုပဿနာတိ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေတတ်သော သစ္စာလေးပါးအားလျော်စွာ ရှုခြင်းဟူ၍
၁။သဟ ဝိပဿနာယ စတုမဂ္ဂဉာဏံ သမနုပဿနာ စတုန္နံ အရိယသစ္စာနံ သမ္မဒေဝ အနုရူပတောပဿနာတိ ကတွာ။ ဤဋီကာ။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ သမနုပဿနာတိ ဧတ္ထ သဟ ဝိပဿနာယ စတုမဂ္ဂဉာဏံ သမနုပဿနာတိ ဝုတ္တံ၊ ဋ္ဌ။
။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
အယမေဝ၊ ဤဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ သမနုပဿနာဟူသော အနက်သည်သာလျှင်။
ဧတ္ထ၊ ဤသက္ကာယနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါဟူသောပုဒ်၌။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
(ရူပံ ဘိက္ခဝေ၊
ပ။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံကို ယဒနိစ္စသုတ် စာပိုဒ် ၁၅-၌ရေးခဲ့ပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တေ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးကို။
ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။
သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။
ပဿတော၊ ရှုသောပုဂ္ဂိုလ်၏။
စိတ္တံ၊ သည်။
ဝိရဇ္ဇတိ၊ တပ်မက်ခြင်းကင်း၏။
အနုပါဒါယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုသောအာရုံကို မစွဲလမ်းမူ၍။
အာသဝေဟိ၊ အာသ၀တို့မှ။
ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်မြောက်၏။
(ဝေဒနာ၊
ပ။
အာသဝေဟိပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပဓာတုယာ၊ ရူပဓာတ် (ရူပက္ခန္ဓာ)၌။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိရတ္တံ၊ တပ်မက်ခြင်းကင်းပြီးသည်။
အနုပါဒါယ၊ ၍။
အာသ ဝေဟိ၊ တို့မှ။
ဝိမုတ္တံ၊ လွတ်မြောက်ပြီးသည်။
စေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။
(ဝေဒနာဓာတုယာ စသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)
ဝိမုတ္တတ္တာ၊ အာသဝတို့မှ လွတ်မြောက်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဌိတံ၊ တည်ငြိမ်ပြီ။
ဌိတတ္တာ၊ တည်ငြိမ်ပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သန္တုသိတံ၊ ထက်ဝန်းကျင် ရောင့်ရဲနှစ်သိမ့်ပြီ။
သန္တုသိတတ္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင် ရောင့်ရဲနှစ်သိမ့်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
န ပရိတဿတိ၊ မတပ်မက်။
အပရိတဿံ၊ မတပ်မက်သည်ရှိသော်။
ပစ္စတ္တညေဝ၊ ကိုယ်တိုင်သာလျှင်။
ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ငြိမ်းအေး၏။
(ခီဏာ ဇာတိ စသည်ပေးမြဲ။)
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်လာသုတ်တည်း၊
(သာဝတ္ထိနိဒါနံ စသောဝါကျတူပြီ။)
ဧဝံ၊ သို့။
ဧတံ၊ ဤခန္ဓာငါးပါးကို။
ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။
သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။
ပဿတော၊ ၏ (သန္တာန်၌)။
ပုဗ္ဗန္တာနုဒိဋ္ဌိယော၊ ရှေ့အဖို့ကို အစဉ်လိုက်ကုန်သော အယူတို့သည်။
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
ပုဗ္ဗန္တာနုဒိဋ္ဌီနံ၊ ရှေ့အဖို့ကို အစဉ်လိုက်ကုန်သော အယူတို့သည်။
အသတိ- အသတံ၊ မရှိကုန်လတ်သော်။
(ဆဋ္ဌီဝိဘတ် လက္ခဏတ္ထကြံ။)
အပရန္တာနုဒိဋ္ဌိယော၊ နောက်အဖို့ကို အစဉ်လိုက်ကုန်သော အယူတို့သည်။
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
အပရန္တာနုဒိဋ္ဌီနံ၊ နောက်အဖို့ကို အစဉ်လိုက်ကုန်သော အယူတို့သည်။
အသတိ-အသတံ၊ မရှိကုန်လတ်သော်။
ထာမသော၊ သဿတဒိဋ္ဌိဟူသော အစွမ်းသည်။
ပရာမာသော၊ သီလဗ္ဗတဒိဋ္ဌိဟူသော မှားသောအားဖြင့် သုံးသပ်ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ထာမသေ၊ သဿတဒိဋ္ဌိဟူသော အစွမ်းသည်။
ပရာမာသေ၊ သီလဗ္ဗတဒိဋ္ဌိဟူသော မှားသောအားဖြင့် သုံးသပ်ခြင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိလတ်သော်
၁။ထာမသော ပရာမာသောတိ ဒိဋ္ဌိထာမသော သေ ဒိဋ္ဌိပရာမာသော စ န ဟောတိ၊ ဤအဋ္ဌကထာ, သဿတဒိဋ္ဌိထာမသော စေဝ သီလဗ္ဗတဒိဋ္ဌိပရာမာသော စ န ဟောတိ ပစ္စယဃာတေန၊ ဤဋီကာတို့နှင့်အညီပေးသည်။ ထာမောယေဝ ထာမသော၊ သကတ္ထေ သပစ္စယောဟုကြံ။ လဟုတော သကတ္ထေ သဟူသော သဒ္ဒနီတိသုတ်၌ “သကတ္ထေ သ” ဟူသော ယောဂဝိဘာဂဖြင့် သပစ္စည်းသက်၍ ပုရိသာဒိဂိုဏ်းဖြင့် ပြီး၏။ လဟုသာနိ လဟုသမ္မတာနိ ပုဒ်ကဲ့သို့တည်း။ မောဂ္ဂလ္လာန် ၁၄၄-သုတ်၌လည်း ပုတ္တော ဇာတော အစေတသော။ ပ။သကတ္ထေန္တာ-မန။ ပ။မနေသုဟု ဆို၏။ သကတ္ထ၌ ဏပစ္စည်းသက်၍ သ - လာကာ စီရင်၏။
မ ၁-၁၈၃-၌ ထာမသာ ပရာမာသာ အတိနိဝိဿ ဝေါဟရတ ရှိ၏။ ၎င်းအဋ္ဌကထာ၌ ထာမသာတိ ဒိဋ္ဌိထာမေန၊ ပရာမာသာတိ ဒိဋ္ဌိပရာမာသေနဟု ဖွင့်၏။ ၎င်းဋီကာ၌ ဒိဋ္ဌိထာဝမနာတိ တဿာ ဒိဋ္ဌိယာ ထာမဂတဘာဝေန၊ ဒိဋ္ဌိပရာမာသေနာတိ ဒိဋ္ဌိသင်္ခါတပရာမသနေန၊ ဒိဋ္ဌိယေဝ ဟိ ဓမ္မသဘာဝံ အတက္ကမိတွာ ပရတော အာမသနေန ပရာမာသောဟု ဖွင့်၏။
သီ-သျာ-ကံမူတို့၌ ထာမသာ ပရာမာသော န ဟောတိ၊ ထာမသာ ပရာမာသေ အသတိ ရှိ၏။ ၎င်းမူတို့အလို ထာမသာ၊ ဒိဋ္ဌိ အားအစွမ်းအားဖြင့်။ ပရာမာသော၊ မှားသောအားဖြင့် သုံးသပ်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ (ဒိဋ္ဌိအားစွမ်းရှိသမျှ မှားသောအားဖြင့် သုံးသပ်မှု “သီလဗ္ဗတပရာမာသ” မဖြစ်ဟူလို။) ထာမသာ၊ အားဖြင့်၊ ပရာမာသေ၊ သည်။ အသတိ၊ သော်ဟုသမ္ဗန်။
။
ရူပသ္မိံ၊
ရုပ်၌။
ဝေဒနာယ၊
၌။
သညာယ၊
၌။
သင်္ခါရေသု၊
တို့၌။
ဝိညာဏသ္မိံ၊
၌။
စိတ္တံ၊
သည်။
ဝိရဇ္ဇတိ၊
၏။
အနုပါဒါယ၊
၍။
အာသဝေဟိ၊
တို့မှ။
ဝိမုစ္စတိ၊
၏။
ပ။
ပဇာနာတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၏။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။
ယေ ကေစိ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။
အနေကဝိဟိတံ၊ များသောအပြားရှိသော။
ဝါ၊ များသောအပြားတို့ဖြင့် စီရင်အပ်သော။
အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။
သမနုပဿ မာနာ၊ ရှုကုန်သည်ရှိသော်။
သမနုပဿန္တိ၊ ရှုကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေ ဝါ၊ ငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကိုသော်၎င်း။
တေသံ၊ ထိုငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့တွင်။
အညတရံ ဝါ၊ တစ်ပါးပါးကိုသော်၎င်း။
သမနုပဿန္တိ၊ ရှုကုန်၏။
ကတမေ ပဉ္စ၊ အဘယ်ငါးပါးတို့နည်းဟူမူ။
(ဣဓ ဘိက္ခဝေမှစ၍ ဝိညာဏသ္မိံ ဝါ အတ္တာနံ တိုင် ပေးမြဲ။
နကုလပိတုသုတ် ဣဓ ဘိက္ခဝေ အဿုတဝါစသော ဝါကျရှု။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
အယဉ္စေဝ သမနုပဿနာ၊ ဤဒိဋ္ဌိဟူသော ရှုခြင်းသည်၎င်း။
အဿ၊ ထိုပုထုဇဉ်၏သန္တာန်၌။
အသ္မီတိ၊ ငါဖြစ်၏ဟူသော တဏှာမာနဒိဋ္ဌိသည်။
အဝိဂတံ စ၊ မကင်းသည်၎င်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အသ္မီတိ ခေါ ပန၊ ငါဖြစ်၏ဟူသော တဏှာမာနဒိဋ္ဌိသည်လည်း။
အဝိဂတေ၊ မကင်းသည်ရှိသော်။
စက္ခုန္ဒြိယဿ၊ စက္ခုန္ဒြေ၏၎င်း။
သောတိန္ဒြိယဿ၊ ၏၎င်း။
ဃာနိန္ဒြိယဿ၊ ၏၎င်း။
ဇိဝှိန္ဒြိယဿ၊ ၏၎င်း။
ကာယိန္ဒြိယဿ၊ ၏၎င်း။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေတို့၏။
အဝက္ကန္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မနော၊ ကမ္မဝိညာဉ်သည်။
ဝါ၊ မနောဓာတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ဖြစ်၏။
ဓမ္မာ၊ အာရုံတရားတို့သည်။
အတ္ထိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အဝိဇ္ဇာ ဓာတု၊ (ဇောခဏ၌) အဝိဇ္ဇာဓာတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဝိဇ္ဇာသမ္ဖဿဇေန၊ အဝိဇ္ဇာယှဉ်သော ဖဿကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော။
ဝေဒယိတေန၊ ဝေဒနာသည်။
ဖုဋ္ဌဿ၊ တွေ့ထိအပ်သော။
အဿုတဝတော၊ အာဂမ အဓိဂမဟူသော သုတမရှိသော။
အဿ ပုထုဇ္ဇနဿ၊ ထိုပုထုဇဉ်၏ သန္တာန်၌
၁။အသ္မီတိပိဿ ဟောတိစသည်၌ အဿစသည်ကို နိပါတ်မျှ ကြံမှ သဒ္ဒါသွားလှ၏။ ပုထုဇ္ဇနဿနှင့်စပ်၍ အဿကို အနက်ပေးရခြင်းသည် ကြံဖန်၍ ပေးရခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။
။
အသ္မီတိပိ၊ တဏှာမာနဒိဋ္ဌိအားဖြင့် ငါဖြစ်၏ဟူ၍ လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုပုထုဇဉ်၏ သန္တာန်၌။
အယံ၊ ဤစက္ခုစသည်သည်။
ဝါ၊ ဤသုခစသည်သည်။
အဟံ၊ ငါသည်။
အသ္မီတိပိ၊ အတ္တဒိဋ္ဌိအားဖြင့် ဖြစ်၏ဟူ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုပုထုဇဉ်၏သန္တာန်၌။
ဘဝိဿန္တိပိ၊ သဿတဒိဋ္ဌိအားဖြင့် ဖြစ်လတ္တံ့ဟူ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ၌။
န ဘဝိဿန္တိပိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိအားဖြင့် မဖြစ်လတ္တံ့ ဟူ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ၌။
ရူပီ၊ ရုပ်ရှိသူသည်။
ဘဝိဿန္တိပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ဟူ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ၌။
အရူပီ၊ ရုပ်မရှိသူသည်။
ဘဝိဿန္တိပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ဟူ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ၌။
သညီ၊ သညာရှိသူသည်။
ဘဝိဿန္တိပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ဟူ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ၌။
အသညီ၊ သညာမရှိသူသည်။
ဘဝိဿန္တိပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ဟူ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
နေဝသညီနာသညီ၊ သညာရှိသူလည်းမဟုတ် သညာမရှိသူလည်း မဟုတ်ဟူ၍လည်း။
ဘဝိဿန္တိပိ၊ ၍လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣန္ဒြိယာနိ၊ စက္ခုစသော ဣန္ဒြေတို့သည်။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအတ္တဟုရှု၍ တဏှာမာန ဒိဋ္ဌိမကင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌သာလျှင်။
တိဋ္ဌန္တေဝ ခေါ၊ ရပ်တည်နေကုန်သည်သာတည်း။
သုတဝတော၊ အာဂမအဓိကမဟူသော သုတရှိသော။
အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာဖြစ်သော တပည့်သား၏ သန္တာန်၌။
အထ၊ ဝိပဿနာကိုနှလုံးသွင်းရာ အခါမှနောက်၌။
ဧတ္ထ၊ ဤစက္ခုစသော ဣန္ဒြေတို့၌။
အဝိဇ္ဇာ၊ သစ္စာလေးပါး တရားတို့၌ မသိမှုအဝိဇ္ဇာသည်။
ပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်၏။
ဝိဇ္ဇာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဝိဇ္ဇာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုအရိယာသာဝက၏။
အဝိဇ္ဇာဓိရာဂါ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ပျောက်ခြင်းကြောင့်။
ဝိဇ္ဇုပ္ပါဒါ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဝိဇ္ဇာ၏ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကြောင့်။
အဿ၊ ထိုအရိယာသာဝက၏ သန္တာန်၌။
အသ္မိတိပိ၊ ငါဖြစ်၏ဟူ၍လည်း။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပ။
နေဝသညီနာသညီ၊ သည်။
ဘဝိဿန္တိပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ဟူ၍လည်း။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ၏။
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ခန္ဓေ စ၊ ခန္ဓာတို့ကို၎င်း။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
ဥပါဒါနက္ခန္ဓေစ၊ ဥပါဒါန်တို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ခန္ဓာတို့ကို၎င်း။
ဒေသဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။
တံ၊ ထိုတရားတော်ကို။
သုဏာထ၊ နာယူကြကုန်လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာတို့သည်။
ကတမေ စ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အတီတာနာဂတ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ် အနာဂဘ် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။
ယံကိဉ္စိရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
အဇ္ဈတ္တံ ဝါ၊ အတွင်းအဇ္ဈတ္တလည်းဖြစ်သော။
ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ၊ ပြင်ပ ဗဟိဒ္ဓလည်းဖြစ်သော။
ယံကိဉ္စိရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
ဩဠာရိကံ ဝါ၊ ရုန့်ရင်းသော ဩဠာရိကလည်းဖြစ်သော။
သုခုမံ ဝါ၊ သိမ်မွေ့သောသုခုမလည်းဖြစ်သော။
ယံကိဉ္စိရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
ဟီနံ ဝါ၊ ယုတ်ညံ့သည်လည်းဖြစ်သော။
ပဏီတံ ဝါ၊ မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
ယံကိဉ္စိရူပံ၊ သည်။
ဒူရေ ဝါ၊ အဝေးလည်းဖြစ်သော။
သန္တိကေ ဝါ၊ အနီးလည်းပြစ်သော။
(ပဌမန္တနိပါတ်ပုဒ်များတည်း။)
ဟံရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
အယံ၊ ဤရုပ်ကို။
ရူပက္ခန္ဓော၊ ရူပက္ခန္ဓာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(ဝေဒနာစသော လေးပါးကိုလည်း ဤနည်းမှီး၍ပေး။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမေ၊ ဤရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဏ်တို့ကို။
ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးကုန်သော ခန္ဓာတို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ တို့သည်။
ကတမေ စ၊ တို့နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သာသဝံ၊ အာသဝနှင့်တကွဖြစ်သော။
ဝါ၊ အာသဝတရားတို့၏ အာရုံဖြစ်သော။
ဥပါဒါနိယံ၊ ဥပါဒါန်တို့သည် စွဲလမ်းအပ်သော။
ဝါ၊ ဥပါဒါန်တို့၏အာရုံဖြစ်သော။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ သော။
ယံ ကိဉ္စိ ရူပံ၊ သည်။
ပ။
သာသဝံ၊ သော။
ဥပါဒါနိယံ၊ သော။
ဒူရေ ဝါ၊ အဝေးလည်းဖြစ်သော။
သန္တိကေ ဝါ၊ အနီးလည်းဖြစ်သော။
ယံရူပံ၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤအာသဝ အာရုံ ဥပါဒါန်အာရုံဖြစ်သောရုပ်ကို။
ရူပုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ရူပုပါဒါနက္ခန္ဓာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမေ၊ ဤအာသဝအာရုံ ဥပါဒါန်အာရုံဖြစ်ကုန်သော ရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရဝိညာဏ်တို့ကို။
ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ တို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ၏။
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း ။
(ဧဝံ မေ သုတံ စသည် ပေးမြဲ။)
သောဏံ၊ သောဏမည်သော။
ဂဟပတိပုတ္တံ၊ သူကြွယ်၏သားကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်—
သောဏ၊ သောဏ။
ယေ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည် ၎င်း။
ယေ ကေစိ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။
အနိစ္စေန၊ အမြဲမရှိသော။
ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသော။
ဝိပရိဏာမဓမ္မေန၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိသော။
ရူပေန၊ ရုပ်ဖြင့်။
“အဟံ၊ ငါသည်။
သေယျော၊ မြတ်သူသည်။
အသ္မီတိ ဝါ၊ ဖြစ်၏” ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿန္တိ၊ ရှုကုန်၏။
“အဟံ၊ သည်။
သဒိသော၊ တူသောသူသည်။
အသ္မိတိ ဝါ၊ ဖြစ်၏” ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿန္တိ၊ ရှုကုန်၏။
“အဟံ၊ သည်။
ဟိနော၊ ယုတ်သောသူသည်။
အသ္မီတိ ဝါ၊ ဖြစ်၏” ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿန္တိ၊ ရှုကုန်၏။
(တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။)
ယထာဘူတဿ၊ ဟုတ်မှန်သောသဘောကို။
အဒဿနာ၊ မသိမမြင်ခြင်းမှ။
အညတြ၊ ကြဉ်၍။
ကိံ သမနုပဿန္တိ၊ အဘယ်မှာ ရှုနိုင်ကုန်အံ့နည်း
၁။ကိမညတြ ယထာဘူတဿ အဒဿနာတိ ယထာဘူတဿ အဒဿနကော အညံ ကိံ ဘဝေယျ၊အဒဿနံ အညာဏမေဝ ဘဝေယျာတိ အတ္ထော၊ ဤအဋ္ဌကထာ, အညံ ကိံ ဘဝေယျာတိ အညံ ကိံကာရဏံ ဘဝေယျ၊ ဤဋီကာ။ ဤအဋ္ဌကထာဋီကာတို့၏အဖွင့်သည် အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဖြစ်၏။ အကြောင်းကား ယေ ကေစိဟူသော အနိယမ၏ နိယမသဒ္ဒါ အဖွင့်မပါသောကြောင့်တည်း။ သို့ဖြစ်၍ ဤနိဿယ၌ အပြည့်အစုံ သမ္ဗန်လိုက်သည်။ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည် ဟုတ်မှန်တိုင်းကို မသိခြင်းမှ ကြဉ်၍ ဝါ ဟုတ်မှန်တိုင်း မသိခြင်းကို ဖယ်ထားပြီး အဘယ်မှာရှုနိုင်ကုန်အံ့နည်း။ ဟုတ်မှန်တိုင်းကို မသိ၍ရှုကြကုန်သည်ဟူလို။
။
(အနိစ္စာယ ဝေဒနာယ စသော လေးဝါကျကိုလည်း ဤနည်းမှီး၍ ပေးပါလေ။)
သောဏ၊ သောဏ။
ယေ စ ခေါ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။
ယေ စ ခေါ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည် ၎င်း။
အနိစ္စေန၊ သော။
ဒုက္ခေန၊ သော။
ဝိပရိဏာမေန၊ သော။
ရူပေန၊ ရုပ်ဖြင့်။
“အဟံ၊ ငါသည်။
သေယျော၊ မြတ်သည်။
အသ္မီတိပိ၊ ဖြစ်၏” ဟူ၍လည်း။
န သမနုပဿန္တိ၊ မရှုကြကုန်။
“အဟံ၊ သည်။
သဒိသော၊ တူသောသူသည်။
အသ္မိတိပိ၊ ဖြစ်၏” ဟူ၍လည်း။
န သမနုပဿန္တိ၊ မရှုကြကုန်။
“အဟံ၊ သည်။
ဟီနော၊ ယုတ်သောသူသည်။
အသ္မီတိပိ၊ ဖြစ်၏” ဟူ၍လည်း။
န သမနုပဿန္တိ၊ မရှုကြကုန်။
(တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။)
ယထာဘူတဿ၊ ဟုတ်မှန်သောသဘောကို။
ဒဿနာ၊ သိမြင်ခြင်းမှ။
အညတြ၊ ကြဉ်၍။
ကိံ နသမနုပဿန္တိ၊ အဘယ်မှာ မရှုနိုင်ပဲရှိပါကုန်အံ့နည်း။
သောဏ၊ သောဏ။
တံ၊ ထိုငါဘုရားမိန့်တော်မူအပ်လတ္တံ့ သောစကားကို။
ကိံ မညသိ၊ အဘယ်သို့ မှတ်ထင်သနည်း။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲသလော။
အနိစ္စံ ဝါ၊ မမြဲသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲပါ။
ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
တံ၊ ထိုရုပ်သည်။
ဒုက္ခ ဝါ၊ ဆင်းရဲသလော။
သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာသလော။
ဣတိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲပါ၏။
ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်သောသဘောရှိ၏။
တံ၊ ထိုရုပ်ကို။
“ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။
မမ၊ ငါ၏ရုပ်တည်း။
ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။
အဟံ၊ ငါသည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။
ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။
မေ၊ ငါ၏။
အတ္တာတိ၊ အတ္တတည်း” ဟူ၍။
သမနုပဿိတုံ၊ ရှုခြင်းငှါ။
ကလ္လံနု၊ လျောက်ပတ်သလော။
ဣတိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤသို့ ရှုခြင်းသည်။
နောဟိ၊ မလျောက်ပတ်ပါ။
(ဝေဒနာစသည်ကိုဤနည်း ပေး။
ဧဝံ ပဿံ စသည်ကိုလည်း နိစ္စသုတ် စာပိုဒ် ၁၂- ရှု၍ပေး။)
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
( ဧဝံ မေ သုတံ စသည်ပေးမြဲ။)
သောဏံ၊ သော။
ဂဟပတိဝုတ္တံ၊ ကို။
ဘဂဝါ၊ သည်—
သောဏ၊ သောဏ။
ယေဟိ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။
ယေဟိ ကေစိ ဗြဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကြကုန်။
ရူပသမုဒယံ၊ ရုပ်ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းကို။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ ကုန်။
ရူပနိရောဓံ၊ ရုပ်၏ချုပ်ရာကို။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ ကုန်။
ရူပနိရောဓဂါမိနိံ၊ ရုပ်၏ချုပ်ရာသို့ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပဋိပဒံ၊ အကျင့်ကို။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ ကုန်။
ဝေဒနံ၊ ကို။
ပ။
ဝိညာဏနိရောဓဂါမိနိံ၊ သော။
ပဋိပဒံ၊ ကို။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ ကုန်။
သောဏ၊ သောဏ။
တေ သမဏာ ဝါ၊ တို့ကို၎င်း။
တေ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ တို့ကို၎င်း။
မေ၊ ငါဘုရား၏။
သမဏေသု ဝါ၊ တို့၌လည်း။
န သမဏသမ္မတာ၊ သမဏ ဟု မသမုတ်အပ်ကုန်။
ဗြာဟ္မဏေသု ဝါ၊ တို့၌လည်း။
န ဗြာဟ္မဏသမ္မတာ၊ ဗြာဟ္မဏဟု မသမုတ်အပ်ကုန်။
တေ အာယသ္မန္တော၊ ထိုအရှင်တို့သည်။
သာမညတ္ထံ ဝါ၊ သမဏအဖြစ်ဟူသောမဂ်, ဖိုလ်အကျိုးကို၎င်း။
ဗြဟ္မညတ္ထံ ဝါ၊ ဗြာဟ္မဏအဖြစ်ဟူသောမဂ်, ဖိုလ်အကျိုးကို၎င်း
၁။သာမညတ္ထံ ဝါ ဗြဟ္မညတ္ထံ ဝါတိ ဧတ္ထ အရိယမဂ္ဂေါ သာမညဉ္စော ဗြဟ္မညဉ္စ။ ဥဘယသ္မာတိ အတ္ထော နာမ အရိယာဖလံ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ဤသံ-ဋ္ဌ ၂-နိဒါနဝဂ္ဂ စာပိုဒ် ၁၃-အဖွင့်။ သာမညဘူတော အတ္ထော သာမညတ္ထော၊ မဂ္ဂေါ။ သာမညဿ အတ္ထောတိ သာမညက္ခော မဋိ ၂-၄၁၆စာပိုဒ်။
။
ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏အဖြစ်၌ ပင်လျှင်။
သယံအဘိညာ၊ ကိုယ်တိုင်သိ၍။
သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
န စ ပန ဝိဟရန္တီတိ၊ မနေနိုင်ကြကုန်ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါ စ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(ဣတိတစ်လုံးကျေ။)
သောဏ၊ သောဏ။
ယေ စ ခေါ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။
ယေ စ ခေါ ကေစိ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။
ရူပံ၊ ကို။
ပဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။
ပ။
ဝိညာဏနိရောဓ ဂါမိနိံ ပဋိပဒံ၊ ကို။
ပဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။
သောဏ၊ သောဏ။
မေ၊ ငါဘုရားသည်။
တေစ ခေါ သမဏာ ဝါ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို၎င်း။
တေ စ ခေါဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ ထိုပုဏ္ဏားတို့ကို၎င်း။
မေ၊ ငါဘုရား၏။
သမဏေသု စေဝ၊ တို့၌လည်း။
သမဏသမ္မတာ၊ သမဏဟု သမုတ်အပ်ကုန်၏။
ဗြာဟ္မဏေသု စ၊ တို့၌လည်း။
ဗြာဟ္မဏသမ္မတာ၊ ဗြာဟ္မဏဟု သမုတ်အပ်ကုန် ၏။
တေ စ ပန အာယသ္မန္တော၊ ထိုအရှင်တို့သည်လည်း။
သာမညတ္ထဉ္စေဝ၊ သမဏအဖြစ်ဟူသောမဂ်, ၎င်းမဂ်၏အကျိုး ဖိုလ်ကို၎င်း။
ဗြဟ္မညတ္ထဉ္စ၊ ဗြာဟ္မဏအဖြစ်ဟူသော မဂ်, ၎င်းမဂ်၏အကျိုးဖိုလ်ကို၎င်း။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ၌သာလျှင်။
သယံအဘိညာ၊ ၍။
သစ္ဆိကတွာ၊ ၍။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ၏။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အနိစ္စညေဝ၊ မမြဲသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
“အနိစ္စန္တိ၊ အမြဲမရှိ” ဟူ၍။
ပဿတိ၊ ရှုအံ့။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
သာ၊ ထိုအနိစ္စဟုရှုခြင်းသည်။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ (မှန်ကန်သော သိခြင်း) သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သမ္မာ၊ ဟုတ်မှန်သောအားဖြင့်။
ပဿံ၊ ရှုသည်ရှိသော်။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။
နန္ဒိက္ခယာ၊ နန္ဒီ၏ကုန်ခန်းခြင်းကြောင့်။
ရာဂက္ခယော၊ ရာဂ၏ကုန်ခန်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ရာဂက္ခယာ၊ ရာဂ၏ကုန်ခန်းခြင်းကြောင့်။
နန္ဒိက္ခယော၊ နန္ဒီ၏ကုန်ခန်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏
၁။နန္ဒီနှင့်ရာဂ အတူတူပင်။ သို့သော် နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာဖြင့် ငြီးငွေ့လျှင် နန္ဒီခေါ် တဏှာကုန်ခန်း၏၊ ဝိရာဂါနုပဿနာဖြင့် တပ်မက်ခြင်းကင်းလျှင် ရာဂခေါ် တဏှာကုန်ခန်း၏။ ဤနန္ဒိက္ခယနှင့် ရာဂက္ခယဖြင့် မဂ်ကိုပြ၏၊ ဆိုလတ္တံ့ နန္ဒီရာဂက္ခယာ စိတ္တံ ဝိမုတ္တံ ဖြင့် ဖိုလ်ကိုပြ၏။
။
နန္ဒီရာဂက္ခယာ၊ နန္ဒီရာဂမည်သော တဏှာ၏ ကုန်ခန်းခြင်းကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိမုတ္တံ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်ပြီ။
“သုဝိမုတ္တန္တိ၊ ကောင်းစွာ ကိလေသာတို့မှလွတ်ပြီ” ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းမှီး၍ပေး။)
ဣတိ၊ ၏။
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
ယောနိသော၊ သင့်သောအကြောင်းအားဖြင့်။
မနသိကရောထ၊ နှလုံးသွင်းကြကုန်လော။
ရူပါနိစ္စတဉ္စ၊ ရုပ်၏အမြဲမရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း။
သမနုပဿထ၊ ရှုကြကုန်လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ရူပံ၊ ကို။
ယောနိသော၊ အားဖြင့်။
မနသိကရောန္တော၊ နှလုံးသွင်းသည်ရှိသော်။
ရူပါနိစ္စတဉ္စ၊ ရုပ်၏ အမြဲမရှိသည်၏အဖြစ်ကိုလည်း။
ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။
သမနုပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။
ပ။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းမှီး၍ပေး။)
ဣတိ၊ ၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။
တဿ၊ ထိုအတ္တဒီပဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား—
တဿ မူလပဏ္ဏာသကဿ၊ ထိုမူလပဏ္ဏာသက၏။
ဝဂ္ဂုဒ္ဒါနံ၊ ဝဂ်ဥဒ္ဒါန်းကား—