ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ ပုဗ္ဗာရာမေ၊ ပုဗ္ဗာရုံ၌။ မိဂါရမာတုပါသာဒေ၊ မိဂါရသူဌေး၏ အမိအရာ၌ တည်သော ဝိသာခါ၏ ပြာသာဒ်၌။ မဟတာ၊ များ, မြတ်သော။ ဘိက္ခုသံဃေန၊ ရဟန်းအပေါင်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပန္နရသေ၊ တစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်ဖြစ်သော။ တဒဟုပေါသထေ၊ ထိုဥပုသ်နေ့၌။ ပုဏ္ဏာယ၊ တစ်လပြည့်သော။ ပုဏ္ဏမာယ၊ ပြည့်သော လဝန်းရှိသော ၁။မာသပုဏ္ဏတာသ ပုဏ္ဏာ သံပုဏ္ဏာတိ ပုဏ္ဏာ၊ မာဣတိ စန္ဒော ဝုစ္စတိ၊ သော ဧတ္ထ ပုဏ္ဏောတိ ပုဏ္ဏမာ၊ ဧဝံ ပုဏ္ဏာယ ပုဏ္ဏမာယာတိ ဣမသ္မိံ ပဒဒွယေ အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော။ (မ-ဋ္ဌ-၄၊ ၅၀၊ စာပိုဒ် ၈၅။) ။ ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၌။ ဘိက္ခုသံဃပရိဝုတော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည် ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ အဇ္ဈောကာသေ၊ လွင်တီးခေါင်၌။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေတော်မူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ အညတရော၊ တစ်ပါးသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဧကံသံ၊ လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌။ ဥတ္တရာသင်္ဂံ၊ အပေါ်ရုံကို။ ကရိတွာ၊ တင်၍။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။ ပဏာမေတွာ၊ ညွှတ်ကိုင်းစေ၍။ ဝါ၊ မြှောက်ချီ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပဉ္စဿ၊ ပြဿနာကို။ ဝေယျာကရဏာယ၊ ဖြေဆိုခြင်းငှါ။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။ သစေ ကရောတိ၊ အကယ်၍ ပြုအံ့။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ကိဉ္စိဒေဝ၊ တစ်စုံတစ်ခုသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဒေသံ၊ တွေ့မြင်အပ်သော အကြောင်းကို။ ပုစ္ဆေယ- န္တိ၊ မေးလိုပါ၏” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တေန ဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူ။ တွံ၊ သင်သည်။ ယံ၊ အကြင်ပြဿနာကို။ အာကင်္ခသိ၊ မေးလို၏။ (တံ၊ ထိုပြဿနာကို။) သကေ အာသနေ၊ မိမိနေရာ၌။ နိသီဒိတွာ၊ ထိုင်၍။ ပုစ္ဆ၊ မေးလျှောက်လော့ ၁။သကေ အာသနေ နိသီဒိတွာ ပုစ္ဆ ယဒါ ကင်္ခသီတိ ကသ္မာ ဧဝမာဟု၊ သော ကိရ ဘိက္ခု ပဉ္စသတ ဘိက္ခုပရိဝါရော၊ အာစရိယေ ပန ဌိတကေ ပုစ္ဆန္တေ သစေ တေ ဘိက္ခူ နိသီဒန္တိ၊ သတ္ထရိ ဂါရဝံ ကတံ ဟောတိ၊ အာစရိယေ အဂါရဝံ။ သစေ ဥဋ္ဌဟန္တိ၊ အာစရိယေ ဂါရဝံ ကတံ ဟောတိ၊ သတ္ထရိ အဂါရဝံ။ ဣတိ နေသံ စိတ္တံ အနေကဂ္ဂံ ဘဝိဿတိ၊ ဒေသနံ သမ္ပဋိစ္ဆိတုံ န သက္ခိဿန္တိ။ တသ္မိံ ပန နိသီဒိတွာ ပုစ္ဆန္တေ တေသံ စိတ္တံ ဧကဂ္ဂံ ဘဝိဿတိ၊ ဒေသနံ သမ္ပဋိစ္ဆိတုံ သက္ခိဿန္တီတံ ဉတွာ ဘဂဝါ ဧဝမာဟ။ဤ-ဋ္ဌ ။ ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ “ဧဝ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီ အရှင်ဘုရား” ဟူ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်ကို။ ပဋိဿုတွာ၊ ရှေးရှုနာယူ၍။ သကေ အာသနေ၊ ၌။ နိသီဒိတွာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ဣမေ၊ ဤတရားတို့သည်။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာနု ခေါ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့လေလော ၂။ဣမေ နု ခေါ ဘန္တေတိ အယံ ထေရော ပဉ္စန္နံ ဘိက္ခုသတာနံ အာစရိယော၊ ပဉ္စက္ခန္ဓမတ္တမ္ပိ ဝိယ နပ္ပဇာနာ တီတိ န ဝတ္တဗ္ဗော။ ပဉှံ ပုစ္ဆန္တေန ပန “ဣမေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ, န အညေ” တိ ဧဝံ ဇာနန္တေန ဝိယ ဟုတွာပုစ္ဆိတုံ န ဝဋ္ဋတိ၊ တသ္မာ အဇာနန္တော ၀ိယ ပုစ္ဆတိ၊ တေပိ စဿ အန္တေဝါသိကာ “အမှာကံ အာစရိယော‘အဟံ ဇာနာမီ’ တိ န ကထေတိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏေန ပန သဒ္ဓိံ သံသန္ဒိတွာဝ ကထေတီ” တိ သောတဗ္ဗံသဒ္ဓါတဗ္ဗံ မညိဿန္တီကိပိ အဇာနန္တော ဝိယ ပုစ္ဆတိ၊ ဤဋ္ဌ။ ။ သေယျထိဒံ၊ ငါးပါးတို့ဟူသည် အဘယ်တို့နည်း။ ရူပုပါဒ၊ နက္ခန္ဓော၊ ၎င်း။ ပ။ ဝိညာဏုပါဒါနက္ခန္ဓောတိ၊ ၎င်းတည်းဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အ‌ဝေါစ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဣမ ခေါ၊ ဤတရားတို့သည်။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ တို့တည်း။ ပ။ ဝိညာဏုပါဒါနက္ခန္ဓော၊ ၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ “သာဓု ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပေစွ အရှင်ဘုရား” ဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတံ၊ ဖြေဆိုတော်မူအပ်သော စကားတော်ကို။ အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။ အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ဣမေ ပန ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့သည်ကား။ ကိံ မူလကာတိ၊ အဘယ်လျှင် အကြောင်းရင်း ရှိပါကုန်သနည်း” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ လွန်မြတ်သော။ ပဉှံ၊ ပြဿနာကို။ အပုစ္ဆိ၊ မေးလျှောက်ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ဣမေ ခေါ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ တို့သည်။ ဆန္ဒမူလကာ၊ တဏှာဆန္ဒလျှင် အကြောင်းရင်းရှိကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဖြေဆိုတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ တညေဝ ဥပါဒါနံ၊ ထိုဥပါဒါန်သည်သာလျှင်။ တေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ထိုပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာတို့သည်။ သိယုံ နု ခေါ၊ ဖြစ်ကုန်ရာသလော။ ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေဟိ၊ တို့မှ။ အညတြ၊ ကင်း၍။ ဥပါဒါနံ၊ သည်။ သိယာ နု ခေါ၊ ဖြစ်ရာပါသလာ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်၏ ၃။ပဉ္စပါဒါနက္ခန္ဓာတို့သည် တဏှာကြောင့်ဖြစ်ကြကုန်၏ဟု ဟောတော်မူသဖြင့် ဥပါဒါန်လည်းတဏှာကြောင့်ဖြစ်ရကား ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာနှင့် ဥပါဒါန်သည အတူတူပင်လောဟု ဆက်လက်လျှောက်ထား တွယ်ရိ၍ တညေဝ နု ခေါ စသည်ကို လျှောက်၏ ။ ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တညေဝ ဥပါဒါနံ၊ သည်သာလျှင်။ တေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ တို့သည်။ န ခေါ သိယုံ၊ မဖြစ်ကုန်ရာ။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေဟိ၊ တို့မှ။ အညတြ၊ ကင်း၍။ ဥပါဒါနံ၊ သည်။ နာပိ သိယာ၊ ဖြစ်လည်း မဖြစ်ရာ။ အပိစ၊ စင်စစ်သော်ကား။ (မ-၃-၆၆။ မဟာပုဏ္ဏမသုတ်၌ ယော ခေါ ဘိက္ခု ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု ဆန္ဒရာဂေါ ဟုဟောတော်မူ၏။) တတ္ထ၊ ထိုငါးပါးကုန်သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌။ ယော ဆန္ဒရာဂေါ၊ အကြင်လိုချင်တပ်မက်ခြင်းသည်။ (အတ္တိ၊ ၏။) တတ္ထ၊ ထိုငါးပါးကုန်‌သော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌။ တံ၊ ထိုလိုချင်တပ်မက်ခြင်းသည်။ ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါန်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဖြေဆိုတော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ပဉ္စပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌။ ဆန္ဒရာဂဝေမတ္တတာ၊ ဆန္ဒရာဂထူးသည်၏ အဖြစ်သည်။ သိယာ ပနာတိ၊ ဖြစ်ရာသလော” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ သော။ ပဉှံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ ပြီ။ ဘဂဝါ၊ သည်။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သိယာတိ၊ ဖြစ်ရာ၏” ဟူ၍။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သောသူ၏။

“(အဟံ၊ ငါသည်။) အနာဂတံ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ၌။ ဧဝံရူပေါ၊ ဤသို့သောရုပ်ရှိသည်။ သိယံ၊ ဖြစ်လို၏။ ပ။ ဧဝံဝေဒနော၊ ဤသို့သောဝေဒနာရှိသည်။ ပ။ ဧဝံသညော၊ ဤသို့သောသညာရှိသည်။ ပ။ ဧဝံသင်္ခါရော၊ ဤသို့သောသင်္ခါရရှိသည်။ ပ။ ဧဝံဝိညာဏော၊ ဤသို့သောဝိညာဉ်ရှိသည်။ သိယန္တိ၊ ဖြစ်လို၏” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောတောင့်တခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၌။ ဆန္ဒရာဂဝေမတ္တတာ၊ လိုချင်တပ်မက်ခြင်း၏ ထူးသည်၏အဖြစ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ “ဘန္တေ၊ ရား။ ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှဖြင့်။ ခန္ဓာနံ၊ ခန္ဓာတို့၏။ ခန္ဓာဓိဝစနံ၊ ခန္ဓာဟူသော အမည်သည်။ ဟောတိ နု ခေါတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ သော။ ပဉှံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ်အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အဇ္ဈံတ္တ ဝါ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌လည်းဖြစ်သော။ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ၊ ဗဟိဒ္ဓသန္တာန်၌လည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ရူပံ၊ သည်။ သြဠာရိကံ ဝါ၊ ရုန့်ရင်းသည်လည်းဖြစ်သော။ သုခုမံ ဝါ၊ သိမ်မွေ့သည်လည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ရူပံ၊ သည်။ ဟီနံ ဝါ၊ ယုတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ပဏီတံ ဝါ၊ မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ရူပံ၊ သည်။ ဒူရေ ဝါ၊ ဝေးသည်လည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေ ဝါ၊ နီးသည်လည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ရူပံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) အယံ၊ ဤရုပ်ကို။ ရူပက္ခန္ဓော၊ ရူပက္ခန္ဓာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ သော။

ယာ ကာစိ၊ သော။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ပ။ ယာ ကာစိ၊ သော။ သညာ၊ သည်။ ပ။ ယေ ကေစိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ပ။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်သည်။ ပ။ ဒူရေ ဝါ၊ ဝေးသည်လည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေ ဝါ၊ နီးသည်လည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ( အတ္ထိ၊ ၏။) အယံ၊ ဤဝိညာဉ်ကို။ ဝိညာဏက္ခန္ဓော၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧတ္တာဝတာ ခေါ၊ ဤမျှဖြင့်။ ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ ခန္ဓာဓိဝစနံ၊ သည်။ ( ဟောတိ၊ ၏။) ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ “ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာကို။ ပညာပနာယ၊ (သဟေတု အဟေတုက စသော) အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းငှါ။ (ပညာပနာယ ဒဿနတ္ထာယဟုဖွင့်သော မ-၄၊ ၅၂။ အဋ္ဌကထာအလို ဉာဏ်ဖြင့် ရှုခြင်းငှါဟုပေး)။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ ကော နု ခေါ၊ အဘယ်နည်း။ ပစ္စယော၊ အထောက်အပံ့သည်။ (ဟေတုနှင့် ပစ္စယအနက်တူ၊ ဟေတု ဟေတု, သာဓာရဏဟေတု, ဥတ္တမဟေတုတို့တွင် ဤ၌ ဟေတုဟေတုခေါ် ပစ္စယဟေတုကို ယူဘို့ရန် ပစ္စယောဟု ထပ်ဆင့်ဟောတော်မူ၏။ မ- ၄၊ မဟာပုဏ္ဏမသုတ် ဋ္ဌ နှင့် ၎င်းဋီကိုရှု။)

ကော နု ခေါ၊ နည်း။ ဝေဒနာက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပ။ သညာက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပ။ သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပ။ ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပညာပနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ သည်။ ကော နု ခေါ၊ နည်း။ ပစ္စယော၊ သည်။ ကော နု ခေါတိ၊ နည်း” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ သော။ ပဉှံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပညာပနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ စတ္တာရော ခေါ မဟာဘူတာ၊ မဟာဘုတ်လေးပါးတို့ပင်တည်း။ (ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပညာပနာယ၊ ငှါ။) ပစ္စယော၊ သည်။ စတ္တာရော မဟာဘူတာ၊ မဟာဘုတ်လေးပါးတို့ပင်တည်း။

ဝေဒနာက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပညာပနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ သည်။ ဖဿော၊ ဖဿတည်း။ ပ။

သညာက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပညာပနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ သည်။ ‌ဖဿော၊ တည်း။ ပ။

သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပညာပနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ သည်။ ‌ဖဿော၊ တည်း။ ပ။ ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ကို။ ပညာပနာယ၊ ငှါ။

ဟေတု၊ သည်။ နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်တည်း။ ပစ္စယော၊ သည်။ နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိသည်။ ဟောတီတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ သော။ ပဉှံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ အရိယာနံ၊ (ဘုရားအစရှိသော) အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ အဒဿာဝီ၊ ဉာဏ်ဖြင့်သိမြင်လေ့မရှိသော။ အရိယဓမ္မဿ၊ (သတိပဋ္ဌာန် အစရှိသော) မြတ်သောတရား၌။ အကောဝိဒေါ၊ မလိမ္မာသော။ အရိယဓမ္မေ၊ ၌။ အဝိနီတော၊ သင်ကြားဆုံးမအပ်ပြီးသူမဟုတ်သော။ သပ္ပုရိသာနံ၊ (ဘုရားအစရှိသော) သူတော်ကောင်းတို့ကို။ အဒဿာဝီ၊ သော။ သပ္ပုရိသဓမ္မဿ၊ သူတော်ကောင်းတရား၌။ အကောဝိဒေါ၊ သော။ သပ္ပုရိသဓမ္မေ၊ ၌။ အဝိနီတော၊ သော။ အဿုတဝါ၊ အာဂမ, အဓိဂမဟူသော သုတမရှိသော။ (နားခံမှတ်သား ဆောင်ထားမှုမရှိသော။) ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ ရုပံ၊ ရုပ်ကို။ အတ္တတော၊ အတ္တဟူ၍။ သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။ အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။ ရူပဝန္တံ ဝါ၊ ရုပ်ရှိ၏ဟူ၍လည်း။ သမနုပဿတိ၊ ၏။ အတ္တနိ၊ အတ္တ၌။ ရူပံ ဝါ၊ ရုပ်ဟူ၍လည်း။ သမနုပဿတိ၊ ၏။ ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။ အတ္တာနံ ဝါ၊ အတ္တဟူ၍လည်း။ သမနုပဿတိ၊ ၏။ (ဝေဒနာ, သညာ, သင်္ခါရ ဝိညာဏတို့၌လည်း ဤနည်းပေး။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။ (မ ၁၊ စူဠဝေဒလ္လသုတ် နိဿယ၌ အဆုံးအဖြတ်ရှု။)

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ န ဟောတီတိ၊ မဖြစ်ပါသနည်း” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ သော။ ပဉှံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဣဓ၊ ၌။ အရိယာနံ၊ တို့ကို။ ဒဿာဝီ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်လေ့ရှိသော။ အရိယဓမ္မဿ၊ ၌။ ကောဝိဒေါ၊ လိမ္မာသော။ အရိယဓမ္မေ၊ ၌။ ဝိနိတော၊ သင်ကြားဆုံးမအပ်ပြီးသူဖြစ်သော။ သပ္ပုရိသာနံ၊ တို့ကို။ ဒဿာဝီ၊ သော။ သပ္ပုရိသဓမ္မဿ၊ ၌။ ကောဝိဒေါ၊ သော။ သပ္ပုရိသဓမ္မေ၊ ၌။ ဝိနီတော၊ သော။ သုတဝါ၊ အာဂမ, အဓိဂမဟူသော သုတရှိသော။ (နာခံမှတ်သား ဆောင်ထားမှု ရှိသော။) အရိယသာဝကော၊ အရိယာတပည့်သည်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အတ္တတော၊ အတ္တဟူ၍။ န သမနုပဿတိ၊ မရှု။ (နောက်ဝါကျတို့၌လည်း န-သွင်း၍ ယောဇနာသည်သာ ထူး၏။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ အဿာဒေါ၊ သာယာဘွယ်သည်။ ကော နု ခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်သည်။ ကော၊ အဘယ်ပါနည်း။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။ ကိံ၊ အဘယ်ပါနည်း။ (ဝေဒနာ, သညာ, သင်္ခါရ, ဝိညာဏတို့၌လည်း ဤနည်းပေး။) ဝိညာဏဿ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ သည်။ ကိန္တိ၊ အဘယ်ပါနည်း” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ သော။ ပဉှံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ယံ သုခံ၊ အကြင်သုခဝေဒနာသည်။ ယံ သောမနဿံ၊ အကြင်သောမနဿဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ၊ ဤသုခဝေဒနာ သောမနဿဝေဒနာသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ အဿာဒေါ၊ သာယာဘွယ်တည်း။

ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ အနိစ္စံ၊ အမြဲမရှိ။ (ဝါ၊ မမြဲ။) ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်သော သဘောရှိ၏။ အယံ၊ ဤရုပ်၏ မမြဲဆင်းရဲဖောက်ပြန်သော သဘောသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။

ရူပသ္မိံ၊ ၌။ ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်လိုချင်တပ်မက်မှုကို ဖျောက်ခြင်းသည်။ ယံ ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်လိုချင်တပ်မက်မှုကို ပယ်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) ဣဒံ၊ ဤလိုချင်တပ်မက်မှုကို ဖျောက်ပယ်ခြင်းသည်။ ရူပဿ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာတည်း။ (နောက်ခန္ဓာတို့၌လည်း ဤနည်းပေး။) ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ “သာဓု ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပေစွ အရှင်ဘုရား” ဟူ၍။ ဘာဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတံ၊ ကို။ အဘိနန္ဒိတွာ၊ လက်ခံ၍။ အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်ရွှင်မြူးချီးကျူး၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ ဘန္တေ၊ ရား။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဇာနတော၊ သိသူ၏ (သန္တာန်၌)။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ပဿတော၊ မြင်သူ၏ (သန္တာန်၌)။ သဝိညာဏကေ၊ ဝိညာဉ်နှင့်တကွဖြစ်သော။ ဣမသ္မိံ စ ကာယေ၊ ဤကိုယ်၌၎င်း။ ဗဟိဒ္ဓါစ၊ ပြင်ပ (ဝိညာဉ်နှင့်တကွ သူတစ်ပါး၏) ကိုယ်၌၎င်း။ သဗ္ဗနိမိတ္တေသု၊ အလုံးစုံသော အာရုံတို့၌။ အဟင်္ကာရ မမင်္ကာရ မာနာနုသယာ၊ ဒိဋ္ဌိ, တဏှာ, မာနတို့သည် ၁။အဟံ ဣတိ ကရဏံ အဟင်္ကာရော၊ ဒိဋ္ဌိကောက်။ မမံ ကရောတိ ယေနာတိ မမင်္ကာရော၊ တဏှာ ကောက်။ မာနော ဧဝ အနုသယော မာနာနုသယော၊ မာနကောက်။ အဟင်္ကာရော စ မမင်္ကာရော စ မာနာနုသယော စ တေ။ ဒွန်တွဲ။ အဟင်္ကာရ မမင်္ကာရ မာနာနုသယာတိ အဟင်္ကာရဒိဋ္ဌိ စ မမင်္ကာရ တဏှာ စ မာနာနုသယော စ။ နိဒါန-သံ-ဋ္ဌ၊ စာပိုဒ် ၂၀၀-နှင့်အညီ သမ္ဗန်သည်။ မ-ဋ္ဌ ၃၊ စာပိုဒ် ၁၀၂-၌ ကား အဟင်္ကာရ မမင်္ကာရမာနာနုသယာတိ ဧတ္ထ အဟင်္ကာရော မာနော, မမင်္ကာရော တဏှာ၊ သွေဝ မာနာနုသယောဟု တစ်မျိုးဖွင့်၏။ ထိုအဖွင့်၌ ဒိဋ္ဌိမပါသောကြောင့် “နေတံ မမ, နေသောဟမသ္မိ, န မေသော အတ္တာတိ” ဟူသော ပါဠိတော်လာ အာကာရ ၃-ဝါကျနှင့်မလျော်။ ။ န ဟောန္တီတိ၊ မဖြစ်ပါကုန်သနည်း” ဟူသော။ ဥတ္တရိံ၊ အလွန်။ ပဉှံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ (အရိယသာဝကော၊ သည်။) အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ သော။ ပ။ ရူပံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သဗ္ဗံ ရူပံ၊ အလုံးစုံသောရုပ်ကို။ (ပဿတိ၌ စပ်။)

“ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ န မမ၊ ငါ၏ ရုပ်မဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ န အဟံ အသ္မိ၊ ငါမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ န အတ္တာတိ၊ အတ္တမဟုတ်” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ (ဧတံ အနက်မဲ့။) ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သောအတိုင်း။ သမ္မပ္ပညာယ၊ မှန်ကန်သောဝိပဿနာပညာ မဂ်ပညာဖြင့်။ ပဿတိ၊ ရှု၏။ (ဝေဒနာ, သညာ, သင်္ခါရ, ဝိညာဏတို့၌လည်း ဤနည်းအနက်သမ္ဗန်။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့။ ဇာနတော၊ ၌။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဿတော၊ ၌။ ပ။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုတော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းတစ်ပါး၏။ (စေတသော ပရိဝိတက္ကော၌ စပ်။)

“ဘော၊ အိုအချင်းတို့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အနုတ္တာ ကိရ၊ အတ္တမဟုတ်တဲ့။ ပ။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်သည်။ အနတ္တာ ကိရ၊ အတ္တမဟုတ်တဲ့။ (ဧဝံ သန္တေ၊ ဤသို့ဖြစ်ခဲ့သော်။) အနတ္တကတာနိ၊ အနတ္တ (ခန္ဓာငါးပါး) သည် ပြုအပ်ကုန်သော။ ကမ္မာနိ၊ ကံတို့သည်။ ကထံ၊ အဘယ်မည်သော။ အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။ ဖုသိဿန္တီတိ၊ တွေ့ထိကုန်အံ့နည်း” ဟူ၍ ၁။မ-ဋ္ဌ-၄ မဟာပုဏ္ဏမသုတ် စာပိုဒ် ၉၀-၌ အနတ္တကတာနီတိ အနတ္တနိ ဌတွာ ကတာနိ၊ ကမတ္တာနံ ဖုသိဿန္တီတိ ကတရသ္မိံ အတ္တနိ ဌတွာ ဝိပါကံ ဒဿေန္တိဟု အဓိပ္ပါယ်ဖွင့် ဖွင့်ပြ၏။ ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ စေတသော ပရိဝိတက္ကော၊ စိတ်အကြံသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပြီ။

အထခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ စေတသာ၊ စိတ်တော်ဖြင့်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ စေတောပရိဝိတက္ကံ၊ စိတ်အကြံကို။ အညာယ၊ သိတော်မူ၍။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို—

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ယံ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော။ အဝိဒွါ၊ မသိသော။ အဝိဇ္ဇာဂတော၊ အဝိဇ္ဇာသို့ရောက်သော။ မောဃပုရိသော၊ အချည်းနှီးသော ယောက်ျားသည်။ တဏှာဓိပတေယျေန၊ တဏှာလျှင် အကြီးအကဲရှိသော။ စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ သတ္ထုသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏အဆုံးအမကို။ “ဣတိကိရ၊ ပ။ ဖုသိဿန္တီတိ၊ ဖုသိဿန္တိ” ဟု။ အတိဓာဝိတဗ္ဗံ၊ လွန်စွာပြေးဝင်ထိုက်၏ဟူ၍။ မညေယျ၊ မှတ်ထင်ရာ၏။ ဧတံ ခေါ ပန ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတီတိ၊ ရှိ၏ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ တုမှေ၊ သင်တို့ကို။ တတြ တတြ၊ ထိုထိုအရာဌာန၌။ တေသု တေသု ဓမ္မေသု၊ ထိုထိုတရားတို့၌။ ပဋိပုစ္ဆာဝိနီတာ ခေါ၊ အဖန်ဖန်မေးမြန်း၍ ဆုံးမအပ်ပြီးကုန်သည်သာတည်း။ (မ-၃၊ ၆၉-၌ ပဋိဝိနီတာ ခေါ မေ တုမှေ ဘိက္ခဝေ တတြ တတြ ဓမ္မေသု ရှိ၏။)

(တံ ကိ မညထမှ ပဇာနာတီတိ အထိ ၇-အနတ္တလက္ခဏသုတ်စာပိုဒ် ၅၉-၌ ရေးခဲ့ပြီ။)

ခန္ဓာ၊ ပစ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာပြဿနာတို့ကို။ ဒွေ၊ နှစ်ပုစ္ဆာတို့ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တညေဝ သိယံ၊ သိယာပနပြဿနာကို၎င်း။ အဓိဝစနဉ္စ၊ အဓိဝစနပြဿနာကို၎င်း။ ဟေတုနာ၊ ဟေတုပြဿနာနှင့်တကွ။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သက္ကာယေန၊ သက္ကာယပြဿနာဖြင့်။ ဒုဝေ၊ နှစ်ပုစ္ဆာတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ အဿာဒဝိညာဏေန စ၊ အဿာဒပြဿနာ, ဝိညာဏပြဿနာဖြင့်လည်း။ ဒုဝေ၊ နှစ်ပုစ္ဆာတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဘိက္ခုပုစ္ဆာယ၊ တံ ကိံ မညထ ဘိက္ခဝေ ပုစ္ဆာနှင့်တကွ။ ဧတေ ဒသဝိဓာ၊ ဤဆယ်ပါးအပြားရှိသောပုစ္ဆာတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ (ဟောတိကား ဂါထာပူရဏ။)

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။ ခဇ္ဇနီယဝဂ္ဂေါ၊ ခဇ္ဇနီယဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုခဇ္ဇနီယဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား—

အဿာဒေါ၊ အဿာဒသုတ်၎င်း။ ဒွေ၊ နှစ်သုတ်ကုန်သော။ သမုဒယာ၊ သမုဒယသုတ်, ဒုတိယသမုဒယသုတ်တို့၎င်း။ အရဟန္တေဟိ၊ အရဟန္တအမည်တို့ဖြင့်။ အပရေ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ ဒုဝေ၊ နှစ်သုတ်တို့၎င်း။ သီဟော၊ သီဟသုတ်၎င်း။ ခဇ္ဇနီယံ၊ ခဇ္ဇနီယသုတ်၎င်း။ ပိဏ္ဍောလျံ၊ ပိဏ္ဍောလျသုတ်၎င်း။ ပါလိလေယျေန၊ ပါလိလေယျသုတ်နှင့်တကွ။ ပုဏ္ဏမာ၊ ပုဏ္ဏမသုတ်၎င်း။ ဣတိ၊ ဤဆယ်သုတ်တို့တည်း။