သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
ဝလာဟကကာယိကေ၊ ဝလာဟကအမည်ရှိသော နတ်အပေါင်း၌ဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ လောကကို ဖုံးလွှမ်းကုန်လျက် ရှာကုန်သော နတ်တို့၏အပေါင်း၌ ယှဉ်ကုန်သော
၁။ဝလာဟကကာယိကာတိ ဝလာဟကနာမကေ ဒေဝကာယေ ဥပ္ပန္နာ အာကာသစာရိကဒေဝါ။ ဋ္ဌ။ လောကံ ဝါလေန္တာ သံဝရန္တာ ဆာဒေန္တာ အဟန္တိ ပရိယေသန္တီတိ ဝလာဟာ၊ ဒေဝပုတ္တာ။ တေသံ သမူဟော ဝလာဟကဒေဝကာယောတိ အာဟ ဝလာဟက ကာယိကာတိ အာဒိ။ ဋီ။
လောကံ ဝါလေန္တာ အဟန္တီတိ ဝလာဟကာ၊ ၀လာဟကာနံ ကာယော ၀လာဟကကာယော၊ ဝလာဟကကာယေ နိယုတ္တာ ၀လာဟကကာယိကာ ဟုပြု။
။ ဒေဝေ၊ ကောင်းကင်၌ကျက်စားကုန်သောနတ်တို့ကို။ ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။တံ၊ ထိုတရားဒေသနာတော်ကို။
သုဏာထ၊ နာကြကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝလာဟကကာယိကာ၊ ၀လာဟကအမည်ရှိသော နတ်အပေါင်း၌ ယှဉ်ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
ကတမေ စ၊ အဘယ်တို့နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သီတဝလာဟကာ၊ အအေးကိုပြုလုပ်ဆောင်ကြဉ်းတတ်သောကြောင့် သီတဝလာဟကမည်ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ ကောင်းကင်၌ကျက်စားသော နတ်တို့ သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဥဏှဝလာဟကာ၊ အပူကိုပြုလုပ်ဆောင်ကြဉ်းတတ်သောကြောင့် ဥဏှဝလာဟကမည်ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ ကောင်းကင်၌ကျက်စားသော နတ်တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
အဗ္ဘဝလာဟကာ၊ တိမ်ထပ်တိမ်လွှာကို ပြုလုပ်ဆောင်ကြဉ်းတတ်သောကြောင့် အဗ္ဘဝလာဟကမည်ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဝါတဝလာဟကာ၊ လေကိုပြုလုပ်ဆောင်ကြဉ်းတတ်သောကြောင့် ဝါတဝလာဟကမည်ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဝဿဝလာဟကာ၊ မိုးကိုပြုလုပ်ဆောင်ကြဉ်းတတ်သောကြောင့် ဝဿဝလာဟကမည်ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမေ၊ ဤနတ်တို့ကို။
ဝလာဟကကာယိကာ၊ ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ တို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်သည် ဂန္ဓဗ္ဗကာယဝဂ် ၄၃၉-သုစရိတသုတ်နှင့်တူ၏။
၀လာဟကကာယိကကို အထူးပြုသည်သာ ထူးတော့၏။)
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်များလည်းမထူးပြီ၊ သီတဝလာဟကကို အထူးပြုသည်သာ ထူး၏။)
ဒွါဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(ဤသုတ်များလည်း မထူး၊ ဥဏှဝလာဟကသာ ထူး၏။)
ဒွေပညာသမံ၊ ငါးဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ သာဝတ္ထိနိဒါန်းတည်း။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နောခေါ၊ နေသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ယေန၊ အကြင်အကြောင်း အထောက်အပံ့ဖြင့်။
ဧကဒါ၊ တစ်ရံတစ်ခါ၌။
သီတံ၊ အေးခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော ဟေတု၊ ထိုအကြောင်းသည်။
ကောနု ခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။
သော ပစ္စယော၊ ထိုအထောက်အပံ့သည်။
ကော နု ခေါတိ၊ အဘယ်ပါနည်း” ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သီတဝလာဟကာ နာမ၊ အေးအောင်ပြုတတ်သောကြောင့် သီတဝလာဟကမည်ကုန်သော။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုနတ်တို့၏။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။
“မယံ၊ ငါတို့သည်။
သကာယ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။
ရတိယာ၊ မွေ့လျော်ခြင်းဖြင့်။
ယံ နူန ဝသေယျာမာတိ၊ နေရပါကုန်မူကား ကောင်းလေစွ” ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(တဒါ၊ ထိုအခါ၌။)
တေသံ၊ ထိုသီတဝလာဟကနတ်တို့၏။
တံ စေတောပဏိဓိံ၊ ထိုစိတ်၏တောင့်တခြင်းကို
၁။စေတောပဏိဓိမနွာယာတိ စိတ္တဋ္ဌပနံ အာဂမ္မ။ဋ္ဌ။ စိတ္တဋ္ဌပနန္တိ “သီတံ ဟောတူ” တိ ဧဝံ စိတ္တဿ ဥပ္ပါဒနံဋီ-တို့၌ကား အဓိပ္ပါယတ္ထ မျှသာ။
။
အနွာယ၊ စွဲ၍။
သီတံ၊ အေးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ယေန၊ ဖြင့်။
ဧကဒါ၊ ၌။
သီတံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။သော ဟေတု၊ သည်။
အယံ ခေါ၊ ဤသည်တည်း။
သော ပစ္စယော၊ သည်။
အယံ၊ ဤသည်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
တေပညာသမံ၊ ၅၃-သုတ်မြောက်တည်း။
(ဤသုတ်၌ ဥဏှကို အထူးပြု၏။
ဥဏှံ၊ အပူသည်-ဟုပေး။)
စတုပညာသမံ၊ ၅၄-သုတ်မြောက်တည်း။
(ဤသုတ်၌ အဗ္ဘကို အထူးပြု၏။
အဗ္ဘံ၊ တိမ်သည်-ဟုပေး။)
ပဉ္စပညာသမံ၊ ၅၅-သုတ်မြောက်တည်း။
(ဤသုတ်၌ ဝါတကို အထူးပြု၏။
ဝါတော၊ လေသည်-ဟုပေး။)
ဆပညာသမံ၊ ၅၆-သုတ်မြောက်တည်း။
(ဤသုတ်၌ ဝဿကို အထူးပြု၏။
ဒေဝေါ၊ မိုးသည်။
ဝဿတိ၊ ရွာ၏-ဟုပေး။)
သတ္တပညာသမံ၊ ၅၇-သုတ်မြောက်တည်း။
သတ္တပညာသသုတ္တန္တံ၊ ၅၇-သုတ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။
ဝလာဟကသံယုတ္တံ၊ ဝလာဟကသံယုတ်သည်။
သမတ္တံ၊ ပြီးပြီ။
တဿ၊ ထိုဝလာဟကသံယုတ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား—
သုဒ္ဓိကံ၊ သုဒ္ဓိကသုတ်၎င်း။
သုစရိတဉ္စ၊ သုစရိတသုတ်၎င်း။
ဒါနူပကာရပညာသံ၊ ဒါနူပကာရသုတ် ၅၀-၎င်း။
သီတံ၊ သီတဝလာဟကသုတ်၎င်း။
ဥဏှဉ္စ၊ ဥဏှဝလာဟကသုတ်၎င်း။
အဗ္ဘဉ္စ၊ အဗ္ဘဝလာဟကသုတ်၎င်း။
ဝါတဝဿဝလာဟကာ၊ ဝါတဝလာဟကသုတ်, ဝဿဝလာဟကသုတ်တို့၎င်းတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။