သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိသ္မိံ၊ အဘယ် သဘောတရားသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ကိံ၊ အဘယ်သဘောတရားကို။ ဥပါဒါယ၊ အစွဲပြု၍။ (ကိံ ဥပါဒါယာတိ ကိံ ပဋိစ္စ။ဋ္ဌ။) အဇ္ဈတ္တံ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌။ သုခဒုက္ခံ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူပြီ။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ နော၊ တပည့်တော်တို့၏။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားသာလျှင် အကြောင်းရင်းမူလရှိပါကုန်၏။ ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပေ၊ ရုပ်သည်။ သတိ၊ သော်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ သုခဒုက္ခံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ။ပ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။

ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း သဘောရှိ၏။ တံ၊ ထိုရုပ်ကို။ အနုပါဒါယ၊ မစွဲလန်းမူ၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ သုခဒုက္ခံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ အပိနု၊ ဖြစ်ရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤအမေးစကားသည်။ နောဟိ၊ မသင့်ပါ။ ပ။

ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ၊ ပြီ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစ္စာသောသုတ်တည်း။