သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ ရာဓော၊ အရှင်ရာဓသည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ မာရော မာရောတိ၊ မာရ် , မာရ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သောအကြောင်းဖြင့်။ မာရော နု ခေါတိ၊ မာရ်မည်ပါသနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါ စ၊ လျှောက်ပြီ။

ရာဓ၊ ရာဓ။ ရူပေ ခေါ၊ ရုပ်သည်။ သတိ၊ ရှိလတ်သော်။ မာရော ဝါ၊ သေခြင်းသည်၎င်း။ (မာရော ဝါ အဿာတိ မရဏံ ဝါ ဘဝေယျ။ဋ္ဌ။) မာရေတာ ဝါ၊ သေထိုက်သော သဘောသည်၎င်း။ (မာရေတာ ဝါတိ မာရေတဗ္ဗော ဝါ။ဋ္ဌ။ မာရေတာတိ မရိတဗ္ဗော မာရံ မရဏံ ဧတဗ္ဗော။ဋီ။) အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဝါ ပန၊ ထို့ပြင်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ မီယတိ၊ သေ၏။ (သော၊ ထိုသူသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။)

ရာဓ၊ ရာဓ။ တသ္မာ၊ ထိုအကြောင်းဖြင့်။ ဣဟ၊ ဤလောက၌။ တွံ၊ သင်သည်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ “မာရောတိ၊ သေခြင်းတရား” ဟူ၍။ ပဿ၊ ရှုလော့။ “မာရေတာတိ၊ သေထိုက်သော သဘော” ဟူ၍။ ပဿ၊ လော့။ “မီယတီတိ၊ သေသူ” ဟူ၍။ ပဿ၊ လော့။ “ရောဂေါတိ၊ (နာကျင်တတ်သော) အနာရောဂါနှင့် တူ၏” ဟူ၍။ ပဿ၊ လော့။ “ဂဏ္ဍောတိ၊ အိုင်းအမာ (ပြည်ထည့်နာ) နှင့် တူ၏” ဟူ၍။ ပဿ၊ လော့။ “သလ္လန္တိ၊ ငြောင့်နှင့်တူ၏” ဟူ၍။ ပဿ၊ လော့။ “အဃန္တိ၊ အလွန် နှိပ်စက်တတ်သော ဆင်းရဲ” ဟူ၍။ ပဿ၊ လော့။ “အဃဘူတန္တိ၊ ဆင်းရဲဘုံးသဖွယ်” ဟူ၍။ ပဿ၊ လော့။

ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ နံ၊ ထိုရုပ်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဿန္တိ၊ ရှုကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပဿန္တိ၊ ရှုသည်မည်ကုန်၏။ (ဝေဒနာစသည်တို့၌လည်း ဤနည်း သမ္ဗန်လေ။)

ဘန္တေ၊ ရား။ သမ္မာဒဿနံ ပန၊ ကောင်းစွာရှုခြင်းသည်ကား။ ကိမတ္ထိယံ၊ အဘယ် အကျိုးရှိပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်ပြန်၏။

ရာဓ၊ ရာဓ။ သမ္မာဒဿနံ ခေါ၊ ကောင်းစွာရှုခြင်းသည်။ နိဗ္ဗိဒတ္ထံ၊ ငြီးငွေ့ခြင်း (ဉာဏ်) အကျိုးရှိ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ နိဗ္ဗိဒါ၊ ငြီးငွေ့ခြင်း (ဉာဏ်) သည်။ ကိမတ္ထိယာ၊ အဘယ် အကျိုးရှိပါသနည်း။ ဣတိ၊ ၏။

ရာဓ၊ ရာဓ။ နိဗ္ဗိဒါ ခေါ၊ ငြီးငွေ့ခြင်း (ဉာဏ်)သည်။ ဝိရာဂတ္ထာ၊ မတပ်မက်ခြင်း (အရဟတ္တမဂ်)အကျိုးရှိ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဝိရာဂေါ ပန၊ မတပ်မက်ခြင်း (အရဟတ္တမဂ်) သည်ကား။ ကိမတ္ထိယော၊ အဘယ်အကျိုးရှိပါသနည်း။ ဣတိ၊ ၏။

ရာဓ၊ ရာဓ။ ဝိရာဂေါ ခေါ၊ မတပ်မက်ခြင်း (အရဟတ္တမဂ်) သည်။ ဝိမုတ္တတ္ထော၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်မြောက်ခြင်း (အရဟတ္တဖိုလ်) အကျိုးရှိ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဝိမုတ္တိ ပန၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်ခြင်း (အရဟတ္တဖိုလ်) သည်ကား။ ကိမတ္ထိယာ၊ အဘယ်အကျိုးရှိပါသနည်း။ ဣတိ၊ ၏။

ရာဓ၊ ရာဓ။ ဝိမုတ္တိ ခါ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်ခြင်း ( အရဟတ္တဖိုလ်) သည်။ နိဗ္ဗာနတ္ထာ၊ ဒုက္ခတို့၏ ငြိမ်းအေးခြင်း (အနုပါဒါ နိဗ္ဗာန်) အကျိုးရှိ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ နိဗ္ဗာနံ၊ ဒုက္ခ၏ ငြိမ်းအေးခြင်း (အနုပါဒါ နိဗ္ဗာန်) သည်။ ကိမတ္ထိယံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိပါသနည်း။ ဣတိ၊ ၏။

ရာဓ၊ ရာဓ။ (တွံ၊ သင်သည်။) ပဉှံ၊ ပြဿနာကို။ အစ္စယာသိ၊ လွန်သွားလေပြီ ၁။အတိ+ယာ+အဇ္ဇတနီ ဩ-၎င်းကို ဣ ပြု၊ သ လာ။ ဝါ-ဩကို မောဂ် ၆-၄၃-ဖြင့် သိ ပြု၊ အစ၌အ လာ။ အတိ+ အယာသိ မှ အစ္စယာသိဟုပြီးသည်။၎င်း၏အဖွင့် အတိက္ကန္တောသိ ဟူသော ဋ္ဌ ကိုလည်း အတိက္ကန္တော + အာသိ ဟု ပုဒ်ဖြတ်။ ၎င်းအာသိပုဒ်သည်လည်း အသ+ဩ-ကို မောဂ် ၆-၄၂-၅၆- သုတ်တို့ဖြင့်စီရင်၍ ပြီးသည်။ ရူနှင့် နီတိတို့၌လည်း အလားတူ အစီအရင် ရှိ၏။ မ-ဋ္ဌ ၂-၆၈-၌ ပဉှံ အတိက္ကမိတွာ ဂတောသီတိ ဟူသော ပါဌ်တွင် ဂတောသိကိုလည်း ဂတော+ အာသိ ဟူ၍ပင် ပုဒ်ဖြတ်၊ နည်းတူပင် အဇ္ဇတနီ ဩဝိဘတ်ဖြင့် ပြီးသည်။ ဤဋ္ဌ ပါဌ်တို့၌ ဝတ္တမာန်သိဝိဘတ်ဖြင့် ပြီးသော အသိပုဒ်ဟု ထင်မှားတတ်၏။ သို့သော် ဝတ္တမာန် မဟုတ်ကြေင်း အတီတကာလဝါစကဖြစ်ကြောင်းကို အနန္တရဝါကျ၌ နာသက္ခိ ဟူသော ကတ္တားတူပုဒ်ဖြင့် ထင်ရှားသိသာလှပေ၏။ သီ သျာကံ ဣ မူတို့၌ ဤအရာတွင် အစ္စသရာ ရာဓ ဟု ရှိ၍မ ၁-၃၉၇-၌ အစ္စသရာဝုသော ဟူ၍ ရှိ၏။ ထိုသို့ရှိရာတွင် အစ္စသရာပုဒ်သည်လည်း အတိ+ သရ+ ဩ မှဩကို အာပြု၍ အစ၌ အ လာလျှင် အစ္စသရာ ဟု ပြီးသောကြောင့်၎င်း၊ အစ္စယာသိနှင့် အနက်တူညီသောကြောင့်၎င်း သင့်သည်သာဟူ၍ မှတ်အပ်၏။ သို့သော်လည်း ပါဠိသဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ သြကို အာပြုရန် ညွန်ပြသောဝိဘတ်ကိုကား မတွေ့ရပေ။ ။ ပဉှဿ၊ ပြဿနာ၏။ ပရိယန္တံ၊ အဆုံးဖြစ်သော အပိုင်းအခြားကို။ ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။ နာသက္ခိ၊ (သင်) မစွမ်းနိုင်။ ရာဓ၊ ရာဓ။

ဟိ၊ မှန်၏။ နိဗ္ဗာနောဂဓံ၊ အနုပါဒါ နိဗ္ဗာန်၌ အတွင်းဝင်သော ၂။ နိဗ္ဗာနောဂဓန္တိ နိဗ္ဗာနေ ပတိဋ္ဌိတံ၊ ဣဒံ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယံ နာမ နိဗ္ဗာနဗ္ဘန္တရေ ဝုဿတိ န နိဗ္ဗာနံ အတိက္က- မိတွာတိ အတ္ထော။ဋ္ဌ။ နိဗ္ဗာနဗ္ဘန္တရေတိ အနုပါဒါနိဗ္ဗာနာဓိဂမဿ အဗ္ဘန္တရေ တတော သြရမေဝ ဣဒံ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယံ ဝုဿတိ, န တတော ပရံ။ဋီ။ အနုပါဒါနိဗ္ဗာန် မရမီအတွင်း ၎င်းအနုပါဒါနိဗ္ဗာန်၏ ဤဘက်၌သာ ဤမဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးအပ်၏။ ထိုဘက်၌ ကျင့်သုံးဖွယ်မလိုသောကြောင့် “အနုပါဒါနိဗ္ဗာန်သည် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း” ဟူသော ပြဿနာကို မမေးသင့်ဟူလို။ ။ နိဗ္ဗာနပရာယနံ၊ အနုပါဒါ နိဗ္ဗာန်လျှင် လည်းလျောင်းရာရှိသော။ နိဗ္ဗာနပရိယောသာနံ၊ အနုပါဒါနိဗ္ဗာန်ဟူသော အဆုံးရှိသော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မဂ်ဟူသော အကျင့်မြတ်ကို။ ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစားသောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသော အရပ်အဘို့၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်နေသော။ အာယသ္မာ ရာဓော၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သတ္တော သတ္တောတိ၊ သတ္တဝါ သတ္တဝါ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ကိတ္တာဝတာ၊ ဖြင့်။ သတ္တောတိ၊ သတ္တဝါဟူ၍။ ဝုစ္စတိ နု ခေါတိ၊ ဆိုအပ်ပါသနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ရာဓ၊ ရာဓ။ ရူပေ ခေါ၊ ရုပ်၌။ ယော ဆန္ဒော၊ အကြင်လိုချင်ခြင်းသည်။ ယော ရာဂေါ၊ အကြင်တပ်မက်ခြင်းသည်။ ယာ နန္ဒီ၊ အကြင် နှစ်သက်ခြင်းသည်။ ယာ တဏှာ၊ အကြင် မွပ်သိပ်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) (တေန၊ ထိုလိုချင်တပ်မက်နှစ်သက်ဆာလောင်ခြင်းဟူသော လောဘဖြင့်)။ တတြ၊ ထိုရုပ်၌။ သတ္တော၊ ကပ်ငြိတတ်၏။ တတြ၊ ထိုရုပ်၌။ ဝိသတ္တော၊ အထူးသဖြင့် ကပ်ငြိတတ်၏။ (တနည်း) (ရူပေ၊ ရုပ်၌။) တတြ-တေန ဆန္ဒာဒိနာ၊ ထိုလိုချင်ခြင်းစသည်ဖြင့်။ သတ္တော၊ ၏။ တတြ တေန ဆန္ဒာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝိသတ္တော၊ ၏ ၁။တတြာတိ တသ္မိံရူပေ။ သတ္တောတိ သဇ္ဇနကိစ္စေန ဆန္ဒာဒိပရိယာယေန လောဘေန အာသတ္တောလဂ္ဂေါ။ တတြာတိ ဝါ ကရဏ ဘုမ္မံ၊ တေန ဆန္ဒာဒိနာတိ အတ္ထော။ ဝိသုဒ္ဓိ ဋီ ၁၊၃၆၆-နှာကိုမှီး၍ အနက် သမ္ဗန်သည်။ ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သတ္တောတိ၊ သတ္တဝါဟူ၍ ၂။ယဒိ ရူပါဒီသု သတ္တတ္တာ သတ္တော၊ ခီဏာသဝေါ ကထံ သတ္တာတ ? သတ္တဘူတပုဗ္ဗာတိ ကတွာ။ဋီ။ ရဟန္တာများသည် ပုထုဇဉ်ဘဝက ကပ်ငြိဘူးသောကြောင့် ဘူတပုဗ္ဗဂတိကနည်းအားဖြင့် သတ္တမည်၏ဟုလို။ ။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဝေဒနာ စသည်တို့၌လည်း ဤနည်းပေးလေ။)

ရာဓ၊ ရာဓ။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ကုမာရကာ ဝါ၊ သတို့သားငယ်တို့သည်၎င်း။ ကုမာရိကာယော ဝါ၊ သတို့သ္မီးငယ်တို့သည်၎င်း။ ပံသွာဂါရကေဟိ၊ မြေမှုန့် (ဖုတ်) အိမ်ငယ်တို့ဖြင့်။ ကီဠန္တိ၊ ကစားကုန်၏။

ယာဝကီဝဉ္စ၊ အကြင်မျှလောက်။ တေသု ပံသွာဂါရကေသု၊ ထိုမြေမှုန့် (ဖုတ်)အိမ်ငယ်တို့၌။ အဝိဂတရာဂါ၊ မကင်းသောတပ်မက်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ အဝိဂတစ္ဆန္ဒာ၊ မကင်းသောလိုချင်ခြင်းရှိကုန်သည်။ အဝိဂတပေမာ၊ မကင်းသောချစ်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ အဝိဂတပိပါသာ၊ မကင်းသောမွတ်သိပ်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ အဝိဂတပရိဠာဟာ၊ မကင်းသောပူလောင်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ အဝိဂတတဏှာ၊ မကင်းသောဆာလောင်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ တာနိ ပံသွာဂါရကာနိ၊ ထိုမြေမှုန့် (ဖုတ်)အိမ်ငယ်တို့ကို။ အလ္လီယန္တိ၊ ကပ်ငြိကုန်၏။ ကေဠာယန္တိ၊ ကစားခြင်းကို ပြုကုန်၏။ ဓနာယန္တိ၊ ဥစ္စာရတနာကဲ့သို့ ပြုလုပ်မှတ်ထင်ကုန်၏။ မမာယန္တိ၊ မိမိဥစ္စာကဲ့သို့ပြုကုန်၏။

ရာဓ၊ ရာဓ။ ယတောစ ခေါ၊ အကြင်အခါ၌ကား။ ကုမာရကာ ဝါ၊ တို့သည်၎င်း။ ကုမာရိကာယော ဝါ၊ တို့သည်၎င်း။ တေသု ပံသွာဂါရကေသု၊ တို့၌။ ဝိဂတရာဂါ၊ ကင်းသောတပ်မက်ခြင်းရှိကုန်သည်။ ဝိဂတစ္ဆန္ဒာ၊ ကင်းသောလိုချင်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ ဝိဂတပေမာ၊ ကင်းသောချစ်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ ဝိဂတပိပါသာ၊ ကင်းသောမွတ်သိပ်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ ဝိဂတပရိဠာဟာ၊ ကင်းသောပူလောင်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ ဝိဂတ တဏှာ၊ ကင်းသောဆာလောင်ခြင်း ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တာနိ ပံသွာဂါရကာနိ၊ ထိုမြေမှုန့် (ဖုတ်)အိမ်ငယ်တို့ကို။ ဟတ္ထေဟိ စ၊ လက်တို့ဖြင့်၎င်း။ ပ။ ဒေဟိ စ၊ ခြေတို့ဖြင့်၎င်း။ ဝိကိရန္တိ၊ ဖရိုဖရဲဖြန့်ကြဲကုန်၏။ ဝိဓမန္တိ၊ မှုတ်လွှင့်ကုန်၏။ ဝိဒ္ဓံသေန္တိ၊ ဖျက်ဆီးကုန်၏။ ဝိကီဠနိယံ၊ ကင်းသောကစားဖွယ်ဖြစ်အောင်။ ဝါ၊ ကစားမဖြစ်အောင်။ ကရောန္တိ၊ ပြုလုပ်ကုန်၏။ ( ဋ္ဌ၌-ကီဠာဝိဂမံ ကရောန္တိ။ ဋီ ၌ ကီဠာဝိဂမံ ကီဠာယ အပနယနံ ဩရမဏံ ဟုဖွင့်၏။ အနီယပစ္စည်းဘာဝတ္ထကြံကြသည်။ ဝိကီဠနိယံ၊ ကစားခြင်းမှ ကင်းသည်ကို။ ဟုပေး။)

ရာဓ၊ ရာဓ။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ တုမှေပိ၊ သင်တို့သည်လည်း။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ဝိကိရထ၊ ဖရိုဖရဲဖြန့်ကြဲကုန်လော။ ဝိဓမထ၊ မှုတ်လွှင့်ကြကုန်လော။ ဝိဒ္ဓံသေထ၊ ဖျက်ဆီးကြကုန်လော။ ဝိကီဠနိယံ၊ ကင်းသော မြူးထူးဖွယ်ဖြစ်အောင်။ ဝါ၊ မြူးထူးဖွယ်မဖြစ်အောင်။ ကရောထ၊ ပြုကြကုန်လော။ တဏှာက္ခယာယ၊ တဏှာကုန်ခန်းခြင်းငှါ။ ပဋိပဇ္ဇထ၊ ကျင့်ကြကုန်လော။ (ဝေဒနာစသည်တို့၌လည်း ဤနည်းပေး။)

ရာဓ၊ ရာဓ။ ဟိ၊ မှန်၏။ တဏှာက္ခယော၊ တဏှာကုန်ခန်းခြင်းသည်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ပင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ သော။ အာယသ္မာ ရာဓော၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဝနေတ္တိနိရောဓော ဘဝနေတ္တိနိရောဓောတိ၊ ဘဝနေတ္တိနိရောဓ ဘဝနေတ္တိနိရောဓဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဝနေတ္တိ၊ သတ္တဝါတို့ကိုဘဝသို့ဆွဲဆောင်အပ်ကြောင်း တဏှာသည်။ ဝါ၊ ဘဝတဏှာတည်းဟူသောကြိုးသည် ၁။ဘဝနေတ္တီတိ ဘဝရဇ္ဇု။ ဋ္ဌ။ ယန္တရဇ္ဇု ဝိယ ဘဝပဗန္ဓဿ နယနတော ဘဝရဇ္ဇူတိ တဏှာ ဝုတ္တာ။ ဋီ။ ဘဝနေတ္တီတိ ဘဝရဇ္ဇု၊ တဏှာယေတံ နာမံ။ တာယ ဟိ ‘ ဂေါဏာ ဝိယ ဂီဝါယ ရဇ္ဇုယာ’ သတ္တာ ဟဒယေ ဗဒ္ဓါ တံ တံ ဘဝံ နီယန္တိ၊ တသ္မာ ဘဝနေတ္တီကိ ဝုစ္စတိ။ မ-ဋ္ဌ-၃၊၂၃၆။ ယထာ ယန္တရဇ္ဇုယာ ယန္တံ နီယတိ။ ဧဝံ ယာယ တဏှာယ ဘဝေါ နီယတိ၊ သာ “ဘဝနေတ္တိ ဘဝရဇ္ဇူ ” တိ ဝုတ္တာ။ မ-ဋီ-၃ ၁၅၈။ သတ္တာ ဘဝံနီယန္တိ ဧတာယာတိ ဘဝနေတ္တိဟုပြု၊ ဘဝတဏှာကောက်။ ဘဝေ တဏှာ ဘဝေါ ဥတ္တရပဒလောပေန၊ နီယန္တိ ဧတာယာတိ ဝနတ္တိ၊ ရဇ္ဇု၊ နေတ္တိ ဝိယ နေတ္တိ၊ ဘဝေါ ဧ၀ နေတ္တိ ဘဝနေတ္တိဟု တနည်းပြု၊ ၎င်းဘဝတဏှာကိုပင်ကောက်။ ။

ကတမာ နုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။ ဘဝနေတ္တိနိရောဓော၊ သတ္တဝါတို့ကို ဘဝသို့ဆွဲဆောင်အပ်ကြောင်းတဏှာ၏ချုပ်ခြင်းသည်။ ကတမော နု ခေါတိ၊ အဘယ်ပါနည်း” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါ စ၊ ပြီ။

ရာဓ၊ ရာဓ။ ရူပေ ခါ၊ ရုပ်၌။ ယော ဆန္ဒော၊ အကြင်လိုချင်ခြင်းသည်။ ယော ရာဂေါ၊ အကြင်တပ်မက်ခြင်းသည်။ ယာ နန္ဒီ၊ အကြင်နှစ်သက်ခြင်းသည်။ ယာ တဏှာ၊ အကြင်ဆာလောင်ခြင်းသည်။ ယေ ဥပယုပါဒါနာ၊ အကြင်ကပ်ရောက်ခြင်း, စွဲလမ်းခြင်းတို့သည်။ ယေ စေတသော အဓိဋ္ဌာနာဘိနိဝေသာနုသယာ၊ အကြင်အကုသိုလ်စိတ်၏တည်ခြင်း, မှားသောနှလုံးသွင်းခြင်း, အဖန်ဖန် ကိန်းအောင်းခြင်းတို့သည်။ (သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။) အယံ၊ ဤရုပ်၌ လိုချင်ခြင်းအစရှိသည်ကို။ ဘဝနေတ္တိ၊ ဘဝနေတ္တိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

တေသံ၊ ထိုရုပ်၌ လိုချင်ခြင်းစသည်တို့၏။ (ဘဝနေတ္တိငဲ့က တာယ ရှိသင့်၏။) နိရောဓော၊ ချုပ်ခြင်းသည်။ ဘဝနေတ္တိနိရောဓော၊ ဘဝနေတ္တိနိရောဓမည်၏။ (ဝေဒနာယ စသည်တို့၌လည်း ဤနည်းပေးလေ။)

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၏အနက်ကိုစာပိုဒ်-၁၀၆ ပရိညေယျသုတ်၌ ပြခဲ့ပြီ။ ရဟန်းအများအား ဟောသည်နှင့် အရှင်ရာဓအား ဟောသည်သာ ထူး၏။ စာပိုဒ်၂၃-ပရိညသုတ်၌ကား ပရိညေယျဓမ္မနှင့်ပရိညာကို ဟောတော်မူသည်။) စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။ (ဤ ၆-သုတ်သည် စာပိုဒ် ၁၀၇-၁၁၂-သုတ်များနှင့် တူ၏။) ရာဓသံယုတ္တဿ၊ ၏။ ပဌမော ဝဂ္ဂေါ၊ ပဌမဝဂ်တည်း။ တဿ၊ ထိုပဌမဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား— မာရော၊ မာရသုတ်၎င်း။ သတ္တော၊ သတ္တသုတ်၎င်း။ ဘဝနေတ္တိ၊ ဘဝနေတ္တိသုတ်၎င်း။ ပရိညေယျာ၊ ပရိညေယျသုတ်၎င်း။ ဒုဝေ၊ ၂-သုတ်ကုန်သော။ သမဏာ၊ သမဏသုတ် , ဒုတိယသမဏသုတ်တို့၎င်း။ သောတာပန္နော၊ သောတာပန္နသုတ်၎င်း။ အရဟာ စ၊ အရဟန္တသုတ်၎င်း။ အပရေ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ ဒုဝေ၊ ၂-သုတ်ကုန်သော။ ဆန္ဒရာဂါ၊ ဆန္ဒရာဂသုတ် , ဒုတိယဆန္ဒရာဂသုတ်တို့၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။