သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိသ္မိံ၊ အဘယ် သဘောတရားသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ကိံ၊ အဘယ်သဘောတရားကို။ ဥပါဒါယ၊ အစွဲပြု၍။ (ကိံ ဥပါဒါယာတိ ကိံ ပဋိစ္စ။ဋ္ဌ။) အဇ္ဈတ္တံ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌။ သုခဒုက္ခံ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူပြီ။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ နော၊ တပည့်တော်တို့၏။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားသာလျှင် အကြောင်းရင်းမူလရှိပါကုန်၏။ ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပေ၊ ရုပ်သည်။ သတိ၊ သော်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ သုခဒုက္ခံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ။ပ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။

ယံ ပန၊ အကြင်ရုပ်သည်ကား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း သဘောရှိ၏။ တံ၊ ထိုရုပ်ကို။ အနုပါဒါယ၊ မစွဲလန်းမူ၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ သုခဒုက္ခံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ အပိနု၊ ဖြစ်ရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤအမေးစကားသည်။ နောဟိ၊ မသင့်ပါ။ ပ။

ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ၊ ပြီ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစ္စာသောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ — ကိံ၊ အဘယ်ကို။ အဘိနိဝိဿ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်း၍ ဟု ပေးရုံသာထူး၏။ ဧတံ မမ စသည်လည်း ရှေ့နည်းအတိုင်းပေး။ အဘိနိဝိဿာတိ အဘိနိဝိသိတွာ၊ ပစ္စယံ ကတွာတိ အတ္ထော။ဋ္ဌ။ ပစ္စယံ ကတွာတိ အဘိနိဝိသပစ္စယံ ကတွာ။ဋီ။) ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိသ္မိံ၊ သည်။ သတိ၊ သော်။ ကိံ၊ ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ ကိံ၊ ကို။ အဘိနိဝိဿ၊ ၍။

“သော၊ ထိုငါသည်။ အတ္တာ၊ အတ္တတည်း။ သော၊ ထိုငါသည်။ လောကော၊ လောကတည်း။ သော၊ ထိုငါသည်။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝသို့ ရောက်၍။ နိစ္စော၊ မြဲသည်။ ဓုဝေါ၊ ခိုင်ခံ့သည်။ သဿတော၊ တည်တံ့သည်။ အဝိပရိဏာမဓမ္မော၊ ဖောက်ပြန်သောသဘောမရှိသည်။ ဘဝိဿာမီတိ၊ ဖြစ်အံ့” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒိဋ္ဌိ၊ သဿတအယူသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။ (ကြွင်း မထူးပြီ။)

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ — “နော စေ အဿံ၊ ရှေးက (အတ္တဟူသောကမ္မဝဋ်) မဖြစ်ငြားအံ့။ မေ၊ ငါ့အား။ နော စ သိယာ၊ ယခု ( အတ္တဟူသောဝိပါကဝဋ် ) မဖြစ်ရာ။ နာဘဝိဿ၊ ယခု (အတ္တဟူသောကမ္မဝဋ်) မဖြစ်အံ့။ မေ၊ ငါ့အား။ န ဘဝိဿတိ၊ နောင်အခါ၌ (အတ္တဟူသောဝိပါကဝဋ်) မဖြစ်လတ္တံ့” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒအယူသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ကိံ နု ခေါ၊ သနည်းဟုပေးရုံသာ။ အကြွင်းပေးမြဲ။) စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ ဖောက်ပြန်သော (မှားယွင်းသော) အယူသည်- ဟု ပေး။) ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသာ ခန္ဓာ ၅-ပါး တရားအပေါင်း၌ ဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိသည်-ဟု ပေး။) ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ အတ္တာနုဒိဋ္ဌိ၊ အတ္တသို့ အစဉ်လိုက်သော ဒိဋ္ဌိ (အယူ) သည်-ဟု ပေး။) သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ သံယောဇနာဘိနိဝေသဝိနိဗန္ဓာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၌ ယှဉ်စခြင်း , မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း , ( အဘိနိဝေသာ တဏှာမာနဒိဋ္ဌိယာ။ဋီ။ ) စိတ်ကို နှောင်ဖွဲ့ခြင်း ( “ကာယေ အဝီတရာဂေါ ဟောတီ” တိ အာဒိနာ အာဂတစေတသော ဝိနိဗန္ဓာ။ဋီ။) တို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း ဟုပေး။ ) အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(ဤသုတ်၌ သံယောဇနာဘိနိဝေသဝိနိဗန္ဓာဇ္ဈောသာနာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၌ ယှဉ်စေခြင်း, မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း, စိတ်ကို နှောင်ဖွဲ့ခြင်း, မျိုမတတ်စွဲလမ်းခြင်း (အဇ္ဈောသာနာနီတိ တဏှာဒိဋ္ဌိဇ္ဈောသာနာနိ။ဋီ။) တို့သည်-ဟု ပေး။ နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ ပ။ ဘဂ၀န္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ယံ ဓမ္မံ၊ အကြင်တရားကို။ သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။ ဧကော၊ တစ်ပါးထည်းတည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ကပ်လျက်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဟိတတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေရာ၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဒေသေတူတိ၊ ဟောတော်မူပါ” ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါ စ၊ လျှောက်ပြီ။ [တံ ကိံ မညသိ စသည်ကို အနတ္တလက္ခဏသုတ် စာပိုဒ် ၅၉-ရှု၍ပေး။ ဤသုတ်ကို အရှင်အာနန္ဒာ စိတ်ရွှင်လန်းရုံမျှသာ စိတ်ကို ထိန်းရုံမျှသာ ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည်ဟု (ဣမဿ စိတ္တံဂဏှိဿာမီတိ ကထေသိ၊ဋ္ဌ) ၌ ဆို၏။ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ဘုရားပရိနိဗ္ဗာန် စံတော်မူပြီးနောက်မှ ရတော်မူ၏။]

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဒိဋ္ဌိဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက် ဝဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုဒိဋ္ဌိဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား—

အဇ္ဈတ္တိကံ၊ အဇ္ဈတ္တသုတ်၎င်း။ ဧတံ မမ၊ ဧတံ မမသုတ်၎င်း။ သောအတ္တာ၊ သောအတ္တာသုတ်၎င်း။ နောစမေသိယာ၊ နောစမေသိယာသုတ်၎င်း။ မိစ္ဆာသက္ကာယတ္တာနု၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသုတ် , သက္ကာယဒိဋ္ဌိသုတ် , အတ္တာနုဒိဋ္ဌိသုတ်၎င်း။ ‌ဒွေ၊ ၂- သုတ်ကုန်သော။ အဘိနိဝေသာ၊ အဘိနိဝေသသုတ် , ဒုတိယအဘိနိဝေသသုတ်တို့၎င်း။ အာနန္ဒေန၊ အာနန္ဒသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။

ဥပရိပဏ္ဏာသကော၊ ဥပရိပဏ္ဏာသကသည်။ သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။

တဿ ဥပရိပဏ္ဏာသကဿ၊ ထိုဥပရိပဏ္ဏာသက၏။ ဝဂ္ဂုဒ္ဒါနံ၊ ဝဂ်ဥဒ္ဒါန်းကား—

အန္တော၊ အန္တဝဂ်၎င်း။ ဓမ္မကထိကာဝိဇ္ဇာ၊ ဓမ္မကထိကဝဂ် , အဝိဇ္ဇာဝဂ်တို့၎င်း။ ကုက္ကုဠံ၊ ကုက္ကုဠဝဂ်၎င်း။ ဒိဋ္ဌိပဉ္စမံ၊ ၅-ဝဂ်မြောက်ဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိဝဂ်၎င်းတည်း။ တတိယော ဝုတ္တော၊ ၃-ခုမြောက်ဟောတော်မူအပ်သော။ ပဏ္ဏာသကော နိပါတောတိ၊ ပဏ္ဏာသကနိပါတ်ဟူ၍။ ပဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။

ခန္ဓသံယုတ္တံ၊ ခန္ဓသံယုတ်သည်။ သမတ္တံ၊ ပြီးပြီ။