(ဧဝံ မေ သုတံ ပေးမြဲ။ ဧကံ သမယံမှ ဧကမန္တံ နိသီဒိအထိ စာပိုဒ် ၁-ကိုမှီး၍ပေး။) ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသော အရပ်အဖို့၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်နေသော။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ ဘန္တေ၊ ရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ယံ ဓမ္မံ၊ အကြင်တရားကို။ သုတွာ၊ နာကြားရသော်။ ဧကော၊ တစ်ယောက်ထည်းတည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ကပ်သည်ဖြစ်၍။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ အာတာပီ၊ ကိလေသာကိုလောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဟိ တတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့စေလွှတ်အပ်သောစိတ်ရှိ သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေလို၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဒေသေတူတိ၊ ဟောတော်မူပါလော” ဟူသော။

ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။ ဥပါဒိယမာနော၊ (တဏှာမာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍ယူတတ်သော။ (စွဲလမ်းတတ်သော-ဟူလို။) ဘိက္ခု၊ ကို။ မာရဿ၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်၏။

အနုပါဒိယမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍ မယူတတ်သော။ ဘိက္ခု၊ ကို။ ပါပိမတောတာ၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ မုတ္တော၊ လွှတ်အပ်၏။ (ပါပိမတောတိ ပါပိမတော ပါသေန မုတ္တော နာမ ဟောတိ၊ ဋ္ဌ။) ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ ရား။ (မယာ၊ သည်။) အညာတံ၊ သိအပ်ပါပြီ။ သုဂတ၊ မြတ်စွာဘုရား။ (မယာ၊ သည်။) အညာတံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ (အညတရ ရဟန်းက) လျှောက်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သောတရားတော်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ယထာကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ အာဇာနာသိ၊ သိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ ဥပါဒိယမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍ယူတတ်သောသူကို။ မာရဿ၊ သည်။ ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်၏။ အနုပါဒိယမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကပ်၍မယူတတ်သောသူကို။ ပါပိမတော၊ သည်။ (မာရဿ, ပါပိမတောတို့ကို မာရ်သည်ဟု ဆဋ္ဌီအဝုတ္တကတ္တားလည်းပေးနိုင်သည်။) မုတ္တော၊ လွှတ်အပ်၏။ (ဝေဒနံ သညံ သင်္ခါရေ ဝိညာဏံဝါကျတို့ကို နည်းမှီးပေး။)

ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ၊ သည်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဣမဿ၊ ဤတရားတော်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ အာဇာနာမိ၊ သိရပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ (အညတရ ရဟန်းက) လျှောက်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ သာဓုခေါ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။ အာဇာနာသိ၊ သိ၏။ (ရူပံ ခေါ ဘိက္ခုစသည်ပေးမြဲ။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ မယာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ သော။ ဣမဿ၊ ဤတရားတော်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤအတိုင်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မိန့်တော်မူ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်ကို။ အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။ အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ရှိခိုး၍။ (သုခီ ဟောတုစသော မင်္ဂလာစကား မြွက်ကြားစေ၍ ဟူ၍လည်းပေး။) ပဒက္ခိဏံ၊ အရိုအသေကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဧကော၊ တည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ၍။ အပ္ပမတ္တော၊ ၍။ အာတာပီ၊ ၍။ ပဟိတတ္တော၊ ၍။ ဝိဟရန္တော၊ နေသော်။ နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီပင်လျှင်။ ယဿ၊ အကြင်အရဟတ္တဖိုလ်၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။ သမ္မဒေဝ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။ အဂါရသ္မာ၊ လူ့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ဝင်ရောက်ကုန်၏။ အနုတ္တရံ၊ မိမိထက်သာလွန်သော တရားမရှိသော။ ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ၏ အဆုံးဖြစ်သော။ တံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ဒိဋ္ဌေဝ၊ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်အပ်သည်သာဖြစ်သော။ ဓမ္မေ၊ ပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၌။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ အဘိညာ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်။ (ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိ၍ဟုသော်လည်းပေး။) သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

“ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မဂ်-ဟူသော မြတ်သောအကျင့်ကို။ ဝုသိတံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီ။ ကရဏီယံ၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤတစ်ဆယ့်ခြောက်ချက်သော မဂ်ကိစ္စအလို့ငှါ။ အပရံ၊ တစ်ပါးသောကျင့်ဖွယ်ကိစ္စသည်။ (တနည်း ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤဘဝမှ။ အပရံ၊ တစ်ပါးသော ဘဝသည်။) န၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဗ္ဘညာသိ၊ သိပြီ။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုအညတရ ရဟန်းသည်။ အရဟတံ၊ ရဟန္တာတို့တွင်။ အညတရော၊ တစ်ပါးအပါအဝင်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မေ၊ တပည့်တော်အာနန္ဒာသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ ကြားလိုက်ရပါ၏။ (နာခံမှတ်သား ဆောင်ထားအပ်ပါပြီ။) (ဧဝံ မေ သုတံ၌ ပြန်စပ်သည်။)

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။

(သာဝတ္ထိနိဒါနံ။)

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ တစ်ပါးသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော၊ သော။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“သာဓု မေ ဘန္တေ၊ ပ။ ဝိဟရေယန္တိ၊ ဝိဟရေယျံ” ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။ (အာကာရဝါကျ ရှေးသုတ်မှီးပေး။)

မညမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) အလွဲထင်သော။ ဘိက္ခု၊ ကို။ မာရဿ၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်၏။ အမညမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းဖြင့်) အထင်မလွဲသော။ ဘိက္ခု၊ ကို။ ပါပိမတော၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ မုတ္တော၊ လွှတ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ ရား။ (မယာ၊ သည်။) အညာတံ၊ သိအပ်ပါပြီ။ သုဂတ၊ ရား။ အညာတံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ (အညတရ ရဟန်းက) လျှောက်၏။ (ကြွင်းစာပိုဒ် ၆၃-မှီးပေး။)

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော သုတ်တည်း။

အဘိနန္ဒမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) လွန်စွာနှစ်သက်သော။ ဘိက္ခု၊ ကို။ မာရဿ၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ ဗဒ္ဓေါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်၏။ အနဘိ နန္ဒမာနော၊ (တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်) လွန်စွာမနှစ်သက်သော။ ဘိက္ခု၊ ကို။ ပါပိမတော၊ မာရ်တည်းဟူသော ကျော့ကွင်းသည်။ မုတ္တော၊ လွှတ်အပ်၏ဟု ပေးသည်မှတစ်ပါးကြွင်းအနက်တို့ကို ဥပါဒိယမာနသုတ်ကို မှီး၍သိ။)

တတိယံ၊ သုံးခုမြောတ်သောသုတ်တည်း။

(သာဝတ္ထိနိဒါနံ။ ။ အထခေါမှ ဝိဟရေယျန္တိ အထိ ပေးမြဲ။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တတြ၊ ထိုမမြဲသော သဘောတရား၌။ တေ၊ သင်သည်။ ဆန္ဒော၊ တဏှာဆန္ဒကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ ရား။ အညာတံ၊ သိအပ်ပါပြီ။ သုဂတ၊ ရား။ အညာတံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ (အညတရ ရဟန်းက) လျှောက်၏။

(ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တတြ၊ ထိုမမြဲသောရုပ်၌။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ ဆန္ဒော၊ တဏှာဆန္ဒကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။

ဝေဒနာ၊ သည်။ သညာ၊ သည်။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တတြ၊ ထိုမမြဲသော ဝိညာဏ်၌။ မေ၊ သည်။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏ဟု ပေးသည်မှတစ်ပါး ကြွင်း ဥပါဒိယမာနသုတ်ရှု။)

(ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တတြ၊ ထိုမမြဲသောရုပ်၌။ တေ၊ သင်သည်။ ဆန္ဒော၊ တဏှာဆန္ဒကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်ထိုက်၏ဟု ပေးသည်သာ ထူး၏။ ကြွင်း ဥပါဒိယမာန သုတ် မှီးပေး။)

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲတည်း။ တတြ၊ ထိုဆင်းရဲသောသဘော၌။ တေ၊ သင်သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဘုရားက မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲတည်း။ တတြ၊ ထိုဆင်းရဲသောရုပ်၌။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။ ပ။

ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲတည်း။ တတြ၊ ထိုဆင်းရဲသောဝိညာဏ်၌။ မေ၊ သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲတည်း။ တတြ၊ ထိုဆင်းရဲသောရုပ်၌။ တေ၊ သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။ (ထူးရာကိုသာ ပေးလိုက်သည်၊ ကြွင်းဥပါဒိယမာနသုတ်ရှု။)

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ယော၊ အကြင်သဘောတရားသည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ တတြ၊ ထိုအတ္တမဟုတ်သောသဘောတရား၌။ တေ၊ သင်သည်။ ဆန္ဒော၊ တဏှာဆန္ဒကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဘုရားက မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပံ၊ သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ တတြ၊ ထိုအတ္တမဟုတ်သောရုပ်၌။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။ (ကြွင်းမထူး။)

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အနတ္တနိယံ၊ မိမိပိုင်ဥစ္စာမဟုတ်။ တတြ၊ ထိုမိမိပိုင်ဥစ္စာမဟုတ်သောရုပ်၌။ တေ၊ သင်သည်။ ဆန္ဒော၊ တဏှာဆန္ဒကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) မိန့်တော်မူ၏။ ပ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ အနတ္တနိယံ၊ မိမိပိုင်ဥစ္စာမဟုတ်။ တတြ၊ ထိုမိမိပိုင်ဥစ္စာမဟုတ်သောရပ်၌။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။ ပ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ရူပံ၊ သည်။ အနတ္တနိယံ၊ မဟုတ်။ တတြ၊ ထိုမိမိပိုင်ဥစ္စာ မဟုတ်သောရုပ်၌။ တေ၊ သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။ (ထူးရာကိုသာပေးသည် ကြွင်းမထူး။)

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။ ရဇနီယသဏ္ဌိတံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်၏အဖြစ်ဖြင့် ကောင်းစွာတည်၏။ တတြ၊ ထိုနှစ်သက်ဖွယ်၏ အဖြစ်ဖြင့် တည်သော သဘောတရား၌။ တေ၊ သင်သည်။ ဆန္ဒော၊ တဏှာဆန္ဒကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ (ဘုရားက) ဟောတော်မူ၏။ ပ။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ ရဇနီယသဏ္ဌိတံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်၏ အဖြစ်ဖြင့် ကောင်းစွာတည်၏။ တတြ၊ ထိုနှစ်သက်ဖွယ်၏ အဖြစ်ဖြင့် တည်သောရုပ်၌။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ ဆန္ဒော၊ ကို။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။ (ကြွင်းမထူး)။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

(သာဝတ္ထိနိဒါနံ။)

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ ရာဓော၊ အရှင်ရာဓသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ဇာနတော၊ သိသူ၏ (သန္တာန်၌)။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ပဿတော၊ မြင်သူ၏ (သန္တာန်၌)။ သဝိညာဏကေ၊ ဝိညာဏ်နှင့်တကွသော။ ဣမသ္မိံ ကာယေ စ၊ ဤကိုယ်၌၎င်း။ ဗဟိဒ္ဓါ စ၊ ပြင်ပ (ဝိညာဏ်နှင့်တကွဖြစ်သော သူတစ်ပါး၏) ကိုယ်၌၎င်း။ ဝါ၊ အဝိညာဏကသန္တာန်၌၎င်း (နိဒါန-ဋ္ဌ)။ သဗ္ဗနိမိတ္တေသု၊ အလုံးစုံသောအာရုံတို့၌။ အဟင်္ကာရမမင်္ကာရမာနာနုသယာ၊ ငါဟု ပြုလုပ်ခြင်းဒိဋ္ဌိ, ငါ့ဥစ္စာဟုပြုကြောင်း တဏှာ, ထောင်လွှားခြင်း မာနာနုသယတို့သည် ၁။[အကျယ်သိလိုက နိဒါန သံ-ဋ္ဌ စာပိုဒ် ၂၀၁-နှင့် ပ-ဋ္ဌ ၃-စာပိုဒ် ၁၀၂-တို့ကိုသော်၎င်း မ-၃ ပါဠိတော် နိဿယ စာပိုဒ် ၈၉-ကိုသော်၎င်း ရှု။] ။ န ဟောန္တိ နု ခေါတိ၊ သနည်း” ဟူသော။

ဧတံ၊ ဤအမေးစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။ ရာဓ၊ ဓ။ အတီတာနာဂတ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသောရုပ်သည်။ အဇ္ဈတ္တံ ၀ါ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ၊ အပသန္တာန်၌မူလည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သည်။ သြဠာရိကံ ဝါ၊ ရုန့်ရင်းသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သုခုမံ ဝါ၊ သိမ်မွေ့သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သည်။ ဟီနံ ဝါ၊ ယုတ်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ပဏီတံ ဝါ၊ မြတ်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သည်။ ဒူရေ ဝါ၊ ဝေးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေ ဝါ၊ နီးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဧတံ ရူပံ၊ ထိုရုပ်ကို။ (ဧဝမေတံမှ ဧတံနှင့်ရူပံတွဲ၍ စွဲသည်၊ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၌စပ်။)

“ဧတံ၊ ဤရုပ်သည်။ န မမ၊ ငါ့ဥစ္စာမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သဘောသည်။ န အဟမသ္မိ၊ ငါမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤရုပ်သဘောသည်။ မေ၊ ၏။ န အတ္တာတိ၊ အတ္တမဟုတ်” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာ , မဂ်ပညာဖြင့်။ ပဿတိ၊ ရှုမှတ်၏။

ယာ ကာစိ၊ အလုံးစုံသော။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ယာ ကာစိ၊ သော။ သညာ၊ သည်။ ယေ ကေစိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ ပ။ ဒူရေ ဝါ၊ မူလည်းဖြစ်သော။ သန္တိကေ ဝါ၊ မူလည်းဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သဗ္ဗံ၊ သော။ ဧတံ ဝိညာဏံ၊ ထိုဝိညာဏ်ကို။

“နေတံ မမ နေသောဟမသ္မိ န မေသော အတ္တာ” တိ၊ အတ္တ” ဟူ၍။ (အာကာရဝါကျ ရှေး၌ပေးခဲ့ပြီ)။ ဧဝံ၊ သို့။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ဖြင့်။ ပဿတိ၊ ရှု၏။

ရာဓ၊ ဓ။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဇာနတော၊ သိသူ၏ (သန္တာန်၌။) ။ပ။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ပ။ အာယသ္မာ ရာဓော၊ အရှင်ရာဓသည်။ အရဟတံ၊ ရဟန္တာတို့တွင်။ အညတရော၊ တစ်ယောက်အပါအဝင်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ နာခံမှတ်သား ဆောင်ထားအပ်ပါပြီ။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုရာဓော၊ အရှင်သုရာဓသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ (ကထံ နုခေါမှ သဗ္ဗနိမိတ္တေသု အထိ ရာဓသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။)

အဟင်္ကာရမမင်္ကာရမာနာပဂတံ၊ ဒိဋ္ဌိတဏှာ မာနမှကင်းသော။ မာနသံ၊ စိတ်သည်။ ဝိဓာ၊ မာန (တည်းဟူသောအတို့အစု) တို့ကို။ သမတိက္ကန္တံ၊ ကောင်းစွာ လွန်မြောက်ပြီးသည်။ (ဝိဓာ သမတိက္ကန္တန္တိ မာနကောဋ္ဌသေ သုဋ္ဌုအတိက္ကန္တံ၊ နိဒါနသံ-ဋ္ဌ-စာပိုဒ် ၂၀၁။) သန္တံ၊ ကိလေသာငြိမ်းအေးပြီးသည်။ သုဝိမုတ္တံ၊ (ကိလေသာတို့မှ) ကောင်းစွာလွတ်မြောက်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (သုရာဓနှင့်ရာဓအာလုပ်လောက်သာထူးသည်။ ကြွင်း ရာဓသုတ်နှင့် ဤသုတ်ဆိုအပ်ပြီးကိုမှီးပေး။)

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ အရဟန္တဝဂ္ဂေါ၊ အရဟန္တဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုအရဟန္တဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား—

ဥပါဒိယမညမာနာ၊ ဥပါဒိယမာနသုတ် မညမာနသုတ်တို့၎င်း။ အထ၊ ထိုပြင်။ အဘိနန္ဒမာနော စ၊ အဘိနန္ဒမာနသုတ်၎င်း။ အနိစ္စံ၊ အနိစ္စသုတ်၎င်း။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသုတ်၎င်း။ အနတ္တာစ၊ အနတ္တသုတ်၎င်း။ အနတ္တနီယံ၊ အနုတ္တနိယသုတ်၎င်း။ ရဇနီယသဏ္ဌိတံ၊ ရဇနီယသဏ္ဌိတသုတ်၎င်း။ ရာဓ သုရာဓေန၊ ရာဓသုတ် သုရာဓသုတ်နှင့်တကွ။ တေ၊ ထိုသုတ်တို့သည်။ ဒသ၊ ဆယ်သုတ်တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။