ယခုအခါ သုတ်တို့၌ ဟာရတို့ကို ယှဉ်ခြင်းနည်းကို ပြခြင်းအကျိုးရှိသောဟာရသမ္ပာတဒေသနာသည် ဟာရဝိဘင်္ဂဒေသနာကဲ့သို့ သရုပ်မျှကိုသာပြခြင်းအကျိုး ရှိသည် မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ပေဋကောပဒေသ၌ လာသောနည်းကိုအစဉ်မှီးသဖြင့် တစ်ပါးသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်လည်း ဟာရသမ္ပာတကို ယှဉ်ခြင်းအစီအရင်ကို ပြတော်မူလို၍ ‘အပိ စေတ္ထ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ အပိစ၊ တစ်နည်းလည်း။ (ဝေဒိတဗ္ဗော၌စပ်)။ ဧတ္ထ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌။ ဟာရသမ္ပာတနိဒ္ဒေသော၊ ကို။ ဣမိနာပိ နယေန၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော နည်းဖြင့်လည်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဓမ္မာ၊ နာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့သည်။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာလျှင်ရှေ့သွားရှိကုန်၏။ ဝါ၊ ပြဓာန်းခြင်း ရှိကုန်၏။ မနောသေဋ္ဌာ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာသာလျှင် အကြီးရှိကုန်၏။ မနောမယာ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာကြောင့် ဖြစ်ကုန်၏။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ စေ ဘာသတိ ဝါ၊ အကယ်၍ ဆိုမူလည်းဆိုအံ့။ စေ ကရောတိ ဝါ၊ အံ့။ တတော၊ ထိုသို့ ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် ဆိုခြင်းပြုခြင်းကြောင့်။ နံ၊ ထိုသူသို့။ သုခံ၊ သည်။ အနွေတိ၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ ဆာယာ၊ မိမိအရိပ်သည်။ အနုပါယိနီဣဝ၊ အစဉ်လိုက်သကဲ့သို့တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂါထာ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ၌။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ဟူမူကား။

မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မနောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ခန္ဓဝဝတ္ထာနေန၊ ခန္ဓာကို မှတ်သောအားဖြင့်။ ဝိညာဏက္ခန္ဓံ၊ ကို။ ဒေသေတိ၊ ၏။

အာယတနဝဝတ္ထာနေန၊ ဖြင့်။ [ဋ္ဌ၊ ၁၈၁] မနာယတနံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဓာတုဝဝတ္ထာနေန၊ ဖြင့်။ ဝိညာဏဓာတုံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဣန္ဒြိယဝဝတ္ထာနေန၊ ဖြင့်။ မနိန္ဒြိယံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ကတမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွားဖြစ်ကုန်သနည်း။

ဆ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ကုန်၏။ ခြောက်ပါးသောဓမ္မသရုပ်ကိုပြအံ့သောငှာ ‘ကုသလာနံကုသလမူလာနိ’ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့် ပုဗ္ဗင်္ဂမ အဖြစ်ကို ရအပ်သကဲ့သို့ ထို့အတူမိမိအလိုသို့ လိုက်စေသောအားဖြင့်လည်း ပုဗ္ဗင်္ဂမ အဖြစ်ကို ရအပ်ရကားသာဓိပတိကာနံ အဓိပတိ၊ သဗ္ဗစိတ္တုပ္ပါဒါနံ ဣန္ဒြိယာနိ-ဟု မိန့်ပြန်သတည်း။ ကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ ကုသလာနံ၊ တို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာနိ၊ ရှေ့သွားဖြစ်ကုန်၏။ အကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ အကုသလာနံ၊ တို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ ပုဗ္ဗင်္ဂမာနိ။ ။ ဝိဇ္ဇာ အဝိဇ္ဇာတို့ကဲ့သို့ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၌ အလောဘ အဒေါသ အမောဟတို့သည်လည်း အဆင့်အဆင့်၏ အဖြစ်ဖြင့် အကြောင်းအားဖြင့် ဖြစ်စေကုန်၏ ဟူသော အနက်ကို ဤဆိုအပ်ပြီးသော ပါဌ်ဖြင့် ပြသတည်း။ ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့ယောဇနာ)။ အဓိပတိ၊ သည်။ သာဓိပတိကာနံ၊ အဓိပတိတို့နှင့် တကွဖြစ်သော တရားတို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ ရှေ့သွားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗစိတ္တုပ္ပဒါနံ၊ တို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ သာမညအားဖြင့် ပုဗ္ဗင်္ဂမတရားတို့ကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ ဤ၌လိုအပ်သော ပုဗ္ဗင်္ဂမတရားကို ပြလို၍ အပိစ။ လ။ အဓိပ္ပေတော-ဟူသော ပါဌ်ကိုမိန့်သတည်း။စိတ်၏ ပုဗ္ဗင်္ဂမ အဖြစ်ကို အဘယ်လောကူပမာအားဖြင့် သိရာအံ့နည်း အမေးထွက်ရာသောကြောင့် ‘ယထာ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ပုဗ္ဗင်္ဂမ ဖြစ်သနည်း-ဟူသော စောဒနာကို "တတ္ထ" စသော ပါဌ်ဖြင့် ဖြေသတည်း။

အပိစ၊ သို့သော်လည်း။ ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ၌။ မနော၊ ကို။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။

ရာဇာ၊ သည်။ ဗလဂ္ဂဿ၊ ဗိုလ်ပါအပေါင်း၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ မနော၊ သည်။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရား သုံးပါးတို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

တတ္ထ၊ ထိုစိတ်သည် ပုဗ္ဗင်္ဂမဖြစ်၏ဟု ဆိုသောစကား၌။ မနော၊ သည်။ နေက္ခမ္မဆန္ဒေန၊ ကုသိုလ်ဆန္ဒဖြင့်လည်းကောင်း။ အဗျာပါဒဆန္ဒေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ အဝိဟိံသာဆန္ဒေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဝိဓေန၊ အားဖြင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ထိုသုံးပါးတို့တွင် အဘယ်ဖြင့် အဘယ်၏ ပုဗ္ဗင်္ဂမ ဖြစ်သနည်း အမေးပုစ္ဆာရှိရကား။ ‘တတ္ထ’စသောပါဌ် ထွက်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးတို့တွင်။ အလောဘဿ၊ ၏။ နေက္ခမ္မဆန္ဒေန၊ ဖြင့်။ မနော၊ သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဒေါသဿ၊ ၏။ အဗျာပါဒဆန္ဒေန၊ ဖြင့်။ မနော၊ သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အမောဟဿ၊ ၏။ အဝိဟိံသာဆန္ဒေန၊ ဖြင့်။ မနော၊ သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

မနောသေဋ္ဌာတိ၊ ကား။ မနော၊ သည်။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထို နာမက္ခန္ဓာတရားသုံးပါးတို့၏။ သေဋ္ဌံ၊ အကြီးတည်း။ ဝိသိဋ္ဌံ၊ အထူးတည်း။ ဥတ္တမံ ပဝရံ၊ အမြတ်တည်း။ မူလံ၊ အကြောင်းတည်း။ ပမုခံ၊ အဦးတည်း။ ပါမောက္ခံ၊ အကြီးတည်း။ တေန၊ ကြောင့်။ "မနောသေဋ္ဌာ"တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

မနောမယာတိ၊ ကား။ မနေန၊ သည်။ ကတာ၊ ကုန်၏။ မနေန၊ သည်။ နိမ္မိတာ၊ ဖန်ဆင်းအပ်ကုန်၏။ မနေန၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ကုန်၏။ မနော၊ သည်။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပစ္စယော၊ တည်း။ တေန၊ ကြောင့်။ "မနောမယာ"တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ စိတ်လျှင် ပုဗ္ဗင်္ဂမရှိသော တရားတို့ကား သရုပ်အားဖြင့် အဘယ်တရားတို့နည်း စောဒနာရှိရကား "တေ ပန" စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဆန္ဒသမုဒါနိတာ၊ နေက္ခမ္မ အစရှိသော ဆန္ဒမှ လာကုန်သော။ အနာဝိလသင်္ကပ္ပသမုဋ္ဌာနာ၊ မနောက်ကျုသော အကြံအားဖြင့် ဖြစ်ကုန်သောကြောင့်။ ဝါ၊ မနောက်ကျုသော အကြံအားဖြင့် ဖြစ်ကုန်သော။ ဖဿသမောဓာနာ၊ ဖဿလျှင်ပေါင်းဆုံရာ ရှိကုန်သော။ တေ ပန ဓမ္မာ၊ ထိုပုဗ္ဗင်္ဂမဖြစ်သော တရားတို့သည်ကား။ ဝေဒနာက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ သညာက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ သင်္ခါရက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့တည်း။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

မနသာ စေ ပသန္နေနာတိ၊ ကား။ ယာ သဒ္ဓါ၊ အကြင်ယုံကြည်ခြင်းသည်။ ယာ သဒ္ဒဟနာ၊ အကြင် ယုံကြည်သောအခြင်းအရာသည်။ ယာ ဩက္ကပ္ပနာ၊ အကြင်သက်ဝင်၍ ယုံကြည်ခြင်းသည်။ ယော အဘိပ္ပသာဒေါ၊ အကြင် အလွန်ယုံကြည်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။

ဣတိ ဣမိနာပသာဒေန၊ နှင့်။ ဥပတော၊ ပြည့်စုံ၏။ သမုပေတော၊ ကောင်းစွာ ပြည့်စုံ၏။ ဥပဂတော၊ ရောက်၏။ သမုပဂတော၊ ကောင်းစွာ ရောက်၏။ သမ္ပန္နော၊ ပြည့်စုံ၏။ သမန္နာဂတော၊ ကောင်းစွာ ပြည့်စုံ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ "ပသန္နေနာ"တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့်ဖြစ်သော ကုသိုလ်သည်။ မနောကမ္မံ၊ မည်၏။

ဘာသတိ ဝါတိ ဣမိနာပဒေန၊ ဖြင့်။ ဝစီကမ္မံ၊ ကို။ ဒဿိတံ၊ ၏။

ကရောတိ ဝါတိ ဣမိနာပဒေန၊ ဖြင့်။ ကာယကမ္မံ၊ ကို။ ဒဿိတံ၊ ၏။

ဣတိ၊ သို့။ ဒသကုသလကမ္မပထာ ဒသကုသလကမ္မပထာ။ ။ ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ စသော ကာယသုစရိုက်သုံးပါး၊ မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ စသော ဝစီသုစရိုက် လေးပါး၊ အနဘိဇ္ဈာ စသော မနောသုစရိုက်သုံးပါးအားဖြင့် ဒသကုသလကမ္မပထ ဖြစ်သတည်း။ ၊ တို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ကုန်၏။

တတောတိ၊ ကား။ ဒသဝိဓဿ၊ သော။ ကုသလကမ္မဿ၊ ၏။ ကတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဥပစိတတ္တာ၊ ဆည်းပူးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

နန္တိ၊ နံ- ဟူသည်ကား။ ယောသော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကတပုညော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကောင်းမှုရှိ၏။ ကတကုသလော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကုသိုလ်ရှိ၏။ ကတဘီရုတ္တာဏော၊ ပြုအပ်ပြီးသောကြောက်ခြင်းကို တားမြစ်တတ်သော ကောင်းမှု ရှိ၏။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။

သုခန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ သုခံ၊ သည်။ ကာယိကဉ္စ၊ ကာယိကသုခလည်းကောင်း။ စေတသိကဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒုဝိဓံ၊ ၏။

အနွေတီတိ၊ ကား။ အနုဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်၏။

သုခမနွေတိ-ဟူ၍ သင်္ခေပအားဖြင့် ဆိုအပ်သော သုခ၏ အစဉ်တစိုက်လိုက်ခြင်းကို ဝိတ္ထာရအားဖြင့် ပြလိုရကား ‘ဣဓဿု ပုရိသော’ စသော ပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။ ဣဓ လောကေ၊ ၌။ (သုကား နိပါတ်မျှသာ)။ ပုရိသော၊ သည်။ အပ္ပဟီနာနုသယော၊ မပယ်အပ်သော အနုသယရှိသည် ဖြစ်၍။ သံယောဇနိယေသု၊ သံယောဇဉ်၏ အာရုံ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ အဿာဒံ၊ သာယာခြင်းကို။ အနုပဿတိ၊ ၏။ သော ပုရိသော၊ သည်။ သံယောဇနိယေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ အဿာဒံ၊ ကို။ အနုပဿန္တော၊ ၍။ ယထာဒိဋ္ဌံ၊ အကြင် အကြင် မြင်အပ်သော။ ယထာသုတံ၊ အကြင် အကြင် ကြားအပ်သော။ သမ္ပတ္တိဘဝံ၊ ပြည့်စုံသော ဘဝကို။ ပတ္ထေတိ၊ တောင့်တ၏။

ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဿ ပုရိသဿ၊ အား။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ သည် လည်းကောင်း။ ဘဝတဏှာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ အနုဗဒ္ဓါ၊ အစဉ်လိုက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ (ထေရော စ ဒဟရော ဓမ္မံ ဒေသေန္တိစသည်ကဲ့သို့။ အနုဗဒ္ဓါ ဟောန္တိ-ဟု ဗဟုဝုစ် ဆိုပါသတည်း)။ သော ပုရိသော၊ သည်။ ယထာဒိဋ္ဌံ၊ သော။ ယထာသုတံ၊ သော။ သမ္ပတ္တိဘဝံ၊ ကို။ ပတ္ထေန္တော၊ ၍။ ပသာဒနီယဝတ္ထုသ္မိံ၊ ကြည်ညိုအပ်သော အရာ၌။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပသာဒေတိ၊ ကြည်ညိုစေ၏။ သဒ္ဒဟတိ၊ ယုံကြည်၏။ ဩကပ္ပေတိ၊ သက်ဝင်၍ ယုံကြည်၏။

သော ပုရိသော၊ သည်။ ပသန္နစိတ္တော၊ ကြည်ညိုသော စိတ် ရှိသည် ဖြစ်၍။ ဒါနမယံ၊ လည်းကောင်း။ သီလမယံ၊ လည်းကောင်း။ ဘာဝနာမယံ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဝိဓံ၊ သော။ ပုညကြိယဝတ္ထုံ၊ ကို။ ကာယေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါစာယ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ မနသာ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုတိဋ္ဌတိ၊ လျောက်ပတ်စွာ ဖြစ်စေ၏။ ဝါ၊ ဆောက်တည်၏။

သော ပုရိသော၊ သည်။ တဿ၊ ထိုကောင်းမှု၏။ ဝိပါကံ၊ ကို။ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ ဝါ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏ အဖြစ်၌လည်းကောင်း။ ဥပပဇ္ဇေ ဝါ၊ အခြားမဲ့သောဘဝ၌လည်းကောင်း။ အပရာပရေ ဝါ ပရိယာယေ၊ တတိယဘဝမှစ၍ အဆက်ဆက်သောဘဝ၌လည်းကောင်း။ ပစ္စနုဘောတိ၊ ခံစားရ၏။

ဣတိ ခေါ ပန၊ ဤသို့လျှင်။ အဿပုရိသဿ၊ အား။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ အဝိဇ္ဇာဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သင်္ခါရပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဝိညာဏပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ နာမရူပံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ နာမရူပပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ သဠာယတနံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ သဠာယတနပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ သုခဝေဒနီယော၊ သော။ ဝါ၊ သုခဝေဒနာရှိသော ချမ်းသာဖြင့် ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိသော။ ဖဿော၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ [ဋ္ဌ၊ ၁၈၂] ဖဿပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဝေဒနာ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဣတိ ဧဝံ သန္တံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သော။ တံ ပုရိသံ၊ သို့။ သုခံ၊ သည်။ အနွေတိ၊ ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ တဿ ပုရိသဿ၊ အား။ ဝေဒနာယ၊ သည်။ အပရာပရံ၊ အဆင့်ဆင့်။ ပရိဝတ္တမာနာယ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ တဏှာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။

တဏှာပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဥပါဒါနံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ လ။ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ၊ ဆင်းရဲအစု၏။ သမုဒယော၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဣတိကား ပရိသမာပနတ္ထဒီပကတည်း)။ ဤဂါထာ၏ အနက်ဖြစ်သော တရားတို့ကို ဝေဖန်ပြီး၍ ယခုအခါ ထိုတရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် သစ္စာလေးပါးကို ထုတ်လိုရကား ‘တတ္ထ ယံ မနော’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော ဂါထာ၏ အနက်ဖြစ်သော တရားတို့တွင်။ ယံ မနောစ၊ အကြင် စိတ်သည်လည်းကောင်း။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ စိတ်လျှင် ရှေ့သွားရှိကုန်သော။ ဝါ၊ ပြဓာန်းခြင်း ရှိကုန်သော။ ယေ စ ဓမ္မာ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ယဉ္စ သုခံ၊ သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ တို့သည်။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ မည်၏။

တေသံ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးတို့၏။ ပုရိမကာရဏဘူတာ၊ ရှေးအကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဘဝတဏှာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ သမုဒယသစ္စံ၊ မည်၏။

တေသံ၊ ထိုနှစ်ပါးသောသစ္စာတို့ကို။ ပရိညာယ စ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပဟာနာယ စ၊ ပယ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေတိ၊ ၏။ အဘယ်သစ္စာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းငှာ အဘယ်သစ္စာကို ပယ်ခြင်းငှာဟောသနည်း စုဒ်ရှိရကား "ဒုက္ခဿ" စသည်ကို ဆိုသတည်း။ ဒုက္ခဿ၊ ကို။ ပရိညာယ၊ ငှာ။ သမုဒယဿ၊ ကို။ ပဟာနာယ၊ ငှာ။ ဒေသေတိ၊ ၏။

ယေန၊ အကြင်တရားဖြင့်။ ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိ၏။ ယေန၊ ဖြင့်။ ပဇဟတိ၊ ပယ်၏။ အယံ၊ ဤတရားသည်။ မဂ္ဂေါ၊ မည်၏။

ယတ္ထ စ၊ အကြင် တရား၌လည်း။ မဂ္ဂေါ၊ သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ၊ သည်။ နိရောဓော၊ သစ္စာမည်၏။

ဣမာနိ၊ တို့ကား။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ တို့တည်း။ ဧဝံ၊ တူ။ တစ်နည်း-ဧဝံ ဣမိနာနယေန၊ ဖြင့်လည်း။ အာယတနဓာတုဣန္ဒြိယမုခေနာပိ၊ အာယတန,ဓာတ်,ဣန္ဒြေတို့ကို အရင်းပြုသဖြင့်လည်း။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်၏။

ဤသို့ သစ္စာလေးပါးတို့ကို ထုတ်အပ်ပြီး၍ ယခုအခါ ထို သစ္စာလေးပါးကိုအရင်းပြုသဖြင့် အဿာဒ အစရှိသည်တို့ကို ထုတ်၍ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတကိုယှဉ်အံ့သောငှာ‘တတ္ထ’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော သစ္စာတို့တွင်။ သမုဒယေန၊ ဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုက္ခေန၊ ဒုက္ခသစ္စာဖြင့်။ အာဒီနဝေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မဂ္ဂနိရောဓေဟိ၊ မဂ္ဂသစ္စာ နိရောဓသစ္စာတို့ဖြင့်။ နိဿရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုခဿ၊ ၏။ အနွယော၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်ခြင်းသည်။ ဖလံ၊ မည်၏။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ကာယဝစီသမီဟာ၊ ကိုယ်နှုတ်တို့ဖြင့် လုံ့လပြုခြင်းသည်။ ဥပါယော၊ မည်၏။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမတ္တာ၊ စိတ်လျှင် ရှေ့သွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ သုခကာမေန၊ ချမ်းသာကို အလိုရှိသော သူသည်။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဝစီကမ္မဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကာယကမ္မဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပဝတ္တေတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်စေအပ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသို့ တိုက်တွန်းခြင်းသည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အာဏတ္တိ၊ မည်၏။

အယံ၊ ကား။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ထိုမနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာဟူသော ဂါထာ၌။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ဟူမူကား။

မနနတော အာရမ္မဏဝိဇာနနတော၊ အာရုံကိုသိတတ်သောကြောင့်။ မနော၊ မည်၏။

မနနလက္ခဏေ၊ အာရုံကို သိခြင်းလက္ခဏာကြောင့်။ သမ္ပယုတ္တေသု၊ သမ္ပယုတ်တရားတို့၌။ အာဓိပစ္စကရဏတော၊ အားကြီးသည်၏ အဖြစ်ကိုပြသောကြောင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဤဟာဘာဝတော၊ အားထုတ်ခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ဗျာပါရ မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိဿတ္တနိဇ္ဇီဝဋ္ဌေန၊ သတ္တမဟုတ် ဇီဝမဟုတ်သော သဘောအားဖြင့်။ ဓမ္မာ၊ မည်ကုန်၏။

ဂါမေသု၊ ရွာတို့၌။ ဂါမဏိ ဝိယ၊ ရွာသူကြီးကဲ့သို့။ ပဓာနဋ္ဌေန၊ ပြဓာန်းသော သဘောကြောင့်။ ဧတေသံ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာတရား သုံးပါးတို့အား။ မနော၊ စိတ်ဟုဆိုအပ်သော။ သေဋ္ဌော၊ အကြီးသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တစ်နည်းကား-ဧတေသံ၊ တို့၏။ သေဋ္ဌော၊ အကြီးကား။ မနော၊ စိတ်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မနောသေဋ္ဌာ၊ မည်ကုန်၏။

သဟဇာတာဒိပစ္စယဘူတေန၊ သဟဇာတအစရှိသော ပစ္စည်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မနောမယာ၊ မည်ကုန်၏။

အကာလုဿိယတောစ အကာလုဿိယတော။ ။အကြင်ပသာဒနှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် စိတ်ကို ပသန္န-ဟုဆိုအပ်၏။ ထိုပသာဒ၏ ကိစ္စကို စိတ်၌ တင်၍သာ ‘အာကာလုဿိယတော ။လ။ ပသန္နေန’-ဟု ဆိုအပ်ပါသတည်း။ ၊ မနောက်ကျုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အာရမ္မဏဿ၊ သို့။ ဩကပ္ပနတောစ၊ သက်၍ယုံကြည်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပသ‌န္နေန၊ ကြည်လင်သော။ (ရှေ့ဟိတ်အလို)။ ပသန္နေန၊ ကြည်ညိုသော။ (နောက်ဟိတ်အလို)။ ဝစီဝိညတ္တိဝိပ္ဖာရတော စ၊ ဝစီဝိညတ်ပြန့်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တထာ သာဒိယနတော စ၊ ထိုသို့ကိုယ်ဖြင့် ပြုခြင်းကို သာယာသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘာသတိ ဘာသတိ။ ။အဓိပ္ပါယ်ကား ကုသိုလ်ဝစီကံကို ဝိညတ်ဖြင့် ဆိုသော် ဘာသတိမည်၏။ နှုတ်ဖြင့် ဆိုအပ်သော ကုသိုလ်ဝစီကံကို နှုတ်ဖြင့် မဆိုမူ၍ ကိုယ်ဖြင့် ပြုသော်လည်းဘာသတိပင် မည်၏-ဟူလိုသော်။ ၊ ဆို၏။

စောပနကာယဝိပ္ဖာရတော စ၊ တုန်လှုပ်သောကိုယ်၏ ပြန့်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တစ်နည်း-စောပနကာယဝိပ္ဖာရတော စ၊ တုန်လှုပ်သောကိုယ်၏ပြန့်သော်လည်းကောင်း။ တထာ သာဒိယနတော စ၊ ထိုသို့နှုတ်ဖြင့်ဆိုခြင်းကို သာယာသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကရောတိ ကရောတိ။ ။ အဓိပ္ပါယ်ကား ကုသိုလ်ကာယကို ကိုယ်ဖြင့်ပြုသော ကရောတိမည်၏။ ကိုယ်ဖြင့် မပြုမူ၍ နှုတ်ဖြင့် စီရင်သော်လည်း ကရောတိပင် မည်၏-ဟူလိုသော်။ ၊ ၏။

တထာ ပသုတတ္တာ စ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်ဆည်းပူးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အနညတ္တာ စ၊ တစ်ပါးမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ "တတော တတော။ ။ရှေ့ဟိတ်အလိုကား တတော၊ ထိုသို့ကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့်ဆိုခြင်းပြုခြင်းကြောင့်-ဟု ပေးစေလိုသည်။ နောက်ဟိတ်အလိုကား တတော၊ ထိုသို့ကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့် ဆိုခြင်း ပြုခြင်းကြောင့်သာလျှင်-ဟု ပေးစေလိုသည်။ "တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

သုခနတော သုခနတော။ ။ဤ၌ ပဌမဟိတ်ကို “သုခဿေတံ ဘိက္ခဝေ အဓိဝစနံ ယဒိဒံပုညာနိ” စသည်၌ကဲ့သို့ သုခဟေတုဖြစ်သော ကုသိုလ်ကို ရည်၍ ဆိုသည်။ ဒုတိယဟိတ်ကို‘သုခဿ စ ပဟာနာ’ စသည်၌ကဲ့သို့ သုခဝေဒနာကို ရည်၍ ဆိုသည်။ တတိယဟိတ်ကို“အနဝဇ္ဇသုခဝိပါကလက္ခဏာ ကုသလာ” စသည်၌ကဲ့သို့ ဣဋ္ဌဝိပါက ပရိယာယ်ဖြစ်၍ ဆိုသည်။ စ၊ ချမ်းသာစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သာတဘာဝတော စ၊ သာယာအပ်သောဝေဒနာ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ က္ကဋ္ဌဘာဝတော စ၊ အလိုရှိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ "သုခ"န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ကတူပစိတတ္တာ စ၊ ပြုအပ် ဆည်းပူးအပ်ပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အဝိပက္ကဝိပါကတ္တာ စ၊ မရင့်သေးသော အကျိုးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အကျိုးမပေးသေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ "အနွေတီ"တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ကာရဏာယတ္တဝုတ္တိတော စ၊ အကြောင်းနှင့် စပ်၍ဖြစ်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အသင်္ကန္တိတော စ၊ မိမိသန္တာန်မှမပြောင်းရွှေ့သောကြောင့်လည်းကောင်း။ "ဆာယာဝ အနပါယိနီ"တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ အနုပဒဝိစယတော၊ ပုဒ်စဉ်အတိုင်း စိစစ်သောအားဖြင့်။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတော၊ ဝိစယဟာရသမ္ပာတတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုမနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ- ဟူသော ဂါထာ၌။ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။

မနဿ၊ ၏။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ အာဓိပစ္စယောဂတော၊ အကြီး၏ အဖြစ်နှင့် ယှဉ်သောကြောင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမတာ၊ ရှေ့သွား၏အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်၏။

တတော ဧဝ၊ ထိုသို့အကြီး၏အဖြစ်နှင့် ယှဉ်သောကြောင့်ပင်လျှင်။ တေသံ၊ တို့၏။ မနဿ၊ သို့။ အနုဝတ္တနတော၊ အစဉ်လိုက်သောကြောင့်။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ မနောသေဋ္ဌတာ၊ စိတ်လျှင်အကြီးရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။

သဟဇာတာဒိပစ္စယဝသေန၊ သဟဇာတအစရှိသော ပစ္စည်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ မနောမယတာ၊ စိတ်ကြောင့် ဖြစ်သည်၏အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။

ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာနာနံ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ကာယဝစီကမ္မာနံ၊ ကာယကံ ဝစီကံတို့၏။ ကုသလဘာဝေါ၊ ကုသိုလ်၏အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။

ယေန၊ အကြင်သူသည်။ ကုသလကမ္မံ၊ ကို။ ဥပစိတံ၊ ဆည်းပူးအပ်၏။ တံ၊ ထိုသူသို့။ ဆာယာ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ သုခံ၊ သည်။ အနွေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

[ဋ္ဌ၊ ၁၈၃] တတ္ထ၊ ၌။ ပဒဋ္ဌာနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။

မနော၊ သည်။ မနောပဝိစာရာနံ၊ စိတ်ကို မှီ၍ဖြစ်ကုန်သော နေက္ခမ္မဿိတဖြစ်သော မနဿုပဝိစာရ ဥပေက္ခုပဝိစာရတို့၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗဿ၊ သော။ ကုသလပက္ခဿ၊ စတုဘူမိကကုသိုလ်အဖို့၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

"ဘာသတီ"တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ သမ္မာဝါစာ၊ ကို။ ဂဟိတာ၊ ၏။ "ကရောတီ"တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ သမ္မာကမ္မန္တော၊ ကို။ ဂဟိတော၊ ၏။ တေ၊ ထို သမ္မာဝါစာ သမ္မာကမ္မန္တ တို့သည်။ သမ္မာအာဇီဝဿ သမ္မာအာဇီဝဿ ပဒဋ္ဌာနံ။ ။ စင်ကြယ်သော ကာယကံ,ဝစီကံ၌တည်သောသူအားသာ အာဇီဝစင်ကြယ်သောကြောင့် မစင်ကြယ်သော ကာယကံ,ဝစီကံ၌ တည်သော သူအားသာ အာဇီဝမစင်ကြယ်သောကြောင့် သမ္မာဝါစာ သမ္မာကမ္မန္တတို့သည် သမ္မာအာဇီဝ၏ပဒဋ္ဌာန် ဖြစ်လေသတည်း-ဟူလိုသော်။ ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

သမ္မာအာဇီဝေါ၊ သည်။ သမ္မာဝါယာမဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

သမ္မာဝါယာမော၊ သည်။ သမ္မာသတိယာ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

သမ္မာသတိ၊ သည်။ သမ္မာသမာဓိဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

"မနသာ ပသန္နေနာ"တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ပသာဒေါ၊ သည်။ သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ တည်း။ တံ၊ သည်။ သီလဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

သီလံ၊ သည်။ သမာဓိဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

သမာဓိ၊ သည်။ ပညာယ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ယာဝ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနာ၊ ပစ္စဝေက္ခဏလက္ခဏဉာဏ်အမြင်တိုင်အောင်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ ပဒဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ လက္ခဏော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

"မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ"တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမတာဝစနေန၊ စိတ်လျှင် ရှေ့သွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုဆိုသဖြင့်။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ ဆန္ဒပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ဆန္ဒ၏သာလျှင်ရှေ့သွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝီရိယပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝီမံသာပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ အာဓိပတေယျလက္ခဏေန၊ အကြီး၏အဖြစ် ဟူသော လက္ခဏာအားဖြင့်။ ဆန္ဒာဒီနံ၊ တို့၏။ မနသာ၊ နှင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသော လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ထာည်း။

တထာ၊ တူ။ နေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ သဒ္ဓါဒိပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ ဣန္ဒြိယလက္ခဏေန၊ ဖြင့်။ သဒ္ဓါဒီနံ၊ တို့၏။ မနသာ၊ နှင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။

"မနသာ စေ ပသန္နေနာ"တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မနဿ၊ ၏။ ပသာဒသမန္နာဂမော၊ ပသာဒနှင့် ပြည့်စုံခြင်းသည်။ တံ သမုဋ္ဌာနာနံ၊ ထိုစိတ်ကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။ ကာယဝစီကမ္မာနံ၊ တို့၏။ အနဝဇ္ဇဘာဝလက္ခဏံ၊ အပြစ်မရှိသည်၏အဖြစ်ဟူသော လက္ခဏာသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။

ဧဝံ တထာ၊ တူ။ စိတ္တဿ၊ ၏။ သတိအာဒိသမန္နာဂမောပိ၊ သတိ အစရှိသည်တို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နေသံ၊ ထို ကာယကံ ဝစီကံတို့၏။ အနဝဇ္ဇဘာဝလက္ခဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ ယောနိသောမနသိကာရသမုဋ္ဌာနဘာဝေန၊ ယောနိသော မနသိကာရကြောင့်ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။

"သုခမနွေတီ"တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ သုခါနုဂမနဝစနေန၊ သုခ၏ အစဉ်တစိုက်လိုက်ခြင်းကို ဆိုသဖြင့်။ သုခဿ၊ ၏။ ပစ္စယဘူတာနံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ မနာပိယရူပါဒီနံ၊ နှစ်သက်အပ်သောရူပါရုံအစရှိသည်တို့၏။ အနုဂမော၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်ခြင်းကို။ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ တေသမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။ ကမ္မပစ္စယတာယ၊ ကုသိုလ်ကံဟူသော အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။

အယံ၊ ကား။ လက္ခဏဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ စတုဗျူဟော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

"မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ"တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ "မနော"တိ အာဒီနံ၊ ကုန်သော။ ပဒါနံ၊ တို့၏။ နိဗ္ဗစနံ၊ ဝိဂြိုဟ်သည်။ နိရုတ္တံ**၊ မည်၏။ တံ၊ ထိုဝိဂြိုဟ်ကို။ ပဒတ္ထနိဒ္ဒေသဝသေန၊ ပဒနိဒ္ဒေသအတ္ထနိဒ္ဒေသ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ပဒနိဒ္ဒေသ အတ္ထနိဒ္ဒေသဖြင့် သိအပ်ပါသော် ဆရာဆိုပါလော။ စုဒ်ရှိရကား ပဒတ္ထော စ။ လ။ သုဝိညေယျောဝ-ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။ ပဒတ္ထော စ၊ ပုဒ်အနက်ကိုလည်း။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ သုဝိညေယျောဝ၊ လျှင်ကတည်း။ (ဝိစယဟာရသမ္ပာတ၌ မနနတော အာရမ္မဏဝိဇာနနတော စသည်ဖြင့်ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့် သိရာပြီ-ဟူလိုသော်။ ပဒဉ္စ အတ္ထော စ ပဒတ္တော-ဟု ဒွန်ပြု။)

ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ သုခေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထိကာ၊ အလိုရှိကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုသူတို့သည်။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ကာယဝစီမနောကမ္မာနိ၊ တို့ကို။ ပဝတ္တေတဗ္ဗာနိ၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာဓမ္မာ- ဟူသော ဂါထာ၌။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတော်တည်း။

ပုညကိရိယာယ၊ ကောင်းမှုကိုပြုသဖြင့်။ ဝါ၊ ပြုခြင်း၌။ အညေသမ္ပိ၊ တစ်ပါးသောသူတို့၏လည်း။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွားတို့သည်။ ဟုတွာ၊ ကုန်၍။ တတ္ထ၊ ထိုကောင်းမှုကိုပြုခြင်း၌။ တေသံ၊ ထိုတစ်ပါးသော သူတို့ကို။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဝါ၊ အသင့်အားဖြင့်။ ဥပနေတာရော၊ ဆောင်ကုန်သော သူတို့သည်။ ဣမိဿာ ဒေသနာယ၊ ၏။ နိဒါနံ၊ အကြောင်းတည်း။

"ဆ ဒွါရာဓိပတီ။ လ။မနွဂူ"တိ၊ ဆဒွါရာဓိပတိ။ လ။မနွဂူဟူ၍။ ဧဝမာဒိသမာနယနေန၊ ဤသို့ အစရှိသော ဒေသနာကို အညီအညွတ် ဆောင်သဖြင့်။ ဣမိဿာ ဒေသနာယ၊ ကို။ သံသန္ဒနာ၊ နှီးနှောခြင်းသည်။ ဒေသနာနုသန္တိ၊ မည်၏။ (ဤ၌ ဆဒွါရာဓိပတီ ရာဇာ-သည် ဒေသနာတစ်ပါး စိတ္တာနုပရိဝတ္တိနော ဓမ္မာလည်း ဒေသနာတစ်ပါး။ စိတ္တဿ။ လ။ မနွံဂူလည်း ဒေသနာ တစ်ပါးတည်း။) မနော၊ သည်။ ဆဒွါရာဓိပတီ ရာဇာ၊ ခြောက်ပါးသော ဒွါရ၌ အကြီးဖြစ်သော မင်း မည်၏။ စိတ္တာနုပရိဝတ္တိနော၊ စိတ်သို့ အစဉ်လိုက်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗေဝ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့သည်သာလျှင်။ စိတ္တဿ၊ စိတ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဧကဓမ္မဿ၊ တစ်ခုသော တရား၏။ ဝသံ၊ အလိုသို့။ အနွဂူ၊ အစဉ်လိုက်ကုန်၏။

ပဒါနုသန္ဓိယော ပန၊ ပဒါနုသန္ဓိအစရှိသည်တို့ကိုကား။ သုဝိညေယျာဝ၊ ကုန်သလျှင်ကတည်း။

အယံ၊ ကား။ စတုဗျူဟော ဟာရသမ္မာတော၊ တည်း။

[ဋ္ဌ၊ ၁၈၄] တတ္ထ၊ ၌။ အာဝဋ္ဋောဟာရသမ္ဟတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

"မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ"တိ၊ ဟူ၍။ ယေ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ တတ္ထ တေသု ဓမ္မေသု၊ တို့တွင်။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ယာနိ ကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တာနိ ကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ အဋ္ဌန္နံ၊ ကုန်သော။ သမ္မတ္တာနံ၊ သမ္မတ္တတရားတို့၏။ ဝါ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိသော တရားတို့၏။ ဟေတု၊ ဟိတ်တို့တည်း။

ယေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သမ္မတ္တာ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိကုန်၏။ အယံ၊ ဤ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိသော တရားသည်။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ သော။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ္ဂသစ္စာတည်း။

သဟဇနာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်နှင့် တကွဖြစ်သော။ ယံ မနော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤနာမ်ရုပ်နှင့် တကွဖြစ်သော စိတ်သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာတည်း။

အသမုစ္ဆိန္နာ၊ မဂ်ဖြင့် မဖြတ်အပ်သေးသော။ ပုရိမနိပ္ဖန္နာ၊ ရှေးဘဝ၌ ပြီးသော။ အဝိဇ္ဇာ ဘဝတဏှာ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤ အဝိဇ္ဇာဘဝတဏှာသည်။ သမုဒယော၊ သမုဒယ သစ္စာတည်း။

ယတ္ထ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်၌။ တေသံ၊ ထို အဝိဇ္ဇာတဏှာတို့ကို။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤ နိဗ္ဗာန်သည်။ နိရောဓော၊ နိရောဓသစ္စာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ သစ္စာနိ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

အယံ၊ ကား။ အာဝဋ္ဋော ဟာရသမ္မာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ဝိဘတ္တိဟာရသမ္ပါတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

ပဒဋ္ဌာနဝိဘာဂ ဘူမိဝိဘာဂတို့သည် ဆိုအပ်ပြီးသောနည်း ရှိပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သိလွယ်ရကား ဓမ္မဝိဘာဂကိုသာ ပြအံ့သောငှာ "မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာဓမ္မာ' စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။ ထိုစကားကို ချဲ့လိုရကား "ယော ဟိ" စသည်ကို မိန့်သတည်း။ "မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ။ လ။ သုခမနွေတီ"တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ယထာရုဝသေန၊ တိုက်ရိုက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ န ဂဟေတဗ္ဗ၊ အပ်။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။

ယော သမဏော ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ယော ဗြာဟ္မဏော ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ပါဏာတိပါတိမှိ၊ သူ့အသက်ကို သတ်လေ့ရှိသော။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကေ၊ မှားသော အယူရှိသော။ မိစ္ဆာပဋိပန္နေ၊ မှားသောအကျင့်ကို ကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်၌။ သကံ စိတ္တံ၊ မိမိစိတ်ကို။ ပသာဒေတိ၊ ကြည်ညိုစေ၏။ ပသန္နေန၊ သော။ စိတ္တေန စ၊ ဖြင့်လည်း။ အဘူတဂုဏာဘိတ္ထဝန ဝသေန၊ မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ ထင်ရှားမရှိသော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယံဘာသတိ ဝါ၊ မူလည်းပြောဆို၏။ အဿ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားအား။ နိပစ္စကာရံ၊ အရိုအသေပြုခြင်းကို။ ယံ ကရောတိ ဝါ၊ မူလည်းပြု၏။ တတော၊ ထိုသို့ ဆိုခြင်း ပြုခြင်းကြောင့်။ နံ၊ ထိုသူကို။ သုခံ၊ ချမ်းသာသည်။ န အနွေတိ၊ မလိုက်။

ယင်းသို့ သုခအစဉ်မလိုက်သော် အဘယ်ကား အစဉ်လိုက်ပါသနည်း။ စောဒနာဖွယ် ရှိရကား "ဒုက္ခမေဝ" စသည်ကို မိန့်သတည်း။ တတော၊ ထိုသို့ ဆိုခြင်းပြုခြင်းကြောင့်။ စင်္ကြံ၊ လှည်းဘီးသည်။ ဝဟတော၊ ဝန်ကို ရွက်ဆောင်သော နွား၏။ ပဒံ၊ ခြေသို့။ အနွေတိ ဣဝ၊ ကဲ့သို့။ ဒုက္ခမေဝ ပန 1 ၊ သည်သာလျှင်။ တံ၊ ထိုသူသို့။ အနွေတိ၊ ၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိက မိစ္ဆာပဋိပန္နဖြစ်သော ရဟန်း ပုဏ္ဏား၌ ကြည်ညိုခြင်းသည် ဘုရား အစရှိသည်တို့၌ ကြည်ညိုခြင်းနှင့် ပသန္နအဖြစ်ဖြင့် အတူတူ မဟုတ်တုံလော စောဒနာ ရှိရာသောကြောင့် ‘ဣတိ ဟိဒံ" စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဣတိ၊ သို့။ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏီယံ၊ ဝေဖန်၍ ဖြေအပ် ကြားအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ စေ၊ အကယ်၍။ ယံ ဘာသတိ ဝါ၊ အကြင်ဆိုမူလည်း ဆိုအံ့။ ယံ ကရောတိ ဝါ၊ အကြင်ပြုမူလည်း ပြုအံ့။ တံ စေ၊ ထိုသို့ ဆိုခြင်းပြုခြင်းသည်။ သုခဝေဒနီယံ၊ ချမ်းသာစွာ ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိသော။ ဝစီကမ္မဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ကာယကမ္မဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏီယံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗ၊ ၏။

တံ၊ ထိုသို့ ဆိုခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ် အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူကား။ တိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။

သမ္မတ္တဂတေ၊ ကောင်းစွာ ကျင့်သောသူ၌။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဘာသနကရဏံ၊ ဆိုခြင်း ပြုခြင်းသည်။ သုခဝေဒနီယံ၊ ချမ်းသာစွာ ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိ၏။ မိစ္ဆာဂတေ၊ ဖောက်ပြန်သော အကျင့်ရှိသော သူ။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဘာသနကရဏံ၊ သည်။ ဒုက္ခဝေဒနီယံ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။

ကြည်ညိုခြင်း တူသောကြောင့် သုခဝေဒနီယသာ ဖြစ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်လော-ဟု အာဘောဂပြု၍ "ကထံ ပနာယံ ပသာဒေါ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ'ဟု စုဒ်ထုတ် သတည်း။ ပသာဒမဟုတ်သော် အဘယ်နည်း-ဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် "ပသာဒ။ လ။ ဝဒါမိ" ပါဌ်ကို ဆိုသော်။ ကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။ အယံ ပသာဒေါ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ နည်းဟူမူကား။

အယံ၊ ဤဖောက်ပြန်သော အကျင့်ရှိသောသူ၌ ကြည်ညိုခြင်းသည်။ ပသာဒေါ၊ သည်။ န၊ မဟုတ်။ ပသာဒပဋိရူပကော၊ ပသာဒနှင့် တူသော။ မိစ္ဆာဓိမောက္ခော ပန၊ မှားသော နှလုံးသွင်းခြင်းသည်ကား။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒါမိ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ ဝိဘတ္တိဟာရသမ္မာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ပရိဝတ္တနော ဟာရသမ္ပါတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာတိအာဒိ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ အစရှိသော ဂါထာသည်။ ပရိဝတ္တနော ဟာရသမ္မာတော၊ မည်၏။

ပဒုဋ္ဌေန၊ ပြစ်မှားသော။ ဝါ၊ ပျက်စီးသော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ယံ ဘာသတိ ဝါ၊ အံ့။ ယံ ကရောတိ ဝါ၊ အံ့။ တတော၊ ထိုသို့ ပြစ်မှားပျက်စီးသော စိတ်ဖြင့် ဆိုခြင်း ပြုခြင်းကြောင့်။ အဿ၊ ထိုသူအား။ ဒုက္ခံ၊ သည်။ အနုဂါမီ၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဟိ၊ စွ။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ- ဟူသောပဌမ ဂါထာသည်။ ဧတဿ၊ ဤ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ-ဟူသော ဒုတိယဂါထာ၏။ ဥဇုပဋိပက္ခော၊ ဖြောင့်ဖြောင့်ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ ပရိဝတ္တနော ဟာရသမ္မာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ဝေဝစနော ဟာရသမ္ပါတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

"မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ"တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ မနော။ လ။ ဓာတူတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါတည်း။

ပုဗ္ဗင်္ဂမာ ပုရေစာရိနော ပုရေဂါမိနောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။

ဓမ္မာ အတ္တာ သဘာဝါတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။

သေဋ္ဌံ ပဓာနံ ပဝရန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။

မနောမယာ မနောနိဗ္ဗတ္တာ မနောသမျှတာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။

ပသန္နေန သဒ္ဒဟန္တေန ဩကပ္ပေန္တေနာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။

သုခံ သာတံ ဝေဒယိတန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။

အနွေတိ အနုဂစ္ဆတိ အနုဗန္ဓတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။

အယံ၊ ကား။ ဝေဝစနော ဟာရသမ္မာတော၊ တည်း။

[ဋ္ဌ၊ ၁၈၅] တတ္ထ၊ ၌။ ပညတ္တိဟာရသမ္ပါတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ မနသော၊ စိတ်၏။ ကိစ္စပညတ္တိ၊ ကိစ္စကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ (အဓိပတိပစ္စည်းကို ကိစ္စဟု- ယူပါသည်)။

ဓမ္မာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သဘာဝပညတ္တိ၊ သဘောတရားကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ကုသလကမ္မပထပညတ္တိ၊ တည်း။

မနောသေဋ္ဌာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ ပဓာနပညတ္တိ၊ ပဓာနအဖြစ်ကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။

မနောမယာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သဟဇာတပညတ္တိ၊ စိတ်နှင့် တကွဖြစ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။

ပသန္နေနာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သဒ္ဓိန္ဒြိယေန၊ နှင့်= သမန္နာဂတပညတ္တိ= ပြည့်စုံခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ အသဒ္ဓိယဿ၊ မယုံကြည်ခြင်းကို။ ပဋိက္ခေပပညတ္တိ၊ ပယ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။

ဘာသတိ ဝါ ကရောတိဝါတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သမ္မာဝါစာသမ္မာကမ္မန္တာနံ၊ တို့ကို။ နိက္ခေပပညတ္တိ၊ ဝေနေယျတို့၏ သန္တာန်၌ ထားခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။

တတော နံ သုခမနွေတီတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ ကမ္မဿ၊ ကုသိုလ်ကံ၏။ ဖလာနုဗန္ဓပညတ္တိ၊ အကျိုး၏ အစဉ်လိုက်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ကမ္မဿ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကုသိုလ်ကံ၏။ အဝိနာသပညတ္တိ၊ မပျက်စီးခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။

ဣတိ အယံ၊ ကား။ ပညတ္တိဟာရသမ္ပါတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ဩတရဏော ဟာရသမ္ပါတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

မနောတိ၊ ကား။ ဝိညာဏက္ခန္ဓော၊ တည်း။

ဓမ္မာတိ၊ ကား။ ဝေဒနာသညာသင်္ခါရက္ခန္ဓာ၊ တို့တည်း။

ဘာသတိ ဝါ ကရောတိ ဝါတိ၊ ကား။ ကာယဝစီဝိညတ္တိယော၊ တို့လည်းကောင်း။

တာသံ၊ ထို ကာယဝိညတ် ဝစီဝိညတ်တို့၏။ နိဿယာ၊ မှီရာ ဖြစ်ကုန်သော။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ မဟာဘူတာ၊ တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ အာဒယော၊ အစရှိကုန်သော။ (ဣတိ ကား အာဒျတ္ထ)။ ရူပက္ခန္ဓော၊ တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့ သွင်းခြင်းသည်။ ခန္ဓေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဩတရဏော၊ သွင်းခြင်းတည်း။

မနောတိ၊ သည်ကား။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏံ၊ သည်။ ဟောတိ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မနောဂ္ဂဟဏေန၊ အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်စိတ်ကို ယူသဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ အဝိဇ္ဇာအကြောင်းရှိကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့ကို။ ဂဟိတာ၊ ကုန်၏။

ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သင်္ခါရပစ္စယာ၊ သင်္ခါရဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သမုဒယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့ သွင်းခြင်းသည်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေန၊ ဖြင့်။ ဩတရဏော၊ တည်း။

ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဩတရဏော ဟာရသမ္မာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ သောဓနော ဟာရသမ္ပါတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။