၉. ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်းအဖွင့်
(ဋ္ဌ၊ ၁၁၅) ၃၅. တတ္ထ ၊လ၊ ဟာရောတိ၊ သည်။
ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ တည်း။
**ပရိဝတ္တနဟာရကို ဝေဖန်၍ ပြတော်မူသော အရှင်ကစ္စည်းမထေရ်သည် 'သမ္မာဒိဋ္ဌိဿ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပဋိ ပက္ခော' စသဖြင့်လည်းကောင်း၊ 'သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ပဋိပက္ခာ' စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း ဆိုပါလော။ အဘယ့်ကြောင့် 'သမ္မာဒိဋ္ဌိဿ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ နိဇ္ဇိဏ္ဏာ ဟောတိ' စသည်ကို ဆိုဘိသနည်း-ဟု စောဒနာဖွယ် ရှိ၍ထိုစောဒနာကို ပြအံ့သောငှာ 'တတ္ထ ယသ္မာ' စသည်ကို မိန့်သတည်း။**
တတ္ထ၊ ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
သံဝဏ္ဏိယမာနေ၊ သော။
သုတ္တေ၊ ၌။
ယထာနိဒ္ဒိဋ္ဌာနံ၊ ကုန်သော။
ကုသလာကုသလဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
ပဋိပက္ခဘူတေ၊ ကုန်သော။
အကုသလကုသလဓမ္မေ၊ တို့ကို။
ပဟာတဗ္ဗဘာဝါဒိဝသေန၊ ပဟာတဗ္ဗ အဖြစ်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
နိဒ္ဓါရဏံ၊ ထုတ်ခြင်းသည်။
ပဋိပက္ခတော၊ အားဖြင့်။
ပရိဝတ္တနံ၊ လည်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"သမ္မာ ၊လ၊ ဘဝတီ"တိ အာဒိ၊ ကို။
အာရဒ္ဓံ၊ ၏။တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။
အဝယဝတ္ထာ၊ ကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဧတဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။
သမ္မာ ပသဋ္ဌာ၊ ချီးမွမ်းအပ်သော။
သုန္ဒရာ၊ သော။
ဒိဋ္ဌိ၊ အယူသည်။
ဝါ၊ အမြင်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မည်၏။
တဿ သမ္မာဒိဋ္ဌိဿ၊ ထိုချီးမွမ်းအပ်သော ကောင်းသော အယူရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။
အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။
သာ ပန သမ္မာဒိဋ္ဌိတာ၊ ထိုချီးမွမ်းအပ်သော ကောင်းသော အမြင်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
ပုဗ္ဗဘာဂသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ ဝါ၊ မဂ်၏ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သောသမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့်လည်းကောင်း။
လောကုတ္တရသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ ဝါ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ နိဇ္ဇိဏ္ဏာ ဘဝတီတိ၊ ကား။
ပုရိမနယေ၊ ၌ (ပုဗ္ဗဘာဂသမ္မာဒိဋ္ဌိယာကို ရည်သည်)။
ဝိပဿနာသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ ဖြင့်။
ပဟီနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝိက္ခမ္ဘိတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ လျှင်။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပစ္ဆိမနယေ၊ ၌။
ပဌမမဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ ဖြင့် (သမ္မာဒိဋ္ဌိယာလည်း ရှိ၏၊ သင့်မြတ်၏)။
ပဟီနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သမုစ္ဆိန္နာ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ လျှင်။
အတ္ထော၊ တည်း။
ယေ စဿ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပစ္စယာတိ၊ ကား။
မိစ္ဆာဘိနိဝေသဟေတု၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
အရိယာနံ၊ တို့ကို။
အဒဿနကာမတာဒယော စ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ အလိုမရှိသည်၏ အဖြစ် အစရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
လောဘာဒယော စ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။
ပါဏာတိပါတာဒယော စ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။
အနေကေ၊ ကုန်သော။
လာမကဋ္ဌေန၊ ယုတ်မာသော သဘောကြောင့်။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အကောသလ္လသမ္ဘူတဋ္ဌေန၊ ကြောင့်။
အကုသလာ၊ ကုန်သော။
ယေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ဣမဿ အာရဒ္ဓဝိပဿကဿ စ၊ ဤအားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား လည်းကောင်း။
ဣမဿ အရိယဿ စ၊ အားလည်းကောင်း။
ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။
ဓမ္မာတိ၊ ကား။
သမထဝိပဿနာဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ဝါ၊ ကား။
သတ္တတ္တိံသဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ၊ တို့သည်။
**သမ္ဘဝန္တိ-ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပါရိပူရိံ ဂစ္ဆန္တိ-ဟူ၍လည်းကောင်း နှစ်ချက်ဆိုတော်မူ၏။ အဘယ်တရားတို့သည် ဖြစ်ကုန်သနည်း၊ အဘယ်တရားတို့သည် ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သနည်း။ အထူးအခြား အပြားမရှိသော် နှစ်ချက်မဆိုတန်တကား-ဟု စောဒနာ ရှိရကား 'အနုပ္ပန္နာ ၊လ၊ ဂစ္ဆန္တိ'ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။**
အနုပ္ပန္နာ၊ မဖြစ်ကုန်သေးသော ကုသိုလ်တရားတို့သည် (အနုပ္ပန္နာ ဝါ-ဟု အချို့စာ ရှိ၏၊ ဆင်ခြင်)။
သမ္ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။
ဥပ္ပန္နာ၊ တို့သည်။
ဘာဝနံပါရိပူရိံ၊ တိုးပွားခြင်း ပြည့်စုံခြင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။သမ္မာသင်္ကပ္ပဿာတိ အာဒီနမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။
အတ္ထော၊ ကို။
ဣမိနာဝ နယေန၊ ဖြင့်ပင်လျှင်။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
အယံ ပန၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သည်ကား။
သမ္မာဝိမုတ္တိအာဒီနံ၊ တို့၏။
ဝိသေသော၊ တည်း။
"အဝိမုတ္တာဝ၊ မလွတ်ကုန်သည်သာလျှင်။
သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လျက်။
မယံ၊ တို့သည်။
ဝိမုတ္တာ၊ လွတ်ကုန်ပြီ"။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧဝံသညာဏံ၊ ဤသို့ မှတ်ခြင်းသည်။
ဝါ၊ ကား။
အဝိမုတ္တိယံ၊ မလွတ်သည်၌။
ဝိမုတ္တိသညာဏံ၊ လွတ်၏ဟူ၍ မှတ်ခြင်းသည်။
သမ္မာဝိမုတ္တိအာဒီနံ၊ တို့၏။
မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မည်၏။
တတြ၊ ထိုမိစ္ဆာဝိမုတ္တိဟူသော ပါဌ်၌။
အယံ၊ ကား။
ဝစနတ္ထော၊ တည်း။
ဧတဿ၊ ထိုမှတ်ခြင်းအား။
မိစ္ဆာ ပါပိကာ၊ ယုတ်မာသော။
ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခော၊ လွတ်၏ဟူ၍ မှတ်ခြင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မည်၏ (မိစ္ဆာ ပါပိကာ ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခောတိ မိစ္ဆဝိမုတ္တိဟု အချို့ပါဌ်ရှိ၏။
မိစ္ဆာ ပါပိကာ၊ သော။
ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခာ၊ လွတ်၏ဟူ၍မှတ်ခြင်းတည်း။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မည်၏-ဟုပေး)။
မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ သည်။
အဋ္ဌင်္ဂါ၊ ရှစ်ပါးသောအင်္ဂါရှိ၏ (စ သဒ္ဒါကား ဝါကျာရမ္ဘ ဥပနျာသတည်း)။
ယထာဝုတ္တေန၊ သော။
အာကာရေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း (အဝိမုတ္တာဝ သမာနာ စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာကို ယူ)။
မိစ္ဆာဘိနိဝေသဝသေန စ၊ မှားသော နှလုံးသွင်းခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း (သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓမဟုတ်သည်ကို သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓတည်း-အစရှိသည်ဖြင့် ဖောက်ပြန်သော နှလုံးသွင်းခြင်း-ဟူလိုသော်)။
ပဝတ္တာ၊ ၏။
အန္တဒွယလက္ခဏာ၊ အယုတ်တရား နှစ်ပါးလျှင် လက္ခဏာရှိ၏။
ဖလဓမ္မာ ပန၊ ဖိုလ်တရားတို့သည်ကား။
သမ္မာဝိမုတ္တိ၊ မည်၏။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကေ၊ မိစ္ဆာအယူရှိကုန်သော သူတို့ကို။
သမာသေဝတော၊ ကောင်းစွာ မှီဝဲသောသူ၏။
မိစ္ဆာဝိမောက္ခော၊ ဖောက်ပြန်မှားယွင်းသော ကြည်ညိုခြင်းသည်။
မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မည်၏။
မိစ္ဆာဝိမောက္ခေ စ၊ ဖောက်ပြန်မှားယွင်းသော ကြည်ညိုခြင်း၌ လည်းကောင်း။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ စ၊ ၌လည်းကောင်း။
သာရန္တိ၊ မြတ်၏ဟူ၍။
ဂဟဏဝသေန၊ အားဖြင့်။
ပဝတ္တော၊ သော။
အကုသလစိတ္တုပ္ပါဒေါ စ၊ သည်လည်းကောင်း။
အန္တမသော၊ အားဖြင့်။
ပါပံ၊ ကို။
ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။
"မယာ၊ သည်။
သုကတံ၊ ကောင်းစွာ ပြုအပ်ပေပြီ"။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စဝေက္ခတော၊ ဆင်ခြင်သောသူအား။
ဥပ္ပန္နမောဟော စ၊ ဖြစ်သော မောဟသည်လည်းကောင်း။
မိစ္ဆာဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနံ၊ မည်၏ (ပနကား ပက္ခန္တရ)။
'အနေကေ ကုသလာ ဓမ္မာ သမ္ဘဝန္တိ' ဟောသည်ကား နော ပါရိပူရိံ ဂစ္ဆန္တိ-ဟူသော သဒ္ဒန္တရသန္နိဋ္ဌာန်ကြောင့် အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်သည် ဤ၌ မဖြစ်သင့်ရကား 'သမ္မာ ။လ။ ဒဿနဿာတိ ဧတ္ထ' စသည်ကို မိန့်သတည်း။
အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကိုလည်း လိုအပ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော စုဒ်ရှိရကား 'တဉှိ' စသည်ကို ဆိုသော်။
သမ္မာ ၊လ၊ ဒဿနဿာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။
သေက္ခာနံ
အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်သည် အထက်ဖြစ်သော ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းငှာ မဖြစ်သောကြောင့် အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကို မလိုအပ်၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကိုသာ လိုအပ်၏-ဟူလိုသော်။
၊ တို့၏။
ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏံ၊ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကို။
သမ္မာဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနန္တိ၊ ဟူ၍။
အဓိပ္ပေတံံ၊ ၏။ဟိ၊ စွ။
တံ၊ ထိုအသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်သည်။
ဥတ္တရိဘာဝနာပါရိပူရိယာ၊ အထက်ဖြစ်သော ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
၃၆. ဧဝံ၊ သို့။
သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒိမုခေန၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိအစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။
မီစ္ဆာဒိဋ္ဌိအာဒိံ၊ ကို။
ဒဿေတွာ၊ ၍။
ပါဏာတိပါတအဒိန္နာဒါနကာမေသုမိစ္ဆာစာရာဒိတော၊ တို့မှ။
ဝေရမဏိယာဒီဟိ၊ ကြဉ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ပါဏာတိပါတာဒီနံ၊ တို့၏။
ပရိဝတ္တနံ လည်ခြင်းကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
"ယဿာ"တိ အာဒိ၊ ကို။
အာရဒ္ဓံ၊ ၏။
တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။
(ဋ္ဌ၊ ၁၁၆) ကာလဝါဒိဿာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။
လက္ခဏဝစနံ၊ မှတ်ကြောင်းဖြစ်သော စကားတည်း။
ဝါ၊ ဥပလက္ခဏ မျှသာဖြစ်သောစကားတည်း။
ကာလေန ၊လ၊ သဉှိတန္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
သော သမ္ဖပ္ပလာပဿ ၊လ၊ ဟောတီတိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝုတ္တံ၊ ၏ (ဤသို့ စသဒ္ဒါနှင့်တကွ ပေး)။
ကာလေန၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော ကာလ၌။
သာပဒေသံ၊ အကြောင်းဥပမာနှင့် တကွဖြစ်သော။
ပဋိယန္တဝတိံ၊ အပိုင်းအခြားရှိသော။
အတ္ထသဉှိတံ၊ အကျိုးနှင့်ယှဉ်သော။
ဝါစံ၊ စကားကို။
ဘာသိတာ၊ ၏။
သော၊ သည်။
သမ္ဖပ္ပလာပဿ၊ ကို။
ပဟာနာယ၊ ငှာ။
ပဋိပန္နော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
"ယေ စ ခေါ ကေစီ"တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။
သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒိမုခေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအာဒီဟိ ဧဝ၊ တို့ဖြင့်ပင်လျှင်။
ပရိဝတ္တနံ၊ ကို။
ပကာရန္တရေန၊ အပြားတစ်ပါးဖြင့်။
ဒဿေတိ၊ ၏။
တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။
သန္ဒိဋ္ဌိကာတိ၊ ကား။
ပစ္စက္ခာ၊ မျက်မှောက်ဖြစ်ကုန်သော။
သဟဓမ္မိကာတိ၊ ကား။
သကာရဏာ၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်ကုန်သော။
ဂါရယှာတိ၊ ကား။
ဂရဟိတဗ္ဗယုတ္တာ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်နှင့်ယှဉ်ကုန်သော။
ဝါဒါနုဝါဒါတိ၊ ကား။
ဝါဒါ စေဝ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
အနုဝါဒါ စ၊ စွပ်စွဲခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
"ဝါဒါနုပါတာ"တိပိ၊ လည်း။
ပါဌော၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဝါဒါနုပဝတ္တိယော၊ အပြစ်တို့အား လျော်စွာ ဖြစ်ခြင်းတို့သည်။
ဣတိ အယံ၊ လျှင်။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပုဇ္ဇာတိ၊ ကား။
ပူဇနီယာ၊ ပူဇော်အပ်ကုန်သည်။
ပါသံသာတိ၊ ကား။
ပသံသိတဗ္ဗာ၊ ချီးမွမ်းအပ်ကုန်သည်။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
"ယေ စ ခေါ ကေစီ"တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။
မဇ္ဈိမာယ၊ အလယ်၌ဖြစ်သော။
ပဋိပတ္တိယာ၊ အကျင့်ဖြင့်။
အန္တဒွယပရိဝတ္တနံ
ဤ၌ မဇ္ဈိမပဋိပတ္တိဟူသည်ကား မဂ်တည်း။ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂတည်းဟူသော အယုတ်တရား၊ အတ္တကိလမထာနုယောဂတည်းဟူသော အယုတ်တရား အစရှိသည်တို့မှ လွတ်သောကြောင့်ကား မဇ္ဈိမဟူပါသတည်း။ အန္တဒွယ ဟူသည်ကား ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ အတ္တကိလမထာနုယောဂ နှစ်ပါးတည်း။
၊ အယုတ်တရားနှစ်ပါးအပေါင်း၏ လည်ခြင်းကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။
ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗာတိ အာဒီနိ၊ ကုန်သော။
စတ္တာရိ ပဒါနိ၊ တို့ကို။
ဝတ္ထုကာမဝသေန၊ ဖြင့်။
ယောဇေတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။
ဘာဝယိတဗ္ဗာ ဗဟုလီကာတဗ္ဗာတိ ပဒဒွယံ၊ ကို။
ကိလေသကာမဝသေန၊ ဖြင့်။
ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကာမတို့မှ ကြဉ်ခြင်းသည် ဓမ္မစင်စစ် ဖြစ်ပါသည် မဟုတ်ကုန်လော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် အဓမ္မ ဖြစ်အံ့နည်းဟု စောဒနာရှိရကား 'တေသံ အဓမ္မောတိ ဘာဝေတဗ္ဗော နာမ သိယာ ဣတိ သာ တေသံ အဓမ္မော အာပဇ္ဇတီတိ အဓိပ္ပါယော'-ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။
ယင်းသို့ ဘာဝေတဗ္ဗ ဓမ္မမည်သည် ရှိပါသော် ကာမတို့မှ ကြဉ်ခြင်းသည် ဘာဝေတဗ္ဗဖြစ်သောကြောင့် ဓမ္မပင် ဖြစ်ကောင်း၏တကား စောဒနာ ရှိရာ သောကြောင့် 'ကာမာ စ တေသံ ဘာဝေတဗ္ဗာ ဣစ္ဆိတာ' ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။
ယင်းသို့ ကာမတို့ကို ဘာဝေတဗ္ဗဟု အလိုရှိစေကာမူ အဘယ့်ကြောင့် ကာမတို့မှ ကြဉ်ခြင်းသည် အဓမ္မဖြစ်ရအံ့နည်းစောဒနာရှိရကား 'ကာမေဟိ စ ဝေရမဏီ ကာမာနံ ပဋိပက္ခော' ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။
တေသံ အဓမ္မောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဘာဝေတဗ္ဗော၊ ပွားစေအပ်သော။
ဓမ္မော နာမ၊ မည်သည်.
သိယာ၊ ရာ၏။
ကာမာ စ၊ တို့ကိုလည်း။
တေသံ၊ ထိုသူတို့သည်။
ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ပွားစေအပ်ကုန်၏ဟူ၍။
ဣစ္ဆိတာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်၏။
ကာမေဟိ၊ တို့မှ။
ဝေရမဏီ စ၊ ကြဉ်ခြင်းသည်လည်း။
ကာမာနံ၊ တို့၏။
ပဋိပက္ခော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သာ၊ ထိုကာမတို့မှ ကြဉ်ခြင်းသည်။
တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။
အဓမ္မော၊ အဓမ္မဟူ၍။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ အယံ၊ လျှင်။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်။း
နိယျာနိကော ဓမ္မောတိ၊ ကား။
ဝိပဿနာယ၊ နှင့်။
သဟ၊ တကွ။
အရိယမဂ္ဂေါ၊ တည်း။
ဒုက္ခောတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
ပါပံ၊ ကို။
နိဇ္ဇရာပေဿာမ၊ ကွယ်ပျောက်စေအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဝတ္တိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။
သရီရတာပနံ၊ ကိုယ်ကို ပူလောင်စေခြင်းကို။
ဝဒတိ၊ ၏။
သုခေါတိ၊ ကား။
အနဝဇ္ဇပစ္စယပရိဘောဂသုခံ၊ အပြစ်မရှိသော ပစ္စည်းကိုသုံးဆောင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ချမ်းသာတည်း။
ဧတေသုပိ ဝါရေသု၊ ထိုနှစ်ဝါရတို့၌လည်း။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ လျှင်။
အဓမ္မဘာဝါပတ္တိ
အကယ်၍ အတ္တကိလမထာနုယောဂသည် ဓမ္မဖြစ်အံ့၊ ထိုဓမ္မ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဝိပဿနာမဂ်တည်းဟူသော နိယျာနိကသည် အဓမ္မအဖြစ်သို့ရောက်ရာ၏။ ဒုက္ခသည် ဓမ္မဖြစ်အံ့၊ ထိုဓမ္မ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်ချမ်းသာသည်လည်းကောင်း၊ အပြစ်မရှိသော ပစ္စည်းကို သုံးဆောင်ခြင်းချမ်းသာသည်လည်းကောင်း အဓမ္မအဖြစ်သို့ ရောက်ရာ၏-ဟူလိုသော်။
၊ အဓမ္မအဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်းကို။
ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဆိုအပ်၏။ဣဒါနိ၊ ၌။
အသုဘသညာဒိမုခေန၊ အသုဘသညာအစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။
သုဘသညာဒိပရိဝတ္တနံ၊ သုဘသညာ အစရှိသည်တို့၏ လည်ခြင်းကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
"ယထာ ဝါ ပနာ"တိ အာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အာရဒ္ဓဝိပဿကဿ၊ အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကိလေသာသုစိပဂ္ဃရဏဝသေန၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မစင်ကို ယိုစေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
တေဘူမကသင်္ခါရာ၊ တို့သည်။
အသုဘတော၊ အားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဣတိ ကတွာ၊ ၍။
"သဗ္ဗ ၊လ၊ ဝိဟရတော"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
"ယံ ယံ ဝါ ပနာ"တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။
ပဋိပက္ခဿ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရား၏။
လက္ခဏံ၊ ကို။
ဝိဘာဝေတိ၊ ၏။
တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။
အဇ္ဈာပန္နောတိ၊ ကား။
အဓိအာပန္နော၊ ရှေ့ရှုရောက်သည်။
အဘိဥပဂတော၊ ရှေ့ရှုရောက်သည်။
ပရိညာတော၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်သည် (ပဋိညာတောလည်း ရှိ၏၊ ဝန်ခံအပ်သည်)။
ဘဝတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ လျှင်။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။