၄၂. တတ္ထ ၊လ၊ ဟာရောတိ၊ သည်။
ဩတရဏဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ တည်း။
တတ္ထ၊ ၌။
အသေက္ခာ ဝိမုတ္တီ၊ ကား။
တေဓာတုကေ၊ သုံးပါးသောဓာတ်၌။
အယံ ဝီတရာဂတာ၊ ဤရာဂကင်းသည်၏ အဖြစ်သည်။
အသေက္ခာ၊ သော။
ဖလဝိမုတ္တိ၊ ဖိုလ်တည်းဟူသော ဝိမုတ္တိ မည်၏။
တာနိယေဝါတိ၊ ကား။
အသေက္ခာယံ၊ သော။
ဝိမုတ္တိယံ၊ ၌။
တာနိ သဒ္ဓါဒီနိ၊ တို့သည်။
အယံ ဣန္ဒြိယေဟိ ဩတရဏာတိ၊ ကား။
အသေက္ခာယ၊ သော။
ဝိမုတ္တိယာ၊ ၌။
နိဒ္ဓါရိတေဟိ၊ ကုန်သော။
သဒ္ဓါဒီဟိ၊ ကုန်သော။
ဣန္ဒြိယေဟိ၊ တို့ဖြင့် (အချို့စာကား 'နိဒ္ဓါရိတေဟိ' မရှိ၊ 'တေဟိ'ဟု ရှိ၏။
တေဟိ ဣန္ဒြိယေဟိ၊ တို့ဖြင့် ပေး)။
သံဝဏ္ဏနာယ၊ ဖွင့်သောအားဖြင့်။
ဩတရဏာ၊ သွင်းခြင်းတည်း။
**ပညိန္ဒြေသာ ဝိဇ္ဇာ မည်သည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အသို့မူ၍ 'ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ ဝိဇ္ဇာ'-ဟု ဆိုသနည်း-ဟု လီနန္တရစောဒနာရှိရာသောကြောင့် 'ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ ဝိဇ္ဇာတိ' အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။**
ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ ဝိဇ္ဇာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ အား။
ဥပကာရတ္တာ၊ ကျေးဇူးပြုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပညာက္ခန္ဓေ၊ ပညာက္ခန္ဓာ၌။
သင်္ဂဏှနဝသေန၊ သင်္ဂြိုဟ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ ကို။
ဝုတ္တော ဝိယ၊ ကဲ့သို့။
သဒ္ဓါဒီနိ၊ ကုန်သော။
စတ္တာရိ ဣန္ဒြိယာနိ၊ တို့ကို။
ဝိဇ္ဇာယ၊ အား။
ဥပကာရတ္တာ၊ ကြောင့်။
သင်္ဂဏှနဝသေန၊ ဖြင့်။
ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်၏။
သင်္ခါရပရိယာပန္နာနီတိ၊ ကား။
ပဉ္စသု ခန္ဓေသု၊ တို့တွင်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓေ၊ ၌။
အန္တောဂတာနိ၊ အကျုံးဝင်ကုန်၏။
ယေ သင်္ခါရာ အနာသဝါတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
တံ သင်္ခါရက္ခန္ဓံ၊ ကို။
ဝိသေသေတိ၊ အထူးပြု၏။
ကသ္မာ၊ ကား။
အဂ္ဂဖလဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၏။
အဓိပ္ပေတတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။
တတော ဧဝ စ၊ ထိုသို့ အာသဝေါ၏ အာရုံမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။
နော စ ဘဝင်္ဂါ၊ ဘဝအကြောင်း မဟုတ်ကုန်။
ဓမ္မဓာတုသင်္ဂဟိတာတိ၊ ကား။
အဋ္ဌာရသဓာတူသု၊ တို့တွင်။
ဓမ္မဓါတုသင်္ဂဟိတာ၊ ဓမ္မဓာတ်ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်ကုန်၏။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။
ဝီတရာဂတာ၊ ကင်းသောရာဂ ရှိသည်၏ အဖြစ်-ဟု ဆိုအပ်သော။
အသေက္ခာ ဝိမုတ္တိ၊ ကို။
ယဒိပိ ဒဿိတာ၊ ရှင့်။
ပန တထာပိ၊ လည်း။
တဿာ၊ ထိုအသေက္ခာ ဝိမုတ္တိ= ကို။
ယဒိပိ ဒဿိတာ၊ ရှင့်။
ပန တထာပိ၊ လည်း။
တဿာ၊ ထိုအသေက္ခဝိမုတ္တိ၏။
ပဋိပတ္တိဒဿနတ္ထံ၊ အကျင့်ကို ပြအံ့သောငှာ (ဝုတ္တော၌ စပ်)။
"အယံ အဟမသ္မီတိ အနာနုပဿီ"တိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။
ဒဿနမဂ္ဂေါ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ကို။
ဣဓ၊ ၌။
ဝုတ္တော၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
"အယံ အဟမသ္မီတိ အနာနုပဿီ"တိ အာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သဗ္ဗံ၊ သည်။
ဝုတ္တနယမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။
၄၃. နိဿိတဿ စလိတန္တိ၊ ကား။
တဏှာဒိဋ္ဌိဝသေန၊ ဖြင့်။
ကမ္ပနံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်။
အနဝဋ္ဌာနံ၊ မရပ်တည်ခြင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
စုတူပပါတောတိ၊ ကား။
အပရာပရံ၊ အဆင့်ဆင့်။
စဝနဉ္စ၊ စုတေခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဥပပတနဉ္စ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်လည်းကောင်း။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
နိဿိတပဒေ၊ နိဿိတပုဒ်၌။
လဗ္ဘမာနံ၊ သော။
နိဿယနံ၊ မှီရာကို။
ဥဒ္ဓရန္တော၊ ထုတ်လိုရကား။
"နိဿယော နာမာ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
တဏှာနိဿယောတိ၊ ကား။
တဏှာဘိနိဝေသော၊ တဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းတည်း။
**တဏှာဘိနိဝေသောဟု ဆိုဘိ၏။ တဏှာနိဿယောဟု သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗရှိသည် မဟုတ်တုံလော စုဒ်ရှိရကား 'သော ဟိ'စသည်ကို မိန့်သတည်း။**
ဟိ၊ စွ။
သော၊ ထိုတဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းကို။
တဏှာစရိတဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ပတိဋ္ဌာဘာဝေန၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့်။
ဝုတ္တော၊ ၏ (နိဿယောဟု ဆိုသည်-ဟူလိုသော်)။
(ဋ္ဌ၊ ၁၂၇) ဧဝံ၊ တူ။
ဒိဋ္ဌိနိဿယောပိ၊ ကိုလည်း။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
**စေတနာလည်း တဏှာမဟုတ်။ တဏှာလည်း စေတနာမဟုတ်ခဲ့။ ယင်းသို့လျက် 'ယာ ရတ္တဿ စေတနာ အယံ တဏှာနိဿယော'ဟု အရှင်ကစ္စည်းဆိုတော်မူသည်ကား ယံ ဝါ တံ ဝါ စကားလော-ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား 'ရတ္တဿ'စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။**
ရတ္တဿ စေတနာတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
စေတနာပဓာနတ္တာ၊ စေတနာပြဋ္ဌာန်းခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စေတနာသီသေန၊ စေတနာကို ပဓာနပြုသဖြင့်။
တဏှံ ဧဝ၊ ကိုသာလျှင်။
ဝဒတိ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။
"အယံ တဏှာနိဿယော"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ယသ္မာ ပန၊ ကား။
ဝိပရီတာဘိနိဝေသော၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။
မောဟဿ၊ ၏။
ဗလဝဘာဝေ၊ အားကြီးသည်၏ အဖြစ်သည်။
သတိ ဧဝ၊ ရှိသော်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"ယာ ၊လ၊ နိဿယော"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
စေတနာသီသေန၊ ဖြင့်။
တဏှာဒိဋ္ဌိယော၊ တို့ကို။
ဝတွာ၊ ပြီး၍။
ဣဒါနိ၊ ၌။
တတ္ထ၊ ထိုတဏှာဒိဋ္ဌိတို့၌။
နိပ္ပရိယာယေန၊ မုချအားဖြင့်။
စေတနံ ယေဝ၊ ကိုသလျှင်။
ဂဏှန္တော၊ ၍။
"စေတနာ ပန သင်္ခါရာ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ယာ ၊လ၊ ဝေဒနာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။
သုခါယ၊ သော။
ဝေဒနာယ၊ ၌။
ရာဂေါ၊ သည်။
အနုသေတိ၊ ကိန်းဝပ်၏။
ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တထာ၊ ထိုမြို့။
အဒုက္ခမသုခါယ၊ သော။
ဝေဒနာယ၊ ၌။
အဝိဇ္ဇာ၊ သည်။
အနုသေတိ၊ ၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"ယာ ၊လ၊ ဝေဒနာ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဣဓ၊ ဤ ယာ ရတ္တဿ အစရှိသော ပါဠိ၌။
ဝေဒနာသီသေန၊ ဝေဒနာကို ပဓာနပြုသဖြင့်။
စေတနာ၊ ကို။
ဝုတ္တာ၊ ၏။
တဏှာယ ဒိဋ္ဌိယာ၌ ဥပယောဂတ္ထ၌ ကရိုဏ်းဝိဘတ်တည်း-ဟု ပြလိုရကား 'တဏှာယာတိ တဏှံ' စသည်ကို မိန့်သတည်း။
ယခုအခါ ဥပယောဂ၏ အစွမ်းဖြင့်ပင်လျှင် 'တဏှာယ'အစရှိသော ပါဌ်တို့၏ အနက်ကို ပြအံ့သောငှာ 'ယထာ ဝါ' အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။
တဏှာယာတိ၊ ကား။
တဏှံ၊ ကို။
ဒိဋ္ဌိယာတိ၊ ကား။
ဒိဋ္ဌိံ၊ ကို။
ဝါ၊ ကား။
သေသဓမ္မာနံ၊ တဏှာမှ ကြွင်းသော တရားတို့၏ (နိဿယ၌ စပ်)။
တဏှာယ၊ ၏ (ဘာဝ၌ စပ်)။
နိဿယဘာဝေ၊ မှီရာ၏ အဖြစ်သည်။
သန္တေ၊ သော်။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
တဏှာယ၊ ၏။
နိဿိတောတိ၊ မှီရာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။
ဧဝံ တထာ၊ တူ။
တဏှာယ၊ ၏ (ဘာဝ၌ စပ်)။
သေသဓမ္မာနံ၊ တို့၏ (ပစ္စယ၌ စပ်)။
ပစ္စယဘာဝေ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်သည်။
သန္တေ၊ သော်။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
တဏှာယ၊ ကို။
ဝါ၊ ၌။
နိဿိတောတိ၊ မှီ၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"တဏှာယ အနိဿိတော
တဏှာသည် ကြွင်းသော တရားတို့၏ မှီရာနိဿယဖြစ်သော အခါ ထိုတဏှာ၏မှီရာ နိဿယတစ်ပါး တရားမရှိသည် ဖြစ်၍ ပုဂ္ဂိုလ်ကို တဏှာ၏မှီရာဟု ဆိုအပ်သကဲ့သို့၊ ထို့အတူ တဏှာသည် ကြွင်းသောတရားတို့၏ အကြောင်းဖြစ်သောအခါ ထိုတဏှာကို မှီတတ်သော တစ်ပါးတရား မရှိရကား တဏှာကို ပုဂ္ဂိုလ် မှီ၏-ဟု ဆိုအပ်၏ ဟူလိုသော်။ ဆင်ခြင်ကုန်။
တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ပဿဒ္ဓီတိ၊ ကား။
ဒရထပ္ပဋိပ္ပဿမ္ဘနာ၊ ပူပန်ခြင်း၏ ငြိမ်းခြင်းသည်။
ကာယိကာတိ၊ ကား။
ကရဇကာယသန္နိဿိတာ၊ ကရဇကာယကို မှီသော ပဿဒ္ဓိ။
စေတသိကာတိ၊ ကား။
စိတ္တသန္နဿိတာ၊ စိတ်ကိုမှီသော ပဿဒ္ဓိ။
**သုခသည် ပဿဒ္ဓိမဟုတ်တကား။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် ယံ ကာယိကံ သုခံ အစရှိသည်ဖြင့် ဆိုဘိသနည်း။ ဒုဝိဓပဿဒ္ဓိ စသည်ဖြင့် ပဿဒ္ဓိ၏ အပြားသရုပ်ကို ပြရပြီးလျက် အသို့မူ၍ 'ပဿဒ္ဓကာယော' စသည်ကိုဆိုလေသနည်း-ဟု ပုစ္ဆာနှစ်ချက် ထွက်ရာသောကြောင့် ထိုပုစ္ဆာနှစ်ချက်ကိုဖြေအံ့သောငှာ 'ယသ္မာ ပန'အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။**
ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။
သာ၊ ထိုပဿဒ္ဓိသည်။
ဒရထပ္ပဋိပ္ပဿဒ္ဓကာယစိတ္တာနံ၊ ငြိမ်းအေးပြီးသော ပူပန်မှုရှိသော ကိုယ်စိတ်ရှိသူတို့အား။
ဝါ၊ တို့၏။
သုခေ၊ သည်။
သတိ၊ သော်။
ပါကဋာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"ကာယိကံ သုခ"န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။
ဖလူပစာရေန၊ အားဖြင့်။
ဝုတ္တာယ
ဤကား 'ဝုတ္တာယ ပဿဒ္ဓိယာ'-ဟု ပါဌ်ရှိသည်အတိုင်းဆိုသော အနုသန္ဓေတည်း။ ဝုတ္တာယ-ဟု လိုမည် မထင်၊ ဝုတ္တာသာ လိုမည် ထင်သည်။ စာအများရှိသောကြောင့်မူကား ဆင်ခြင်။ ဝုတ္တ-ဟု ရှိအံ့၊ အနုသန္ဓေကို အသီးဆို။ (ဝုတ္တာ။ တာယ ပဿဒ္ဓိယာ-ဟု ရှိသင့်သည် ထင်၏။) (တည်းဖြတ်သူ)
၊ သော (ကံကား ပဿဒ္ဓိလာ)။
ပဿဒ္ဓိယာ၊ ၏ (ဘာဝ၌စပ်)။
နတိအဘာဝဿ၊ အာရုံ၌ ညွတ်ခြင်း မရှိသည်၏။
ကာရဏဘာဝံ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
"ပဿဒ္ဓကာယော"တိ အာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သောတိ၊ ကား။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝိမုတ္တစိတ္တော၊ လွတ်သောစိတ်ရှိသော။
ခီဏာသဝေါ၊ သည်။
ရူပသင်္ခယေ ဝိမုတ္တောတိ၊ ကား။
ရူပါနံ၊ တို့၏။
သင်္ခယသင်္ခါတေ၊ ကုန်ရာဟု ဆိုအပ်သော။
နိဗ္ဗာနေ၊ ၌။
ဝိမုတ္တော၊ လွတ်သောရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ ညွတ်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အတ္ထီတိပိ န ဥပေတီတိ၊ ကား။
အတ္ထော စ၊ သည်လည်းကောင်း။
လောကော စ၊ သည်လည်းကောင်း။
သဿတော
ဤကား 'သဿတော အတ္ထာ စ လောကော စာတိ'-ဟု ရှိသော ပါဌ်အတိုင်း ပေးသည်။ သဿတောတိ အနာနုပဿီ အတ္တာ စ လောကော စာတိ ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ သဿတောတိ၊ မြဲ၏ဟူ၍။ အနာနုပဿီ၊ မရှုသည်ဖြစ်၍။ အတ္တာ စ၊ ကိုယ်ဟူ၍လည်းကောင်း။ လောကော စ၊ ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ ဖြင့်။ န ဥပေတိ၊ ကပ်။ န ဂဏှာတိ၊ မယူ။ ဤသို့ပေး။
၊ မြဲ၏။
ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။
တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ကပ်ခြင်းဖြင့်။
ဝါ၊ ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ကပ်ခြင်း, ဒိဋ္ဌိနှင့်တကွဖြစ်သော တဏှာတည်း ဟူသော ကပ်ခြင်းဖြင့်။
န ဥပေတိ၊ မကပ်။
န ဂဏှာတိ၊ မယဓ။
နတ္ထီတိ၊ ကား။
အသဿတော၊ မမြဲ။
ဣတိ၊ သို့။
တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ ဖြင့်။
န ဥပေတိ၊ မကပ်။
အတ္ထိ နတ္ထီတိ၊ ကား။
ဧကစ္စံ၊ အချို့သည်။
သဿတံ၊ ၏။
ဧကစ္စံ၊ သည်။
အသဿတံ၊ မမြဲ။
ဣတိ၊ သို့။
တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ ဖြင့်။
န ဥပေတိ၊ မကပ်။
နေဝတ္ထိ နော နတ္ထီတိ၊ ကား။
အမရာဝိက္ခေပဝသေန၊ မရပ်တည်သော အယူစကား ပျံ့လွင်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ဝါ၊ အမရာဝိက္ခေပဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
န ဥပေတိ၊ မကပ်။
ဂမ္ဘီရောတိ၊ ကား။
ဥတ္တာနဘာဝဟေတူနံ၊ တိမ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ကိလေသာနံ၊ တို့၏။
အဘာဝေန၊ ဖြင့်။
ဝါ၊ ကြောင့်။
ဂမ္ဘီရော၊ နက်နဲ၏။
နိဗ္ဗုတောတိ၊ ကား။
အတ္ထီတိ အာဒိနာ၊ မြဲသောအားဖြင့် ရှိ၏ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဥပဂမနကိလေသာနံ၊ ကပ်သော ကိလေသာတို့၏။
ဝူပသမေန၊ ငြိမ်းခြင်းဖြင့်။
ပရိနိဗ္ဗုတော သီတိဘူတော၊ ငြိမ်းသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်၏။
ဣဓါဂတီတိ၊ ကား။
ပရလောကတော၊ တမလွန်ဘဝမှ။
ဣဓ၊ ဤဘဝသို့။
အာဂတိ၊ လာခြင်း။
ဂတီတိ၊ ကား။
ဣဓလောကတော၊ ဤဘဝမှ။
ပရလောကဂမနံ၊ တမလွန်ဘဝသို့ သွားခြင်း။
တံ ပန၊ ထိုတမလွန်ဘဝသို့ သွားခြင်းသည်ကား။
ပုနဗ္ဘဝေါ၊ ဘဝသစ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"ပေစ္စဘဝေါ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဣဓ ဟုရန္တိ ပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဒွါရာရမ္မဏဓမ္မာ၊ ဒွါရအာရုံဖြစ်သောတရားတို့ကို။
ဒဿိတာ၊ ကုန်၏ (ဣဓဖြင့် ဒွါရကို၊ ဟုရံဖြင့် အာရုံကို ပြသည်)။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"ဥဘယမန္တရောနာ"တိ ပဒေန၊ ဖြင့်။
ဒွါရပ္ပဝတ္တဓမ္မေ၊ ဒွါရ၌ ဖြစ်သောတရားတို့ကို။
ဒဿေန္တော၊ ၍။
"ဖဿသမုဒိတေသု ဓမ္မေသူ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
တဿ၊ ၏။
အတ္ထော၊ ကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
(ဋ္ဌ၊ ၁၂၈) ဖဿေန၊ နှင့်။
သဒ္ဓိံ စ၊ တကွလည်းကောင်း။
ကာရဏဘူတေန၊ အနန္တရအကြောင်း ဥပနိဿယအကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
ဖဿေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
သမုဒိတေသု သမ္ဘူတေသု၊ ဖြစ်ကုန်သော။
ဝိညာဏဝေဒနာသညာစေတနာဝိတက္ကဝိစာရာဒိဓမ္မေသု၊ တို့၌။
အတ္တာနံ န ပဿတီတိ၊ ကား။
တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုဝိညာဉ်အစရှိသောတရားတို့၏။
အနတ္တ ဘာဝေနေဝ၊ အနတ္တအဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။
တတ္ထ၊ ထိုဝိညာဉ်အစရှိသော တရားတို့၌။
အတ္တာနံ၊ ကို။
န ပဿတိ၊ မရှု။
**သီလအဝိပ္ပဋိသာရစသည်တို့သည် လောကီမဟုတ်တုံလော။ ထိုသို့လျက် 'လောကုတ္တရော သီလဝတော'စသည်ဖြင့် အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသနည်း။ 'လောကုတ္တရော ဝိရဇ္ဇတိ ဝိရာဂါ ဝိမုစ္စတိ'စသည်ဖြင့်သာ ဆိုပါလော-ဟု စောဒနာရှိရကား 'ဝိရဇ္ဇတိ'အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။**
ဝိရဇ္ဇတိ ဝိရာဂါ ဝိမုစ္စတီတိ ပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
လောကုတ္တရဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒဘာဝံ၊ ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသော အရှင်ကစ္စည်းဆရာသည်။
သီလာဒီနမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။
တဒတ္ထတာယ၊ ထိုဝိရာဂဝိမုတ္တိအကျိုးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပရိယာယေန၊ ဖြင့်။
တဗ္ဘာဝံ၊ ထိုလောကုတ္တရာပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အဖြစ်ကို။
လောကုတ္တရောတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။
အာဟ၊ ၏။
နာမ်သည် ရူပကာယအား သမ္ပယုတ္တပစ္စည်း မတပ်ခဲ့ရကား 'နာမသမ္ပယုတ္တောတိ နာမေန မိဿိတော'-ဟု ဖွင့်သတည်း။
သဥပါဒိသေသဖြစ်သော နိဗ္ဗာနဓာတ်သည် ကိလေသာတို့၏ ငြိမ်းခြင်းသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့ လျက် အသို့မူ၍ သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု ဝိဇ္ဇာ-ဟု ဆိုသနည်း-ဟူသော အမေးပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ သဥပါဒိ ။လ။ ဝိဇ္ဇာတိ-ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။
ယင်းသို့ အရဟတ္ထဖိုလ်ကို အလိုရှိအပ်ပါသော် သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု အရဟတ္တဖလံ-ဟူ၍သာ ဆိုကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော-ဟု စောဒနာ ထွက်ပြန်ရကား 'တဉ္စ ပညာပဓာနံ' ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။
၄၄. နာမသမ္ပယုတ္တောတိ၊ ကား။
နာမေန၊ နှင့်။
မိဿိတော၊ ရော၏။
"သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတူ"တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
အရဟတ္တဖလံ၊ ကို။
အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။
တစ်နည်းကား-အရဟတ္တဖလံ၊ ကို။
"သဥပါ ၊လ၊ ဓာတူ"တိ၊ ဟူ၍။
အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သည်လည်း။
ပညာပဓာနံ၊ ၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
"သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု ဝိဇ္ဇာ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
သေသံ၊ သော။
သဗ္ဗံ၊ သည်။
ဥတ္တာနမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။