ဝိနီတဝတ္ထု

၂၆၃။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ သုပိနန္တေန၊ အိပ်မက်ဖြင့်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

“ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်အပ်၏။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော နု ခေါ၊ ရောက်လေသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သုပိနန္တေန၊ အိပ်မက်ဖြင့်။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါ စ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဥစ္စာရံ၊ ကျင်ကြီးစွန့်ခြင်းကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ စိတ္တော၊ အဘယ်စိတ် ရှိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န မောစနာဓိပ္ပါယော၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါ စ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ပဿာဝံ၊ ကျင်ငယ်စွန့်ခြင်းကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ကာမဝိတက္ကံ၊ ကာမဝိတက်ကို။ ဝိတက္ကေန္တဿ၊ ကြံစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဝိတက္ကေန္တဿ၊ ကြံသောရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဥဏှောဒကေန၊ ရေနွေးဖြင့်။ နှာယန္တဿ၊ ရေချိုးစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ စိတ္တော၊ အဘယ်သို့ စိတ် ရှိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န မောစနာဓိပ္ပါယော၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥဏှောဒကေန၊ ရေနွေးဖြင့်။ နှာယန္တဿ၊ ရေချိုးစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင့်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သိို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥဏှောဒကေန၊ ရေနွေးဖြင့်။ နှာယန္တဿ၊ ရေချိုးစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ ဝဏော၊ အမာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘေသဇ္ဇေန၊ ဆေးဖြင့်။ အာလိမ္ပေန္တဿ၊ လိမ်းစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ ဝဏော၊ အမာသည်။ ၆၀၀ ၆၀၁ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘေသဇ္ဇေန၊ ဆေးဖြင့်။ အာလိမ္ပေန္တဿ၊ လိမ်းစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏ ၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညရတဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ အဏ္ဍံ၊ လိင်ဥကို။ ကဏ္ဍုဝန္တဿ၊ ယား၍ ဖျောက်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အဏ္ဍံ၊ လိင်ဥကို။ ကဏ္ဍုဝန္တဿ၊ ယား၍ ဖျောက်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏ ၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၂၆၄။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မဂ္ဂံ၊ ခရီးသို့။ ဂစ္ဆန္တဿ၊ သွားစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ မဂ္ဂံ၊ ခရီးသို့။ ဂစ္ဆန္တဿ၊ သွားစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ အခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဝတ္ထိံ၊ သိုအိမ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ပဿာဝံ၊ ကျင်ငယ်စွန့်ခြင်းကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝတ္ထိံ၊ သိုအိမ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ပဿာဝံ၊ ကျင်ငယ်စွန့်ခြင်းကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဇန္တာဃရေ၊ ဇရုံးအိမ်၌။ ဥဒရဝဋ္ဋိံ၊ ဝမ်းပျဉ်းကို။ တာပေန္တဿ၊ မီးကင်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဇန္တာဃရေ၊ ဇရုံးအိမ်၌။ ဥဒရဝဋ္ဋိံ၊ ဝမ်းပျဉ်းကို။ တာပေန္တဿ၊ မီးကင်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဇန္တာဃရေ၊ ဇရုံးအိမ်၌။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ ဥပဇ္ဈာယ်အား။ ပိဋ္ဌိပရိကမ္မံ၊ ကျောကုန်း၌ ကြေးတွန်းခြင်းကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဇန္တာဃရေ၊ ဇရုံးအိမ်၌။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ ဥပဇ္ဈာယ်အား။ ပိဋ္ဌိပရိကမ္မံ၊ ကျော၌ ကြေးတွန်းခြင်းကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ နမုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၂၆၅။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဦရုံ၊ ပေါင်ကို။ ဃဋ္ဋာပေန္တဿ၊ ထိခိုက်စေစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဦရုံ၊ ပေါင်ကို။ ဃဋ္ဋာပေန္တဿ၊ ထိခိုက်စေစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယော၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ သာမဏေရံ၊ သာမဏေကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော သာမဏေရ၊ ငါ့ရှင် သာမဏေ။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ တွံ၊ သင်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဂဏှာဟိ၊ ကိုင်လော့၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

သော၊ ထိုသာမဏေသည်။ တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ကိုင်၏။

တဿေဝ၊ ထိုရဟန်းအားသာလျှင်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သုတ္တဿ၊ အိပ်ပျော်သော။ သာမဏေရဿ၊ သာမဏေ၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ကိုင်၏။

တဿေဝ၊ ထိုရဟန်းအားသာလျှင်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၂၆၆။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဦရူဟိ၊ ပေါင်တို့ဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပီဠေန္တဿ၊ ညှပ်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ မုဋ္ဌိနာ၊ လက်ဆုပ်ဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပီဠေန္တဿ၊ ညှပ်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အာကာသေ၊ ကောင်းကင်၌။ ကဋိံ၊ ခါးကို။ ကမ္ပေန္တဿ၊ လှုပ်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ထမ္ဘေန္တဿ၊ ဆန့်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ထမ္ဘေန္တဿ၊ ဆန့်စဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ ၆၀၈၆၀၉အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောသိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာတပ်သော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဥပနိဇ္ဈာယိ၊ တစိမ့်စိမ့်ရှု၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သာရတ္တေန၊ ပြင်းစွာ တပ်သောစိတ် ရှိသော ရဟန်းသည်။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ န စ ဥပနိဇ္ဈာယိတဗ္ဗံ၊ တစိမ့်စိမ့်မရှုအပ်သည်သာလျှင်တည်း။.w

ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဥပနိဇ္ဈာယေယျ၊ တစိမ့်စိမ့်ရှုငြားအံ့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၂၆၇။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ တာဠစ္ဆိဒ္ဒံ၊ သံကောက်ပေါက်သို့။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေန္တဿ၊ သွင်းစဉ်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ကဋ္ဌေန၊ ထင်းဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဃဋ္ဋေန္တဿ၊ ခတ်သည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ပဋိသောတေ၊ အယဉ်၏ရှေးရှု၌။ နှာယန္တဿ၊ ရေချိုးသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဋိသောတေ၊ အယဉ်၏ရှေးရှု၌။ နှာယန္တဿ၊ ရေချိုးသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဥဒဉ္ဇလံ၊ ညွန်နှင့် ရောသော ရေကို။ ကီဠန္တဿ၊ ကစားသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥဒဉ္ဇလံ၊ ညွန်နှင့် ရောသော ရေကို။ ကီဠန္တဿ၊ ကစားသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဓာဝန္တဿ၊ ပြေးသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဓာဝန္တဿ၊ ပြေးသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ပုပ္ဖါဝလိယံ၊ ပန်းအစဉ်၌။ ကီဠန္တဿ၊ ကစားသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ပုပ္ဖါဝလိယံ၊ ပန်းအစဉ်၌။ ကီဠန္တဿ၊ ကစားသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

၂၆၈။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ပေါက္ခရဝနေ၊ ကြာတော၌။ ဓာဝန္တဿ၊ ပြေးသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ပေါက္ခရဝနေ၊ ကြာတော၌။ ဓာဝန္တဿ၊ ပြေးသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝါလိကံ၊ သဲသို့။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေန္တဿ၊ သွင်းသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ကဒ္ဒမံ၊ ညွန်သို့။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေန္တဿ၊ သွင်းသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဥဒကေန၊ ရေဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဩသိဉ္စန္တဿ၊ လောင်းသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥဒကေန၊ ရေဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဩသိဉ္စန္တဿ၊ လောင်းသည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ သယနေ၊ အိပ်ရာ၌။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဃဋ္ဋေန္တဿ၊ ခတ်သည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ မောစနာဓိပ္ပါယဿ၊ လွတ်စေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အင်္ဂုဋ္ဌေန၊ ခြေမဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဃဋ္ဋေန္တဿ၊ ခတ်သည်ရှိသော်။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ မုစ္စိ၊ လွတ်၏၊ ။ပ။ အသုစိ၊ သုက်သည်။ န မုစ္စိ၊ မလွတ်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်၊ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။

“ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ်အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော နု ခေါ၊ ရောက်လေသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ သုက္ကဝိဿဋ္ဌိသိက္ခာပဒံ၊ သုက္ကဝိဿဋ္ဌိသိက္ခာပုဒ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။

Issues

Select Version

(VN)Pārājikapāḷi

(VN)Pārājikapāḷi