ဝိနီတဝတ္ထု

၆၇။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မက္ကဋိယာ၊ မျောက်မ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

“ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော နု ခေါ၊ ရောက်ပြီလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဝေသာလိကာ၊ ဝေသာလီပြည်၌ နေကုန်သော။ ဝဇ္ဇိပုတ္တကာ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်းသားဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ သိက္ခံ၊ သိက္ခာကို။ အပစ္စက္ခာယ၊ မချမူ၍။ ဒုဗ္ဗလျံ၊ အားနည်းသည်၏ အဖြစ်ကို။ အနာဝိကတွာ၊ ထင်စွာ မပြုမူ၍။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိံသု၊ မှီဝဲကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

“ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နာ နု ခေါ၊ ရောက်ကုန်ပြီလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္တံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နာ၊ ရောက်ကုန်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ မေ၊ ငါ့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဂိဟိလိင်္ဂေန၊ လူ၏ အသွင်ဖြင့်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ “ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော နု ခေါ၊ ရောက်ပြီလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။

“ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ နဂ္ဂေါ၊ အဝတ်မဆည်း အချည်းနှီးသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ကုသစီရံ၊ သမန်းမြက်သင်္ကန်းကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်၍။ ဝါကစီရံ၊ လျှော်တေသင်္ကန်းကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်၍။ ဖလကစီရံ၊ ပျဉ်ချပ်သင်္ကန်းကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်၍။ ကေသကမ္ဗလံ၊ လူ့ဆံပင်ဖြင့် ရက်အပ်သော ကမ္ဗလာကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်၍။ ဝါလကမ္ဗလံ၊ သားမွေးဖြင့် ရက်အပ်သော ကမ္ဗလာကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်၍။ ဥလူကပက္ခိကံ၊ ခင်ပုပ်တောင်တို့ဖြင့် ရက်အပ်သော သင်္ကန်းကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်၍။ အဇိနက္ခိပံ၊ သစ်နက်ရေကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်၍။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ပိဏ္ဍစာရိကော၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ပီဌကေ၊ အင်းပျဉ်ငယ်၌။ နိပန္နံ၊ လျောင်းသော။ ဒါရိကံ၊ သူငယ်မကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ အင်္ဂုဋ္ဌံ၊ ခြေမကို။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေသိ၊ သွင်း၏။

သာ၊ ထိုသူငယ်မသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၆၈။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ မာဏဝကော၊ နန္ဒလုလင်သည်။ ဥပ္ပလဝဏ္ဏာယ၊ ဥပ္ပလဝဏ် အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ရဟန်းမိန်းမ၌။ ပဋိဗဒ္ဓစိတ္တော၊ တပ်သော စိတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော မာဏဝကော၊ ထိုနန္ဒလုလင်သည်။ ဥပ္ပလဝဏ္ဏာယ၊ ဥပ္ပလဝဏ် အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ရဟန်းမိန်းမသည်။ ဂါမံ၊ ရွာသို့။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ ပဝိဋ္ဌာယ၊ ဝင်သည်ရှိသော်။ ကုဋိကံ၊ ကုဋီသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။ နိလီနော၊ ပုန်းကွယ်လျက်။ အစ္ဆိ၊ နေ၏။

ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ၊ ဥပ္ပလဝဏ် အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုနီ၊ ရဟန်းမိန်းမသည်။ ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းစားပြီးသည်မှ နောက်၌။ ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်မှ ဖဲသည်ဖြစ်၍။ ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။ ပက္ခာလေတွာ၊ ခါ၍။ ကုဋိကံ၊ ကုဋီသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။ မဉ္စကေ၊ ညောင်စောင်းငယ်၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော မာဏဝကော၊ ထိုနန္ဒလုလင်သည်။ ဥပ္ပလဝဏ္ဏံ၊ ဥပ္ပလဝဏ် အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုနိံ၊ ရဟန်းမကို။ ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ မြဲစွာ ကိုင်၍။ ဒူသေသိ၊ ဖျက်ဆီး၏။

ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ၊ ဥပ္ပလဝဏ် အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုနီ၊ ရဟန်းမိန်းမသည်။ ဘိက္ခုနီနံ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့အား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ပြောကြား၏။

ဘိက္ခုနိယော၊ ရဟန်းမိန်းမတို့သည်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့အား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အသာဒိယန္တိယာ၊ မသာယာသော ရဟန်းမိန်းမအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၆၉။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဣတ္ထိလိင်္ဂံ၊ မိန်းမ၏ အသွင်သည်။ ပါတုဘူတံ၊ ထင်ရှားဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တံယေဝ ဥပဇ္ဈံ၊ ထိုယောကျ်ားလက်ထက် ယူသော ဥပဇ္ဈာယ်ကိုသာလျှင်။ တမေဝ ဥပသမ္ပဒံ၊ ထိုယောကျ်ားလက်ထက် ခံအပ်သော ပဉ္ဇင်းအဖြစ်ကိုသာလျှင်။ တာနိယေဝ ဝဿာနိ၊ ထိုယောကျ်ားလက်ထက် ရေတွက်အပ်သော ဝါတို့ကိုသာလျှင်။ အနုဇာနာမိ၊ ငါဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ဘိက္ခုနီဟိ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်။ သင်္ဂမိတုံ၊ အတူတကွ ပေါင်းဖော်ခြင်းငှာ။ အနုဇာနာမိ၊ ငါဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏။

ယာ အာပတ္တိယော၊ အကြင်အာပတ်တို့သည်။ ဘိက္ခုနီဟိ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ တာ အာပတ္တိယော၊ ထိုအာပတ်တို့ကို။ ဘိက္ခုနီနံ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ ဝုဋ္ဌာတုံ၊ ထစိမ့်သောငှာ။ အနုဇာနာမိ၊ ငါဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏။

ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့၏။ ယာ အာပတ္တိယော၊ အကြင်အာပတ်တို့သည်။ ဘိက္ခုနီဟိ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်။ အသာဓာရဏာ၊ မဆက်ဆံကုန်။ တာဟိ အာပတ္တီဟိ၊ ထိုအာပတ်တို့ဖြင့်။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရိဿာ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ရဟန်းမိန်းမအား။ ပုရိသလိင်္ဂံ၊ ယောကျ်ား၏ အသွင်သည်။ ပါတုဘူတံ၊ ထင်ရှားဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တံယေဝ ဥပဇ္ဈံ၊ ထိုမိန်းမလက်ထက် ယူသော ဥပဇ္ဈာယ်ကိုသာလျှင်။ တမေဝ ဥပသမ္ပဒံ၊ ထိုမိန်းမလက်ထက် ခံအပ်သော ပဉ္ဇင်းအဖြစ်ကိုသာလျှင်။ တာနိယေဝ ဝဿာနိ၊ ထိုမိန်းမလက်ထက် ရေတွက်အပ်သော ဝါတို့ကိုသာလျှင်။ အနုဇာနာမိ၊ ငါဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့နှင့်။ သင်္ဂမိတုံ၊ အတူတကွ ပေါင်းဖော်ခြင်းငှာ။ အနုဇာနာမိ၊ ငါဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏။

ဘိက္ခုနီနံ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့၏။ ယာ အာပတ္တိယော၊ အကြင်အာပတ်တို့သည်။ ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့နှင့်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ တာ အာပတ္တိယော၊ ထိုအာပတ်တို့ကို။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ ဝုဋ္ဌာတုံ၊ ထစိမ့်သောငှာ။ အနုဇာနာမိ၊ ငါဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏။

ဘိက္ခုနီနံ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့၏။ ယာ အာပတ္တိယော၊ အကြင်အာပတ်တို့သည်။ ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့နှင့်။ အသာဓာရဏာ၊ မဆက်ဆံကုန်။ တာဟိ အာပတ္တီဟိ၊ ထိုအာပတ်တို့ဖြင့်။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၀။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ မေ၊ ငါ့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ မာတုယာ၊ အမိ၌။ ဓီတုယာ၊ သမီး၌။ ဘဂိနိယာ၊ နှမ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။ တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်း၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၁။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မုဒုပိဋ္ဌိကော၊ နူးညံ့သော ကျောက်ကုန်း ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ အနဘိရတိယာ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းသည်။ ပီဠိတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ မုခေန၊ ခံတွင်းဖြင့်။ အဂ္ဂဟေသိ၊ စုတ်ပြီ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ လမ္ဗီ၊ ရှည်သော အင်္ဂါဇာတ် ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ အနဘိရတိယာ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းသည်။ ပီဠိတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်သို့။ ပဝေသေသိ၊ သွင်း၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မတသရီရံ၊ သူသေကောင်ကို။ ပဿိ၊ မြင်၏။

တသ္မိံ စ သရီရေ၊ ထိုသူသေကောင်၌လည်း။ အင်္ဂဇာတသာမန္တာ၊ အင်္ဂါဇာတ်၏ အနီး၌။ ဝဏော၊ အမာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေတွာ၊ သွင်း၍။ ဝဏေန၊ အမာဖြင့်။ နီဟရိ၊ ထုတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မတသရီရံ၊ သူသေကောင်ကို။ ပဿိ၊ မြင်၏။

တသ္မိံ စ သရီရေ၊ ထိုသူသေကောင်၌လည်း။ အင်္ဂဇာတ သာမန္တာ၊ အင်္ဂါဇာတ်၏ အနီး၌။ ဝဏော၊ အမာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။

“ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဝဏေ၊ အမာ၌။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေတွာ၊ သွင်း၍။ အင်္ဂဇာတေန၊ အင်္ဂါဇာတ်ဖြင့်။ နီဟရိ၊ ထုတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ လေပစိတ္တဿ၊ ပန်းချီဆေးရေးရုပ်၏။ နိမိတ္တံ၊ နိမိတ်ကို။ အင်္ဂဇာတေန၊ အင်္ဂါဇာတ်ဖြင့်။ ဆုပိ၊ တို့၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ ဒါရုဓီတလိကာယ၊ သစ်သားရုပ်၏။ နိမိတ္တံ၊ နိမိတ်ကို။ အင်္ဂဇာတေန၊ အင်္ဂါဇာတ်ဖြင့်။ ဆုပိ၊ တို့၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏

၇၂။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ရာဇဂဟာ၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်မှ။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြုသော။ သုန္ဒရော နာမ၊ သုန္ဒရအမည်ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ရထိကာယ၊ ရထားလမ်းဖြင့်။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ မုဟုတ္တံ၊ တစ်မုဟုတ်မျှ။ အာဂမေဟိ၊ ငံ့တော်မူပါဦး။ ဝန္ဒိဿာမိ၊ ရှိခိုးပါအံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ လျှောက်ဆို၍။ သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ ဝန္ဒန္တီ၊ ရှိခိုးလျက်။ အန္တရဝါသကံ၊ သင်းပိုင်ကို။ ဥက္ခိပိတွာ၊ ပင့်၍။ မုခေန၊ ခံတွင်းဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ စုတ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း တွံ- သင်သည်။ သာဒိယိ၊ သာယာသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န သာဒိယိံ၊ မသာယာပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသာဒိယန္တဿ၊ မသာယာသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝ၊ မှီဝဲလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အလံ၊ မသင့်။ ဧတံ၊ ဤအမှုသည်။ န ကပ္ပတိ၊ မအပ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ အဟံ၊ တပည့်တော်မသည်။ ဝါယမိဿာမိ၊ လုံ့လပြုပါအံ့။ တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ မာ ဝါယမိ၊ လုံ့လမပြုပါလင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ လုံ့လမပြုသည်ရှိသော်။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တထာ၊ ထိုမိန်းမဆိုတိုင်း။ အကာသိ၊ ပြု၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝ၊ မှီဝဲလော့၊”ဣတိ= ဤသို့

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အလံ၊ မသင့်။ ဧတံ၊ ဤအမှုသည်။ န ကပ္ပတိ၊ မအပ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဝါယမ၊ လုံ့လပြုလော့။ အဟံ၊ တပည့်တော်မသည်။ န ဝါယမိဿာမိ၊ လုံ့လမပြုပါအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ လုံ့လမပြုသည်ရှိသော်။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တထာ၊ ထိုမိန်းမဆိုတိုင်း။ အကာသိ၊ ပြု၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝ၊ မှီဝဲလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အလံ၊ မသင့်။ ဧတံ၊ ဤအမှုသည်။ န ကပ္ပတိ၊ မအပ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ အဗ္ဘန္တရံ၊ အတွင်း၌။ ဃဋ္ဋေတွာ၊ စေ့ဆော်၍။ ဗဟိ၊ အပ၌။ မောစေဟိ၊ လွတ်စေလော့၊ ။ပ။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ဃဋ္ဋေတွာ၊ စေ့ဆော်၍။ အဗ္ဘန္တရံ၊ အတွင်း၌။ မောစေဟိ၊ လွတ်စေလော့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တထာ၊ ထိုမိန်းမဆိုတိုင်း။ အကာသိ၊ ပြု၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၃။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သိဝထိကံ၊ သုသာန်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ အက္ခာယိတံ၊ အိမ်ခွေး, တောခွေးတို့သည် မခဲအပ်သေးသော။ သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ တသ္မိံ၊ ထိုကိုယ်၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သိဝထိကံ၊ သုသာန်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ အက္ခာယိတံ၊ အိမ်ခွေး, တောခွေးတို့သည် မခဲအပ်သေးသော။ သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ တသ္မိံ၊ ထိုကိုယ်၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက မည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သိဝထိကံ၊ သုသာန်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ ခါယိတံ၊ အိမ်ခွေး, တောခွေးတို့သည် ခဲအပ်ပြီးသော။ သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ တသ္မိံ၊ ထိုကိုယ်၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သိဝထိကံ၊ သုသာန်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဆိန္နသီသံ၊ ပြတ်သော ဦးခေါင်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဝဋ္ဋကတေ၊ ဟင်းလင်းပွင့်သော။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ ဆုပန္တံ၊ ထိစေသည်ဖြစ်၍။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေသိ၊ သွင်း၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သိဝထိကံ၊ သုသာန်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ဆိန္နသီသံ၊ ပြတ်သော ဦးခေါင်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဝဋ္ဋကတေ၊ ဟင်းလင်းပွင့်သော။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ အစ္ဆုပန္တံ၊ မထိစေမူ၍။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဝေသေသိ၊ သွင်း၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အညတရိဿာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၌။ ပဋိဗဒ္ဓ္ဓစိတ္တော၊ တပ်သော စိတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကာလင်္ကတာ၊ သေသော။ သာ၊ ထိုမိန်းမကို။ သုသာနေ၊ သုသာန်၌။ ဆဍ္ဍိတာ၊ စွန့်ပစ်အပ်၏။

အဋ္ဌိကာနိ၊ အရိုးတို့သည်။ ဝိပ္ပကိဏ္ဏာနိ၊ ဖရိုဖရဲ ကြဲကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ သိဝထိကံ၊ သုသာန်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ အဋ္ဌိကာနိ၊ အရိုးတို့ကို။ သင်္ကဍ္ဎိတွာ၊ ရုံးစု၍။ နိမိတ္တေ၊ နိမိတ်ရာ၌။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပဋိပါဒေသိ၊ ကျစေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ နာဂိယာ၊ နဂါးမ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။ ယက္ခိနိယာ၊ ဘီလူးမ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။ ပေတိယာ၊ ပြိတ္တာမ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။ ပဏ္ဍကဿ၊ ပဏ္ဍုက်အား။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဥပဟတိန္ဒြိယော၊ ပျက်သော ကာယိန္ဒြေ ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။

“အဟံ၊ ငါသည်။ သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာသလော။ ဒုက္ခံ ဝါ၊ ဆင်းရဲသလော။ န ဝေဒိယာမိ၊ မခံစား။ မေ၊ ငါ့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏၊ ။ပ။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သော မောဃပုရိသော၊ ထိုမဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ားသည်။ ဝေဒိယိ ဝါ၊ ခံစားသည်လည်း ဖြစ်စေ။ န ဝေဒိယိ ဝါ၊ မခံစားသည်လည်း ဖြစ်စေ။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။

ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိဿာမိ၊ မှီဝဲအံ့။ ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဆုပိတမတ္တေ၊ ထိကာမျှ၌။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၄။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘဒ္ဒိယေ၊ ဘဒ္ဒိယပြည်၌။ ဇာတိယာဝနေ၊ မုလေးတော၌။ ဒိဝါဝိဟာရဂတော၊ နေ့သန့်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ အင်္ဂမင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့သည်။ ဝါတူပတ္ထဒ္ဓါနိ၊ လေကြောင့် ခိုင်မာကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိတွာ၊ ဖိစီးထိုင်၍။ ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားလေ၏။

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ကိလိန္နံ၊ သုက်အလိမ်းလိမ်းကပ်သည်ကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ရာဂေန၊ ရာဂကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝစ္စေန၊ ကျင်ကြီးကြောင့်လည်းကောင်း။ ပဿာဝေန၊ ကျင်ငယ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝါတေန၊ လေကြောင့်လည်းကောင်း။ ဥစ္စာလိင်္ဂပါဏကဒဋ္ဌေန၊ ဥစ္စာလိင်္ဂမည်သော ပိုး ထိုးကိုက်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အကြောင်းတို့ကြောင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်သည်။ ကမ္မနိယံ၊ အမှု၌ ခံ့သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဣမေဟိ ခေါ အာကာရေဟိ၊ ဤအကြောင်းတို့ကြောင့်သာလျှင်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်သည်။ ကမ္မနိယံ၊ အမှု၌ခံ့သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ယံ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်သည်။ ကမ္မနိယံ၊ အမှု၌ ခံ့သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧတံ ကာရဏံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ အဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းမဟုတ်။ အနဝကာသော၊ အရာမဟုတ်။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ အရဟံ၊ ရဟန္တာတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာဝတ္ထိယာ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ အန္ဓဝနေ၊ အကန်းတော၌။ ဒိဝါဝိဟာရဂတော၊ နေ့သန့်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဂေါပါလိကာ၊ နွားကျောင်းသူမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိ၊ ဖိ၍ ထိုင်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပဝေသနံ၊ သွင်းဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။ ပဝိဋ္ဌံ၊ ဝင်ဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။ ဌိတံ၊ တည်ဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။ ဥဒ္ဓရဏံ၊ နုတ်ဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာဝတ္ထိယာ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ အန္ဓဝနေ၊ အကန်းတော၌။ ဒိဝါဝိဟာရဂတော၊ နေ့သန့်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ အဇပါလိကာ၊ ဆိတ်ကျောင်းသူမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ကဋ္ဌဟာရိကာ၊ ထင်းခွေသူမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဂေါမယဟာရိကာ၊ နွားချေးကောက်သော မိန်းမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိ၊ ဖိ၍ ထိုင်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပဝေသနံ၊ သွင်းဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။ ပဝိဋ္ဌံ၊ ဝင်ဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။ ဌိတံ၊ တည်ဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။ ဥဒ္ဓရဏံ၊ နုတ်ဆဲခဏ၌။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၅။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ဒိဝါဝိဟာရဂတော၊ နေ့သန့်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိတွာ၊ ဖိစီးထိုင်၍။ ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သာမန္တာ၊ အနီး၌။ ဟသမာနာ၊ ရယ်လျက်။ ဌိတာ၊ ရပ်သည်၊ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပဋိဗုဇ္ဈိတွာ၊ နိုး၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။

ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဣဒံ ကမ္မံ၊ ဤအမှုသည်။ တုယှံ၊ သင်၏။ ကမ္မံ၊ အမှုလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“အာမ၊ ဟုတ်ပါ၏။မယှံ= အကျွန်ုပ်၏။ ကမ္မံ၊ အမှုပါတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သာဒိယိ၊ သာယာသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏၊”

“**ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န ဇာနာမိ၊ မသိပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အဇာနန္တဿ၊ မသိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၆။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ဒိဝါဝိဟာရဂတော၊ နေ့သန့်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။ ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ကို။ အပဿာယ၊ မှီ၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိ၊ ဖိ၍ ထိုင်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ သဟသာ၊ အဆောတလျှင်။ ဝုဋ္ဌာသိ၊ ထ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သာဒိယိ၊ သာယာသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န သာဒိယိံ၊ မသာယာပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသာဒိယန္တဿ၊ မသာယာသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ဒိဝါဝိဟာရဂတော၊ နေ့သန့်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။ ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ကို။ အပဿာယ၊ မှီ၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိ၊ ဖိ၍ ထိုင်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ အက္ကမိတွာ၊ ခြေနှင့် ကျောက်ကန်၍။ ပဝတ္တေသိ၊ လဲစေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သာဒိယိ၊ သာယာသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န သာဒိယိံ၊ မသာယာပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသာဒိယန္တဿ၊ မသာယာသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၇။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ကူဋာဂါရသာလာယံ၊ စုလစ်မွန်းချွန် အထွတ်တပ်သော ဇရပ်၌။ ဒိဝါဝိဟာရဂတော၊ နေ့သန့်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။ ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်၍။ နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ အင်္ဂမင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့သည်။ ဝါတူပတ္ထဒ္ဓါနိ၊ လေကြောင့် ခိုင်မာကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာ ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ ဂန္ဓဉ္စ၊ နံ့သာကိုလည်းကောင်း။ မာလဉ္စ၊ ပန်းကိုလည်းကောင်း။ အာဒါယ၊ ယူကုန်၍။ အာရာမံ၊ အရံသို့။ ဝိဟာရပေက္ခိကာယော၊ ကျောင်းကို ကြည့်လိုကုန်သည်ဖြစ်၍။ အာဂမံသု၊ လာကြကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တာ ဣတ္ထိယော၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်ကုန်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိတွာ၊ ဖိစီးထိုင်နေကုန်၍။ ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ကတွာ၊ ပြုကုန်၍။ “ဝတ၊ စင်စစ်။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ ပုရိသူသဘော၊ ယောကျ်ားမြတ်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆိုကုန်၍။ ဂန္ဓဉ္စ၊ နံ့သာကိုလည်းကောင်း။ မာလဉ္စ၊ ပန်းကိုလည်းကောင်း။ အာရောပေတွာ၊ တင်ကုန်၍။ ပက္ကမိံသု၊ ဖဲသွားကြကုန်၏။

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ကိလိန္နံ၊ သုက်အလိမ်းလိမ်း ကပ်သည်ကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်ကုန်၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ရာဂေန၊ ရာဂကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝစ္စေန၊ ကျင်ကြီးကြောင့်လည်းကောင်း။ ပဿာဝေန၊ ကျင်ငယ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝါတေန၊ လေကြောင့်လည်းကောင်း။ ဥစ္စာလိင်္ဂပါဏကဒဋ္ဌေန၊ ဥစ္စာလိင်္ဂမည်သော ပိုး ထိုးကိုက်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အကြောင်းတို့ကြောင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်သည်။ ကမ္မနိယံ၊ အမှု၌ ခံ့သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဣမေဟိ ခေါ အာကာရေဟိ၊ ဤအကြောင်းတို့ကြောင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်သည်။ ကမ္မနိယံ၊ အမှု၌ ခံ့သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ယံ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ရာဂေန၊ ရာဂကြောင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်သည်။ ကမ္မနိယံ၊ အမှု၌ ခံ့သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧတံ ကာရဏံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ အဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းမဟုတ်။ အနဝကာသော၊ အရာမဟုတ်။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ အရဟံ၊ ရဟန္တာတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဒိဝါ၊ နေ့အခါ၌။ ပဋိသလ္လီယန္တေန၊ ကျိန်းစက်သော ရဟန်းသည်။ ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ သံဝရိတွာ၊ ပိတ်၍။ ပဋိသလ္လီယိတုံ၊ ကျိန်းစက်စိမ့်သောငှာ။ အနုဇာနာမိ၊ ငါဘုရား ခွင့်ပြုတော်မူ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘာရုကစ္ဆကော၊ ဘာရုကစ္ဆကသင်္ဘောဆိပ်၌ နေသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သုပိနန္တေ၊ အိပ်မက်၌။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်း၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိတွာ၊ မှီဝဲ၍။

“အဟံ၊ ငါသည်။ အဿမဏော၊ ရဟန်းမဟုတ်ပြီ။ ဝိဗ္ဘမိဿာမိ၊ လူထွက်အံ့၊” ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဘာရုကစ္ဆံ၊ ဘာရုကစ္ဆကသင်္ဘောဆိပ်သို့။ ဂစ္ဆန္တော၊ သွားသည်ရှိသော်။ အန္တရာမဂ္ဂေ၊ ခရီးအကြား၌။ အာယသ္မန္တံ ဥပါလိံ၊ အရှင်ဥပါလိကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြား။

အာယသ္မာ ဥပါလိ၊ အရှင်ဥပါလိသည်။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ သုပိနန္တေန၊ အိပ်မက်ဖြင့်။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌။ သုပဗ္ဗာ နာမ၊ သုပဗ္ဗာ အမည်ရှိသော။ ဥပါသိကာ၊ ဥပါသိကာမသည်။ မုဓပ္ပသန္နာ၊ အကျိုးမရှိကြည်ညိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဧဝံ ဒိဋ္ဌိကာ၊ ဤအယူရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာ၊ ထိုဥပါသိကာမသည်။

သာ၊ ထိုဥပါသိကာမသည်။ “ယာ ဣတ္ထီ၊ အကြင်မိန်းမသည်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏။ သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သာ၊ ထိုဥပါသိကာမသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝ၊ မှီဝဲလော့၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အလံ၊ မသင့်။ ဧတံ၊ ဤအမှုသည်။ န ကပ္ပတိ၊ မအပ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဦရုန္တရိကာယ၊ ပေါင်ကြား၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ စေ့ဆော်သည်ရှိသော်။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏၊ ။ပ။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ နာဘိယံ၊ ချက်၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဥဒရဝဋ္ဋိယံ၊ ဝမ်းပျဉ်း၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဥပကစ္ဆကေ၊ လက်ကတီး၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဂီဝါယံ၊ လည်၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ကဏ္ဏစ္ဆိဒ္ဒေ၊ နားပေါက်၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ကေသဝဋ္ဋိယံ၊ ဆံခွေ၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ အင်္ဂုလန္တရိကာယ၊ လက်ချောင်းကြား၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဟတ္ထေန၊ လက်ဖြင့်။ ဥပက္ကမိတွာ၊ လုံ့လပြု၍။ မောစေဿာမိ၊ သုတ်ကို လွတ်စေအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တထာ၊ ထိုဥပါသိကာမဆိုတိုင်း။ အကာသိ၊ ပြု၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၇၉။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ သဒ္ဓါ နာမ၊ သဒ္ဓါ အမည်ရှိသော။ ဥပါသိကာ၊ ဥပါသိကာမသည်။ မုဓပ္ပသန္နာ၊ အကျိုးမရှိကြည်ညိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။သာ= ထိုဥပါသိကာမသည်။ “ယာ ဣတ္ထီ၊ အကြင်မိန်းမသည်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏။ သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧဝံ ဒိဋ္ဌိကာ၊ ဤအယူရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သာ၊ ထိုဥပါသိကာမသည်။ “ယာ ဣတ္ထီ၊ အကြင်မိန်းမသည်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏။ သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သာ၊ ထိုဥပါသိကာမသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ဣတိ ဧတံ ဝစနံ= ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝ၊ မှီဝဲလော့၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အလံ၊ မသင့်။ န ကပ္ပတိ၊ မအပ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဦရုန္တရိကာယ၊ ပေါင်ကြား၌။ ဃဋ္ဋေဟိ၊ စေ့ဆော်လော့”၊ ။ပ။ “ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဟတ္ထေန၊ လက်ဖြင့်။ ဥပက္ကမိတွာ၊ လုံ့လပြု၍။ မောစေဿာမိ၊ သုက်ကို လွတ်စေအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ပြုသည်ရှိသော်။ တေ၊ အရှင်ဘုရားအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တထာ၊ ထိုဥပါသိကာမဆိုတိုင်း။ အကာသိ၊ ပြု၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၈၀။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ လိစ္ဆဝိကုမာရကာ၊ လိစ္ဆဝီမင်းသားတို့သည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းယောကျ်ားကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းကုန်၍။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ရဟန်းမိန်းမ၌။ ဝိပ္ပဋိပါဒေသုံ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ကျင့်စေကုန်၏။ သိက္ခမာနာယ၊ သိက္ခမာန်၌။ ဝိပ္ပဋိပါဒေသုံ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ကျင့်စေကုန်၏။ သာမဏေရိယာ၊ သာမဏေမ၌။ ဝိပ္ပဋိပါဒေသုံ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ကျင့်စေကုန်၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့သည်။ သာဒိယိံသု၊ သာယာကုန်၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့ကို။ နာသေတဗ္ဗာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့သည်။ န သာဒိယိံသု၊ မသာယာကုန်။

ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

၈၁။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ လိစ္ဆဝိကုမာရကာ၊ လိစ္ဆဝီမင်းသားတို့သည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းကုန်၍။ ဝေသိယာ၊ ပြည့်တန်ဆာမ၌။ ဝိပ္ပဋိပါဒေသုံ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ကျင့်စေကုန်၏။ ပဏ္ဍကေ၊ ပဏ္ဍုက်၌။ ဝိပ္ပဋိပါဒေသုံ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ကျင့်စေကုန်၏။ ဂိဟိနိယာ၊ လူမိန်းမ၌။ ဝိပ္ပဋိပါဒေသုံ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ကျင့်စေကုန်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။ နာသေတဗ္ဗော၊ ဖျက်ဆီးအပ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ န သာဒိယိ၊ မသာယာ။

ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ လိစ္ဆဝီကုမာရကာ၊ လိစ္ဆဝီမင်းသားတို့သည်။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းကုန်၍။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ဝိပ္ပဋိပါဒေသုံ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ကျင့်စေကုန်၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့သည်။ သာဒိယိံသု၊ သာယာကုန်၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့ကို။ နာသေတဗ္ဗာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်၏။

ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့သည်။ န သာဒိယိံသု၊ မသာယာကုန်။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

၈၂။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဝုဍ္ဎပဗ္ဗဇိတော၊ ကြီးမှ ရဟန်းပြုသော သူသည်။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်းကို။ ဒဿနံ၊ ကြည့်ရှုအံ့ဟူ၍။ အာဂမာသိ၊ သွား၏။

။သာ၊ ထိုမယားဟောင်းသည်။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဝိဗ္ဘမ၊ လူထွက်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ဖမ်း၏။

ော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပဋိက္ကမန္တော၊ နောက်သို့ ဆုတ်သည်ရှိသော်။ ဥတ္တာနော၊ ပက်လက်။ ပရိပတိ၊ လဲ၏။

သာ၊ ထိုမယားဟောင်းသည်။ ဥဗ္ဘဇိတွာ၊ အဝတ်ကို ပင့်၍။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ အဘိနိသီဒိ၊ ဖိ၍ ထိုင်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သာဒိယိ၊ သာယာသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န သာဒိယိံ၊ မသာယာပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသာဒိယန္တဿ၊ မသာယာသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၈၃။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အရညေ၊ တော၌။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

မိဂပေါတကော၊ သမင်ငယ်သည်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ ပဿာဝဋ္ဌာနံ၊ ကျင်ငယ်စွန့်ရာ အရပ်သို့။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ ပဿာဝံ၊ ကျင်ငယ်ကို။ ပိဝန္တော၊ သောက်သည်ရှိသော်။ မုခေန၊ ခံတွင်းဖြင့်။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ စုတ်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ သာဒိယိ၊ သာယာ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ပဌမပါရာဇိကံ၊ ပဌမပါရာဇိကသည်။ သမတ္တံ၊ ပြီးပြီ။

Issues

Select Version

(VN)Pārājikapāḷi

(VN)Pārājikapāḷi