သုဒိန္နဘာဏဝါရ

၂၄။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဝေသာလိယာ၊ ဝေသာလီပြည်၏။ အဝိဒူရေ၊ အနီး၌။ ကလန္ဒဂါမော နာမ၊ ကလန္ဒမည်သော ရွာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

တတ္ထ၊ ထိုကလန္ဒရွာ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သေဋ္ဌိပုတ္တော၊ သူဌေးသားသည်။ သုဒိန္နော နာမ၊ သုဒိန်အမည်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ သမ္ဗဟုလေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ သဟာယကေဟိ၊ အပေါင်းအဖော်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဝေသာလိံ၊ ဝေသာလီပြည်သို့။ ကေနစိဒေဝ ကရဏီယေန၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ပြုဖွယ်ကိစ္စဖြင့်သာလျှင်။ အဂမာသိ၊ သွားလေ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ မဟတိယာ၊ ကြီးစွာသော။ ပရိသာယ၊ ပရိသတ်သည်။ ပရိဝုတော၊ ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ ဒေသေန္တော၊ ဟောတော်မူလျက်။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေတော်မူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ မဟတိယာ၊ ကြီးစွာသော။ ပရိသာယ၊ ပရိသတ်သည်။ ပရိဝုတံ၊ ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ ဒေသေန္တံ၊ ဟောတော်မူလျက်။ နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေတော်မူသည်ကို။ အဒ္ဒသ ခေါ၊ မြင်သည်သာလျှင်တည်း။

ဒိသွာန၊ မြင်ပြီး၍။ အဿ၊ ထိုသုဒိန်အား။

“အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ သုဏေယျံ၊ နာရပါမူကား။ ယန္နူန၊ ကောင်းလေစွ၊” ဣတိ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သာ ပရိသာ၊ ထိုတရားနာပရိသတ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုပရိသတ်ရှိရာအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသိန္နဿ ခေါ၊ ထိုင်နေပြီးသော။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်အား။ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြန်၏။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်ပြန်သနည်း။

“ယထာ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်မြတ်ကို။ အာဇာနာမိ၊ သိ၏။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဂါရံ၊ အိမ်၏ အလယ်၌။ အဇ္ဈာဝသတာ၊ စိုးအုပ်၍ နေသော ငါသည်။ ဧကန္တပရိပုဏ္ဏံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ဧကန္တပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြင်သော။ သင်္ခလိခိတံ၊ ခရုသင်းပွတ်သစ်နှင့် တူသော။ ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သုကရံ၊ မလွယ်။

အဟံ၊ ငါသည်။ ကေသမဿုံ၊ ဆံမုတ်ဆိတ်ကို။ ဩဟာရေတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ ကာသာယာနိ၊ ဖန်ရည်စွန်းကုန်သော။ ဝတ္ထာနိ၊ အဝတ်တို့ကို။ အစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇေယျံ၊ ကပ်ရမူကား။ ယန္ဒူန၊ ကောင်းလေစွ၊” ဣတိ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သာ ပရိသာ၊ ထိုပရိသတ်သည်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဓမ္မိယာ ကထာယ၊ ထိုခဏအားလျော်သော တရားစကားဖြင့်။ သန္ဒဿိတာ၊ ကောင်းစွာ ပြအပ်ပြီးသည်ရှိသော်။ သမာဒပိတာ၊ ဆောက်တည်စေအပ်ပြီးသည်ရှိသော်။ သမုတ္တေဇိတာ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်စေအပ်ပြီးသည်ရှိသော်။ သမ္ပဟံသိတာ၊ ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့် ရွှင်စေအပ်ပြီးသည်ရှိသော်။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာ ရှိခိုး၍။ ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ယာရစ်လှည့်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲလေ၏။

၂၅။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ပရိသာယ၊ ပရိသတ်သည်။ အစိရဝုဋ္ဌိတာယ၊ ထ၍ မကြာမြင့်မီ။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏။ တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားရှိတော်မူရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာ ရှိခိုးပြီး၍။ ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်နေပြီးသော။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်သနည်း။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယထာ ယထာ၊ အကြင် အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ် သုဒိန်သည်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်မြတ်ကို။ အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဂါရံ၊ အိမ်၏ အလယ်၌။ အဇ္ဈာဝသတာ၊ စိုးအုပ်၍ နေသော အကျွန်ုပ်သည်။ ဧကန္တပရိပုဏ္ဏံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ဧကန္တပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ သင်္ခလိခိတံ၊ ခရုသင်းပွတ်သစ်နှင့် တူသော။ ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သုကရံ၊ မလွယ်။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကေသမဿုံ၊ ဆံမုတ်ဆိတ်ကို။ ဩဟာရေတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ ကာသာယာနိ၊ ဖန်ရည်စွန်းကုန်သော။ ဝတ္ထာနိ၊ အဝတ်တို့ကို။ အစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇိတုံ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိပါ၏။

မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပဗ္ဗာဇေတု၊ ရဟန်းပြုတော်မူပါလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“သုဒိန္န၊ သုဒိန်။ တွံ၊ သင့်ကို။ မာတာပိတူဟိ၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုညာတော၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်။ အသိ ပန၊ ဖြစ်၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ မာတာပိတူဟိ၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ၊ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ န ခေါ အနုညာတော၊ ခွင့်မပြုအပ်ပါသေး၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“သုဒိန္န၊ သုဒိန်။ တထာဂတာ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။ မာတာပိတူဟိ၊ အမိအဖတို့သည်။ အနနုညာတံ၊ ခွင့်မပြုအပ်သော။ ပုတ္တံ၊ သားကို။ န ခေါ ပဗ္ဗာဇေန္တိ၊ ရဟန်းမပြုကုန်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သော အဟံ၊ ထိုအကျွန်ုပ်သည်။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။ ကရိယမာနေ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုဇာနိဿန္တိ၊ ခွင့်ပြုကုန်လတ္တံ့။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ကရိဿာမိ၊ ပြုပါအံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

၂၆။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ တံ ကရဏီယံ၊ ထိုမချွတ်ဧကန် ပြုရန်ကိစ္စကို။ တီရေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ကလန္ဒဂါမော၊ ကလန္ဒရွာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။ တေန၊ ထိုအမိအဖတို့ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“အမ္မတာတာ၊ အိုမိခင်ဖခင်တို့။ ယထာ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်မြတ်ကို။ အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဂါရံ၊ အိမ်၏ အလယ်၌။ အဇ္ဈာဝသတာ၊ စိုးအုပ်၍ နေသော အကျွန်ုပ်သည်။ ဧကန္တပရိပုဏ္ဏံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ဧကန္တပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ သင်္ခလိခိတံ၊ ခရုသင်းပွတ်သစ်နှင့် တူသော။ ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သုကရံ၊ မလွယ်။

အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကေသမဿုံ၊ ဆံမုတ်ဆိတ်ကို။ ဩဟာရေတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ ကာသာယာနိ၊ ဖန်ရည်စွန်းကုန်သော။ ဝတ္ထာနိ၊ အဝတ်တို့ကို။ အစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇိတုံ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိပါ၏။

မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုဇာနာထ၊ ခွင့်ပြုတော်မူကြပါကုန်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဧကပုတ္တကော၊ တစ်ယောက်တည်းသော သားသည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပေါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ သုခေဓိတော၊ ချမ်းသာစွာ ကြီးပွားစေအပ်သည်။ သုခပရိဟတော၊ ချမ်းသာစွာ အထိန်းတို့သည် ခါးထစ်ရင်ခွင် ပိုက်ပွေ့တင်လျက် ဆောင်ရွက်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဒုက္ခဿ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ န ဇာနာသိ၊ မသိစဖူး။

မယံ၊ ငါတို့သည်။ တေ၊ သင်ချစ်သား၏။ မရဏေနပိ၊ သေသဖြင့်လည်း။ အကာမကာ၊ အလိုမရှိကုန်ဘဲလျက်။ ဝိနာ၊ ကွေကွင်းရကုန်သည်။ ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ တံ၊ သင်ချစ်သားကို။ ဇီဝန္တံ၊ အသက်ရှင်လျက်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ကိံ ပန အနုဇာနိဿာမ၊ အဘယ်သို့လျှင် ခွင့်ပြုနိုင်ကုန်အံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

ဒုတိယမ္ပိ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္ဒော၊ သုဒိန်သည်။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“အမ္မတာတာ၊ အိုမိခင်ဖခင်တို့။ ယထာ ယထာ၊ အကြင် အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်မြတ်ကို။ အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဂါရံ၊ အိမ်၏ အလယ်၌။ အဇ္ဈာဝသတာ၊ စိုးအုပ်၍ နေသော အကျွန်ုပ်သည်။ ဧကန္တပရိပုဏ္ဏံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ဧကန္တပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်စစ် ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ သင်္ခလိခိတံ၊ ခရုသင်းပွတ်သစ်နှင့် တူသော။ ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သုကရံ၊ မလွယ်။

အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကေသမဿုံ၊ ဆံမုတ်ဆိတ်ကို။ ဩဟာရေတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ ကာသာယာနိ၊ ဖန်ရည် စွန်းကုန်သော။ ဝတ္ထာနိ၊ အဝတ်တို့ကို။ အစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇိတုံ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိပါ၏။

အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ မံ၊ အကျွန်ု်ပ်ကို။ အနုဇာနာထ၊ ခွင့်ပြုတော်မူကြပါကုန်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဧကပုတ္တကော၊ တစ်ယောက်တည်းသော သားသည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပေါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ သုခေဓိတော၊ ချမ်းသာစွာ ကြီးပွားစေအပ်သည်။ သုခပရိဟတော၊ ချမ်းသာစွာ အထိန်းတို့သည် ခါးထစ်ရင်ခွင် ပိုက်ပွေ့တင်လျက် ရွက်ဆောင်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

မယံ၊ ငါတို့သည်။ တေ၊ သင်၏။ မရဏေနပိ၊ သေသဖြင့်လည်း။ အကာမကာ၊ အလိုမရှိကုန်ဘဲလျက်။ ဝိနာ၊ ကွေကွင်းရကုန်သည်။ ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ တံ၊ သင့်ကို။ ဇီဝန္တံ၊ အသက်ရှင်လျက်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ကိံ ပန အနုဇာနိဿာမ၊ အဘယ်သို့လျှင် ခွင့်ပြုနိုင်ကုန်အံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ အနုဇာနာထ၊ ခွင့်ပြုတော်မူကြပါကုန်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဧကပုတ္တကော၊ တစ်ယောက်တည်းသော သားသည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပေါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ သုခေဓိတော၊ ချမ်းသာစွာ ကြီးပွားစေအပ်သည်။ သုခပရိဟတော၊ ချမ်းသာစွာ အထိန်းတို့သည် ခါးထစ်ရင်ခွင် ပိုက်ပွေ့တင်လျက် ရွက်ဆောင်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

မယံ၊ ငါတို့သည်။ တေ၊ သင်၏။ မရဏေနပိ၊ သေသဖြင့်လည်း။ အကာမကာ၊ အလိုမရှိကုန်ဘဲလျက်။ ဝိနာ၊ ကွေကွင်းရကုန်သည်။ ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ တံ၊ သင့်ကို။ ဇီဝန္တံ၊ အသက်ရှင်လျက်။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ကိံ ပန အနုဇာနိဿာမ၊ အဘယ်သို့လျှင် ခွင့်ပြုနိုင်ကုန်အံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

၂၇။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။

“မံ၊ ငါ့ကို။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ န အနုဇာနန္တိ၊ ခွင့်မပြုကုန်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ တတ္ထေဝ၊ ထိုခွင့်ပြုကြောင်းကို တောင်းရာ အရပ်၌သာလျှင်။ အနန္တရဟိတာယ၊ အခင်းမရှိသော။ ဘူမိယာ၊ မြေ၌။ “ဣဓေဝ၊ ဤ အရပ်၌သာလျှင်။ မေ၊ ငါ့အား။ မရဏံ၊ သေခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာဝ၊ ရဟန်းပြုအံ့သည်သာလျှင်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ နိပဇ္ဇိ၊ လျောင်း၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဧကမ္ပိ ဘတ္တံ၊ တစ်ထပ်သော ထမင်းကိုလည်း။ န ဘုဉ္ဇိ၊ မစား။ ဒွေပိ ဘတ္တာနိ၊ နှစ်ထပ်သော ထမင်းတို့ကိုလည်း။ န ဘုဉ္ဇိ၊ မစား။ တီဏိပိ ဘတ္တာနိ၊ သုံးထပ်သော ထမင်းတို့ကိုလည်း။ န ဘုဉ္ဇိ၊ မစား။ စတ္တာရိပိ ဘတ္တာနိ၊ လေးထပ်သော ထမင်းတို့ကိုလည်း။ န ဘုဉ္ဇိ၊ မစား။ ပဉ္စပိ ဘတ္တာနိ၊ ငါးထပ်သော ထမင်းတို့ကိုလည်း။ န ဘုဉ္ဇိ၊ မစား။ ဆပိ ဘတ္တာနိ၊ ခြောက်ထပ်သော ထမင်းတို့ကိုလည်း။ န ဘုဉ္ဇိ၊ မစား။ သတ္တပိ ဘတ္တာနိ၊ ခုနစ်ထပ်သော ထမင်းတို့ကိုလည်း။ န ဘုဉ္ဇိ၊ မစား။

၂၈။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဧကပုတ္တကော၊ တစ်ယောက်တည်းသော သားသည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပေါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ သုခေဓိတော၊ ချမ်းသာစွာ ကြီးပွားစေအပ်သည်။ သုခပရိဟတော၊ ချမ်းသာစွာ အထိန်းတို့သည် ခါးထစ်ရင်ခွင် ပိုက်ပွေ့တင်လျက် ရွက်ဆောင်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

မယံ၊ ငါတို့သည်။ တေ၊ သင်၏။ မရဏေနပိ၊ သေသဖြင့်လည်း။ အကာမကာ၊ အလိုမရှိကုန်ဘဲလျက်။ ဝိနာ၊ ကွေကွင်းရကုန်သည်။ ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ ဇီဝန္တံ၊ အသက်ရှင်လျက်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ကိံ ပန အနုဇာနိဿာမ၊ အဘယ်သို့လျှင် ခွင့်ပြုနိုင်ကုန်အံ့နည်း။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဥဋ္ဌေဟိ၊ လျောင်းစက်ရာမှ ထပါဦးလော့။ ဘုဉ္ဇ စ၊ စားလည်း စားပါဦး။ ပိ၀ စ၊ သောက်လည်း သောက်ပါဦး။ ပရိစာရေဟိ စ၊ စမ္ပယ်လည်း စမ္ပယ်ပါဦး။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားလျက်။ ပိဝန္တော၊ သောက်လျက်။ ပရိစာရေန္တော၊ စမ္ပယ်လျက်။ ကာမေ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ ပရိဘုဉ္ဇန္တော၊ ခံစားလျက်။ ပုညာနိ၊ ကောင်းမှုတို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။ အဘိရမဿု၊ မွေ့လျော်ပါလော့။

မယံ၊ ငါတို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ န အနုဇာ နာမ၊ ခွင့်မပြုနိုင်ပါကုန်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း၊ ။ပ။ တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဧကပုတ္တကော၊ တစ်ယောက်တည်းသော သားသည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပေါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ သုခေဓိတော၊ ချမ်းသာစွာ ကြီးပွားစေအပ်သည်။ သုခပရိဟတော၊ ချမ်းသာစွာ အထိန်းတို့သည် ခါးထစ်ရင်ခွင် ပိုက်ပွေ့တင်လျက် ရွက်ဆောင်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

မယံ၊ ငါတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ တံ၊ သင့်ကို။ န အနုဇာ နာမ၊ ခွင့်မပြုနိုင်ပါကုန်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ သဟာယကာ၊ အဆွေခင်ပွန်းတို့သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုသုဒိန်ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိံသု၊ ကပ်ကြကုန်၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်ကြကုန်ပြီး၍။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို၊ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“သမ္မ သုဒိန္န၊ အဆွေ သုဒိန်။ တွံ ခေါ၊ သင်သည်သာလျှင်။ မာတာပိတူနံ၊ အမိအဖတို့၏။ ဧကပုတ္တကော၊ တစ်ယောက်တည်းသော သားသည်။ ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပေါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ သုခေဓိတော၊ ချမ်းသာစွာ ကြီးပွားစေအပ်သည်။ သုခပရိဟတော၊ ချမ်းသာစွာ အထိန်းတို့သည် ခါးထစ်ရင်ခွင် ပိုက်ပွေ့တင်လျက် ရွက်ဆောင်အပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

သမ္မ သုဒိန္န၊ အဆွေ သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဒုက္ခဿ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ န ဇာနာသိ၊ မသိစဖူး။

တေ၊ သင်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ မရဏေနပိ၊ သေသဖြင့်လည်း။ အကာမကာ၊ အလိုမရှိကုန်ဘဲလျက်။ ဝိနာ၊ ကွေကွင်းရကုန်သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ တံ၊ သင့်ကို။ ဇီဝန္တံ၊ အသက်ရှင်လျက်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ ကိံ ပန အနုဇာနိဿန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင် ခွင့်ပြုနိုင်ကုန်အံ့နည်း။

သမ္မ သုဒိန္န၊ အဆွေ သုဒိန်။ ဥဋ္ဌေဟိ၊ လျောင်းစက်ရာမှ ထပါဦးလော့။ ဘုဉ္ဇ စ၊ စားလည်း စားပါဦး။ ပိ၀ စ၊ သောက်လည်း သောက်ပါဦး။ ပရိစာရေဟိ စ၊ စမ္ပယ်လည်း စမ္ပယ်ပါဦး။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားလျက်။ ပိဝန္တော၊ သောက်လျက်။ ပရိစာရေန္တော၊ စမ္ပယ်လျက်။ ကာမေ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ ပရိဘုဉ္ဇန္တော၊ ခံစားလျက်။ ပုညာနိ၊ ကောင်းမှုတို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။ အဘိရမဿု၊ မွေ့လျော်ပါလော့။ တံ၊ သင့်ကို။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ န အနုဇာနိဿန္တိ၊ ခွင့်မပြုကုန်လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း၊ ။ပ။ တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ သဟာယကာ၊ အဆွေခင်ပွန်းတို့သည်။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

သမ္မ သုဒိန္န၊ အဆွေ သုဒိန်။ တွံ ခေါ၊ သင်သည်သာလျှင်။ အသိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။ တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

၂၉။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ သဟာယကာ၊ အဆွေခင်ပွန်းတို့သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေန၊ ထိုသုဒိန်၏ အမိအဖတို့ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိံသု၊ ကပ်ကြကုန်၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်ကြကုန်ပြီး၍။ ကလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်၏။ မာတာပိတရော၊ အမိအဖတို့ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“အမ္မတာတာ၊ အိုမိခင်ဖခင်တို့။ ဧသော သုဒိန္နော၊ ဤသုဒိန်သည်။ အနန္တရဟိတာယ၊ အခင်းမရှိသော။ ဘူမိယာ၊ မြေ၌။ နိပန္နော၊ လျောင်း၏။

‘ဣဓေဝ၊ ဤအရပ်၌သာလျှင်။ မေ၊ ငါ၏။ မရဏံ၊ သေခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာဝ၊ ရဟန်းပြုအံ့သည်သာတည်း။ ’ ဣတိ မနသိ ကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ နိပန္နော၊ လျောင်း၏။

တုမှေ၊ သင်မိခင်ဖခင်တို့သည်။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ သစေ နာနုဇာနိဿထ၊ အကယ်၍ ခွင့်မပြုကုန်အံ့။ ဧဝံ သန္တေသု၊ ဤသို့ ခွင့်မပြုကုန်သည်ရှိသော်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအရပ်၌သာလျှင်။ မရဏံ၊ သေခြင်းသို့။ အာဂမိဿတိ၊ ရောက်လတ္တံ့။

ပန၊ ထိုသို့မဟုတ်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ သစေ အနုဇာနိဿထ၊ အကယ်၍ ခွင့်ပြုကုန်အံ့။ ဧဝံ သန္တေသု၊ ဤသို့ ခွင့်ပြုကုန်သည်ရှိသော်။ ပဗ္ဗဇိတမ္ပိ၊ ရဟန်းပြုပြီးသည်လည်းဖြစ်သော။ နံ၊ ထိုသုဒိန်ကို။ ဒက္ခိဿထ၊ မြင်ရကုန်လတ္တံ့။

သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ပြီးမှ။ သစေ နာဘိရမိဿတိ၊ အကယ်၍ မမွေ့လျော်ခဲ့အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မမွေ့လျော်သည်ရှိသော်။ တဿ၊ ထိုသုဒိန်အား။ အညာ၊ တစ်ပါးသော။ ကာ၊ အဘယ်မည်သော။ ဂတိ၊ သွားရာသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ ဣဓေဝ၊ ဤအိမ်သို့သာလျှင်။ ပစ္စာဂမိဿတိ၊ ပြန်လာလတ္တံ့။

သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ အဂါရသ္မာ၊ အိပ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုဇာနာထ၊ ခွင့်ပြုကြကုန်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

“တာတာ၊ အမောင်တို့။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ အဂါရသ္မာ၊ အိပ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုဇာနာမ၊ ငါတို့ ခွင့်ပြုပါကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်ကြကုန်ပြီး၍။ ကလန္ဒပုတ္တံ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နံ၊ သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“သမ္မ သုဒိန္န၊ အဆွေသုဒိန်။ ဥဋ္ဌေဟိ၊ လျောင်းစက်ရာမှ ထပါဦးလော့။ တွံ၊ သင့်ကို။ မာတာပိတူဟိ၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုညာတော၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

၃၀။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။

“အဟံ၊ ငါ့ကို။ မာတာပိတူဟိ၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုညာတော၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဟဋ္ဌော၊ ရွှင်လန်းသည်။ ဥဒဂ္ဂေါ၊ တက်ကြွသော ကိုယ်စိတ် ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပါဏိနာ၊ လက်ဖြင့်။ ဂတ္တာနိ၊ ကိုယ်တို့ကို။ ပရိပုဉ္ဆန္တော၊ ပွတ်သပ်လျက်။ ဝုဋ္ဌာသိ ကိရ၊ ထသတတ်။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ကတိပါဟံ၊ တစ်ရက် နှစ်ရက်။ ဗလံ၊ အားကို။ ဂါဟေတွာ၊ ယူစေ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားရှိတော်မူရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ ထိုင်နေပြီးသော၊ ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်သနည်း။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ မာတာပိတူဟိ၊ အမိအဖတို့သည်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ကပ်ခြင်းငှာ။ အနုညာတော၊ ခွင့်ပြုအပ်ပြီ။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ မံ၊ အကျွန်ုက်ု။ ပဗ္ဗာဇေတု၊ ရဟန်းပြုတော်မူပါလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သန္တိကေ၊ အထံတော်၌။ ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်ကို။ အလတ္ထ ခေါ၊ ရပြီးသည်သာလျှင်တည်း။ ဥပသမ္ပဒံ၊ ပဉ္စင်း၏ အဖြစ်ကို။ အလတ္ထ၊ ရပြီ။

အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ အစိရူပသမ္ပန္နော စ ပန၊ ပဉ္စင်းခံ၍ မကြာမီသာလျှင်။ ဧဝရူပေ၊ ဤသို့သဘော ရှိကုန်သော။ ဓုတဂုဏေ၊ ဓုတင်ကျေးဇူးတို့ကို။ သမာဒါယ၊ ဆောက်တည်၍။ ဝတ္တတိ၊ ကျင့်၏။ အာရညိကော၊ အရညကင်ဓုတင် ဆောက်တည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပိဏ္ဍပါတိကော၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင် ဆောက်တည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပံသုကူလိကော၊ ပံသုကူဓုတင် ဆောက်တည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သပဒါနစာရိကော၊ သပဒါနစာရိကဓုတင် ဆောက်တည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အညတရံ၊ အမှတ်မရှိသော။ ဝဇ္ဇိဂါမံ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်း၌ အကျုံးဝင်သော ရွာကို။ ဥပနိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဝဇ္ဇီ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်းသည်။ ဒုဗ္ဘိက္ခာ၊ ရခဲသော ထမင်း ရှိသည်။ ဒွီဟိတိကာ၊ နှလုံးနှစ်ခွဖြစ်ခြင်း ရှိသည်။ သေတဋ္ဌိတာ၊ ဖွေးဖွေးဖြူသော အရိုး ရှိသည်။ သလာကာဝုတ္တာ၊ စာရေးတံဖြင့် အသက်မွေးရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥေဉ္ဆန ပဂ္ဂဟေန၊ သပိတ်လက်၌ စွဲပိုက်၍ ဆွမ်းခံသဖြင့်။ ယာပေတုံ၊ မျှခြင်းငှာ။ န သုကရာ၊ မလွယ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်အား။ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။

“ခေါ၊ စင်စစ်။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ဝဇ္ဇီ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်းသည်။ ဒုဗ္ဘိက္ခာ၊ ရခဲသော ထမင်း ရှိသည်။ ဒွီဟိတိကာ၊ နှလုံးနှစ်ခွဖြစ်ခြင်း ရှိသည်။ သေတဋ္ဌိကာ၊ ဖွေးဖွေးဖြူသော အရိုး ရှိသည်။ သလာကာဝုတ္တာ၊ စာရေးတံဖြင့် အသက်မွေးရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥေဉ္ဆန ပဂ္ဂဟေန၊ သပိတ်လက်၌ စွဲပိုက်၍ ဆွမ်းခံသဖြင့်။ ယာပေတုံ၊ မျှခြင်းငှာ။ န သုကရာ၊ မလွယ်။

ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ အဍ္ဎာ၊ ကြွယ်ဝကုန်သော။ မဟဒ္ဓနာ၊ များသော ဥစ္စာရှိကုန်သော။ မဟာဘောဂါ၊ များသော စည်းစိမ် ရှိကုန်သော။ ပဟူတဇာတရူပရဇတာ၊ များသော ရွှေငွေ ရှိကုန်သော။ ပဟူတဝိတ္တူပကရဏာ၊ များစွာ နှစ်သက်ခြင်းကို ပြုတတ်သော အဆောက်အဦ ရှိကုန်သော။ ပဟူတဓနဓညာ၊ များစွာသော ဥစ္စာစပါး ရှိကုန်သော။ မေ၊ ငါ၏။ ဉာတီ၊ ဆွေမျိုးတို့သည်။ ဗဟူ ခေါ ပန၊ များကုန်သည်သာလျှင်တည်း

အဟံ၊ ငါသည်။ ဉာတီ၊ ဆွေမျိုးတို့ကို။ ဥပနိဿာယ၊ မှီ၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေရမူကား။ ယန္နူန၊ ကောင်းလေစွ။

ဉာတီ၊ ဆွေမျိုးတို့သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ဒါနာနိ၊ အလှူတို့ကို။ ဒဿန္တိ၊ လှူကုန်လတ္တံ့။ ပုညာနိ၊ ကောင်းမှုတို့ကို။ ကရိဿန္တိ၊ ပြုကုန်လတ္တံ့။ ဘိက္ခူ စ၊ ရဟန်းတို့သည်လည်း။ လာဘံ၊ လာဘ်ကို။ လစ္ဆန္တိ၊ ရကုန်လတ္တံ့။ အဟဉ္စ၊ ငါသည်လည်း။ ပိဏ္ဍကေန၊ ဆွမ်းကြောင့်။ န ကိလမိဿာမိ၊ မပင်ပန်းလတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ သေနာသနံ၊ ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာကို။ သံသာမေတွာ၊ သိုမှီး၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဝေသာလီ၊ ဝေသာလီပြည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုဝေသာလီပြည်ရှိရာ အရပ်သို့။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲလေ၏။

အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဝေသာလီ၊ ဝေသာလီပြည်သို့။ အဝသရိတဗ္ဗာ၊ ရောက်အပ်၏။ တံ၊ ထိုဝေသာလီပြည်သို့။ အဝသရိ၊ ရောက်လေ၏။

အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ တတြ တိဿံ ဝေသာလိယံ၊ ထိုဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ကူဋာဂါရသာလာယံ၊ စုလစ်မွန်းချွန် အထွတ်တပ်သော ဇရပ်ကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

“ကလန္ဒပုတ္တော၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဝေသာလိံ၊ ဝေသာလီပြည်သို့။ အနုပ္ပတ္တော ကိရ၊ အစဉ်ရောက်သတတ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဿောသုံ ခေါ၊ ကြားကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

တေ၊ ထိုဆွေမျိုးတို့သည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။ သဋ္ဌိမတ္တေ၊ ခြောက်ဆယ် အတိုင်းအရှည် ရှိကုန်သော။ ထာလိပါကေ၊ ဆွမ်းအိုးတို့ကို။ ဘတ္တာဘိဟာရံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော ဆွမ်းကို။ အဘိဟရိံသု၊ ဆောင်ယူခဲ့ကြကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ သဋ္ဌိမတ္တေ၊ ခြောက်ဆယ် အတိုင်းအရှည် ရှိကုန်သော။ တေ ထာလိပါကေ၊ ထိုဆွမ်းအိုးတို့ကို။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်၍။ ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ပြင်ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ကလန္ဒဂါမံ၊ ကလန္ဒရွာသို့။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ ပါဝိသိ၊ ဝင်လေ၏။

ကလန္ဒဂါမေ၊ ကလန္ဒရွာ၌။ စရမာနော၊ လှည့်လည်သည်ရှိသော်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သကပိတု၊ မိမိအဖ၏။ နိဝေသနံ၊ အိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

၃၁။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ဉာတိဒါသီ၊ ဆွေမျိုးတို့၏ ကျွန်မသည်။ အာဘိဒေါသိကံ၊ ပုပ်သိုးလေပြီးသော။ ကုမ္မာသံ၊ မုယောမုန့်ကို။ ဆဍ္ဍေတုကာမာ၊ စွန့်ပစ်ခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ တံ ဉာတိဒါသိံ၊ ထိုဆွေမျိုးတို့၏ ကျွန်မကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ ဧတံ၊ ဤဝတ္ထုသည်။ ဆဍ္ဍနီယဓမ္မံ၊ စွန့်ပစ်အပ်သော သဘောရှိသည်။ သစေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ၏။ ဣဓ ပတ္တေ၊ ဤသပိတ်၌။ အာကိရ၊ လောင်းလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ဉာတိဒါသီ၊ ဆွေမျိုးတို့၏ ကျွန်မသည်၊ အာဘိဒေါသိကံ၊ ပုပ်သိုးလေပြီးသော။ တံ ကုမ္မာသံ၊ ထိုမုယောမုန့်ကို။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပတ္တေ၊ သပိတ်၌။ အာကိရန္တီ၊ လောင်းသည်ဖြစ်၍။ ဟတ္ထာနဉ္စ၊ လက်တို့၏လည်းကောင်း။ ပါဒါနဉ္စ၊ ခြေတို့၏လည်းကောင်း။ သရဿ စ၊ အသံ၏လည်းကောင်း။ နိမိတ္တံ၊ အမှတ်ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ယူ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ဉာတိဒါသီ၊ ဆွေမျိုးတို့၏ ကျွန်မသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုသုဒိန်အမိရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတရံ၊ မယ်တော်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“အယျေ၊ အရှင်မ။ ယဂ္ဃေ အာရောစယာမိ၊ ပြောကြားပါအံ့။ ဇာနေယျာသိ၊ သိလော့။ အယျပုတ္တော၊ အရှင့်သားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ အနုပ္ပတ္တော၊ အစဉ်ရောက်လာ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဇေ၊ ကျွန်မ။ တွံ၊ သင်သည်။ သစ္စံ၊ မှန်သော စကားကို။ သစေ ဘဏသိ၊ အကယ်၍ ဆိုအံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ဆိုသည်ရှိသော်။ တံ၊ သင့်ကို။ အဒါသိံ၊ ကျွန်မ မဟုတ်သည်ကို။ ကရောမိ၊ ပြုအံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

၃၂။ ယေန သမယေန၊ အကြင်အခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာ၊ အဘသည်။ ကမ္မန္တာ၊ အမှုလုပ်ရာမှ။ အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ အာဘိဒေါသိကံ၊ ပုပ်သိုးလေပြီးသော။ တံ ကုမ္မာသံ၊ ထိုမုယောမုန့်ကို။ အညတရံ၊ အမှတ်မရှိသော။ ကုဋ္ဋမူလံ၊ နံရံခြေကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ပရိဘုဉ္ဇတိ၊ သုံးဆောင်၏။

အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာပိ ခေါ၊ အဖသည်လည်း။ ကမ္မန္တာ၊ အမှုလုပ်ရာမှ။ အာဂစ္ဆန္တော၊ လာသည်ရှိသော်။ အာဘိဒေါသိကံ၊ ပုပ်သိုးလေပြီးသော။ ကုမ္မာသံ၊ မုယောမုန့်ကို။ အညတရံ၊ အမှတ်မရှိသော။ ကုဋ္ဋမူလံ၊ နံရံခြေကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ပရိဘုဉ္ဇန္တံ၊ သုံးဆောင်သော။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ အဒ္ဒသ၊ မြင်လေ၏။

ဒိသွာန၊ မြင်ပြီး၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရှင်သုဒိန်ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ အတ္ထိ နာမ၊ ငါတို့အား များစွာ ဥစ္စာရှိသည် မဟုတ်လော။ အာဘိဒေါသိကံ၊ ပုပ်သိုးလေပြီးသော။ ကုမ္မာသံ၊ မုယောမုန့်ကို။ ပရိဘုဉ္ဇိဿသိ နာမ၊ သုံးဆောင်ဘိသနည်း။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ သကံ ဂေဟံ၊ မိမိအိမ်သို့။ နနု၊ စင်စစ်။ ဂန္တဗ္ဗံ နာမ၊ သွားအပ်သည် မဟုတ်လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ တေ၊ သင်၏။ ဂေဟံ၊ အိမ်သို့။ အဂမိမှ ခေါ၊ ငါတို့ သွားကုန်ပြီးသည်သာတည်း။

အာဘိဒေါသိကော၊ ပုပ်သိုးလေပြီးသော။ အယံ ကုမ္မာသော၊ ဤမုယောမုန့်ကို။ တတော၊ ထိုသင်၏ အိမ်မှ။ လဒ္ဓေါ၊ ရအပ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာ၊ အဖသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ဗာဟာယံ၊ လက်မောင်း၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ ဃရံ၊ အိမ်သို့။ ဂမိဿာမ၊ သွားကြကုန်အံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သကပိတု၊ မိမိအဖ၏။ နိဝေသနံ၊ အိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအိမ်ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာ၊ အဖသည်။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဘုဉ္ဇ၊ စားလော့၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ အလံ၊ တန်ပြီ။ မေ မယာ၊ ငါသည်။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ဘတ္တကိစ္စံ၊ ဆွမ်းစားခြင်းကိစ္စကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ သွာတနာယ၊ နက်ဖြန်အလို့ငှာ။ ဘတ္တံ၊ ဆွမ်းကို။ အဓိဝါသေဟိ၊ သာယာဦးလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ တုဏှီဘာဝေန၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသဖြင့်။ အဓိဝါသေသိ၊ သာယာ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲလေ၏။

၃၃။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ တဿာ ရတ္တိယာ၊ ထိုညဉ့်၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။ ဟရိတေန၊ စိမ်းစိုသော။ ဂေါမယေန၊ နွားချေးဖြင့်။ ပထဝိံ၊ မြေကို။ ဩပုဉ္ဇာပေတွာ၊ လိမ်းကျံစေ၍။ ဟိရညဿ၊ ငွေ၏။ ဧကံ၊ တစ်ပုံလည်းကောင်း။ သုဝဏ္ဏဿ၊ ရွှေ၏။ ဧကံ၊ တစ်ပုံလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ ပုေဉ္ဇ၊ နှစ်ပုံတို့ကို။ ကာရာပေသိ၊ ပြုစေ၏။

တာ၀ အတိဝိယ၊ အလွန်လျှင်။ မဟန္တာ၊ ကြီးကုန်သော။ ပုဉ္ဇာ၊ အပုံတို့သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဩရတော၊ ဤမှာဘက်၌။ ဌိတော၊ ရပ်သော။ ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။ ပါရတော၊ ထိုမှာဘက်၌။ ဌိတံ၊ ရပ်သော။ ပုရိသံ၊ ယောကျ်ားကို။ န ပဿတိ၊ မမြင်။

ပါရတော၊ ထိုမှာဘက်၌။ ဌိတော၊ ရပ်သော။ ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။ ဩရတော၊ ဤမှာဘက်၌။ ဌိတံ၊ ရပ်သော။ ပုရိသံ၊ ယောကျ်ားကို။ န ပဿတိ၊ မမြင်။

တေ ပုေဉ္ဇ၊ ထိုငွေပုံ ရွှေပုံတို့ကို။ ကိလေဉ္ဇဟိ၊ ဖျာတို့ဖြင့်။ ပဋိစ္ဆာဒါပေတွာ၊ ဖုံးကွယ်စေ၍။ မဇ္ဈေ၊ ငွေပုံ ရွှေပုံတို့၏ အလယ်၌။ အာသနံ၊ နေရာကို။ ပညာပေတွာ၊ ခင်းစေ၍။ တိရောကရဏီယံ၊ ကန့်လန့်ကာကို။ ပရိက္ခိပိတွာ၊ ကာ၍၊ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကံ၊ မယားဟောင်းကို။ အာမန္တေသိ၊ ဆို၏။ ကိံ အာမန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“ဝဓု၊ ချွေးမ။ တေန ဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ ယေန အလင်္ကာရေန၊ အကြင်တန်ဆာဖြင့်။ အလင်္ကတာ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ၏။ ပုတ္တဿ၊ သားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်သည်။ ပိယာ၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ တေန အလင်္ကာရေန၊ ထိုတန်ဆာဖြင့်။ အလင်္ကရ၊ တန်ဆာဆင်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ ဆို၏။

“အယျေ၊ အရှင်မ။ ဧဝံ သာဓု၊ ကောင်းပြီ၊” ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတုယာ၊ မယ်တော်အား။ ပစ္စဿောသိ၊ ဝန်ခံ၏။

၃၄။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ပြင်ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သကပိတု၊ မိမိအဖ၏။ နိဝေသနံ၊ အိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအိမ်ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေပြီ။

ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေပြီ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာ၊ အဖသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရှင်သုဒိန်ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ တေ ပုေဉ္ဇ၊ ထိုငွေပုံ ရွှေပုံတို့ကို။ ဝိဝရာပေတွာ၊ ဖွင့်လှစ်စေ၍။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဣဒံ ဓနံ၊ ဤဥစ္စာသည်။ တေ၊ သင်၏။ မာတု၊ အမိ၏။ မတ္တိကံ၊ အမိမှ လာသော ဥစ္စာတည်း။ ဣတ္ထိကာယ၊ ယောကျ်ားအောက် ယုတ်နိမ့်သော မိန်းမ၏။ ဣတ္ထိဓနံ၊ မိန်းမ၏ ဥစ္စာတည်း။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ ပေတ္တိကံ၊ အဖမှ လာသော ဥစ္စာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ ပိတာမဟံ၊ ဘိုးဘေးမှ လာသော ဥစ္စာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဟီနာယာဝတ္တိတွာ၊ လူထွက်၍။ ဘောဂါ စ၊ စည်းစိမ်တို့ကိုလည်း။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ ခံစားခြင်းငှာ။ ပုညာနိ စ၊ ကောင်းမှုတို့ကိုလည်း။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ လဗ္ဘာ၊ ရအပ်ကုန်၏။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဧဟိ၊ လာလှည့်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဟီနာယာဝတ္တိတွာ၊ လူထွက်၍။ ဘောဂေ စ၊ စည်းစိမ်တို့ကိုလည်း။ ဘုဉ္ဇဿု၊ ခံစားပါလော့။ ပုညာနိ စ၊ ကောင်းမှုတို့ကိုလည်း။ ကရောဟိ၊ ပြုပါလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“တာတ၊ ဖခင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ န ဥဿဟာမိ၊ လူထွက်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ပါ။ န ဝိသဟာမိ၊ လူထွက်ခြင်းငှာ မဝံ့ပါ။ အဘိရတော၊ သာသနာတော်၌ အလွန်မွေ့လျော်သည် ဖြစ်၍။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း၊ ။ပ။ တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာ၊ အဖသည်။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ တွံ၊ သင်သည်။ သစေ နာတိကဍ္ဎေယျာသိ၊ အကယ်၍ ဒေါသအမျက် မထွက်ငြားအံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မထွက်သည်ရှိသော်။ ဝဒေယျာမ ခေါ၊ ငါတို့ ဆိုပါကုန်အံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဝဒေဟိ၊ ဆိုလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ တေန ဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ တွံ၊ သင်သည်။ မဟန္တေ မဟန္တေ၊ ကြီးကုန် ကြီးကုန်သော။ သာဏိပသိဗ္ဗကေ၊ ပိုက်ဆံလျှော်အိတ်တို့ကို။ ကာရာပေတွာ၊ ပြုစေ၍။ ဟိရညသုဝဏ္ဏဿ၊ ငွေရွှေဖြင့်။ ပူရာပေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။ သကဋေဟိ၊ လှည်းတို့ဖြင့်။ နိဗ္ဗာဟာပေတွာ၊ ထုတ်ဆောင်စေ၍။ ဂင်္ဂါယ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်ဖြစ်သော။ သောတေ၊ ရေအယဉ်၌။ ဩပါတေဟိ၊ သွန်ပစ်လော့။

တံ၊ ထိုသို့ သွန်ပစ်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တတော နိဒါနံ၊ ထိုဥစ္စာဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ယံ ဘယံ ဝါ၊ အကြင်ဘေးသည်လည်းကောင်း။ ယံ ဆမ္ဘိတတ္တံ ဝါ၊ အကြင်ကိုယ်ခက်တရော်ရှိသော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ယော လောမဟံသော ဝါ၊ အကြင်ကြက်သီးမွေးညင်း ထခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယော အာရက္ခော ဝါ၊ အကြင်စောင့်ရှောက်ရခြင်းသည်လည်းကောင်း။ တေ၊ သင့်အား။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ သော သဗ္ဗော၊ ထိုအလုံးစုံသည်။ တေ၊ သင့်အား။ န ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဩပါတေဟိ၊ သွန်ပစ်ပါလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာ၊ အဖသည်။ အနတ္တမနော၊ နှလုံးမသာယာသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။

“ကထံ ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်သာလျှင်။ မေ၊ ငါ၏။ ပုတ္တော၊ သားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မံ၊ ငါ့ကို။ ဝက္ခတိ နာမ၊ ဆိုဘိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အနတ္တမနော၊ နှလုံးမသာယာသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

၃၅။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပိတာ၊ အဖသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကံ၊ မယားဟောင်းကို။ အာမန္တေသိ၊ ဆို၏။ ကိံ အာမန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“ဝဓု၊ ချွေးမ။ တေန ဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ တွံ၊ သင့်ကို။ ပိယာ စ၊ ချစ်လည်း ချစ်အပ်၏။ မနာပါ စ၊ နှလုံးကိုလည်း ပွားစေအပ်၏။

မေ၊ ငါ၏။ ပုတ္တော၊ သားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ တုယှမ္ပိ၊ သင်၏လည်း။ ဝစနံ၊ စကားကို၊ အပ္ပေ၀ နာမ ကရေယျာသိ၊ စင်စစ်လိုက်နာရာ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ ဆို၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပါဒေသု၊ ခြေတို့၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“အယျပုတ္တ၊ အရှင့်သား။ ယာသံ၊ အကြင်နတ်သမီးတို့၏။ ဟေတု၊ အကြောင်းကြောင့်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရတိ၊ ကျင့်၏။ တာ အစ္ဆရာယော၊ ထိုနတ်သမီးတို့သည်။ ကီဒိသာ နာမ၊ အဘယ်သို့ သဘောရှိကုန်သနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အဟံ၊ ငါသည်။ အစ္ဆရာနံ၊ နတ်သမီးတို့၏။ ဟေတု၊ အကြောင်းကြောင့်။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ န စရာမိ၊ ကျင့်သည် မဟုတ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။

“အဇ္ဇတဂ္ဂေ၊ ယနေ့ကို အစပြု၍။ မံ၊ ငါ့ကို။ အယျပုတ္တော၊ အရှင့်သားဖြစ်သော။ သုဒိန္နော၊ သုဒိန်သည်။ ဘဂိနိဝါဒေန၊ နှမဟူသော ပြောဆိုခြင်းဖြင့်။ သမုဒါစရတိ၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆို၏၊” ဣတိ မနသိ ကရိတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအရပ်၌သာလျှင်။ မုစ္ဆိတာ၊ တွေဝေမိန်းမောလျက်။ ပပတာ၊ လဲလေ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ ပိတရံ၊ အဖကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။ သစေ ဒါတဗ္ဗံ၊ အကယ်၍ ပေးအပ်သည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ပေးအပ်သည်ရှိသော်။ ဒေထ၊ ပေးကြကုန်လော့။ နော၊ ငါတို့ကို။ မာ ဝိဟေဌယိတ္ထ၊ မညှဉ်းဆဲကုန်လင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဘုဉ္ဇ၊ စားလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတာ စ၊ အမိသည်လည်းကောင်း။ ပိတာ စ၊ အဖသည်လည်းကောင်း။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ပဏီတေန၊ မွန်မြတ်သော။ ခါဒနီယေန၊ ခဲဖွယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘောဇနီယေန၊ ဘောဇဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ သဟတ္ထာ၊ မိမိလက်ဖြင့်။ သန္တပ္ပေသုံ၊ ရောင့်ရဲစေကုန်၏။ သမ္ပဝါရေသုံ၊ ကောင်းစွာ မြစ်စေကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ ဘုတ္တာဝိံ၊ ဆွမ်းစားပြီးသော။ ဩနီတပတ္တပါဏိံ၊ သပိတ်မှ ဖဲအပ်ပြီးသော လက်ရှိသော။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဣဒံ ကုလံ၊ ဤငါတို့ အမျိုးသည်။ အဍ္ဎံ၊ ကြွယ်ဝ၏။ မဟဒ္ဓနံ၊ များသော ဥစ္စာ ရှိ၏။ မဟာဘောဂံ၊ များသော စည်းစိမ် ရှိ၏။ ပဟူတဇာတရူပရဇတံ၊ များသော ရွှေငွေ ရှိ၏။ ပဟူတဝိတ္တူပကရဏံ၊ များသော နှစ်သက်ခြင်းကို ပြုတတ်သော အဆောက်အဦ ရှိ၏။ ပဟူတဓနဓညံ၊ များသော ဥစ္စာစပါး ရှိ၏။

“အမ္မ၊ မိခင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ န ဥဿဟာမိ၊ လူထွက်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ပါ။ န ဝိသဟာမိ၊ လူထွက်ခြင်းငှာ မဝံ့ပါ။ အဘိရတော၊ သာသနာတော်၌ အလွန်မွေ့လျော်သည် ဖြစ်၍။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း၊ ။ပ။ တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဣဒံ ကုလံ၊ ဤငါတို့အမျိုးသည်။ အဍ္ဎံ၊ ကြွယ်ဝ၏။ မဟဒ္ဓနံ၊ များသော ဥစ္စာ ရှိ၏။ မဟာဘောဂံ၊ များသော စည်းစိမ် ရှိ၏။ ပဟူတဇာတရူပရဇတံ၊ များသော ရွှေငွေ ရှိ၏။ ပဟူတဝိတ္တူပကရဏံ၊ များသော နှစ်သက်ခြင်းကို ပြုတတ်သော အဆောက်အဦ ရှိ၏။ ပဟူတဓနဓညံ၊ များသော ဥစ္စာစပါး ရှိ၏။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တေန ဟိ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ ဗီဇကမ္ပိ၊ မျိုးစေ့ သားမြေးကိုလည်း။ ဒေဟိ၊ ပေးပါလော့။ နော၊ ငါတို့၏။ အပုတ္တကံ၊ အမွေခံသား မရှိသော။ သာပတေယျံ၊ ဥစ္စာနှစ်ကို။ လိစ္ဆဝယော၊ လိစ္ဆဝီမင်းတို့သည်။ မာ အတိဟရာပေသုံ၊ မဆောင်စေကုန်လင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အမ္မ၊ မိခင်။ မေ မယာ၊ ငါသည်။ ဧတံ ခေါ၊ ဤမျိုးစေ့ သားမြေး ပေးခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ကဟံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ ဝိဟရသိ ပန၊ နေသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အမ္မ၊ မိခင်။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

၃၆။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကံ၊ မယားဟောင်းကို။ အာမန္တေသိ၊ ဆို၏။ ကိံ အာမန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“ဝဓု၊ ချွေးမ။ တေန ဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဥတုနီ၊ ဥတုလာသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ တေ၊ သင့်အား။ ပုပ္ဖံ၊ ဥတုပန်းသည်။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ မေ၊ ငါ့အား။ အာရောစေယျာသိ၊ ပြောကြားလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ ဆို၏။

“အယျေ၊ အရှင်မ။ ဧဝံ သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ၊” ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတုယာ၊ အမိအား။ ပစ္စဿောသိ၊ ဝန်ခံ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်၊ န စိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီသာလျှင်။ ဥတုနီ၊ ဥတုလာသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ အဿာ၊ ထိုမယားဟောင်းအား။ ပုပ္ဖံ၊ ဥတုပန်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတရံ၊ အမိကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“အယျေ၊ အရှင်မ။ ဥတုနီ၊ ဥတုလာသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ ပုပ္ဖံ၊ ဥတုပန်းသည်။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဝဓု၊ ချွေးမ။ တေန ဟိ၊ ငါ တိုက်တွန်း၏။ ယေန အလင်္ကာရေန၊ အကြင်တန်ဆာဖြင့်။ အလင်္ကတာ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သည်ရှိသော်။ မေ၊ ငါ၏။ ပုတ္တဿ၊ သားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿ၊ သုဒိန်သည်။ ပိယာ၊ ချစ်အပ်သည်။ မနာပါ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ တေန အလင်္ကာရေန၊ ထိုတန်ဆာဖြင့်။ အလင်္ကရ၊ တန်ဆာဆင်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အယျေ၊ အရှင်မ။ ဧဝံ သာဓု၊ ကောင်းပြီ၊” ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတုယာ၊ အမိအား။ ပစ္စဿောသိ၊ ဝန်ခံ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကံ၊ မယားဟောင်းကို။ အာဒါယ၊ ခေါ်၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ မဟာဝနံ၊ မဟာဝုန်တောသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာယသ္မာ သုဒိန္နော၊ အရှင်သုဒိန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရှင်သုဒိန်ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဣဒံ ကုလံ၊ ဤငါတို့အမျိုးသည်။ အဍ္ဎံ၊ ကြွယ်ဝ၏။ မဟဒ္ဓနံ၊ များသော ဥစ္စာ ရှိ၏။ မဟာဘောဂံ၊ များသော စည်းစိမ် ရှိ၏။ ပဟူတဇာတရူပရဇတံ၊ များသော ရွှေငွေ ရှိ၏။ ပဟူတဝိတ္တူပကရဏံ၊ များသော နှစ်သက်ခြင်းကို ပြုတတ်သော အဆောက်အဦ ရှိ၏။ ပဟူတဓနဓညံ၊ များသော ဥစ္စာစပါး ရှိ၏။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သားသုဒိန်။ ဟီနာယာဝတ္တိတွာ၊ လူထွက်၍။ ဘောဂါ စ၊ စည်းစိမ်တို့ကိုလည်း။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ ခံစားခြင်းငှာ။ ပုညာနိ စ၊ ကောင်းမှုတို့ကိုလည်း။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ လဗ္ဘာ၊ ရအပ်ကုန်၏။

“အမ္မ၊ မိခင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ န ဥဿဟာမိ၊ လူထွက်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ပါ။ န ဝိသဟာမိ၊ လူထွက်ခြင်းငှာ မဝံ့ပါ။ အဘိရတော၊ သာသနာတော်၌ အလွန် မွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရာမိ၊ ကျင့်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း၊ ။ပ။ တတိယမ္ပိ ခေါ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ အာသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ ဣဒံ ကုလံ၊ ဤငါတို့အမျိုးသည်။ အဍ္ဎံ၊ ကြွယ်ဝ၏။ မဟဒ္ဓနံ၊ များသော ဥစ္စာ ရှိ၏။ မဟာဘောဂံ၊ များသော စည်းစိမ် ရှိ၏။ ပဟူတဇာတရူပရဇတံ၊ များသော ရွှေငွေ ရှိ၏။ ပဟူတဝိတ္ထူပကရဏံ၊ များသော နှစ်သက်ခြင်းကို ပြုတတ်သော အဆောက်အဦ ရှိ၏။ ပဟူတဓနဓညံ၊ များသော ဥစ္စာစပါး ရှိ၏။

တာတ သုဒိန္န၊ ချစ်သား သုဒိန်။ တေန ဟိ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ ဗီဇကမ္ပိ၊ မျိုးစေ့သားမြေးကိုလည်း။ ဒေဟိ၊ ပေးပါလော့။ နော၊ ငါတို့၏။ အပုတ္တကံ၊ အမွေခံသား မရှိသော။ သာပတေယျံ၊ ဥစ္စာနှစ်ကို။ လိစ္ဆဝယော၊ လိစ္ဆဝီမင်းတို့သည်။ မာ အတိဟရာပေသုံ၊ မဆောင်စေကုန်လင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အမ္မ၊ မိခင်။ မေ မယာ၊ ငါသည်။ ဧတံ ခေါ၊ ဤမျိုးစေ့ သားမြေး ပေးခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်း၏။ ဗာဟာယံ၊ လက်မောင်း၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ မဟာဝနံ၊ မဟာဝုန်တောသို့။ အဇ္ဈောဂါဟေတွာ၊ သက်ဝင်၍။ သိက္ခာပဒေ၊ ပဌမပါရာဇိကသိက္ခာပုဒ်ကို။ အပညတ္တေ၊ မပညတ်မီ။ အနာဒီနဝဒဿော၊ အပြစ်ကို မမြင်သည်ဖြစ်၍။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်း၌။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ အဘိဝိညာပေသိ၊ ဖြစ်စေ၏။

သာ၊ ထိုမယားဟောင်းသည်။ တေန၊ ထိုသို့ မေထုန်သုံးခါ ဖြစ်စေခြင်းကြောင့်။ ဂဗ္ဘံ၊ ကိုယ်ဝန်ကို။ ဂဏှိ၊ ယူ၏။

ဘုမ္မာ ဒေဝါ၊ ဘုမ္မစိုးနတ်တို့သည်။ သဒ္ဒံ၊ ကြွေးကြော်သံကို။ အနုဿာဝေသုံ၊ အဆင့်စကားကြားစေကုန်၏။ ကိံ အနုဿာဝေသုံ၊ အဘယ်သို့ အဆင့်စကားကြားစေကုန်သနည်း။

“ဘော၊ အချင်းတို့။ ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။ နိရဗ္ဗုဒေါ ဝတ၊ ခိုးသူအမြှုပ် ဒုဿီလမှ ကင်းစွတကား။ နိရာဒီနဝေါဝ၊ ဒုဿီလညစ် အပြစ်မှ ကင်းစွတကား။

ကလန္ဒပုတ္တေန၊ ကလန္ဒရွာသား ဖြစ်သော။ သုဒိန္နေန၊ သုဒိန်သည်။ အဗ္ဗုဒံ၊ ခိုးသူအမြှုပ် ဒုဿီလသဘောကို။ ဥပ္ပါဒိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်၏။ အာဒီနဝေါ၊ ဒုဿီလညစ် အပြစ်ကို။ ဥပ္ပါဒိတော၊ ဖြစ်စေအပ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုဿာဝေသုံ၊ အဆင့်စကားကြားစေကုန်၏။

ဘုမ္မာနံ ဒေဝါနံ၊ ဘုမ္မစိုးနတ်တို့၏။ သဒ္ဒံ၊ ကြွေးကြော်သံကို။ သုတွာ၊ ကြားကုန်၍။ စာတုမဟာရာဇိကာ၊ စာတုမဟာရာဇ်ဘုံ၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ သဒ္ဒံ၊ ကြွေးကြော်သံကို။ အနုဿာဝေသုံ၊ အဆင့်စကားကြားစေကုန်၏၊ ။ပ။ တာဝတိံသာ၊ တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ယာမာ၊ ယာမာဘုံ၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ တုသိတာ၊ တုသိတာဘုံ၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ နိမ္မာနရတီ၊ နိမ္မာနရတီဘုံ၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ပရိနိမ္မိတဝသ၀တ္တီ၊ ပရနိမ္မိတဝသ၀တ္တီဘုံ၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ဗြဟ္မကာယိကာ၊ ဗြဟ္မာ့ဘုံ၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ ဗြဟ္မာတို့သည်။ သဒ္ဒံ၊ ကြွေးကြော်သံကို။ အနုဿာဝေသုံ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားစေကုန်၏။ ကိံ အနုဿာဝေသုံ၊ အဘယ်သို့ တစ်ဆင့်စကား ကြားစေကုန်သနည်း။

“ဘော၊ အချင်းတို့။ ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။ နိရဗ္ဗုဒေါ ဝတ၊ ခိုးသူအမြှုပ် ဒုဿီလမှ ကင်းစွတကား။ နိရာဒီနဝေါ ဝတ၊ ဒုဿီလညစ် အပြစ်မှ ကင်းစွတကား။

ကလန္ဒပုတ္တေန၊ ကလန္ဒရွာသား ဖြစ်သော။ သုဒိန္နေန၊ သုဒိန်သည်။ အဗ္ဗုဒံ၊ ခိုးသူအမြှုပ် ဒုဿီလသဘောကို။ ဥပ္ပါဒိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်၏။ အာဒီနဝေါ၊ ဒုဿီလညစ် အပြစ်ကို။ ဥပ္ပါဒိတော၊ ဖြစ်စေအပ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုဿာဝေသုံ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားစေကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဟ၊ ဤမဟာဝုန်တော၌။ တေန ခဏေန၊ ထိုမေထုန်အမှုကို လွန်ကျူးကျော်နင်း၍ ကျင့်သော ခဏဖြင့်။ မုဟုတ္တေန၊ ထိုမေထုန်အမှုကို လွန်ကျူးကျော်နင်း ကျင့်သော မုဟုတ္တဖြင့်။ ယာ၀ ဗြဟ္မလောကာ၊ အကနိဋ္ဌဗြဟ္မာ့ပြည်တိုင်အောင်။ သဒ္ဒေါ၊ ကြွေးကြော်သံသည်။ အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆိ၊ ပျံ့နှံ့၍ တက်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာ၊ မယားဟောင်းသည်။ တဿ ဂဗ္ဘဿ၊ ထိုကိုယ်ဝန်၏။ ပရိပါကံ၊ ရင့်ခြင်းကို။ အနွာယ၊ စွဲ၍။ ပုတ္တံ၊ သားကို။ ဝိဇာယိ၊ ဖွား၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ သဟာယကာ၊ အဆွေခင်ပွန်းတို့သည်။ တဿ ဒါရကဿ၊ ထိုသူငယ်အား။ ဗီဇကောတိ နာမံ၊ ဗီဇက ဟူသော အမည်ကို။ အကံသု၊ မှည့်ကြကုန်၏။

အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်းအား။ ဗီဇကမာတာတိ နာမံ၊ ဗီဇကမာတာ ဟူသော အမည်ကို။ အကံသု၊ မှည့်ကြကုန်၏။

အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်အား။ ဗီဇကပိတာတိ နာမံ၊ ဗီဇကပိတာ ဟူသော အမည်ကို။ အကံသု၊ မှည့်ကြကုန်၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ တေ၊ ထိုသားအမိတို့သည်။ အပရေန သမယေန၊ ဖွားသည်မှနောက် ခုနစ်နှစ်, ရှစ်နှစ်ရောက်သော အခါ၌။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူတို့ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင် ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ကပ်ကုန်၍။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ သစ္ဆာကံသု၊ မျက်မှောက်ပြုကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ခြင်းသည်။ အဟုဒေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဝိပ္ပဋိသာရော၊ နှလုံးမသာယာခြင်းသည်။ အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။

ဝတ၊ စင်စစ်။ အလာဘာ၊ ဈာန်စသော ကျေးဇူးတို့ကို မရခြင်းသည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တဿ မေ၊ ထိုငါ့အား။ ဝတ၊ စင်စစ်။ လာဘာ၊ ပဗ္ဗဇ္ဇစသော ကျေးဇူးကို ရခြင်းတို့သည်။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

ဝတ၊ စင်စစ်။ ဒုလ္လဒ္ဓံ၊ သာသနာတော်ကို မကောင်းသဖြင့် ရအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ မေ၊ ထိုငါသည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ သုလဒ္ဓံ၊ သာသနာတော်ကို ကောင်းသဖြင့် ရအပ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဟုဒေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။

“ယောဟံ ယော အဟံ၊ အကြင်ငါသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သွာက္ခာတေ၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းဟု ဆိုအပ်သော သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ နာသက္ခိံ၊ မတတ်နိုင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုသုဒိန်သည်။ တေနေ၀ ကုက္ကုစ္စေန၊ ထိုနောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ တေနေ၀ ဝိပ္ပဋိသာရေန၊ ထိုနှလုံးမသာယာခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ ကိသော၊ ကြုံသည်။ လူခေါ၊ ခေါင်းပါးသည်။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏော၊ အဆင်းမလှသည်။ ဥပ္ပဏ္ဍုပ္ပဏ္ဍုကဇာတော၊ ဖြစ်သော ဖက်ရွက်ရော်ကဲ့သို့ ဖျော့တော့သော အဆင်း ရှိသည်။ ဓမနိသန္ထတဂတ္တော၊ အကြောပြိုင်းပြိုင်းထသော ကိုယ် ရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ အန္တောမနော၊ အတွင်း၌ ပူလောင်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ လီနမနော၊ တွန့်တိုသော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒုက္ခီ၊ ဆင်းရဲခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒုမ္မနော၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဇ္ဈာယိ၊ ကြံမှိုင်၏။

၃၈။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မတော သုဒိန္နဿ၊ အရှင်သုဒိန်၏။ သဟာယကာ၊ အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကုန်သနည်း။

“အာဝုသော သုဒိန္န၊ ငါ့ရှင် သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ ပုဗ္ဗေ ခေါ၊ ရှေး၌သာလျှင်။ ဝဏ္ဏဝါ၊ အဆင်းလှသည်။ ပီဏိန္ဒြိယော၊ ပြည့်ဖြိုးသော ဣန္ဒြေ ရှိသည်။ ပသန္နမုခဝဏ္ဏော၊ ကြည်လင်သော မျက်နှာအဆင်း ရှိသည်။ ဝိပ္ပသန္နဆဝိဝဏ္ဏော၊ အထူးသဖြင့် ကြည်လင်သော အရေအဆင်း ရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

သော တွံ၊ ထိုသင်သည်။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ကိသော၊ ကြုံသည်။ လူခေါ၊ ခေါင်းပါးသည်။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏော၊ အဆင်းမလှသည်။ ဥပ္ပဏ္ဍုပ္ပဏ္ဍုကဇာတော၊ ဖြစ်သော ဖက်ရွက်ရော်ကဲ့သို့ ဖျော့တော့သော အဆင်း ရှိသည်။ ဓမနိသန္ထတဂတ္တော၊ အကြောပြိုင်းပြိုင်းထသော ကိုယ် ရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ အန္တောမနော၊ အတွင်း၌ ပူလောင်သော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒုက္ခီ၊ ဆင်းရဲခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒုမ္မနော၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဇ္ဈာယသိ၊ ကြံမှိုင်၏။

အာဝုသော သုဒိန္န၊ ငါ့ရှင်သုဒိန်။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ တွံ၊ သင်သည်။ အနဘိရတော၊ မမွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရသိ နု၊ ကျင့်လေသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကုန်၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ အနဘိရတော၊ မမွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ န ခေါ စရာမိ၊ မကျင့်ပါ။

မေ၊ ငါ့အား။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းမှုသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်း၌။ မေထုနော၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မော၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိတော၊ မှီဝဲအပ်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ တဿ မယှံ၊ ထိုငါ့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ခြင်းသည်။ အဟုဒေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဝိပ္ပဋိသာရော၊ နှလုံးမသာယာခြင်းသည်။ အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။ ကိံ အဟု၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။

တဿ မေ၊ ထိုငါ့အား။ ဝတ၊ စင်စစ်။ အလာဘာ၊ ဈာန်စသော ကျေးဇူးတို့ကို မရခြင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တဿ မေ၊ ထိုငါ့အား။ ဝတ၊ စင်စစ်။ လာဘာ၊ ပဗ္ဗဇ္ဇ စသော ကျေးဇူးတို့ကို ရခြင်းတို့သည်။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

တဿ မေ၊ ထိုငါသည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ဒုလ္လဒ္ဓံ၊ သာသနာတော်ကို မကောင်းသဖြင့် ရအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ မေ၊ ထိုငါသည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ သုလဒ္ဓံ၊ သာသနာတော်ကို ကောင်းသဖြင့် ရအပ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ’ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဟုဒေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

‘ယောဟံ ယော အဟံ၊ အကြင်ငါသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သွာက္ခာတေ၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းဟု ဆိုအပ်သော သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ နာသက္ခိံ၊ မတတ်နိုင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

“အာဝုသော သုဒိန္န၊ ငါ့ရှင်သုဒိန်။ ယံ ယေန ပါပေန၊ အကြင် မေထုန်မှီဝဲခြင်းတည်းဟူသော မကောင်းမှုဖြင့်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သွာက္ခာတေ၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းဟု ဆိုအပ်သော သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သက္ခိဿသိ၊ မတတ်နိုင်။ တေ၊ သင်၏။ တံ ပါပံ၊ ထိုမေထုန်မှီဝဲခြင်းတည်းဟူသော မကောင်းမှုသည်။ ကုက္ကုစ္စာယ၊ နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ခြင်းငှာ။ အလံ ဟိ၊ စွမ်းနိုင်သည်သာတည်း။ ဝိပ္ပဋိသာရာယ၊ နှလုံးမသာယာခြင်းငှာ။ အလံ ဟိ၊ စွမ်းနိုင်သည်သာတည်း။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော။

ဝိသံယောဂါယ၊ ကိလေသာတို့နှင့် မယှဉ်စေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောအပ်သည် မဟုတ်လော။ သံယောဂါယ၊ ကိလေသာတို့နှင့် ယှဉ်စေခြင်းငှာ။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော။

အနုပါဒါနာယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် မစွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သဥပါဒါနာယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် စွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်၊ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ တတ္ထ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားကို။ ဒေသိတေ၊ ဟောတော်မူအပ်လျက်။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ စေတေဿသိ နာမ၊ စေ့ဆော်ဘိသနည်း။ ဝိသံယောဂါယ၊ ယှဉ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ တတ္ထ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားကို။ ဒေသိတေ၊ ဟောတော်မူအပ်လျက်။ သံယောဂါယ၊ ယှဉ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ စေတေဿသိ နာမ၊ စေ့ဆော်ဘိသနည်း။ အနုပါဒါနာယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် မစွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ တတ္ထ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားကို။ ဒေသိတေ၊ ဟောတော်မူအပ်လျက်။ သဥပါဒါနာယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် စွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ စေတေဿသိ နာမ၊ စေ့ဆော်ဘိသနည်း။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ရာဂဝိရာဂါယ၊ ရာဂဖြင့် တပ်ခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ မဒနိမ္မဒနာယ၊ မာန်ဖြင့် တပ်ခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ပိပါသဝိနယာယ၊ ကာမတည်းဟူသော မွတ်သိပ်ခြင်းကို ဖျောက်ရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ အာလယသမုဂ္ဃါတာယ၊ တဏှာကို ပယ်ခွါရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဝဋ္ဋုပစ္ဆေဒါယ၊ ဝဋ်၏ပြတ်ရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ တဏှာက္ခယာယ၊ တဏှာ၏ ကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ နိရောဓာယ၊ တဏှာ၏ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ နိဗ္ဗာနာယ၊ ဘဝ,ဂတိ,ယောနိ စသည်တို့၏ ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ကာမာနံ၊ ဝတ္ထုကာမ, ကိလေသာကာမတို့ကို။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို။ အက္ခာတံ နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမသညာနံ၊ ကာမသညာတို့ကို။ ပရိညာ၊ သုံးပါးသော ပရိညာဖြင့် ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းကို။ အက္ခာတာ နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမပိပါသာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော မွတ်သိပ်ခြင်းတို့ကို။ ပဋိဝိနယော၊ ဖျောက်ခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမဝိတက္ကာနံ၊ ကာမဝိတက်တို့ကို။ သမုဂ္ဃါတော၊ ပယ်ခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမပရိဠာဟာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်းတို့ကို။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ ပသန္နာနံ ဝါ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော သူတို့အားလည်း။ ဘိယျောဘာဝါယ၊ လွန်စွာ ပွားများခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော။ ဧကစ္စာနဉ္စေဝ၊ အချို့ကုန်သော သူတို့အားလည်း။ အပ္ပသာဒါယ၊ မကြည်ညိုခြင်းငှာ။ ပသန္နာနံ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော။ ဧကစ္စာနဉ္စေဝ၊ အချို့ကုန်သော သူတို့အားလည်း။ အညထတ္တာယ၊ အကြည်ညိုပျက်ခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ဆိုကြကုန်၏။

၃၉။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်ပြီး၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတသ္မိံ နိဒါနေ၊ ဤအကြောင်း၌။ ဧတသ္မိံ ပကရဏေ၊ ဤအရာ၌။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။ ကိံ ပဋိပုစ္ဆိ၊ အဘယ်သို့ မေးတော်မူသနည်း။

“သုဒိန္န၊ သုဒိန်။ တွံ၊ သင်သည်။ ပုရာဏဒုတိယိကာယ၊ မယားဟောင်း၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကိရ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားရသည်ကား။ သစ္စံ၊ မှန်ပေသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိဂရဟိ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ ကိံ ဝိဂရဟိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့တော်မူသနည်း။

“မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အနနုစ္ဆဝိယံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏ အမူအရာမဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သွာက္ခာတေ၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းဟု ဆိုအပ်သော သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြုပြီး၍။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သက္ခိဿသိ နာမ၊ မတတ်နိုင်ဘိသနည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော။

ဝိသံယောဂါယ၊ ကိလေသာတို့နှင့် မယှဉ်စေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သံယောဂါယ၊ ကိလေသာတို့နှင့် ယှဉ်စေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော။

အနုပါဒါနာယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် မစွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သဥပါဒါနာယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် စွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ တွံ၊ သင်သည်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ တတ္ထ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားကို။ ဒေသိတေ၊ ဟောတော်မူအပ်လျက်။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ စေတေဿသိ နာမ၊ စေ့ဆော်ဘိသနည်း။ ဝိသံယောဂါယ၊ ကိလေသာတို့နှင့် မယှဉ်စေခြင်းငှာ။ တတ္ထ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားကို။ ဒေသိတေ၊ ဟောတော်မူအပ်လျက်။ သံယောဂါယ၊ ကိလေသာတို့နှင့် ယှဉ်စေခြင်းငှာ။ စေတေဿသိ နာမ၊ စေ့ဆော်ဘိသနည်း။ အနုပါဒါနာယ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် မစွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ တတ္ထ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားကို။ ဒေသိတေ၊ ဟောတော်မူအပ်လျက်။ သဥပါဒါနာယ၊ တဏှာ ဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် စွဲလမ်းစေခြင်းငှာ။ စေတေဿသိ နာမ၊ စေ့ဆော်ဘိသနည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ရာဂဝိရာဂါယ၊ ရာဂဖြင့် တပ်ခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

မဒနိမ္မဒနာယ၊ မာန်ဖြင့် ယစ်ခြင်း ကင်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ပိပါသဝိနယာယ၊ ကာမတည်းဟူသော မွတ်သိပ်ခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဝဋ္ဋုပစ္ဆေဒါယ၊ ဝဋ်၏ပြတ်ရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ အာလယသမုဂ္ဃါတာယ၊ တဏှာကို ပယ်ခွာရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ တဏှာက္ခယာယ၊ တဏှာ၏ကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ နိရောဓာယ၊ တဏှာ၏ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ နိဗ္ဗာနာယ၊ ဘဝ,ဂတိ, ယောနိ စသည်တို့၏ ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်၊ ကာမာနံ၊ ဝတ္ထုကာမ, ကိလေသာကာမတို့ကို။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို။ အက္ခာတံ နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမသညာနံ၊ ကာမသညာတို့ကို။ ပရိညာ၊ သုံးပါးသော ပရိညာတို့ဖြင့် ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းကို။ အက္ခာတာ နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမပိပါသာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော မွတ်သိပ်ခြင်းတို့ကို။ ပဋိဝိနယော၊ ပယ်ဖျောက်ခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမဝိတက္ကာနံ၊ ကာမဝိတက်တို့ကို။ သမုဂ္ဃါတော၊ ပယ်ခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ ကာမပရိဠာဟာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်းတို့ကို။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အာသီဝိသဿ၊ လျင်သော အဆိပ်ရှိသော။ ဃောရဝိသဿ၊ ကြမ်းသော အဆိပ်ရှိသော။ သပ္ပဿ၊ မြွေဟောက်၏။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ ဝရံ၊ မြတ်သေး၏။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ န တွေ၀ ဝရံ၊ မမြတ်သည်သာတည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ကဏှသပ္ပဿ၊ မြွေဟောက်၏။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ ဝရံ၊ မြတ်သေး၏။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ တည့်သွင်းခြင်းသည်။ န တွေ၀ ဝရံ၊ မမြတ်သည်သာတည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အာဒိတ္တာယ၊ ရဲရဲညီးသော။ သမ္ပဇ္ဇလိတာယ၊ တပြောင်ပြောင် တောက်သော။ သဇောတိဘူတာယ၊ အရောင်အလင်းနှင့်တကွ ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ အင်္ဂါရကာသုယာ၊ မီးကျီးတွင်း၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ ဝရံ၊ မြတ်သေး၏။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ န တွေ၀ ဝရံ၊ မမြတ်သည်သာတည်း။

တံ၊ ထိုသို့ မြတ် မမြတ်အားဖြင့် နှစ်ပါး ဖြစ်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တတော နိဒါနံ၊ ထိုမြွေ၏ ခံတွင်း မီးကျီးတွင်း၌ ထည့်သွင်းခြင်း ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ မရဏံ ဝါ၊ သေခြင်းသို့လည်းကောင်း။ မရဏမတ္တံ၊ သေလောက်ရုံမျှသော။ ဒုက္ခံ ဝါ၊ ဆင်းရဲသို့လည်းကောင်း။ နိဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာ၏။ တပ္ပစ္စယာ၊ ထိုမြွေ၏ခံတွင်း မီးကျီးတွင်း၌ ထည့်သွင်းခြင်း ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ အပါယံ၊ ချမ်းသာကင်းသော။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသော သူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ ဝိနိပါတံ၊ ပျက်စီး၍ ကျရာဖြစ်သော။ နိရယံ၊ ငရဲ၌။ န တွေ၀ ဥပပဇ္ဇေယျ၊ မဖြစ်ရာသည်သာတည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဣတော နိဒါနဉ္စ ခေါ၊ ဤမာတုဂါမ၏ အင်္ဂါဇာတ်၌ ထည့်သွင်းခြင်း ဟူသော အကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ အပါယံ၊ ချမ်းသာကင်းသော။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသော သူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ ဝိနိပါတံ၊ ပျက်စီး၍ ကျရာဖြစ်သော။ နိရယံ၊ ငရဲ၌။ ဥပပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝရာဝရံ၊ မြတ်မမြတ်အားဖြင့် နှစ်ပါးသော ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ မာတုဂါမ၏ အင်္ဂါဇာတ်တွင်းဝယ် ထည့်သွင်းခြင်း၌ ကြီးပြင်းသော အပြစ် ရှိသည် ဖြစ်လျက်။ တွံ၊ သင်သည်။ ယံ တံ၊ ဟုတ်ဟုတ်ညားညား ယုတ်မာသောအားဖြင့်။ အသဒ္ဓမ္မံ၊ မသူတော်တို့၏ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဂါမဓမ္မံ၊ ရွာသူတို့၏ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဝသလဓမ္မံ၊ သူယုတ်တို့၏ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော။ ဩဒကန္တိကံ၊ ရေဆေးခြင်းကိစ္စ အဆုံးရှိသော။ ရဟဿံ၊ ဖုံးကွယ်ရာ၌ ပြုအပ်သော။ ဒွယံဒွယသမာပတ္တိံ၊ နှစ်ယောက် နှစ်ယောက်သော ယောကျ်ားမိန်းမတို့သည် ရောက်အပ်သော မေထုန်အကျင့်သို့။ သမာပဇ္ဇိဿသိ နာမ၊ ရောက်တုံဘိသနည်း။ မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ တွံ၊ သင်သည်။ ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ အာဒိကတ္တာ၊ ရှေးဦးစွာ ပြုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ ရှေ့သွားဖြစ်၏။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ ပသန္နာနံ ဝါ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော သူတို့အားလည်း။ ဘိယျောဘာဝါယ၊ လွန်စွာ ပွားများခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်နှီးသော ယောကျ်ား။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော။ ဧကစ္စာနဉ္စေဝ၊ အချို့ကုန်သော သူတို့အားလည်း။ အပ္ပသာဒါယ၊ မကြည်ညိုခြင်းငှာ။ ပသန္နာနံ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော။ ဧကစ္စာနဉ္စေဝ၊ အချို့ကုန်သော သူတို့အားလည်း။ အညထတ္တာယ၊ အကြည်ညိုပျက်ခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဂရဟိ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အာယသ္မန္တံ သုဒိန္နံ၊ အရှင်သုဒိန်ကို။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၍။ ဒုဗ္ဘရတာယ၊ မိမိကိုယ်ကို မိမိ မွေးမြူနိုင်ခဲသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဒုပ္ပေါသတာယ၊ မိမိကိုယ်ကို သူတစ်ပါးတို့ မွေးမြူနိုင်ခဲသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ မဟိစ္ဆတာယ၊ အလိုကြီးသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ အသန္တုဋ္ဌိတာယ၊ မရောင့်ရဲသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သင်္ဂဏိကာယ၊ အပေါင်းအဖော်၌ မွေ့လျော်ခြင်း၏လည်းကောင်း။ ကောသဇ္ဇဿ၊ ပျင်းရိခြင်း၏လည်းကောင်း။ အဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကို။ ဘာသိတွာ၊ ဟောတော်မူ၍။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ သုဘရတာယ၊ မိမိကိုယ်ကို မိမိ မွေးမြူလွယ်သည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သုပေါသတာယ၊ မိမိကိုယ်ကို သူတစ်ပါးတို့ မွေးမြူလွယ်သည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ အပ္ပိစ္ဆဿ၊ အလိုနည်းခြင်း၏လည်းကောင်း။ သန္တုဋ္ဌဿ၊ ရောင့်ရဲခြင်း၏လည်းကောင်း။ သလ္လေခဿ၊ ကိလေသာကို ခေါင်းပါးစေခြင်း၏လည်းကောင်း။ ဓုတဿ၊ ကိလေသာကို ခါတွက်ခြင်း၏လည်းကောင်း။ ပါသာဒိကဿ၊ ကြည်ညိုဖွယ်ကို ဆောင်ခြင်း၏လည်းကောင်း။ အပစယဿ၊ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်း၏လည်းကောင်း။ ဝီရိယာရမ္ဘဿ၊ လုံ့လကို အားထုတ်ခြင်း၏လည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသိတွာ၊ ဟောတော်မူ၍။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ တဒနုစ္ဆဝိကံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်ခြင်းအား လျောက်ပတ်သော။ တဒနုလောမိကံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်ခြင်းအားလျော်သော။ ဓမ္မိံ ကထံ၊ တရားစကားကို။ ကတွာ၊ ပြောဟောသည်ကို ပြုတော်မူ၍။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ကိံ အာမန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ သံဃသုဋ္ဌုတာယ၊ သံဃာ၏ ကောင်း၏ဟု ဝန်ခံခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း။ သံဃဖာသုတာယ၊ သံဃာ၏ ချမ်းသာခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း။ ဒုမ္မကူၤနံ၊ သီလ မရှိကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ နိဂ္ဂဟာယ၊ နှိပ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပေသလာနံ၊ သီလကို ချစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဖာသုဝိဟာရာယ၊ ချမ်းသာစွာ နေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကာနံ၊ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ အာသဝါနံ၊ ဘေးရန်တို့ကို။ သံဝရာယ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းငှာ။ သမ္ပရာယိကာနံ၊ တမလွန်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ အာသဝါနံ၊ ဘေးရန်တို့ကို။ ပဋိဃာတာယ၊ ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ အပ္ပသန္နာနံ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့ကို။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပသန္နာနံ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော သူတို့ကို။ ဘိယျောဘာဝါယ၊ လွန်စွာ ပွားများခြင်းငှာလည်းကောင်း။ သဒ္ဓမ္မဋ္ဌိတိယာ၊ သူတော်ကောင်းတရားတို့၏ တည်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဝိနယာနုဂ္ဂဟာယ၊ ဝိနည်းကို ချီးမြှောက်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ အတ္ထဝသေ၊ အကျိုးထူးတို့ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညပေဿာမိ၊ ပညတ်တော်မူအံ့။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣမံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။ ကိံ ဥဒ္ဒိသေယျာထ၊ အဘယ်သို့ ပြရကုန်အံ့နည်း။

“ယော ပန ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝေယျ၊ မှီဝဲငြားအံ့။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပါရာဇိကော၊ သာသနာတော်မှ ရှုံးခြင်းသို့ ရောက်သည်။ အသံဝါသော၊ ရဟန်းကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းဖော်ခြင်း မရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဣဒဉ္စ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကိုလည်း။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုဒိန္နဘာဏဝါရော၊ သုဒိန္နဘာဏဝါရသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။

Issues

Select Version

(VN)Pārājikapāḷi

(VN)Pārājikapāḷi