၃-တတိယပါရာဇိက

၁၆၂။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ကူဋာဂါရသာလာယံ၊ စုလစ်မွန်းချွန် အထွတ်တပ်သော ဇရပ်ကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

၁၆၂။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ကူဋာဂါရသာလာယံ၊ စုလစ်မွန်းချွန် အထွတ်တပ်သော ဇရပ်ကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ အသုဘကထံ၊ အသုဘစကားကို။ ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘဘာဝနာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အာဒိဿ အာဒိဿ၊ ရည်၍ ရည်၍။ အသုဘသမာပတ္တိယာ၊ အသုဘသမာပတ်၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။

အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတို့ကို။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ကိံ အာမန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ အဒ္ဓမာသံ၊ တစ်လထက်ဝက် တစ်ဆယ့်ငါးရက်ပတ်လုံး။ ပဋိသလ္လီယိတုံ၊ တစ်ယောက်တည်း ကိန်းအောင်းတော်မူခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိတော်မူ၏။

ဧကေန၊ တစ်ယောက်သော။ ပိဏ္ဍပါတနီဟာရကေန၊ ဆွမ်းဆောင်သောသူကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်။ ဥပသင်္ကမိတဗ္ဗော၊ ကပ်အပ်သည်။ န အမှိ၊ မဖြစ်လို၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဧဝံ သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ၊” ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ပဋိဿုဏိတွာ၊ ဝန်ခံကုန်၍။ ဧကေန၊ တစ်ယောက်သော။ ပိဏ္ဍပါတနီဟာရကေန၊ ဆွမ်းဆောင်သော သူကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ရဟန်းသည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားသို့။ န ဥပသင်္ကမတိ၊ မကပ်။

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ အသုဘကထံ၊ အသုဘစကားကို။ ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘဘာဝနာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အာဒိဿ အာဒိဿ၊ ရည်၍ ရည်၍။ အသုဘသမာပတ္တိယာ၊ အသုဘသမာပတ်၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အနေကာကာရဝေါကာရံ၊ များစွာသော ဝဏ္ဏသဏ္ဌာန စသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ပြွမ်းသော။ အသုဘဘာဝနာနုယောဂံ၊ အသုဘဘာဝနာ၌ အားထုတ်ခြင်းကို။ အနုယုတ္တာ၊ အစဉ်မပြတ် အားထုတ်ခြင်း ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။

တေ ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သကေန ကာယေန၊ မိမိ မိမိရူပကာယဖြင့်။ အဋ္ဋီယန္တိ၊ ငြီးငွေ့ကုန်၏။ ဟရာယန္တိ၊ ရှက်နိုးကုန်၏။ ဇိဂုစ္ဆန္တိ၊ စက်ဆုပ်ကုန်၏။

သေယျထာပိ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဒဟရော၊ ငယ်သော။ ယုဝါ၊ ပျိုနုသော အရွယ်နှင့် ပြည့်စုံသော။ မဏ္ဍနကဇာတိကော၊ တန်ဆာဆင်ခြင်းသဘော ရှိသော။ သီသံနှာတော၊ ဦးခေါင်းနှင့်တကွ ရေချိုးပြီးသော။ ဣတ္ထီ ဝါ၊ မိန်းမသည်လည်းကောင်း။ ပုရိသော ဝါ၊ ယောကျ်ားသည်လည်းကောင်း။ ကဏ္ဌေ၊ လည်၌။ အာသတ္တေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ရန်သူသည် ယူဆောင်၍ စွပ်တပ်အပ်သော။ အဟိကုဏပေန ဝါ၊ မြွေဟောက်ပုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကုက္ကုရကုဏပေန ဝါ၊ ခွေးကောင်ပုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ မနုဿကုဏပေန ဝါ၊ လူကောင်ပုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ အဋ္ဋီယေယျ သေယျထာပိ၊ ငြီးငွေ့ရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဟရာယေယျ သေယျထာပိ၊ ရှက်နိုးရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဇိဂုစ္ဆေယျ သေယျထာပိ၊ စက်ဆုပ်ရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သကေန ကာယေန၊ မိမိရူပကာယဖြင့်။ အဋ္ဋီယန္တာ၊ ငြီးငွေ့ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဟရာယန္တာ၊ ရှက်နိုးကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဇိဂုစ္ဆန္တာ၊ စက်ဆုပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တနာပိ၊ မိမိသည်လည်း။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေန္တိ၊ ချကုန်၏။ အညမညမ္ပိ၊ အချင်းချင်းလည်း။ ဇီဝိတာ၊ မှ ဝေါရောပေန္တိ- ချကုန်၏။ မိဂလဏ္ဍကံ၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကမ္ပိ၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသို့လည်း။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်၍။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ သာဓု အာယာစာမ၊ တောင်းပန်ကုန်၏။ နော၊ ငါတို့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလော့၊

ဣဒံ၊ ဤသပိတ်သင်္ကန်းသည်။ တေ၊ သင်၏။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊”

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ မိဂလဏ္ဍိကော၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကော၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသည်။ ပတ္တစီဝရေဟိ၊ သပိတ်သင်္ကန်းတို့ဖြင့်။ ဘဋော၊ အခ ရသည်ဖြစ်၍။ သမ္ဗဟုလေ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတွာ၊ ချ၍။ လောဟိတကံ၊ သွေးအလိမ်းလိမ်းကပ်သော။ အသိံ၊ သန်လျက်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဝဂ္ဂုမုဒါ၊ ဝဂ္ဂုမုဒါ အမည်ရှိသော။ နဒီ၊ မြစ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

၁၆၃။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ မိဂလဏ္ဍိကဿ၊ မိဂဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကဿ၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသည်။ လောဟိတကံ၊ သွေးအလိမ်းလိမ်းကပ်သော။ တံ အသိံ၊ ထိုသန်လျက်ကို။ ဓောဝန္တဿ၊ ဆေးကြောစဉ်။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟုဒေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။ ကိံ အဟု၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။

အလာဘာ၊ စီးပွားချမ်းသာတို့ကို အရ မတော်ကုန်။ တဿ မေ၊ ထိုငါ့အား။ ဝတ၊ စင်စစ်။ လာဘာ၊ စီးပွားချမ်းသာတို့ကို ရခြင်းသည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။

ဒုလ္လဒ္ဓံ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို မကောင်းသဖြင့် ရအပ်၏။ ဝတ၊ စင်စစ်။ သုလဒ္ဓံ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို ကောင်းစွာ ရအပ်သည်။ န၊ မဟုတ်။

တေန မယာ၊ ထိုငါသည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ဗဟုံ၊ များစွာ။ အပုညံ၊ မကောင်းမှုကို။ ပသုတံ၊ ပွားစေအပ်၏၊” “ယော အဟံ၊ အကြင်ငါသည်။ သီလဝန္တေ၊ သီလရှိကုန်သော။ ကလျာဏဓမ္မေ၊ ကောင်းသော သဘော ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိံ၊ ချမိပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ မာရကာယိကာ၊ မာရ်နတ်၏ ကိုယ်တူဖြစ်သော။ ဒေဝတာ၊ ဘုမ္မစိုးနတ်သည်။ အဘိဇ္ဇမာနေ၊ မကွဲသော။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ မိဂလဏ္ဍိကံ၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကံ၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း။

“သပ္ပုရိသ၊ သူတော်ကောင်း။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။ လာဘာ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို အရတော်စွ။ သပ္ပုရိသ၊ သူတော်ကောင်း။ တဿ တေ၊ ထိုသင်သည်။ သုလဒ္ဓံ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို ကောင်းစွာ ရအပ်၏။ သပ္ပုရိသ၊ သူတော်ကောင်း။

သပ္ပုရိသ၊ သူတော်ကောင်း။ တေန တယာ၊ ထိုသင်သည်။ ဗဟုံ၊ များစွာ။ ပုညံ၊ ကောင်းမှုကို။ ပသုတံ၊ ပွားစေအပ်၏၊”ယံ တွံ ယော တွံ= အကြင်သင်သည်။ အတိဏ္ဏေ၊ သံသရာမှ မကူးမြောက်သေးသော ရဟန်းတို့ကို။ တာရေသိ၊ ကူးမြောက်စေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ မိဂလဏ္ဍိကော၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကော၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသည်။

“မေ၊ ငါ့အား။ လာဘာ ကိရ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို အရတော်သတတ်။ မေ မယာ၊ ငါသည်။ သုလဒ္ဓံ ကိရ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို ကောင်းစွာ ရအပ်သတတ်။ မယာ၊ ငါသည်။ ဗဟုံ၊ များစွာ။ ပုညံ၊ ကောင်းမူကို။ ပသုတံ ကိရ၊ ပွားစေအပ်သတတ်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အတိဏ္ဏေ၊ သံသရာမှ မကူးမြောက်သေးသော ရဟန်းတို့ကို။ တာရေမိ ကိရ၊ ကူးမြောက်စေသတတ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဏှံ၊ ထက်စွာသော။ အသိံ၊ သန်လျက်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဝိဟာရေန၊ ကျောင်းတစ်ကျောင်းမှ။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းတစ်ကျောင်းသို့။ ပရိဝေဏေန၊ ပရဝုဏ်တစ်ခုမှ။ ပရိဝေဏံ၊ ပရိဝုဏ်တစ်ခုသို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်၍။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေတိ၊ ဆို၏။

“ကော၊ အဘယ်ရဟန်းသည်။ အတိဏ္ဏော၊ သံသရာမှ မကူးမြောက် သေးသနည်း။ ကံ၊ အဘယ်ရဟန်းကို။ တာရေမိ၊ ကူးမြောက်စေရအံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

တတ္တ၊ ထိုရဟန်းအပေါင်းတို့တွင်။ ယေ တေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ အဝီတရာဂါ၊ မကင်းသော ရာဂ ရှိကုန်၏။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုသိို့ဆိုသော အခါ၌။ ဘယံ၊ ကြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ ယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဆမ္ဘိတတ္တံ၊ ကိုယ်ခိုင်မာသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ ယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။ လောမဟံသော၊ ကြက်သီးမွေးညင်း ထခြင်းသည်။ ဟောတိ ယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။

ယေ ပန တေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်ကား။ ဝီတရာဂါ၊ ကင်းသော ရာဂ ရှိကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုသို့ဆိုသော အခါ၌။ ဘယံ၊ ကြောက်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဆမ္ဘိတတ္တံ၊ ကိုယ်ခိုင်မာသည်၏ အဖြစ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ လောမဟံသော၊ ကြက်သီးမွေးညင်း ထခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ မိဂလဏ္ဍိကော၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကော၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသည်။ ဧကမ္ပိ ဘိက္ခုံ၊ တစ်ယောက်သော ရဟန်းကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ ဒွေ ဘိက္ခူ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ တယောပိ ဘိက္ခူ၊ သုံးယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ စတ္တာရောပိ ဘိက္ခူ၊ လေးယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ ပဉ္စပိ ဘိက္ခူ၊ ငါးယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ ဒသပိ ဘိက္ခူ၊ ဆယ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ ဝီသတိပိ ဘိက္ခူ၊ နှစ်ဆယ်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ တိံသမ္ပိ ဘိက္ခူ၊ သုံးဆယ်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချ၏။ စတ္တာလီသမ္ပိ ဘိက္ခူ၊ လေးဆယ်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ ပညာသမ္ပိ ဘိက္ခူ၊ ငါးဆယ်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။ သဋ္ဌိပိ ဘိက္ခူ၊ ခြောက်ဆယ်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။

၁၆၄။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တဿ အဒ္ဓမာသဿ၊ ထိုတစ်လထက်ဝက် ဆယ့်ငါးရက်၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။ ပဋိသလ္လာနာ၊ ကိန်းအောင်းရာမှ။ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထသည်ရှိသော်။ အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ အရှင်အာနန္ဒာကို။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။

“အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ကိံ နု ခေါ၊ အကြောင်းအဘယ်သို့နည်း။ ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။ တနုဘူတော ဝိယ၊ ပါးခြင်းသို့ ရောက်သကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ တထာ၊ ထိုဖြစ်သမျှအတိုင်း။ ဟိ ကထေမိ၊ ပြန်ကြားလျှောက်ထားပါအံ့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ အနေက** ပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ အသုဘကထံ၊ အသုဘစကားကို။ ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘဘာဝနာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အာဒိဿ အာဒိဿ၊ ရည်၍ ရည်၍။ အသုဘသမာ ပတ္တိယာ၊ အသုဘသမာပတ်၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။

တေ စ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။

‘ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ အသုဘကထံ၊ အသုဘစကားကို။ ကထေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အသုဘဘာဝနာယ၊ အသုဘကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အာဒိဿ အာဒိဿ၊ ရည်၍ ရည်၍။ အသုဘသမာပတ္တိယာ၊ အသုဘသမာပတ်၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ’ ဣတိ၊ ဤသို့။ တေ စ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အနေကာကာရဝေါကာရံ၊ များစွာသော ဝဏ္ဏသဏ္ဌာန စသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ပြွမ်းသော။ အသုဘာဝနာနုယောဂံ၊ အသုဘဘာဝနာ၌ အားထုတ်ခြင်းကို။ အနုယုတ္တာ၊ အဖန်ဖန်အားထုတ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏။

တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သကေန ကာယေန၊ မိမိရူပကာယဖြင့်။ အဋ္ဋီယန္တိ၊ ငြီးငွေ့ကုန်၏။ ဟရာယန္တိ၊ ရှက်နိုးကုန်၏။ ဇိဂုစ္ဆန္တိ၊ စက်ဆုပ်ကုန်၏။

သေယျထာပိ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဒဟရော၊ ငယ်သော။ ယုဝါ၊ ပျိုနုသော အရွယ်နှင့် ပြည့်စုံသော။ မဏ္ဍနကဇာတိကော၊ တန်ဆာဆင်ခြင်း သဘောရှိသော။ သီသံနှာတော၊ ဦးခေါင်းနှင့်တကွ ရေချိုးပြီးသော။ ဣတ္ထီ ဝါ၊ မိန်းမသည်လည်းကောင်း။ ပုရိသော ဝါ၊ ယောကျ်ားသည်လည်းကောင်း။ ကဏ္ဌေ၊ လည်၌။ အာသတ္တေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ရန်သူသည် ယူဆောင်၍ စွပ်တပ်အပ်သော။ အဟိကုဏပေန ဝါ၊ မြွေကောင်ပုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကုက္ကုရကုဏပေန ဝါ၊ ခွေးကောင်ပုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ မနုဿကုဏပေန ဝါ၊ လူကောင်ပုပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ အဋ္ဋှီယေယျ သေယျထာပိ၊ ငြီးငွေ့ရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဟရာယေယျ သေယျထာပိ၊ ရှက်နိုးရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဇိဂုစ္ဆေယျ သေယျထာပိ၊ စက်ဆုပ်ရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သကေန ကာယေန၊ မိမိရူပကာယဖြင့်။ အဋ္ဋီယန္တာ၊ ငြီးငွေ့ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဟရာယန္တာ၊ ရှက်နိုးကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဇိဂုစ္ဆန္တာ၊ စက်ဆုပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တနာပိ၊ မိမိသည်လည်း။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေန္တိ၊ ချကုန်၏။ အညမညမ္ပိ၊ အချင်းချင်းလည်း။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေန္တိ၊ ချကုန်၏။ မိဂလဏ္ဍိကံ၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကမ္ပိ၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသို့လည်း။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေကုန်ပြီး၍။ ’ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

‘အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ သာဓု အာယာစာမ၊ တောင်းပန်ကုန်၏။ နော၊ ငါတို့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလော့။

ဣဒံ၊ ဤသပိတ်သင်္ကန်းသည်။ တေ၊ သင်၏။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ မိဂလဏ္ဍိကော၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကော၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသည်။ ပတ္တစီဝရေဟိ၊ သပိတ်သင်္ကန်းတို့ဖြင့်။ ဘဋော၊ အခ ရသည်ဖြစ်၍။ ဧကမ္ပိ ဘိက္ခုံ၊ တစ်ယောက်သော ရဟန်းကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ချင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏၊ ။ပ။ သဋ္ဌိမ္ပိ ဘိက္ခူ၊ ခြောက်ဆယ်သော ရဟန်းတို့ကိုလည်း။ ဧကာဟေန၊ တစ်ရက်ချင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယထာ ယေန အာကာရေန၊ အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အာစိက္ခန္တေ၊ ဟောကြားသည်ရှိသော်။ အယံ ဘိက္ခုသံဃော၊ ဤရဟန်းအပေါင်းသည်။ အညာယ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၌။ သဏ္ဌဟေယျ၊ တည်ရာ၏။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အညံ၊ အသုဘမှတစ်ပါးသော။ ပရိယာယံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းဟု ဆိုအပ်သော အကြောင်းကို။ အာစိက္ခတု၊ ဟောကြားတော်မူပါလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ ယာဝတိကာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝေသာလိံ၊ ဝေသာလီပြည်ကို။ ဥပနိဿာယ၊ မှီကုန်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ ဥပဋ္ဌာနသာလာယံ၊ စည်းဝေးရာ ဇရပ်၌။ သန္နိပါတေဟိ၊ စည်းဝေးစေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဧဝံ သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ၊” ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ ပဋိဿုဏိတွာ၊ ဝန်ခံ၍။ ယာဝတိကာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ ဥပနိဿာယ၊ မှီကုန်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ ဥပဋ္ဌာနသာလာယံ၊ စည်းဝေးရာ ဇရပ်၌။ သန္နိပါတေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏။ တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားရှိတော်မူရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။ သန္နိပတိတော၊ စည်းဝေးပါပြီ။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုအဆုံးအမပေးတော်မူခြင်း၏။ ယော ကာလော၊ အကြင်အခါသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ ကာလံ၊ ထိုအခါကို။ မညတိ၊ သိတော်မူ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

၁၆၅။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဥပဋ္ဌာနသာလာ၊ စည်းဝေးရာ ဇရပ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်တော်မူ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်တော်မူပြီး၍။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေတော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ နိသဇ္ဇ ခေါ၊ ထိုင်နေတော်မူပြီး၍သာလျှင်။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ကိံ အာမန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဘာဝိတော၊ ပွားအပ်သော။ ဗဟုလီကတော၊ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သော။ အယမ္ပိ ခေါ အာနာပါနဿတိသမာဓိ၊ ဤအာနာပါနဿတိနှင့် ယှဉ်သော သမာဓိသည်လည်း။ သန္တော စေဝ၊ ငြိမ်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏီတော စ၊ မြတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အသေစနကော စ၊ သွန်းလောင်းခြင်း မရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုခေါ၊ ချမ်းသာသော။ ဝိဟာရော စ၊ နေရာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပ္ပန္နုပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်တိုင်းဖြစ်တိုင်းသော။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဌာနသော၊ တစ်ခဏချင်း။ အန္တရဓာပေသိ၊ ကွယ်စေ၏။ ဝူပသမေတိ၊ ငြိမ်းစေ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဂိမှာနံ၊ နွေလတို့၏။ ပစ္ဆိမေ မာသေ၊ အဆုံးဖြစ်သော လ၌။ ဥဟတံ၊ အထက်သို့ လွင့်တက်သော။ ရဇောဇလ္လံ၊ မြူသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏၊ တမေနံ၊ ထိုမြူကို။ မဟာ အကာလမေဃော၊ အခါမဲ့မိုးကြီးသည်။ ဌာနသော၊ တစ်ခဏချင်း။ အန္တရဓာပေတိ သေယျထာပိ၊ ကွယ်စေသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဝူပသမေတိ သေယျထာပိ၊ ငြိမ်းစေသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဘာဝိတော၊ ပွားအပ်သော။ ဗဟုလီကတော၊ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သော။ အာနာပါနဿတိ သမာဓိ၊ အာနာပါနဿတိနှင့် ယှဉ်သော သမာဓိသည်။ သန္တော စေဝ၊ ငြိမ်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အသေစနကော စ၊ သွန်းလောင်းခြင်း မရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုခေါ၊ ချမ်းသာသော။ ဝိဟာရော စ၊ နေရာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပ္ပန္နုပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်းသော။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဌာနသော၊ တစ်ခဏချင်း။ အန္တရဓာပေသိ၊ ကွယ်စေ၏။ ဝူပသမေတိ၊ ငြိမ်းစေ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကထံ၊ အဘယ်သို့သော အပြားအားဖြင့်။ ဘာဝိတော၊ ပွားအပ်သော။ အာနာပါနဿတိသမာဓိ၊ အာနာပါနဿတိနှင့် ယှဉ်သော သမာဓိသည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့သော အပြားအားဖြင့်။ ဗဟုလီကတော၊ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သော။ အာနာပါနဿတိသမာဓိ စ၊ အာနာပါနဿတိနှင့် ယှဉ်သော သမာဓိသည်။ သန္တော စေဝ၊ ငြိမ်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။ ပဏီတော စ၊ မြတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။ အသေစနကော စ၊ သွန်းလောင်းခြင်း မရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။ သုခေါ၊ ချမ်းသာသော။ ဝိဟာရော စ၊ နေရာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။ ဥပ္ပန္နုပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်းသော။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဌာနသော၊ တစ်ခဏချင်း။ အန္တရဓာပေတိ၊ ကွယ်စေသနည်း။ ဝူပသမေတိ၊ ငြိမ်းစေသနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အရညဂတော ဝါ၊ တောသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ ရုက္ခမူလဂတော ဝါ၊ သစ်ပင်ရင်းသို့ ကပ်သည် ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ သုညာဂါရဂတော ဝါ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ ပလ္လင်္ကံ၊ ထက်ဝယ်ကို။ အာဘုဇိတွာ၊ ဖွဲ့ခွေ၍။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ဥဇုံ၊ ဖြောင့်မတ်စွာ။ ပဏိဓာယ၊ ထား၍။ ပရိမုခံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ ရှေးရှု။ သတိံ၊ သတိကို။ ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ရှေးရှုထင်စေ၍။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ သတောဝ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍သာလျှင်။ အဿသတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေ၏။ သတောဝ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍သာလျှင်။ ပဿသတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေ၏။

ဒီဃံ ဝါ၊ ရှည်စွာလည်း။ အဿသန္တော၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ ဒီဃံ၊ ရှည်စွာ။ အဿသာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေ၏ ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဒီဃံ ဝါ၊ ရှည်စွာလည်း။ ပဿသန္တော၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ ဒီဃံ၊ ရှည်စွာ။ ပဿသာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေ၏ ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

ရဿံ ဝါ၊ တိုစွာလည်း။ အဿသန္တော၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ ရဿံ၊ တိုစွာ။ အဿသာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေ၏ ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ရဿံ ဝါ၊ တိုစွာလည်း။ ပဿသန္တော၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ ရဿံ၊ တိုစွာ။ ပဿသာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေ၏ ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

သဗ္ဗကာယပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ အလုံးစုံသော ထွက်သက်၏ အစအလယ်အဆုံးကို ထင်စေလျက်။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

သဗ္ဗကာယပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ အလုံးစုံသော ဝင်သက်၏ အစအလယ်အဆုံးကို ထင်စေလျက်။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

ကာယသင်္ခါရံ၊ ရုန့်ရင်းသော ထွက်သက်ကို။ ပဿမ္ဘယံ ပဿမ္ဘယန္တော၊ သာယာဖြည်းညှင်း မှုတ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် ငြိမ်းစေလျက်။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

ကာယသင်္ခါရံ၊ ရုန့်ရင်းသော ဝင်သက်ကို။ ပဿမ္ဘယံ ပဿမ္ဘယန္တော၊ သာယာဖြည်းညှင်း ရှိုက်ရှူခြင်းဖြင့် ငြိမ်းစေလျက်။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

ပီတိပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ထွက်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ ပီတိကို ထင်စေလျက်။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

ပီတိပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ဝင်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ ပီတိကို ထင်စေလျက်။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

သုခပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ထွက်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ သုခကို ထင်စေလျက်။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

သုခပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ဝင်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ သုခကို ထင်စေလျက်။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

စိတ္တသင်္ခါရပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ထွက်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ စိတ္တသင်္ခါရကို ထင်စေလျက်။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

စိတ္တသင်္ခါရပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ဝင်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ စိတ္တသင်္ခါရကို ထင်စေလျက်။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

စိတ္တသင်္ခါရံ၊ ရုန့်ရင်းသော စိတ္တသင်္ခါရကို။ ပဿမ္ဘယံ ပဿမ္ဘယန္တော၊ သာယာဖြည်းညှင်း မှုတ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် ငြိမ်းစေလျက်။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

စိတ္တသင်္ခါရံ၊ ရုန့်ရင်းသော စိတ္တသင်္ခါရကို။ ပဿမ္ဘယံ ပဿမ္ဘယန္တော၊ သာယာဖြည်းညှင်း ရှိုက်ရှူခြင်းဖြင့် ငြိမ်းစေလျက်။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

စိတ္တပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ထွက်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ စိတ်ကို ထင်စေလျက်။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

စိတ္တပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ဝင်သက်၏ အစအလယ်အဆုံး သုံးပါး၌ စိတ်ကို ထင်စေလျက်။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

အဘိပ္ပမောဒယံ အဘိပ္ပမောဒယန္တော၊ လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်စေလျက်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို၊ ။ပ။ သမာဒဟံ သမာဒဟန္တော၊ ကောင်းစွာ ဝမ်းမြောက်စေလျက်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို၊ ။ပ။ ဝိမောစယံ ဝိမောစယန္တော၊ လွတ်စေလျက်၊ ။ပ။ အနိစ္စာနုပဿီ၊ အနိစ္စဟု အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍၊ ။ပ။ ဝိရာဂါနုပဿီ၊ ရာဂကင်းခြင်းကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍၊ ။ပ။ နိရောဓာနုပဿီ၊ ချုပ်ခြင်းကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍၊ ။ပ။ ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿီ၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍။ အဿသိဿာမီတိ၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿီ၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍။ ပဿသိဿာမီတိ၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေအံ့ဟု။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ခေါ၊ စင်စစ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ အပြားအားဖြင့်။ ဘာဝိတော၊ ပွားအပ်သော။ အာနာပါနဿတိသမာဓိ၊ အာနာပါနဿတိနှင့် ယှဉ်သော သမာဓိသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သော အပြားအားဖြင့်။ ဗဟုလီကတော၊ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သော။ အာနာပါနဿတိသမာဓိ၊ အာနာပါနဿတိနှင့် ယှဉ်သော သမာဓိသည်။ သန္တော စေဝ၊ ငြိမ်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏီတော စ၊ မြတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အသေစနကော စ၊ သွန်းလောင်းခြင်း မရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုခေါ၊ ချမ်းသာသော။ ဝိဟာရော စ၊ နေရာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပ္ပန္နုပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်းသော။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဌာနသော၊ တစ်ခဏချင်း။ အန္တရဓာပေတိ၊ ကွယ်စေ၏။ ဝူပသမေတိ၊ ငြိမ်းစေ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၆၆။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတသ္မိံ နိဒါနေ၊ ဤအကြောင်း၌။ ဧတသ္မိံ ပကရဏေ၊ ဤအရာ၌။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

ကိံ ပဋိပုစ္ဆိ၊ အဘယ်သို့ မေးတော်မူသနည်း။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ အတ္တနာပိ၊ မိမိသည်လည်း။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေန္တိ၊ ချကုန်၏။ အညမညမ္ပိ၊ အချင်းချင်းလည်း။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေန္တိ၊ ချကုန်၏၊ မိဂလဏ္ဍိကံ၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကမ္ပိ၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသို့လည်း။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေကုန်၍။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ သာဓု အာယာစာမ၊ ငါတို့ တောင်းပန်ကုန်၏။ နော၊ ငါတို့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလော့။ ဣဒံ၊ ဤသပိတ်သင်္ကန်းသည်။ တေ၊ သင်၏။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ကိရ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားရသည်ကား။ သစ္စံ၊ မှန်သလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။ “ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကုန်၏။

ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိဂရဟိ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ ကိံ ဝိဂရဟိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့တော်မူသနည်း။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏အမူအရာ မဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏အမူအရာ မဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အတ္တနာပိ၊ မိမိသည်လည်း။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဿန္တိ နာမ၊ ချကုန်ဘိသနည်း။ အညမညမ္ပိ၊ အချင်းချင်းလည်း။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဿန္တိ နာမ၊ ချကုန်ဘိသနည်း။ မိဂလဏ္ဍိကံ၊ မိဂလဏ္ဍိက အမည်ရှိသော။ သမဏကုတ္တကမ္ပိ၊ ရဟန်းရှင်ယောင် အသွင်ဆောင်သော သူသို့လည်း။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေကုန်၍။ ’ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝက္ခန္တိ နာမ၊ ဆိုကုန်ဘိသနည်း။

‘အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ သာဓု အာယာစာမ၊ တောင်းပန်ကုန်၏။ နော၊ ငါတို့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလော့။ ဣဒံ၊ ဤသပိတ်သင်္ကန်းသည်။ တေ၊ သင်၏။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊ ။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝဉ္စ ပန၊ ဤသို့လျှင်။ ဣမံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။ ကိံ ဥဒ္ဒိယေယျာထ၊ အဘယ်သို့ ပြရာကုန်အံ့နည်း။

၁၆၇။ ယော ပန ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ သဉ္စိစ္စ၊ သေစေလိုသော စေတနာ ရှိသည်ဖြစ်၍။ မနုဿဝိဂ္ဂဟံ၊ လူဇာတ်ဖြစ်သော ကိုယ်ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေယျ၊ ချငြားအံ့။ အဿ၊ ထိုလူဇာတ်ဖြစ်သော ကိုယ်၏။ သတ္ထဟာရကံ ဝါ၊ အသက်ကို ဆောင်တတ်သော ဓားလက်နက်ကိုလည်း။ ပရိယေသေယျ၊ ရှာမှီး၍ အနီး၌ ထားငြားအံ့။ အယမ္ပိ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းသည်လည်း။ ပါရာဇိကော၊ သာသနာတော်မှ ရှုံးခြင်းသို့ ရောက်သည်။ အသံဝါသော၊ ရဟန်းကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းဖော်ခြင်း မရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။”

ဧဝဉ္စ၊ ဤသို့လည်း။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကိုလည်း။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

၁၆၈။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဥပါသကော၊ ဥပါသကာသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုဥပါသကာ၏။ ပဇာပတိ၊ မယားသည်။ အဘိရူပါ၊ ရှုချင်ဖွယ် ရှိသည်။ ပါသာဒိကာ၊ ကြည်ညိုဖွယ် ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ တဿာ ဣတ္ထိယာ၊ ထိုမိန်းမ၌။ ပဋိဗဒ္ဓစိတ္တာ၊ တပ်သော စိတ် ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာနံ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ သော ဥပါသကော၊ ထိုဥပါသကာသည်။ သစေ ဇီဝိဿတိ၊ အကယ်၍ အသက်ရှင်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ အသက်ရှင်သည်ရှိသော်။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ န လဘိဿာမ၊ မရကုန်လတ္တံ့။

ဟန္ဒ၊ ယခု။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ တဿ ဥပါသကဿ၊ ထိုဥပါသကာအား။ မရဏဝဏ္ဏံ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကို။ သံဝဏ္ဏေမ၊ ချီးမွမ်းကုန်အံ့၊” ဣတိ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သော ဥပါသကော၊ ထိုဥပါသကာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုဥပသကာရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိံသု၊ ကပ်လေကုန်၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေကုန်ပြီး၍။ တံ ဥပါသကံ၊ ထိုဥပါသကာကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကုန်သနည်း။

“ဥပါသက၊ ဥပါသကာ။ တွံ၊ သင်သည်။ ကတကလျာဏော၊ ပြုအပ်ပြီးသော စင်ကြယ်သော အမှုရှိသည်။ ကတကုသလော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကောင်းမှုရှိသည်။ ကတဘီရုတ္တာဏော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကြောက်ခြင်းကို တားမြစ်တတ်သော ကောင်းမှုရှိသည်။ အကတပါပေါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ယုတ်မာသော အမှုမရှိသည်။ အကတလုဒ္ဒေါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကြမ်းတမ်းသော အမှု မရှိသည်။ အကတကိဗ္ဗိသော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ခက်ထန်သော အမှု မရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။

တယာ၊ သင်သည်။ ကလျာဏံ၊ ကောင်းမှုကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ တယာ၊ သင်သည်။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ အကတံ၊ မပြုအပ်။

တုယှံ၊ သင့်အား။ ပါပကေန၊ ယုတ်မာသော။ ဣမိနာ ဒုဇ္ဇီဝိတေန၊ ဤမကောင်းသော အသက်ရှင်ခြင်းဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုး ရှိအံ့နည်း။

တေ၊ သင့်အား။ ဇီဝိတာ၊ အသက်ရှင်သည်ထက်။ မတံ၊ သေခြင်းသည်။ သေယျော၊ မြတ်၏။

တွံ၊ သင်သည်။ ဣတော၊ ဤလူ့ပြည်မှ။ ကာလင်္ကတော၊ သေသည်ရှိသော်။ ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ သုဂတိံ၊ ကောင်းမှုကို ပြုသော သူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ သဂ္ဂံ၊ မြတ်သော ရူပါရုံ စသည်တို့၏ တည်ရာဖြစ်သော။ လောကံ၊ နတ်ပြည်၌။ ဥပပဇ္ဇိဿတိ၊ ဖြစ်ရလတ္တံ့။

တတ္ထ၊ ထိုနတ်ပြည်၌။ ဒိဗ္ဗေဟိ၊ နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ကာမဂုဏေဟိ၊ ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့်။ သမပ္ပိတော၊ ရောင့်ရဲအပ်သည်ဖြစ်၍။ သမင်္ဂီဘူတော၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ပရိစာရေဿသိ၊ စံပယ်ရလတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကုန်၏။

၁၆၉။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဥပါသကော၊ ထိုဥပါသကာသည်။

“သစ္စံ ခေါ၊ မှန်သော စကားကိုသာလျှင်။ အယျာ၊ အရှင်တို့သည်။ အာဟံသု၊ ဆိုကုန်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ ထိုစကားမှန်၏။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကတကလျာဏော၊ ပြုအပ်ပြီးသော စင်ကြင်သော အမှု ရှိသည်။ ကတကုသလော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကောင်းမှု ရှိသည်။ ကတဘီရုတ္တာဏော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကြောက်ခြင်းကို တားမြစ်တတ်သော ကောင်းမှု ရှိသည်။ အကတပါပေါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ယုတ်မာသော အမှု မရှိသည်။ အကတလုဒ္ဒေါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကြမ်းတမ်းသော အမှု မရှိသည်။ အကတကိဗ္ဗိသော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ခက်ထန်သော အမှု မရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။

မယာ၊ ငါသည်။ ကလျာဏံ၊ ကောင်းမှုကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ မယာ၊ ငါသည်၊ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ အကတံ၊ မပြုအပ်။

မယံှ၊ ငါ့အား။ ပါပကေန၊ ယုတ်မာသော။ ဣမိနာ ဒုဇ္ဇီဝိတေန၊ ဤမကောင်းသော အသက်ရှင်ခြင်းဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။

မေ၊ ငါ့အား။ ဇီဝိတာ၊ အသက်ရှင်သည်ထက်။ မတံ၊ သေခြင်းသည်။ သေယျော၊ မြတ်၏။

အဟံ၊ ငါသည်။ ဣတော၊ ဤလူ့ပြည်မှ။ ကာလင်္ကတော၊ သေသည်ရှိသော်။ ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ သုဂတိံ၊ ကောင်းမှုကို ပြုသော သူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ သဂ္ဂံ၊ မြတ်သော ရူပါရုံ စသည်တို့၏ တည်ရာဖြစ်သော။ လောကံ၊ နတ်ပြည်၌။ ဥပပဇ္ဇိဿာမိ၊ ဖြစ်အံ့။

တတ္ထ၊ ထိုနတ်ပြည်၌။ ဒိဗ္ဗေဟိ၊ နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ကာမဂုဏေဟိ၊ ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့်။ သမပ္ပိတော၊ ရောင့်ရဲအပ်သည်ဖြစ်၍။ သမင်္ဂီဘူတော၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ပရိစာရဿောမိ၊ စံပယ်ရလတ္တံ့၊” ဣတိ မနသိကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ ဘောဇနာနိ စေဝ၊ ဘောဇဉ်တို့ကိုလည်း။ ဘုဉ္ဇိ၊ စား၏။ အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ ခါဒနီယာနိ စ၊ ခဲဖွယ်တို့ကိုလည်း။ ခါဒိ၊ ခဲ၏။ အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ သာယနီယာနိ စ၊ လျက်ဖွယ်တို့ကိုလည်း။ သာယိ၊ လျက်၏။ အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ ပါနာနိ စ၊ အဖျော်တို့ကိုလည်း။ ပိဝိ၊ သောက်၏။

အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ ဘောဇနာနိ စေဝ၊ ဘောဇဉ်တို့ကိုလည်း။ ဘုဉ္ဇတော၊ စားသော။ အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ ခါဒနီယာနိ စ၊ ခဲဖွယ်တို့ကိုလည်း။ ခါဒတော၊ ခဲသော။ အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ သာယနီယာနိ စ၊ လျက်ဖွယ်တို့ကိုလည်း။ သာယတော၊ လျက်သော။ အသပ္ပါယာနိ၊ မလျောက်ပတ်ကုန်သော။ ပါနာနိ စ၊ အဖျော်တို့ကိုလည်း။ ပိဝတော၊ သောက်သော။ တဿ၊ ထိုဥပါသကာအား။ ခရော၊ ကြမ်းတမ်းသော။ အာဗာဓော၊ အနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်၏။

သော ဥပါသကော၊ ထိုဥပါသကာသည်။ တေနေ၀ အာဗာဓေန၊ ထိုအနာဖြင့်သာလျှင်။ ကာလမကာသိ၊ သေလေ၏။

တဿ ဥပါသကဿ၊ ထိုဥပါသကာ၏။ ပဇာပတိ၊ မယားသည်။ ဥဇ္ဈာယတိ၊ ကဲ့ရဲ့၏။ ခိယျတိ၊ ရှုတ်ချ၏။ ဝိပါစေတိ၊ ဖရိုဖရဲ ကြဲသော စကားကို ဆို၏။ ကိံ ဥဇ္ဈာယတိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့သနည်း။ ကိံ ခိယျတိ၊ အဘယ်သို့ ရှုတ်ချသနည်း။ ကိံ ဝိပါစေတိ၊ အဘယ်သို့ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုသနည်း။

“သကျပုတ္တိယာ၊ သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားသားတော်ဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ သမဏာ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ အလဇ္ဇိနော၊ အရှက်မရှိကုန်။ ဒုဿီလာ၊ သီလမရှိကုန်။ မုသာဝါဒိနော၊ ချွတ်ယွင်းသော စကားကို ဆိုတတ်ကုန်၏။

ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဓမ္မစာရိနော၊ တရားကို ကျင့်ကုန်၏ ဟူ၍။ သမစာရိနော၊ ညီညွတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်၏ ဟူ၍။ ဗြဟ္မစာရိနော၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်၏ ဟူ၍။ သစ္စဝါဒိနော၊ မှန်သော စကားကို ဆိုတတ်ကုန်၏ ဟူ၍။ သီလဝန္တော၊ သီလရှိကုန်၏ဟူ၍။ ကလျာဏဓမ္မာ၊ ကောင်းသော သဘောရှိကုန်၏ ဟူ၍။ ပဋိဇာနိဿန္တိ နာမ၊ ဝန်ခံကုန်ဘိသနည်း။

ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ နဋ္ဌံ၊ ပျောက်ခဲ့ပြီ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ နဋ္ဌံ၊ ပျောက်ခဲ့ပြီ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။ ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ သာမညာ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်မှ။ အပဂတာ၊ ကင်းကုန်ပြီ။ ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဗြဟ္မညာ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်မှ။ အပဂတာ၊ ကင်းကုန်ပြီ။

ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ မေ၊ ငါ၏။ သာမိကဿ၊ လင်အား။ မရဏဝဏ္ဏံ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကို။ သံဝဏ္ဏေသုံ၊ ချီးမွမ်းကုန်၏။

ဣမေဟိ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ မေ၊ ငါ၏။ သာမိကော၊ လင်ကို။ မာရိတော၊ သတ်အပ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဥဇ္ဈာယတိ၊ ကဲ့ရဲ့၏။ ခိယျတိ၊ ရှုတ်ချ၏။ ဝိပါစေတိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆို၏။ အညေ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ မနုဿာပိ၊ လူတို့သည်လည်း။ ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ ကဲ့ဲရဲ့ကုန်၏။ ခိယျန္တိ၊ ရှုတ်ချကုန်၏။ ဝိပါစေန္တိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်၏။ ကိံ ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့ကုန်သနည်း။ ကိံ ခိယျန္တိ၊ အဘယ်သို့ ရှုတ်ချကုန်သနည်း။ ကိံ ဝိပါစေန္တိ၊ အဘယ်သို့ ဖရုံဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်သနည်း။

“သကျပုတ္တိယာ၊ သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားသားတော်ဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ သမဏာ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ အလဇ္ဇိနော၊ အရှက်မရှိကုန်။ ဒုဿီလော၊ သီလမရှိကုန်။ မုသာဝါဒိနော၊ ချွတ်ယွင်းသော စကားကို ဆိုတတ်ကုန်၏။

ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဓမ္မစာရိနော၊ တရားကို ကျင့်ကုန်၏ ဟူ၍။ သမစာရိနော၊ ညီညွတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်၏ ဟူ၍။ ဗြဟ္မစာရိနော၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်၏ ဟူ၍။ သစ္စဝါဒိနော၊ မှန်သော စကားကို ဆိုတတ်ကုန်၏ ဟူ၍။ ကလျာဏဓမ္မာ၊ ကောင်းသော သဘောရှိကုန်၏ ဟူ၍။ ပဋိဇာနိဿန္တိ နာမ၊ ဝန်ခံကုန်ဘိသနည်း။

ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ နဋ္ဌံ၊ ပျောက်ခဲ့ပြီ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ နဋ္ဌံ၊ ပျောက်ခဲ့ပြီ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။ ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ သာမညာ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်မှ။ အပဂတာ၊ ကင်းကုန်ပြီ။ ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဗြဟ္မညာ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်မှ။ အပဂတာ၊ ကင်းကုန်ပြီ။

ဣမေ၊ ဤဟန်းတို့သည်။ ဥပါသကဿ၊ ဥပသကာအား။ မရဏဝဏ္ဏံ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကို။ သံဝဏ္ဏေသုံ၊ ချီးမွမ်းကုန်၏။

ဣမေဟိ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဥပါသကော၊ ဥပါသကာကို။ မာရိတော၊ သတ်အပ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ခိယျန္တိ၊ ရှုတ်ချကုန်၏။ ဝိပါစေန္တိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်၏။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဥဇ္ဈာယန္တာနံ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်သော။ ခိယျန္တာနံ၊ ရှုတ်ချကုန်သော။ ဝိပါစေန္တာနံ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်သော။ တေသံ မနုဿာနံ၊ ထိုလူတို့၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ အဿောသုံ ခေါ၊ ကြားကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

ယေ တေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ အပ္ပိစ္ဆာ၊ အလိုနည်းကုန်၏။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ခိယျန္တိ၊ ရှုတ်ချကုန်၏။ ဝိပါစေန္တိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်၏။

“ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဥပါသကဿ၊ ဥပါသကာအား။ မရဏဝဏ္ဏံ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကို။ သံဝဏ္ဏိဿန္တိ နာမ၊ ချီးမွမ်းကုန်ဘိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

၁၇၀။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယေ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့ပြီး၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ လျှောက်ကြားကုန်၏၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဥပါသကဿ၊ ဥပါသကာအား။ မရဏဝဏ္ဏံ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကို။ သံဝဏ္ဏေထ၊ ချီးမွမ်းကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကိရ၊ အဆင့်စကား ကြားရသည်ကား။ သစ္စံ၊ မှန်သလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတာ်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကုန်၏။

ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိဂရဟိ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ ကိံ ဝိဂရဟိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့တော်မူသနည်း။

“မောဃပုရိသာ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ားတို့။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏ အမူအရာ မဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။

မောဃပုရိသာ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ားတို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်၊ ဥပါသကဿ၊ ဥပါသကာအား။ မရဏဝဏ္ဏံ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကို။ သံဝဏ္ဏိဿထ နာမ၊ ချီးမွမ်းကုန်ဘိသနည်း။

မောဃပုရိသာ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ားတို့။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊ ။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝဉ္စ ပန၊ ဤသို့လျှင်။ ဣမံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။ ကိံ ဥဒ္ဒိသေယျာထ၊ အဘယ်သို့ ပြရကုန်အံ့နည်း။

၁၇၁။ “ယော ပန ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ သဉ္စိစ္စ၊ သေစေလိုသော စေတနာ ရှိသည်ဖြစ်၍။ မနုဿဝိဂ္ဂဟံ၊ လူဇာတ်ဖြစ်သော ကိုယ်ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေယျ၊ ချငြားအံ့။ အဿ၊ ထိုလူဇာတ်ဖြစ်သော ကိုယ်၏။ သတ္ထဟာရကံ၊ အသက်ကို ဆောင်တတ်သော ဓားလက်နက်ကိုလည်း။ ပရိယေသေယျ၊ ရှာမှီး၍ အနီး၌ ထားငြားအံ့။ မရဏဝဏ္ဏံ ဝါ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကိုလည်း။ သံဝဏ္ဏေယျ၊ ချီးမွမ်းငြားအံ့။ မရဏာယ ဝါ၊ သေခြင်းအကျိုးငှာလည်း။ သမာဒပေယျ၊ ဆောက်တည်စေငြားအံ့။

‘အမ္ဘော ပုရိသ၊ အို ယောကျ်ား။ တုယံှ၊ သင့်အား။ ပါပကေန၊ ယုတ်မာသော။ ဣမိနာ ဒုဇ္ဇီဝိတေန၊ ဤမကောင်းသော အသက်ရှင်ခြင်းဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုး ရှိအံ့နည်း။ တေ၊ သင့်အား။ ဇီဝိတာ၊ အသက်ရှင်သည်ထက်။ မတံ၊ သေခြင်းသည်။ သေယျော၊ မြတ်၏။ ’ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣတိ စိတ္တမနော၊ ဤသို့ သေစေလိုသော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဣတိ စိတ္တသင်္ကပ္ပေါ၊ ဤသို့ သေစေလိုသော စိတ်အကြံ ရှိသည်ဖြစ်၍။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ မရဏဝဏ္ဏံ ဝါ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကိုလည်း။ သံဝဏ္ဏေယျ၊ ချီးမွမ်းငြားအံ့။ မရဏာယ ဝါ၊ သေခြင်းအကျိုးငှာလည်း။ သမာဒပေယျ၊ ဆောက်တည်စေငြားအံ့။ အယမ္ပိ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းသည်လည်း။ ပါရာဇိကော၊ သာသနာတော်မှ ရှုံးခြင်းသို့ ရောက်သည်။ အသံဝါသော၊ ရဟန်းကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းဖော်ခြင်း မရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကုန်လော့။”

၁၇၂။ ယော ပနာတိ၊ ယော ပန- ဟူသည်ကား။ ယာဒိသော၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော၊ ။ပ။ ဘိက္ခူတိ၊ ဘိက္ခု- ဟူသည်ကား၊ ။ပ။ အယံ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းကို။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤအရာ၌။ ဘိက္ခူတိ၊ ဘိက္ခု- ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။

သဉ္စိစ္စာတိ၊ သဉ္စိစ္စ- ဟူသည်ကား။ ဇာနန္တော၊ သတ္တဝါဟု သိသည်ဖြစ်၍။ သဉ္ဇာနန္တော၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ ချအံ့ ဟူသော အမှတ်နှင့်တကွ သိသည်ဖြစ်၍။ စေစ္စ၊ စေ့ဆော်ကြိုးကုတ်၍။ အဘိဝိတရိတွာ၊ နှိမ်နင်း၍။ ဝီတိက္ကမော၊ လွန်ကျူးခြင်းတည်း။

မနုဿဝိဂ္ဂဟော နာမ၊ မနုဿဝိဂ္ဂဟ မည်သည်ကား။ မာတုကုစ္ဆိသ္မိံ၊ အမိဝမ်း၌။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ယံ စိတ္တံ၊ အကြင် ပဋိသန္ဓေစိတ်သည်။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်၏။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ယံ ဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဉ်သည်။ ပါတုဘူတံ၊ ထင်ရှားဖြစ်၍ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုပဋိသန္ဓေစိတ်ဝိညာဉ်ကို။ ဥပါဒါယ၊ အစပြု၍။ ယာ၀ မရဏကာလာ၊ သေသည့်တိုင်အောင်။ ဧတ္ထန္တရေ၊ ဤအတွင်း၌။ ဧသော သတ္တော၊ ဤသတ္တဝါသည်။ မနုဿဝိဂ္ဂဟော နာမ၊ မနုဿဝိဂ္ဂဟ မည်၏။

ဇီဝိတာ ဝေါရောပေယျာတိ၊ ဇီဝိတာ ဝေါရောပေယျ- ဟူသည်ကား။ ဇီဝိတိန္ဒြိယံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေကို။ ဥပစ္ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်၏။ ဥပရောဓေတိ၊ ကင်းစေ၏။ သန္တတိံ၊ ခန္ဓာအစဉ်ကို။ ဝိကောပေတိ၊ ပျက်စေ၏။

သတ္ထဟာရကံ ဝါဿ ပရိယေသေယျာတိ၊ သတ္ထဟာရကံ ဝါဿ ပရိယေသေယျ- ဟူသည်ကား။ အသိံ ဝါ၊ သန်လျက်ကိုလည်းကောင်း။ သတ္တိံ ဝါ၊ လှံကိုလည်းကောင်း။ ဘေန္ဒိံ ဝါ၊ ခက်ရင်းကိုလည်းကောင်း။ လဂုဠံ ဝါ၊ ဆောက်ပုတ်ကိုလည်းကောင်း။ ပါသာဏံ ဝါ၊ ကျောက်ခဲကိုလည်းကောင်း။ သတ္ထံ ဝါ၊ ကြွင်းသော လက်နက်ကိုလည်းကောင်း။ ဝိသံ ဝါ၊ အဆိပ်ကိုလည်းကောင်း။ ရဇ္ဇုံ ဝါ၊ ကြိုးကိုလည်းကောင်း။ ပရိယေသေယျ၊ ရှာမှီး၍ အနီး၌ ထားငြားအံ့။

မရဏဝဏ္ဏံ ဝါ သံဝဏ္ဏေယျာတိ၊ မရဏဝဏ္ဏံ သံဝဏ္ဏေယျ- ဟူသည်ကား။ ဇီဝိတေ၊ အသက်ရှင်ခြင်း၌။ အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ မရဏေ၊ သေခြင်း၌။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။

မရဏာယ ဝါ သမာဒပေယျာတိ၊ မရဏာယ ဝါ သမာဒပေယျ- ဟူသည်ကား။ သတ္ထံ ဝါ၊ လက်နက်ကိုလည်း။ အာဟရ၊ ဆောင်လော့။ ဝိသံ ဝါ၊ အဆိပ်ကိုလည်း။ ခါဒ၊ ခဲလော့။ ရဇ္ဇုယာ ဝါ၊ ကြိုးဖြင့်လည်း။ ဥဗ္ဗန္ဓိတွာ၊ အထက်၌ ချည်၍။ ကာလင်္ကရောဟိ၊ သေခြင်းကို ပြုလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမာဒပေယျ၊ ဆောက်တည်စေငြားအံ့။

အမ္ဘော ပုရိသာတိ ဧတံ အဓိဝစနံ၊ အမ္ဘော ပုရိသ- ဟူသော ဤအမည်သည်။ အာလပနာဓိဝစနံ၊ ခေါ်အပ်သော ယောကျ်ား၏ အမည်တည်း။

ကိံ တုယှိမိနာ ပါပကေန ဒုဇ္ဇီဝိတေနာတိ ဧတ္ထ၊ ကိံ တုယှိမိနာ ပါပကေန ဒုဇ္ဇီဝိတေန- ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။ ဇီဝိတံ နာမ၊ အသက်ရှင်ခြင်း မည်သည်ကား။ အဍ္ဎာနံ၊ ကြွယ်ဝကုန်သော သူတို့၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းကို။ ဥပါဒါယ၊ ထောက်၍။ ဒလိဒ္ဒါနံ၊ ဆင်းရဲကုန်သော သူတို့၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည်။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာ၏။ လာမကံ၊ ယုတ်၏။ သဓနာနံ၊ ဥစ္စာရှိကုန်သော သူတို့၏။ ဇီဝိတာ၊ အသက်ရှင်ခြင်းကို။ ဥပါဒါယ၊ ထောက်၍။ အဓနာနံ၊ ဥစ္စာမရှိကုန်သော သူတို့၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည်။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာ၏။ ဒေဝါနံ၊ နတ်တို့၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းကို။ ဥပါဒါယ၊ ထောက်၍။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည်။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာ၏။

ဒုဇ္ဇီဝိတံ နာမ၊ ဒုဇ္ဇီဝိတ မည်သည်ကား။ ဟတ္ထစ္ဆိန္နဿ၊ ပြတ်သော လက်ရှိသော သူအားလည်းကောင်း။ ပါဒစ္ဆိန္နဿ၊ ပြတ်သော ခြေရှိသော သူအားလည်းကောင်း။ ဟတ္ထပါဒစ္ဆိန္နဿ၊ ပြတ်သော လက်ခြေရှိသော သူအားလည်းကောင်း။ ကဏ္ဏစ္ဆိန္နဿ၊ ပြတ်သော နားရှိသော သူအားလည်းကောင်း။ နာသစ္ဆိန္နဿ၊ ပြတ်သော နှာခေါင်းရှိသော သူအားလည်းကောင်း။ ကဏ္ဏနာသစ္ဆိန္နဿ၊ ပြတ်သော နား, နှာခေါင်းရှိသော သူအားလည်းကောင်း။ ‘ပါပကေန၊ ယုတ်မာသော။ ဣမိနာ စ ဣမိနာ စ ဒုဇ္ဇီဝိတေန၊ ဤသို့ ဤသို့ မကောင်းသော အသက်ရှင်ခြင်းဖြင့်လည်း။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုး ရှိအံ့နည်း။ တေ၊ သင့်အား။ ဇီဝိတာ၊ အသက်ရှင်ခြင်းထက်။ မတံ၊ သေခြင်းသည်။ သေယျော၊ မြတ်၏။ ’ ဣတိ၊ ဤသို့။ သံဝဏ္ဏေယျ၊ ချီးမွမ်းငြားအံ့။

ဣတိ စိတ္တမနောတိ၊ ဣတိ စိတ္တမနော- ဟူသည်ကား။ ယံ ဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဉ်သည်။ စိတ္တံ၊ စိတ္တ မည်၏။ တံ ဝိညာဏံ၊ ထိုဝိညာဉ်သည်။ မနော၊ မန မည်၏။ ယံ ဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဉ်သည်။ မနော၊ မန မည်၏။ တံ ဝိညာဏံ၊ ထိုဝိညာဉ်သည်။ စိတ္တံ၊ စိတ် မည်၏။

စိတ္တသင်္ကပ္ပေါတိ၊ စိတ္တသင်္ကပ္ပေါ- ဟူသည်ကား။ မရဏသညီ၊ သေခြင်း၌ အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ မရဏစေတနော၊ သေခြင်း၌ စေတနာရှိသည်ဖြစ်၍။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်း၌ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။

အနေကပရိယာယေနာတိ၊ အနေကပရိယာယေန- ဟူသည်ကား။ ဥစ္စာဝစေဟိ၊ မြတ်ကုန်, ယုတ်ကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။

မရဏဝဏ္ဏံ ဝါ သံဝဏ္ဏေယျာတိ၊ မရဏဝဏ္ဏံ ဝါ သံဝဏ္ဏေယျ- ဟူသည်ကား။ ဇီဝိတေ၊ အသက်ရှင်ခြင်း၌။ အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ မရဏေ၊ သေခြင်း၌။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။

“တွံ၊ သင်သည်။ ဣတော၊ ဤလူ့ပြည်မှ။ ကာလင်္ကတော၊ သေသည်ရှိသော်။ ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ သုဂတိံ၊ ကောင်းမှုကို ပြုတတ်သူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ သဂ္ဂံ၊ မြတ်သော ရူပါရုံ စသည်တို့၏ တည်ရာဖြစ်သော။ လောကံ၊ နတ်ပြည်၌။ ဥပပဇ္ဇိဿသိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ တတ္ထ၊ ထိုနတ်ပြည်၌။ ဒိဗ္ဗေဟိ၊ နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ကာမဂုဏေဟိ၊ ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့်။ သမပ္ပိတော၊ ရောင့်ရဲအပ်သည်ဖြစ်၍။ သမင်္ဂီဘူတော၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ပရိစာရေဿသိ၊ စံပယ်ရလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘာသတိ၊ ဆို၏။

မရဏာယ ဝါ သမာဒပေယျာတိ၊ မရဏာယ ဝါ သမာဒပေယျ- ဟူသည်ကား။ သတ္ထံ ဝါ၊ လက်နက်ကိုလည်း။ အာဟရ၊ ဆောင်လော့။ ဝိသံ ဝါ၊ အဆိပ်ကိုလည်း။ ခါဒ၊ ခဲလော့။ ရဇ္ဇုယာ ဝါ၊ ကြိုးဖြင့်လည်း။ ဥဗ္ဗန္ဓိတွာ၊ အထက်၌ ဖွဲ့ချည်၍။ ကာလင်္ကရောဟိ၊ သေခြင်းကို ပြုလော့။ သောဗ္ဘေ ဝါ၊ ကျင်း၌လည်းကောင်း။ နရကေ ဝါ၊ ချောက်၌လည်းကောင်း။ ပပါတေ ဝါ၊ ကမ်းပါးပြတ်၌လည်းကောင်း။ ပပတ၊ ချလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမာဒပေယျ၊ ဆောက်တည်စေငြားအံ့။

အယမ္ပီတိ၊ အယမ္ပိ- ဟူသည်ကား။ ပုရိမေ၊ ရှေးဖြစ်သော ရဟန်းနှစ်ယောက်တို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ပါရာဇိကော ဟောတီတိ၊ ပါရာဇိကော ဟောတိ- ဟူသည်ကား။ သေယျထာပိ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ဖြာ။ ဘိန္နာ၊ ကွဲလေပြီးသော။ ပုထုသိလာ၊ ကျောက်ဖျာကြီးသည်။ အပ္ပဋိသန္ဓိကာ၊ တစ်ဖန်စေ့စပ်ခြင်း မရှိသည်။ ဟောတိ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သဉ္စိစ္စ၊ သေစေလိုသော စေတနာ ရှိသည်ဖြစ်၍။ မနုဿဝိဂ္ဂဟံ၊ လူဇာတ်ဖြစ်သော ကိုယ်ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတွာ၊ ချ၍။ အဿမဏော၊ ရဟန်းမဟုတ်သည်။ အသကျပုတ္တိယော၊ သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားသားတော် မဟုတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထို့ကြောင့်။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

“ပါရာဇိကော ဟောတီ”တိ၊ ပါရာဇိကော ဟောတိ- ဟူ၍။

အသံဝါသောတိ ဧတ္ထ၊ အသံဝါသော- ဟူသော ဤပါဌ်၌။ သံဝါသော နာမ၊ သံဝါသ မည်သည်ကား။ ဧကကမ္မံ၊ တူသော ကံသည်လည်းကောင်း။ ဧကုဒ္ဒေသော၊ တူသော ပါတိမောက်ပြခြင်းလည်းကောင်း။ သမသိက္ခတာ၊ တူသော အကျင့်သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧသော၊ ဤအလုံးစုံသည်။ သံဝါသော နာမ၊ သံဝါသ မည်၏။

သော၊ ထိုသံဝါသသည်။ တေန၊ ထိုရဟန်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “အသံဝါသော”တိ၊ အသံဝါသဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

၁၇၃။ သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။ အဓိဋ္ဌာယ၊ ဆောက်တည်၍။ ဒူတေန၊ တမန်ဖြင့်။ ဒူတပရမ္ပရာယ၊ တမန်အဆင့်ဆင့်ဖြင့်။ ဝိသက္ကိယေန၊ ချွတ်ယွင်းသော။ ဒူတေန၊ တမန်ဖြင့်။ ဂတပစ္စာဂတေန၊ သွား၍ ပြန်လာသော။ ဒူတေန၊ တမန်ဖြင့်။ အရဟော၊ မဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ ရဟောသညီ၊ ဆိတ်ကွယ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်။ ရဟော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ အရဟောသညီ၊ မဆိတ်ကွယ်ဟု အမှတ်ရှိသည်။ အရဟော၊ မဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ အရဟောသညီ၊ မဆိတ်ကွယ်ဟု အမှတ်ရှိသည်။ ရဟော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ ရဟောသညီ၊ ဆိတ်ကွယ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ချီးမွမ်း၏။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ချီးမွမ်း၏။ ကာယေန ဝါစာယ၊ ကိုယ်နှုတ်ဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ချီးမွမ်း၏။ ဒူတေန၊ တမန်ဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ချီးမွမ်း၏။ လေခါယ၊ အက္ခရာရေးသဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ချီးမွမ်း၏။ ဩပါတံ၊ တွင်းတူးခြင်း။ အပဿေနံ၊ တံကဲပျဉ် ထားခြင်း။ ဥပနိက္ခိပနံ၊ လက်နက်ကို အနီး၌ ထားခြင်း။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေး။ ရူပူပဟာရော၊ ရူပါရုံကို အနီး၌ ဆောင်ခြင်း။ သဒ္ဒူပဟာရော၊ သဒ္ဒါရုံကို အနီး၌ ဆောင်ခြင်း။ ဂန္ဓူပဟာရော၊ ဂန္ဓာရုံကို အနီး၌ ဆောင်ခြင်း။ ရသူပဟာရော၊ ရသာရုံကို အနီး၌ ဆောင်ခြင်း။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗူပဟာရော၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို အနီး၌ ဆောင်ခြင်း။ ဓမ္မူပဟာရော၊ ဓမ္မာရုံကို အနီး၌ ဆောင်ခြင်း။ အာစိက္ခနာ၊ ကြားခြင်း။ အနုသာသနီ၊ ဆုံးမခြင်း။ သင်္ကေတကမ္မံ၊ အချိန်းအချက်ပြုခြင်း။ နိမိတ္တကမ္မံ၊ နိမိတ်အမှတ်ပြုခြင်း။ ဣတိ ဣဒံ၊ ဤနှစ်ဆယ့်ကိုးပါးသည်။ မာတိကာ၊ မာတိကာတည်း။

၁၇၄။ သာမန္တိ၊ သာမံ- ဟူသည်ကား။ ကာယေန ဝါ၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်ကောင်း။ ကာယပဋိဗဒ္ဓေန ဝါ၊ ကိုယ်နှင့် စပ်သော သန်လျက် စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း။ နိဿဂ္ဂိယေန ဝါ၊ လွှတ်လိုက်သော မြား စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ ဟနတိ၊ သတ်၏။

အဓိဋ္ဌာယာတိ၊ အဓိဋ္ဌာယ- ဟူသည်ကား။ အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ ဆောက်တည်၍။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်း၏။

“ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိဇ္ဈ၊ ထိုးလော့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဟရ၊ ပုတ်ခတ်လော့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဃာတေဟိ၊ သတ်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ တံ မညမာနော၊ ထိုသတ်အပ်သော သူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ တံ၊ ထိုသတ်အပ်သော သူကိုပင်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ သို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ တံ မညမာနော၊ ထိုသတ်အပ်သော သူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ အညံ၊ တစ်ပါးသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ မူလဋ္ဌဿ၊ အရင်း၌ တည်သော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

ဝဓကဿ၊ သတ်သော ရဟန်းအား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းသော ရဟန်းသည်။ အညံ မညမာနော၊ တစ်ပါးသောသူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ တံ၊ ထိုသတ်အပ်သော သူကိုပင်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်သော ရဟန်းတို့အား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းသော ရဟန်းသည်။ အညံ မညမာနော၊ တစ်ပါးသော သူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ အညံ၊ တစ်ပါးသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။

မူလဋ္ဌဿ၊ အရင်း၌ တည်သော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဝဓကဿ၊ သတ်တတ်သော ရဟန်းအား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

ဣတ္ထန္နာမဿ၊ ဤအမည်ရှိသော သူအား။ ပါဝဒတု၊ ဆိုစေသတည်း။

ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူသည်။ ဣတ္ထန္နာမဿ၊ ဤအမည်ရှိသော သူအား။ ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူသည်။ ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတု၊ ချချေလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ ဣတရဿ၊ ဤမှတစ်ပါးသော ရဟန်းအား။ အာရောစေတိ၊ ပြောကြားအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဝဓကော၊ သတ်တတ်သော ရဟန်းသည်။ ပဋိဂ္ဂဏှာတိ၊ ဝန်ခံအံ့။ မူလဋ္ဌဿ၊ အရင်း၌ တည်သော ရဟန်းအား။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုသတ်တတ်သော ရဟန်းသည်။ တံ၊ ထိုသတ်အပ်သော ရဟန်းကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ဣတ္ထန္နာမဿ= ဤအမည်ရှိသော သူအား။ ပါဝဒ၊ ဆိုချေလော့၊” အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

ဣတ္ထန္နာမဿ၊ ဤအမည်ရှိသော သူအား။ ပါဝဒ၊ ဆိုချေလော့၊”

“ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူသည်။ ဣတ္ထန္နာမဿ၊ ဤအမည်ရှိသော သူအား။ ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူသည်။ ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတု၊ ချချေလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣတ္ထန္နာမဿ၊ ဤအမည်ရှိသော သူအား။ ပါဝဒ၊ ဆိုချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ အညံ၊ တစ်ပါးသော သူကို။ အာဏာပေတိ၊ ခိုင်းအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဝဓကော၊ သတ်တတ်သော ရဟန်းသည်။ ပဋိဂ္ဂဏှာတိ၊ ဝန်ခံအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ မူလဋ္ဌဿ၊ အရင်း၌ တည်သော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

အာဏာပကဿ စ၊ စေခိုင်းတတ်သော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ ဝဓကဿ စ၊ သတ်တတ်သော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ပစ္စာဂစ္ဆတိ၊ ပြန်ခဲ့

“အဟံ၊ ငါသည်။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတုံ၊ ချခြင်းငှာ။ န သက္ကောမိ၊ မတတ်နိုင်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော၊ ထိုစေခိုင်းတတ်သော ရဟန်းသည်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ သက္ကောသိ၊ စွမ်းနိုင်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ တံ၊ ထိုသတ်အပ်သော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းတတ်သော ရဟန်းသည်။ အာဏာပေတွာ၊ စေခိုင်း၍။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာသည်ဖြစ်၍။ န သာဝေတိ၊ မကြား။

“မာ ဃာတေဟိ၊ မသတ်လင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ တံ၊ ထိုသတ်အပ်သော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ရောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းတတ်သော ရဟန်းသည်။ အာဏာပေတွာ၊ စေခိုင်းပြီး၍။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာသည်ဖြစ်၍။ သာဝေတိ၊ ကြား၏။

“မာ ဃာတေဟိ၊ မသတ်လေလင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။

“အဟံ၊ ငါ့ကို။ တယာ၊ သင်သည်။ အာဏတ္တော၊ စေခိုင်းအပ်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တံ၊ ထိုသတ်အပ်သော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ မူလဋ္ဌဿ၊ အရင်း၌ တည်သော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

ဝဓကဿ၊ သတ်တတ်သော ရဟန်းအား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အာဏာပေတိ၊ စေခိုင်းအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမံ၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချချေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုစေခိုင်းတတ်သော ရဟန်းသည်။ အာဏာပေတွာ၊ စေခိုင်းပြီး၍။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာသည်ဖြစ်၍။ သာဝေတိ၊ ကြား၏။

“မာ ဃာတေဟိ၊ မသတ်လေလင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သာဝေတိ၊ ကြား၏။ သော၊ ထိုစေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။ “သာဓူ”တိ၊ ကောင်းပြီဟူ၍။ ဩရမတိ၊ ကြဉ်ရှောင်အံ့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။

၁၇၅။ အရဟော၊ မဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ ရဟောသညီ၊ ဆိတ်ကွယ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည် ဖြစ်၍။

“ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဟတော၊ သတ်အပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်မူကား။ အဟော၊ ကောင်းလေစွ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥလ္လပတိ၊ ပြောဟောအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ရဟော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ အရဟောသညီ၊ မဆိတ်ကွယ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍၊ ဥလ္လပတိ၊ ပြောဟောအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဟတော၊ သတ်အပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်မူကား။ အဟော၊ ကောင်းလေစွ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အရဟော၊ မဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ အရဟောသညီ၊ မဆိတ်ကွယ်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥလ္လပတိ၊ ပြောဟောအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဟတော၊ သတ်အပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်မူကား။ အဟော၊ ကောင်းလေစွ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ရဟော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ ရဟောသညီ၊ ဆိတ်ကွယ်၏ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဥလ္လပတိ၊ ပြောဟောအံ့။

“ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသော သူကို။ ဟတော၊ သတ်အပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်မူကား။ အဟော၊ ကောင်းလေစွ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကာယေန သံဝဏ္ဏေတိ နာမ၊ ကာယေန သံဝဏ္ဏေတိ- မည်သည်ကား။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဝိကာရံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြုအံ့။

“ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရတိ၊ သေ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဓနံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ ယသံ ဝါ၊ အခြံအရံကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ သဂ္ဂံ ဝါ၊ နတ်ပြည်သို့မူလည်း။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားရ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တာယ သံဝဏ္ဏနာယ၊ ထိုချီးမွမ်းခြင်းဖြင့်။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဝါစာယ သံဝဏ္ဏေတိ နာမ၊ ဝါစာယ သံဝဏ္ဏေတိ- မည်သည်ကား။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။

“ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရတိ၊ သေ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဓနံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ ယသံ ဝါ၊ အခြံအရံကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ သဂ္ဂံ ဝါ၊ နတ်ပြည်သို့မူလည်း။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားရ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တာယ သံဝဏ္ဏနာယ၊ ထိုချီးမွမ်းခြင်းဖြင့်။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကာယေန ဝါစာယ သံဝဏ္ဏေတိ နာမ၊ ကာယေန ဝါစာယ သံဝဏ္ဏေတိ- မည်သည်ကား။ ကာယေန စ၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်း။ ဝိကာရံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြုအံ့။ ဝါစာယ စ၊ နှုတ်ဖြင့်လည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။

“ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရတိ၊ သေ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဓနံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ ယသံ ဝါ၊ အခြံအရံကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ သဂ္ဂံ ဝါ၊ နတ်ပြည်သို့မူလည်း။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားရ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တာယ သံဝဏ္ဏနာယ၊ ထိုချီးမွမ်းခြင်းဖြင့်။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒူတေန သံဝဏ္ဏေတိ နာမ၊ ဒူတေန သံဝဏ္ဏေတိ- မည်သည်ကား။ ဒူတဿ၊ တမန်၏။ သာသနံ၊ သတင်းစကားကို။ အာရောစေသိ၊ ပြောကြားအံ့။

“ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရတိ၊ သေ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဓနံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ ယသံ ဝါ၊ အခြံအရံကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ သဂ္ဂံ ဝါ၊ နတ်ပြည်သို့မူလည်း။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားရ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒူတဿ၊ တမန်၏။ သာသနံ၊ သတင်းစကားကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

၁၇၆။ လေခါယ သံဝဏ္ဏေတိ နာမ၊ လေခါယ သံဝဏ္ဏေတိမည်သည်ကား။ လေခံ၊ အက္ခရာအရေးကို။ ဆိန္ဒတိ၊ ရေးအံ့။

“ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရတိ၊ သေ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဓနံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ ယသံ ဝါ၊ အခြံအရံကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ သဂ္ဂံ ဝါ၊ နတ်ပြည်သို့မူလည်း။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားရ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အက္ခရာယ အက္ခရာယ၊ အက္ခရာတိုင်း အက္ခရာတိုင်း၌။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ အာရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

လေခံ၊ အက္ခရာကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဩပါတံ နာမ၊ ဩပါတ မည်သည်ကား။ မနုဿံ၊ လူကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ဩပါတံ၊ တွင်းကို။ ခဏတိ၊ တူးအံ့။

“ပပတိတွာ၊ ကျ၍။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏

ပပတိတေ၊ ကျသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏

အနောဒိဿ၊ မရည်မူ၍။ ဩပါတံ၊ တွင်းကို။ ခဏတိ၊ တူးအံ့။

“ယော ကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော သူသည်၊ ပပတိတွာ၊ ကျ၍။ မရိဿတီ”တိ၊ သေလတ္တံ့ဟု။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မနုဿော၊ လူသည်။ တသ္မိံ၊ ထိုတွင်း၌။ ပပတတိ၊ ကျအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပပတိတေ၊ ကျသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ၊ အာပဇ္ဇနံ- ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ယက္ခော ဝါ၊ ဘီလူးသည်လည်းကောင်း။ ပေတော ဝါ၊ ပြိတ္တာသည်လည်းကောင်း။ တိရစ္ဆာနဂတမနုဿဝိဂ္ဂဟော ဝါ၊ လူယောင်ဆောင်သော တိရစ္ဆာန်သည်လည်းကောင်း။ တသ္မိံ၊ ထိုတွင်း၌။ ပပတတိ၊ ကျအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပပတိတေ၊ ကျသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တိရစ္ဆာနဂတော၊ တိရစ္ဆာန်သည်။ တသ္မိံ၊ ထိုတွင်း၌။ ပပတတိ၊ ကျအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပပတိတေ၊ ကျသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါစိတ္တိယဿ၊ ပါစိတ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

၁၇၇။ အပဿေနံ နာမ၊ အပဿေန မည်သည်ကား။ အပဿေနေ၊ တံကဲပျဉ်၌။ သတ္ထံ ဝါ၊ လက်နက်ကိုလည်း။ ဌပေတိ၊ ထားအံ့။ ဝိသေန ဝါ၊ အဆိပ်ဖြင့်လည်း။ မက္ခေတိ၊ လိမ်းကျံအံ့။ ဒုဗ္ဗလံ ဝါ၊ အားနည်းသည်ကိုလည်း။ ကရောတိ၊ ပြုအံ့။ သောဗ္ဘေ ဝါ၊ ကျင်း၌လည်းကောင်း။ နရကေ ဝါ၊ ချောက်၌လည်းကောင်း။ ပပါတေ ဝါ၊ ကမ်းပါးပြတ်၌လည်းကောင်း ဌပေတိ၊ ထားအံ့။

“ပပတိတွာ၊ ကျ၍။ မရိဿတိ၊ သေလတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သတ္ထေန ဝါ၊ လက်နက်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိသေန ဝါ၊ အဆိပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပပတိတေန ဝါ၊ ကျခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဥပနိက္ခိပနံ နာမ၊ ဥပနိက္ခိပန မည်သည်ကား။ အသိံ ဝါ၊ သန်လျက်ကိုလည်းကောင်း။ သတ္တိံ ဝါ၊ လှံမကိုလည်းကောင်း။ ဘေန္ဒိံ ဝါ၊ ခက်ရင်းကိုလည်းကောင်း။ လဂုဠံ ဝါ၊ ဆောက်ပုတ်ကိုလည်းကောင်း။ ပါသာဏံ ဝါ၊ ကျောက်ခဲကိုလည်းကောင်း။ သတ္ထံ ဝါ၊ ကြွင်းသော လက်နက်ကိုလည်းကောင်း။ ဝိသံ ဝါ၊ အဆိပ်ကိုလည်းကောင်း။ ရဇ္ဇုံ ဝါ၊ ကြိုးကိုလည်းကောင်း။ ဥပနိက္ခိပတိ၊ အနီး၌ ထားအံ့။

“ဣမိနာ၊ ဤလက်နက်ဖြင့်။ မရိဿတိ၊ သေလတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထိုလက်နက်ဖြင့်။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘေသဇ္ဇံ နာမ၊ ဘေသဇ္ဇ မည်သည်ကား။ သပ္ပိံ ဝါ၊ ထောပတ်ကိုလည်းကောင်း။ နဝနီတံ ဝါ၊ ဆီဦးကိုလည်းကောင်း။ တေလံ ဝါ၊ ဆီကိုလည်းကောင်း။ မဓုံ ဝါ၊ ပျားကိုလည်းကောင်း။ ဖာဏိတံ ဝါ၊ တင်လဲကိုလည်းကောင်း။ ဒေတိ၊ ပေးအံ့။

“ဣမံ၊ ဤထောပတ် စသည်ကို။ သာယိတွာ၊ လျက်၍။ မရိဿတိ၊ သေလတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုထောပတ် စသည်ကို။ သာယိတေ၊ လျက်အပ်သည်ရှိသော်။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

၁၇၈။ ရူပူပဟာရော နာမ၊ ရူပူပဟာရ မည်သည်ကား။ အမနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် မရှိသော။ ဘယာနကံ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော။ ဘေရဝံ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရှိသော။ ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤရူပါရုံကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဥတ္တသိတွာ၊ ကြောက်လန့်၍။ မရိဿတိ၊ သေလတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏

တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ ဥတ္တသတိ၊ ကြောက်လန့်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် ရှိသော။ ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤရူပါရုံကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿိတွာ၊ ခြောက်သွေ့၍။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿတိ၊ ခြောက်သွေ့အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သဒ္ဒူပဟာရော နာမ၊ သဒ္ဒူပဟာရ မည်သည်ကား။ အမနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် မရှိသော။ ဘယာနကံ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော။ ဘေရဝံ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရှိသော။ သဒ္ဒံ၊ သဒ္ဒါရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤသဒ္ဒါရုံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဥတ္တသိတွာ၊ ကြောက်လန့်၍။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုသဒ္ဒါရုံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍၊ ဥတ္တသတိ၊ ကြောက်လန့်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် ရှိသော။ ပေမနီယံ၊ ချစ်ဖွယ် ရှိသော။ ဟဒယင်္ဂမံ၊ နှလုံးကို ပွားစေတတ်သော။ သဒ္ဒံ၊ သဒ္ဒါရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤသဒ္ဒါရုံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿိတွာ၊ ခြောက်သွေ့၍။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုသဒ္ဒါရုံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿတိ၊ ခြောက်သွေ့အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဂန္ဓူပဟာရော နာမ၊ ဂန္ဓူပဟာရ မည်သည်ကား။ အမနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် မရှိသော။ ဇေဂုစ္ဆံ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ်ရှိသော။ ပါဋိကုလျံ၊ ရွံရှာဖွယ်ရှိသော။ ဂန္ဓံ၊ ဂန္ဓာရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤဂန္ဓာရုံကို။ ဃာယိတွာ၊ နမ်း၍။ ဇေဂုစ္ဆတာ ဇေဂုစ္ဆတာယ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပါဋိကုလျတာ ပါဋိကုလျတာယ၊ ရွံရှာဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုဂန္ဓာရုံကို။ ဃာယိတေ၊ နမ်းအပ်သည်ရှိသော်။ ဇေဂုစ္ဆတာ ဇေဂုစ္ဆတာယ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပါဋိကုလျတာ ပါဋိကုလျတာယ၊ ရွံရှာဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် ရှိသော။ ဂန္ဓံ၊ ဂန္ဓာရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤဂန္ဓာရုံကို။ ဃာယိတွာ၊ နမ်း၍။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿိတွာ၊ ခြောက်သွေ့၍။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုဂန္ဓာရုံကို။ ဃာယိတွာ၊ နမ်း၍။ အလာဘသကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿတိ၊ ခြောက်သွေ့အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ရသူပဟာရော နာမ၊ ရသူပဟာရ မည်သည်ကား။ အမနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် မရှိသော။ ဇေဂုစ္ဆံ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် ရှိသော။ ပါဋိကုလျံ၊ ရွံရှာဖွယ် ရှိသော။ ရသံ၊ ရသာရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤရသာရုံကို။ သာယိတွာ၊ လျက်၍။ ဇေဂုစ္ဆတာ ဇေဂုစ္ဆတာယ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပါဋိကုလျတာ ပါဋိကုလျတာယ၊ ရွံရှာဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုရသာရုံကို။ သာယိတေ၊ လျက်အပ်သည်ရှိသော်။ ဇေဂုစ္ဆတာ ဇေဂုစ္ဆာတာယ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပါဋိကုလျတာ ပါဋိကုလျတာယ၊ ရွံရှာဖွယ် ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော။ ရသံ၊ ရသာရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမံ၊ ဤရသာရုံကို။ သာယိတွာ၊ လျက်၍။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿိတွာ၊ ခြောက်သွေ့၍။ မရိဿတီတိ၊ သေရလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုရသာရုံကို။ သာယိတွာ၊ လျက်၍။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿတိ၊ ခြောက်သွေ့အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဖောဋ္ဌဗ္ဗူပဟာရော နာမ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗူပဟာရ မည်သည်ကား။ အမနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ် မရှိသော။ ဒုက္ခသမ္ဖဿံ၊ ဆင်းရဲသော အတွေ့ရှိသော။ ခရသမ္ဖဿံ၊ ကြမ်းတမ်းသော အတွေ့ရှိသော။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမိနာ၊ ဤဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံဖြင့်။ ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့အပ်သည်ရှိသော်။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထိုဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံဖြင့်။ ဖုဋ္ဌဿ၊ တွေ့သော သူအား။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မနာပိကံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော။ သုခသမ္ဖဿံ၊ နူးညံ့သော အတွေ့ရှိသော။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို။ ဥပသံဟရတိ၊ အနီးသို့ ဆောင်အံ့။

“ဣမိနာ၊ ဤဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံဖြင့်။ ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့အပ်သည်ရှိသော်။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿိတွာ၊ ခြောက်သွေ့၍။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထိုဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံဖြင့်။ ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့အပ်သည်ရှိသော်။ အလာဘကေန၊ မရခြင်းကြောင့်။ သုဿတိ၊ ခြောက်သွေ့အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဓမ္မူပဟာရော နာမ၊ ဓမ္မူပဟာရ မည်သည်ကား။ နေရယိကဿ၊ ငရဲ၌ ဖြစ်ထိုက်သော သတ္တဝါအား။ နိရယကထံ၊ ငရဲနှင့်စပ်သော စကားကို။ ကထေတိ၊ ပြောဟောအံ့။

“ဣမံ၊ ဤဓမ္မာရုံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဥတ္တသိတွာ၊ ကြောက်လန့်၍။ မရိဿတီတိ၊ သေလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုဓမ္မာရုံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဥတ္တသတိ၊ ကြောက်လန့်အံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏

ကလျာဏကမ္မဿ၊ ကောင်းမှုရှိသော သူအား။ သဂ္ဂကထံ၊ နတ်ပြည်နှင့်စပ်သော စကားကို။ ကထေတိ၊ ပြောဟောအံ့။

“ဣမံ၊ ဤဓမ္မာရုံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ အဓိမုတ္တော၊ နတ်ပြည်၌ နှလုံးသွင်းသည်ဖြစ်၍။ မရိဿတီတိ၊ သေရလတ္တံ့ဟု၊” ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ၊ ထိုဓမ္မာရုံကို၊ သုတွာ၊ ကြား၍။ အဓိမုတ္တော၊ နတ်ပြည်၌ နှလုံးသွင်းသည်ဖြစ်၍။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

၁၇၉။ အာစိက္ခနာ နာမ၊ အာစိက္ခန မည်သည်ကား။ ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။ ဘဏတိ၊ ပြောကြားအံ့။

“ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရဿု၊ သေလေလော့။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရတိ၊ သေ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဓနံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ ယသံ ဝါ၊ အခြံအရံကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ သဂ္ဂံ ဝါ၊ နတ်ပြည်သို့မူလည်း။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားရ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တာယ အာစိက္ခနာယ၊ ထိုကြားခြင်းဖြင့်။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အနုသာသနီ နာမ၊ အနုသာသနီ မည်သည်ကား။ အပုဋ္ဌော၊ မမေးဘဲ။ ဘဏတိ၊ ပြောကြားအံ့။

“ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရဿု၊ သေလေလော့။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မရတိ၊ သေ၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဓနံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ ယသံ ဝါ၊ အခြံအရံကိုမူလည်း။ လဘတိ၊ ရ၏။ သဂ္ဂံ ဝါ၊ နတ်ပြည်သို့မူလည်း။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားရ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တာယ အနုသာသနိယာ၊ ထိုအဆုံးအမဖြင့်။ မရိဿာမီတိ၊ သေအံ့ဟု။ ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မရတိ၊ သေအံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ အာရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သင်္ကေတကမ္မံ နာမ၊ သင်္ကေတကမ္မ မည်သည်ကား။ ပုရေဘတ္တံ ဝါ၊ နံနက်အခါ၌လည်းကောင်း။ ပစ္ဆာဘတ္တံ ဝါ၊ နေလွဲသော အခါ၌လည်းကောင်း။ ရတ္တိံ ဝါ၊ ညဉ့်၌လည်းကောင်း။ ဒိဝါ ဝါ၊ နေ့၌လည်းကောင်း။

“တေန သင်္ကေတေန၊ ထိုအချိန်းအချက်ဖြင့်။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ သင်္ကေတံ၊ အချိန်းအချက်ကို။ ကရောတိ၊ ပြုအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန သင်္ကေတေန၊ ထိုအချိန်းအချက်ဖြင့်။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ သင်္ကေတံ၊ ထိုအချိန်းအချက်၏။ ပုရေ ဝါ၊ ရှေး၌လည်းကောင်း။ ပစ္ဆာ ဝါ၊ နောက်၌လည်းကောင်း။ တံ၊ ထိုသူ့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ မူလဋ္ဌဿ၊ အရင်း၌ တည်သော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဝဓကဿ၊ သတ်တတ်သော ရဟန်းအား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

နိမိတ္တကမ္မံ နာမ၊ နိမိတ္တကမ္မ မည်သည်ကား။ နိမိတ္တံ၊ အမှတ်ကို။ ကရောတိ၊ ပြုအံ့။

“အက္ခိံ ဝါ၊ မျက်စိကိုလည်း။ နိခဏိဿာမိ၊ မှိတ်အံ့။ ဘမုကံ ဝါ၊ မျက်ခုံးကိုလည်း။ ဥက္ခိပိဿာမိ၊ ချီအံ့။ သီသံ ဝါ၊ ဦးခေါင်းကိုလည်း။ ဥက္ခိပိဿာမိ၊ ချီအံ့။ တေန နိမိတ္တေန၊ ထိုအမှတ်ဖြင့်။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလေလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန နိမိတ္တေန၊ ထိုအမှတ်ဖြင့်။ တံ၊ ထိုသူ့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ နိမိတ္တံ၊ ထိုအမှတ်၏။ ပုရေ ဝါ၊ ရှေး၌လည်းကောင်း။ ပစ္ဆာ ဝါ၊ နောက်၌လည်းကောင်း။ တံ၊ ထိုသူ့ကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေတိ၊ ချအံ့။ မူလဋ္ဌဿ၊ အရင်း၌ တည်သော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဝဓကဿ၊ သတ်တတ်သော ရဟန်းအား။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အသဉ္စိစ္စ၊ သေစေလိုသော စေတနာမရှိသည်ဖြစ်၍။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေန္တဿ၊ ချသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အဇာနန္တဿ၊ မသိသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ ဥမ္မတ္တကဿ၊ ရူးသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အာဒိကမ္မိကဿ၊ အစ၌ အမှုရှိသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဝိဘင်းအပြီးတည်း။

မနုဿဝိဂ္ဂဟပါရာဇိကမှိ၊ မနုဿဝိဂ္ဂဟပါရာဇိက၌။ ပဌမဘာဏဝါရော၊ ပဌမဘဏဝါရသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

ဝိနီတဝတ္ထု ဥဒ္ဒါနဂါထာ**

သံဝဏ္ဏနာ၊ ချီးမွမ်းခြင်း အကြောင်း။ နိသီဒန္တော၊ ဖိ၍ ထိုင်သော ရဟန်းအကြောင်း။ ဥဒုက္ခလေန၊ ဆုံငယ်ကို ထောင်းသော ရဟန်းအကြောင်းနှင့်တကွ။ မုသလော၊ ကျည်ပွေ့ကို ထောင်းသော ရဟန်းအကြောင်း။

ဝုဍ္ဎပဗ္ဗဇိတာ၊ ကြီးမှ ရဟန်းပြုသော ရဟန်းတို့အကြောင်း။ အဘိသန္နော၊ အမဲနင်သော ရဟန်းအကြောင်း။ အဂ္ဂ၊ အဦးပေးသော ရဟန်းအကြောင်း။ ဝီမံသနာဝိသံ၊ စုံစမ်းလို၍ အဆိပ်ကို ပေးသော ရဟန်းအကြောင်း။

ဝတ္ထုကမ္မေဟိ၊ ကျောင်းယာအမှုတို့ဖြင့်။ တယော၊ သုံးယောက်သော ရဟန်းတို့အကြောင်း။ အပရေ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဣဋ္ဌကာဟိ၊ အုတ်တို့ဖြင့်။ တယော၊ သုံးယောက်သော ရဟန်းတို့အကြောင်း။

ဝါသီ၊ ပဲခွပ်ကို ကမ်းသော ရဟန်းအကြောင်း။ ဂေါပါနသီ၊ အခြင်ကို ကမ်းသော ရဟန်းအကြောင်း။ အဋ္ဋကံ၊ ငြမ်းဆောက်သော ရဟန်းအကြောင်း။ ဩတရဏံ၊ ငြမ်းမှ သက်ဆင်းသော ရဟန်းအကြောင်း။ ပတိ၊ ချသောရဟန်း အကြောင်း။

သေဒံ၊ ချွေးအောင်းသော ရဟန်းအကြောင်း။ နတ္ထုဉ္စ၊ နှာနှပ်သော ရဟန်းအကြောင်း။ သမ္ဗာဟော၊ ဆုပ်နယ်သော ရဟန်းအကြောင်း။ အဗ္ဘဉ္ဇနေန၊ နယ်ဆီလိမ်းသော ရဟန်းအကြောင်း။ နှာပန၊ ရေချိုးသော ရဟန်းအကြောင်း။

ဥဋ္ဌာပေန္တော၊ ထစေသော ရဟန်းအကြောင်း။ နိပါတေန္တော၊ အိပ်စေသော ရဟန်းအကြောင်း။ အန္နပါနေန၊ ထမင်းအဖျော်ဖြင့်။ မာရဏံ၊ သတ်သော ရဟန်းအကြောင်း။

ဇာရဂဗ္ဘော၊ သယောက်လင်ကြောင့် ကိုယ်ဝန်တည်သော မိန်းမအကြောင်း။ သပတ္တိ၊ လင်တူမယားအကြောင်း။ မာတာ၊ အမိမသေသော အကြောင်း။ ပုတ္တံ၊ သားမသေသော အကြောင်း။ ဥဘော၊ နှစ်ယောက်သော သားအမိတို့ကို။ ဝဓိ၊ သတ်၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်သော သားအမိတို့သည်။ န မိယျရေ၊ မသေကုန်။ မဒ္ဒါ၊ ဝမ်းကို နယ်သော အကြောင်း။ တာပံ၊ ဝမ်းကို ပူစေသော အကြောင်း။ ဝဉ္ဈာ၊ မိန်းမမြုံ အကြောင်း။ ဝိဇာယိနီ၊ သားဖွားသော မိန်းမအကြောင်း။

ပတောဒံ၊ လက်ကတီးထိုးသော အကြောင်း။ နိဂ္ဂဟေ၊ နှိပ်၍ ကံပြုသော အကြောင်း။ ယက္ခော၊ ဘီလူးကို သတ်သော အကြောင်း။ ဝါဠယက္ခဉ္စ၊ သားရဲဘီလူးရှိသော ခရီးသို့လည်း။ ပါဟိဏိ၊ စေ၏။

ပဟရိ၊ ပုတ်ခတ်၏။ သဂ္ဂဉ္စ၊ နတ်ပြည်စကားကိုလည်းကောင်း။ နိရယဉ္စ၊ ငရဲစကားကိုလည်းကောင်း။ ဘဏေ၊ ဟော၏။

အာဠဝိယာ၊ အာဠဝီပြည်၌။ တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ရုက္ခာ၊ သစ်ပင်ဖြတ်သော အကြောင်းတို့။ အပရေ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဒါယေဟိ၊ တောမီးတိုက်ခြင်းတို့ဖြင့်။ တယော၊ သုံးပါးသော အကြောင်းတို့။

မာ ကိလမေသိ၊ မပင်ပန်းစေလင့်ဟု ဆိုသောအကြောင်း။ န တုယှံ၊ သင့်စကားကို နားမထောင်ဟု ဆိုသော အကြောင်း။ သောဝီရကေန၊ သောဝိရကဆေးကို တိုက်သော အကြောင်းနှင့်တကွ။ တက္ကံ၊ ရက်တက်ကို တိုက်သော အကြောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ မာတိကာ၊ မာတိကာတည်း။

Issues

Select Version

(VN)Pārājikapāḷi

(VN)Pārājikapāḷi