ဝိနီတဝတ္ထု
၂၈၈။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
နဝရတ္တံ၊ ဆိုးသစ်စ ဖြစ်သော။
ကမ္ဗလံ၊ ကမ္ဗလာကို။
ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေ၊ သင့်အား။
လောဟိတံ ခေါ၊ နီသည်သာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။
အာမ၊ နီပါ၏။
နဝရတ္တော၊ ဆိုးသစ်စဖြစ်သော။
ကမ္ဗလော၊ ကမ္ဗလာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
“ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။
ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။
ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော နု ခေါ၊ ရောက်လေသလော၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။
အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ခရကမ္ဗလံ၊ ကြမ်းသော ကမ္ဗလာကို။
ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေ၊ သင့်အား။
ကက္ကသလောမံ၊ ထူထဲကြမ်းတမ်းသော အမွေး ရှိ၏၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။
အာမ၊ ထူထဲကြမ်းတမ်းပါ၏။
ခရကမ္ဗလော၊ ကြမ်းသော ကမ္ဗလာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား၊
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
နဝါဝုတံ၊ ရက်သစ်စဖြစ်သော။
ကမ္ဗလံ၊ ကမ္ဗလာကို။
ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေ၊ သင့်အား။
အာကိဏ္ဏလောမံ ခေါ၊ ရောပြွမ်းသော အမွေး ရှိသည်သာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။
အာမ၊ ရောပြွမ်းသော အမွေး ရှိပါ၏။
နဝါဝုတော၊ ယက်သစ်စဖြစ်သော။
ကမ္ဗလော၊ ကမ္ဗလာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ် အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ခရကမ္ဗလကံ၊ ကြမ်းသော ကမ္ဗလာကို။
ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေ၊ သင့်အား။
ခရလောမံ ခေါ၊ ကြမ်းသော အမွေး ရှိသည်သာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။
အာမ၊ ကြမ်းသော အမွေး ရှိပါ၏။
ခရကမ္ဗလကော၊ ကြမ်းသော အမွေးရှိသော ကမ္ဗလာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ပါဝါရံ၊ စုလျားကို။
ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေ၊ သင်အား။
ဒီဃလောမံ ခေါ၊ ရှည်သော အမွေး ရှိသည်သာတည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။
အာမ၊ ရှည်သော အမွေး ရှိပါ၏။
ပါဝါရော၊ စုလျားတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
၂၈၉။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ခေတ္တံ၊ လယ်ကို။
ဝပါပေတွာ၊ စိုက်စေ၍။
အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေ၊ သင့်အား။
ဝါပိတံ ခေါ၊ စိုက်အပ်ပြီလော၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။
အာမ၊ အော် ဟုတ်ပါ၏။
နော စ ခေါ ပဋိဝုတ္တံ၊ စိုက်၍ မပြီးသေး၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပရိဗ္ဗာဇိကံ၊ ပရိဗိုဇ်မကို။
ပဋိပထေ၊ ခရီးရင်ဆိုင်၌။
ပဿိတွာ၊ မြင်၍။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ပရိဗ္ဗာဇိကံ၊ ထိုပရိဗိုဇ်မကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။
မဂ္ဂေါ၊ ခရီးသည်။
သံသီဒတိ၊ နစ်၏လော၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ပရိဗ္ဗာဇိကာ၊ ထိုပရိဗိုဇ်မသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
အာမ၊ အော် ဟုတ်ပါ၏။
ပဋိပဇ္ဇိဿသိ၊ သွားလတ္တံ့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထိံ၊ မိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တွံ၊ သင်သည်။
သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသည်။
အသိ၊ ဖြစ်၏။
အပိ စ၊ ထိုသို့သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း။
ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။
သာမိကဿ၊ လင်အား။
ဒေသိ၊ ပေး၏။
တံ၊ ထိုဝတ္ထုကို။
အမှာကံ၊ ငါတို့အား။
န*
ဒေသိ၊ မပေး၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ကိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုနည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထိံ၊ မိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တွံ၊ သင်သည်။
သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသည်။
အသိ၊ ဖြစ်၏။
အပိ စ၊ ထိုသို့သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း။
ယံ အဂ္ဂဒါနံ၊ အကြင်မြတ်သော အလှူသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံ၊ ထိုမြတ်သော အလှူကို။
အမှာကံ၊ ငါတို့အား။
န ဒေသိ၊ မလှူ၊”
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်အလှူနည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကမ္မံ၊ အမှုကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။
တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏၊ ။ပ။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တိဋ္ဌ၊ ရပ်လော့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့၊”
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
နိသီဒ၊ ထိုင်လော့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့၊”
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏၊ ။ပ။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
နိပဇ္ဇ၊ အိပ်လော့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့၊”
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။
န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။
အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သော။
ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသိက္ခာပဒံ၊ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသိက္ခာပုဒ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။