၄-အတ္တကာမပါရိစရိယ သိက္ခာပုဒ်

၂၉၀။ တေန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိဏ်သူဌေး၏။ အာရာမေ၊ နှလုံးမွေ့လျော် ပျော်ဖွယ်ရာဖြစ်သော။ ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ ကုလူပကော၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော ရဟန်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဗဟုကာနိ၊ များစွာကုန်သော။ ကုလာနိ၊ အမျိုးတို့ကို။ ဥပသင်္ကမတိ၊ ကပ်၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ မတပတိကာ၊ သေသော လင်ရှိသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ အဘိရူပါ၊ အလွန်အဆင်းလှသည်။ ဒဿနီယာ၊ ရှုချင်ဖွယ် ရှိသည်။ ပါသာဒိကာ၊ ကြည်လင်ဖွယ် ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ပြင်ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ တဿာ ဣတ္ထိယာ၊ ထိုမိန်းမ၏။ နိဝေသနံ၊ အိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအိမ်ရှိရာအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သာ ဣတ္ထိ၊ ထိုမိန်းမသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရှင်ဥဒါယီရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာ ရှိခိုး၍။ ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေ၏။

ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသိန္နံ ခေါ၊ ထိုင်နေပြီးသော။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ ဓမ္မိယာ ကထာယ၊ တရားစကားဖြင့်။ သန္ဒဿေသိ၊ ကောင်းစွာ ပြ၏။ သမာဒပေသိ၊ ဆောက်တည်စေ၏။ သမုတ္တေဇေသိ၊ ကောင်းစွာ ထက်စေ၏။ သမ္ပဟံသေသိ၊ ကောင်းစွာ ရွှင်စေ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ အာယသ္မတာ ဥဒါယိနာ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ ဓမ္မိယာ ကထာယ၊ တရားစကားဖြင့်။ သန္ဒဿိတာ၊ ကောင်းစွာ ပြအပ်သည်ရှိသော်။ သမာဒပိတာ၊ ဆောက်တည်စေအပ်သည်ရှိသော်။ သမုတ္တေဇိတာ၊ ကောင်းစွာ ထက်စေအပ်သည်ရှိသော်။ သမ္ပဟံသိတာ၊ ကောင်းစွာ ရွှင်စေအပ်သည်ရှိသော်။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်သနည်း။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ယေန၊ အကြင်ဝတ္ထုဖြင့်။ အတ္ထော၊ အလိုရှိ၏။ တံ၊ ထိုဝတ္ထုကို။ ဝဒေယျာထ၊ ဆိုတော်မူပါကုန်လော့။

ယဒိဒံ စီဝရပိဏ္ဍပါတသေနာသနဂိလာနပ္ပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရံ၊ အကြင်သင်္ကန်းဆွမ်းကျောင်း အိပ်ရာနေရာ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ အသက်၏ အရံအတားဖြစ်သော ဆေးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုသင်္ကန်းအစရှိသည်ကို။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ အယျဿ၊ အရှင့်အား။ ဒါတုံ၊ လှူခြင်းငှာ။ ပဋိဗလာ၊ စွမ်းနိုင်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုသင်္ကန်းအစရှိသည်ကို။ ဝဒေယျာထ၊ ဆိုတော်မူပါကုန်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ ယဒိဒံ ယေ ဣမေ စီဝရပိဏ္ဍပါတသေနာသနဂိလာန ပ္ပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရာ၊ အကြင် သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း အိပ်ရာနေရာ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ အသက်၏ အရံအတားဖြစ်သော ဆေးတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေ၊ ထိုသင်္ကန်းအစရှိသည်တို့သည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ န ခေါ ဒုလ္လဘာ၊ ရခဲသည် မဟုတ်ကုန်။

အပိ စ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ယော ဒေယျဓမ္မော၊ အကြင်လှူဖွယ်ဝတ္ထုသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ ဒုလ္လဘော၊ ရခဲ၏။ တံ၊ ထိုရခဲသော လှူဖွယ်ဝတ္ထုကို။ ဒေဟိ၊ လှူလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ကိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုသည်။ ဒုလ္လဘံ၊ ရခဲသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ- တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်သည်။ ဒုလ္လဘံ၊ ရခဲ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အတ္ထော၊ အလိုရှိသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အတ္ထော၊ အလိုရှိ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧဟိ၊ လာလှည့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ လျှောက်၍။ ဩဝရကံ၊ တိုက်ခန်းသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။ သာဋကံ၊ ထမီကို။ နိက္ခိပိတွာ၊ ချ၍။ မဉ္စကေ၊ ညောင်စောင်းငယ်၌။ ဥတ္တာနာ၊ ပက်လက်။ နိပဇ္ဇိ၊ အိပ်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုမိန်းမရှိရာအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။

“ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ဝသလံ၊ ယုတ်မာသော။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသော အနံ့ရှိသော။ ဣမံ၊ ဤအကောင်ပုပ်ကို။ အာမသိဿတိ၊ သုံးသပ်လတ္တံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ နိဋ္ဌုဘိတွာ၊ တံတွေးထွေး၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွား၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ ဥဇ္ဈာယတိ၊ ကဲ့ရဲ့၏။ ခိယျတိ၊ ရှုတ်ချ၏။ ဝိပါစေတိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆို၏။ ကိံ ဥဇ္ဈာယတိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့သနည်း။ ကိံ ခိယျတိ၊ အဘယ်သို့ ရှုတ်ချသနည်း။ ကိံဝိပါစေတိ၊ အဘယ်သို့ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုသနည်း။

“သကျပုတ္တိယာ၊ သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားသားတော်ဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ သမဏာ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ အလဇ္ဇိနော၊ အရှက်မရှိကုန်။ ဒုဿီလာ၊ သီလမရှိကုန်။ မုသာဝါဒိနော၊ ချွတ်ယွင်းသော စကားကို ဆိုလေ့ရှိကုန်၏။

ဣမေ ဟိ၊ ဤရဟန်းတို့သည်သာလျှင်။ ဓမ္မစာရိနော၊ တရားကို ကျင့်လေ့ရှိကုန်၏ဟူ၍။ သမစာရိနော၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို ကျင့်လေ့ရှိကုန်၏ဟူ၍။ ဗြဟ္မစာရိနော၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်လေ့ရှိကုန်၏ဟူ၍။ သစ္စဝါဒိနော၊ မှန်သော စကားကို ဆိုလေ့ရှိကုန်၏ဟူ၍။ သီလဝန္တော၊ သီလရှိကုန်၏ဟူ၍။ ကလျာဏဓမ္မာ၊ ကောင်းသော သဘောရှိကုန်၏ဟူ၍။ ပဋိဇာနိဿန္တိ နာမ၊ ဝန်ခံကုန်ဘိသနည်း။

ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ နဋ္ဌံ၊ ပျောက်ပြီ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ နဋ္ဌံ၊ ပျောက်ပြီ။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ သာမညံ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာရှိအံ့နည်း။ ဣမေသံ၊ ဤရဟန်းတို့အား။ ဗြဟ္မညံ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ကုတော၊ အဘယ်မှာရှိအံ့နည်း။ ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ သာမညာ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်မှ။ အပဂတာ၊ ကင်းကုန်ပြီ။ ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဗြဟ္မညာ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်မှ။ အပဂတာ၊ ကင်းကုန်ပြီ။

ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ သမဏော ဥဒါယီ၊ ရဟန်းဥဒါယီသည်။ မံ၊ ငါ့ကို။ သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။ မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်ကို။ ယာစိတွာ၊ တောင်း၍။ ‘ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ဝသလံ၊ ယုတ်မာသော။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသော အနံ့ရှိသော။ ဣမံ၊ ဤအကောင်ပုပ်ကို။ အာမသိဿတိ၊ သုံးသပ်လတ္တံ့နည်း။ ’ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ နိဋ္ဌုဘိတွာ၊ တံတွေးထွေး၍။ ပက္ကမိဿတိ နာမ၊ ဖဲသွားဘိသနည်း။

မေ၊ ငါ၏။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော အဖြစ်သည်။ ကိံ၊ အဘယ်မှာနည်း။ မေ၊ ငါ၏။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသော အနံ့ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ကိံ၊ အဘယ်မှာနည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကဿာ၊ အဘယ်မိန်းမအောက်။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော စည်းစိမ်တန်ဆာ ရုပ်ဝါအဆင်း လှပခြင်းဖြင့်။ ဟာယာမိ၊ ယုတ်သနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဥဇ္ဈာယတိ၊ ကဲ့ရဲ့၏။ ခိယျတိ၊ ရှုတ်ချ၏။ ဝိပါစေတိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆို၏။ အညာပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။

“သကျပုတ္တိယာ၊ သာကီဝင်မင်းသား ဘုရားသားတော်ဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ သမဏာ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ အလဇ္ဇိနော၊ အရှက်မရှိကုန်။ ဒုဿီလာ၊ သီလမရှိကုန်။ မုသာဝါဒိနော၊ ချွတ်ယွင်းသော စကားကို ဆိုလေ့ရှိကုန်၏၊ ။ပ။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ သမဏော ဥဒါယီ၊ ရဟန်းဥဒါယီသည်။ ဣမိဿာ၊ ဤမိန်းမအား။ သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။ မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်ကို။ ယာစိတွာ၊ တောင်း၍။ ‘ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ဝသလံ၊ ယုတ်မာသော။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသော အနံ့ရှိသော။ ဣမံ၊ ဤအကောင်ပုပ်ကို။ အာမသိဿတိ၊ သုံးသပ်လတ္တံ့နည်း။ ’ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ နိဋ္ဌုဘိတွာ၊ တံတွေးထွေး၍။ ပက္ကမိဿတိ နာမ၊ ဖဲသွားဘိသနည်း။

ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော အဖြစ်သည်။ ကိံ၊ အဘယ်မှာနည်း။ ဣမိဿာ၊ ဤမိန်းမ၏။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသော အနံ့သည်။ ကိံ၊ အဘယ်မှာနည်း။ အယံ၊ ဤမိန်းမသည်။ ကဿာ၊ အဘယ်မိန်းမအောက်။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော စည်းစိမ်တန်ဆာ ရုပ်ဝါအဆင်း လှပခြင်းဖြင့်။ ဟာယတိ၊ ယုတ်သနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ခိယျန္တိ၊ ရှုတ်ချကုန်၏။ ဝိပါစေန္တိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်၏။

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဥဇ္ဈာယန္တီနံ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်သော။ ခိယျန္တီနံ၊ ရှုတ်ချကုန်သော။ ဝိပါစေန္တီနံ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကိုဆိုကုန်သော။ တာသံ ဣတ္ထီနံ၊ ထိုမိန်းမတို့၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ အဿောသုံ ခေါ၊ ကြားကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

ယေ တေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ အပ္ပိစ္ဆာ၊ အလိုနည်းကုန်၏၊ ။ပ။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ခိယျန္တိ၊ ရှုတ်ချကုန်၏။ ဝိပါစေန္တိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်၏။

“ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသိဿတိ နာမ၊ ပြောဆိုဘိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူကြကုန်ပြီး၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူကြကုန်ပြီး၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတသ္မိံ နိဒါနေ၊ ဤအကြောင်း၌။ ဧတသ္မိံ ပကရဏေ၊ ဤအရာ၌။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။ ကိံ ပဋိပုစ္ဆိ၊ အဘယ်သို့ မေးတော်မူသနည်း။

“ဥဒါယိ၊ ဥဒါယီ။ တွံ၊ သင်သည်။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသသိ၊ ပြောဆို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကိရ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားရသည်ကား။ သစ္စံ၊ မှန်သလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိဂရဟိ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ ကိံ ဝိဂရဟိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့တော်မူသနည်း။

“မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏ အမူအရာမဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ တွံ၊ သင်သည်။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသိဿသိ နာမ၊ ပြောဆိုဘိသနည်း၊

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်သော။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့် တကွဖြစ်စေခြင်းငှာ။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော၊ ။ပ။ ကာမပရိဠာဟာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်းတို့ကို။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊ ။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝဉ္စ ပန၊ ဤသို့လျှင်။ ဣမံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။ ကိံ ဥဒ္ဒိသေယျာထ၊ အဘယ်သို့ ပြရကုန်အံ့နည်း-

၂၉၁။ “ယော ပန ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဩတိဏ္ဏော၊ ရာဂတည်းဟူသော ဘီလူးသည် ပူးဝင်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဝိပရိဏတေန၊ ဖောက်ပြန်၍ တည်သော။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ မာတုဂါဿ၊ မာတုဂါမ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသေယျ၊ ပြောဆိုငြားအံ့။

ဧတံ ဧသာ ပါရိစရိယာ၊ ဤလုပ်ကျွေးခြင်းသည်။ ပါရိစရိယာနံ၊ ခပ်သိမ်းသော လုပ်ကျွေးခြင်းတို့ထက်။ အဂ္ဂံ အဂ္ဂါ၊ ကဲလွန်၏။ ‘ဘဂိနိ၊ နှမ။ ယာ ဣတ္ထီ၊ အကြင်မိန်းမသည်။ သီလဝန္တံ၊ သီလရှိသော။ ကလျာဏဓမ္မံ၊ ကောင်းသော သဘောရှိသော။ ဗြဟ္မစာရိံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်လေ့ရှိသော။ မာဒိသံ၊ ငါသို့သဘောရှိသော ရဟန်းကို။ ဧတေန ဓမ္မေန၊ ဤမေထုန်အကျင့်ဖြင့်။ ပရိစရေယျ၊ လုပ်ကျွေးငြားအံ့။ မေထုနုပသံဟိတေန၊ မေထုန်နှင့်စပ်သော စကားဖြင့်။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသေယျ၊ ပြောဆိုငြားအံ့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ သံဃာဒိသေသော၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိနိကာယော၊ အာပတ်အပေါင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။

၂၉၂။ ယော ပနာတိ၊ ယော ပန- ဟူသည်ကား။ ယာဒိသော၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော။ ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်၊ ။ပ။ ဘိက္ခူတိ၊ ဘိက္ခုဟူသည်ကား၊ ။ပ။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤအရာ၌။ အယံ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းကို။ ဘိက္ခူတိ၊ ဘိက္ခု- ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။

ဩတိဏ္ဏော နာမ၊ ဩတိဏ္ဏ မည်သည်ကား။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ အပေက္ခဝါ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဗဒ္ဓစိတ္တော၊ ရာဂဖြင့် ဖွဲ့သောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။

ဝိပရိဏတန္တိ၊ ဝိပရိဏတံဟူသည်ကား။ ရတ္တံ၊ တပ်သော။ စိတ္တံပိ၊ စိတ်သည်လည်း။ ဝိပရိဏတံ၊ ဝိပရိဏတ မည်၏။ ဒုဋ္ဌံ၊ အမျက်ထွက်သော။ စိတ္တံပိ၊ စိတ်သည်လည်း။ ဝိပရိဏတံ၊ ဝိပရိဏတ မည်၏။ မူဠှံ၊ တွေဝေသော။ စိတ္တံပိ၊ စိတ်သည်လည်း။ ဝိပရိဏတံ၊ ဝိပရိဏတ မည်၏။

အပိ စ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ရတ္တံ၊ တပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤအရာ၌။ “ဝိပရိဏတ”န္တိ၊ ဝိပရိဏတ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။

မာတုဂါမော နာမ၊ မာတုဂါမ မည်သည်ကား။ မနုဿိတ္ထီ၊ လူမိန်းမတည်း။ န ယက္ခီ၊ ဘီလူးမ မဟုတ်။ န ပေတီ၊ ပြိတ္တာမ မဟုတ်။ န တိရစ္ဆာနဂတာ၊ တိရစ္ဆာန်မ မဟုတ်။

ဝိညူ၊ သိကြားလိမ်မာသော။ သုဘာသိတဒုဗ္ဘာသိတံ၊ ကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော စကား မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။ ဒုဋ္ဌုလ္လာဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ ရုန့်ရင်းသော စကား မရုန့်ရင်းသော စကားကိုလည်းကောင်း။ အာဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ပဋိဗလာ၊ စွမ်းနိုင်သော မိန်းမသည်။ မာတုဂါမော နာမ၊ မာတုဂါမ မည်၏။

မာတုဂါမဿ သန္တိကေတိ၊ မာတုဂါမဿ သန္တိကေ- ဟူသည်ကား။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ သာမန္တာ၊ အနီး၌။ မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမ၏။ အဝိဒူရေ၊ အနီး၌။

အတ္တကာမန္တိ၊ အတ္တကာမံ- ဟူသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကာမံ၊ အလိုကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဟေတုံ၊ အကြောင်းကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အဓိပ္ပါယံ၊ အလိုကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပါရိစရိယံ၊ လုပ်ကျွေးခြင်းကို။

ဧတဒဂ္ဂန္တိ၊ ဧတဒဂ္ဂံ- ဟူသည်ကား။ ဧတံ၊ ဤလုပ်ကျွေးခြင်းသည်။ အဂ္ဂံ၊ ကဲလွန်၏။ ဧတံ၊ ဤလုပ်ကျွေးခြင်းသည်။ သေဋ္ဌံ၊ မြတ်၏။ ဧတံ၊ ဤလုပ်ကျွေးခြင်းသည်။ မောက္ခံ၊ အမှူးဖြစ်၏။ ဧတံ၊ ဤလုပ်ကျွေးခြင်းသည်။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်၏။ ဧတံ၊ ဤလုပ်ကျွေးခြင်းသည်။ ပဝရံ၊ တောင့်တအပ်၏။

ယာတိ၊ ယာ- ဟူသည်ကား။ ခတ္တိယီ ဝါ၊ မင်းမိန်းမသည်လည်းကောင်း။ ဗြာဟ္မဏီ ဝါ၊ ပုဏ္ဏေးမသည်လည်းကောင်း။ ဝေဿီ ဝါ၊ ကုန်သည်မသည်လည်းကောင်း။ သုဒ္ဒီ ဝါ၊ သူဆင်းရဲမသည်လည်းကောင်း။

မာဒိသန္တိ၊ မာဒိသံ- ဟူသည်ကား။ ခတ္တိယံ ဝါ၊ မင်းကိုလည်းကောင်း။ ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ ပုဏ္ဏားကိုလည်းကောင်း။ ဝေဿံ ဝါ၊ ကုန်သည်ကိုလည်းကောင်း။ သုဒ္ဒံ ဝါ၊ သူဆင်းရဲကို လည်းကောင်း။

သီလဝန္တန္တိ၊ သီလဝန္တံ- ဟူသည်ကား။ ပါဏာတိပါတာ၊ သူ၏အသက်ကို လျင်စွာချခြင်းမှ။ ပဋိဝိရတံ၊ ကြဉ်သော။ အဒိန္နာဒါနာ၊ အရှင်မပေးသော ဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်းမှ။ ပဋိဝိရတံ၊ ကြဉ်သော။ မုသာဝါဒါ၊ ချွတ်ယွင်းသော စကားကို ပြောဆိုခြင်းမှ။ ပဋိဝိရတံ၊ ကြဉ်သော။

ဗြဟ္မစာရိန္တိ၊ ဗြဟ္မစာရိံ- ဟူသည်ကား။ မေထုနဓမ္မာ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်မှ။ ပဋိဝိရတံ၊ ကြဉ်သော။

ကလျာဏဓမ္မော နာမ၊ ကလျာဏဓမ္မ မည်သည်ကား။ တေန သီလေန၊ ထိုသီလဖြင့် လည်းကောင်း။ တေန ဗြဟ္မစရိယေန၊ ထိုမြတ်သော အကျင့်ဖြင့်လည်းကေင်း။ ကလျာဏဓမ္မော၊ ကောင်းသော သဘောရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဧတေန ဓမ္မေနာတိ၊ ဧတေန ဓမ္မေန- ဟူသည်ကား။ မေထုနဓမ္မေန၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်ဖြင့်။

ပရိစရေယျာတိ၊ ပရိစရေယျ- ဟူသည်ကား။ အဘိရမေယျ၊ မွေ့လျော်စေငြားအံ့။

မေထုနုပသံဟိတေနာတိ၊ မေထုနုပသံဟိတေန ဟူသည်ကား။ မေထုနဓမ္မပ္ပဋိသံယုတ္တေန၊ မေထုန်အကျင့်နှင့် ယှဉ်သဖြင့်။

သံဃာဒိသေသောတိ၊ သံဃာဒိသေသော- ဟူသည်ကား၊ ။ပ။ တေနပိ၊ ထို့ကြောင့်လည်း။ “သံဃာဒိသေသော”တိ၊ သံဃာဒိသေသောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

၂၉၃။ ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝေမတိကော၊ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍၊ ။ပ။ ပဏ္ဍကသညီ၊ ပဏ္ဍုက်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပုရိသသညီ၊ ယောကျ်ားဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ တိရစ္ဆာနဂတသညီ၊ တိရစ္ဆာန်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပဏ္ဍကော စ၊ ပဏ္ဍုက်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍကသညီ၊ ပဏ္ဍုက်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ပဏ္ဍကဿ၊ ပဏ္ဍုက်၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပဏ္ဍကော စ၊ ပဏ္ဍုက်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝေမတိကော၊ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍၊ ။ပ။ ပုရိသသညီ၊ ယောကျ်ားဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ တိရစ္ဆာနဂတသညီ၊ တိရစ္ဆာန်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ပဏ္ဍကဿ၊ ပဏ္ဍုက်၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပုရိသော စ၊ ယောကျ်ားသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။ တိရစ္ဆာနဂတော စ၊ တိရစ္ဆာန်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တိရစ္ဆာနဂတသညီ၊ တိရစ္ဆာန်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍၊ ။ပ။ ဝေမတိကော၊ ယုံမှားရှိသည်ဖြစ်၍။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဏ္ဍကသညီ၊ ပဏ္ဍုက်ဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပုရိသသညီ၊ ယောကျ်ားဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ တိရစ္ဆာနဂတဿ၊ တိရစ္ဆာန်၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ချက်ကုန်သော။ သံဃာဒိသေသာနံ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်တို့သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။

ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍကော စ၊ ပဏ္ဍုက်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အတ္တကာမပါရိစရိယာယ၊ မိမိသည် အလိုရှိအပ်သော ကာမဂုဏ်ဖြင့် လုပ်ကျွေးခြင်း၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ သံဃာဒိသေသေန၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်နှင့်တကွ။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။

၂၉၄။ “စီဝရ ပိဏ္ဍပါတ သေနာသန ဂိလာနပ္ပစ္စယ ဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရေန၊ သင်္ကန်း ဆွမ်း ကျောင်း အိပ်ရာနေရာ သူနာ၏ အထောက်အပံ့ အသက်၏ အရံအတားဖြစ်သော ဆေးဖြင့်။ ဥပဋ္ဌဟ၊ လုပ်ကျွေးလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏတိ၊ ပြောဆိုအံ့။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဥမ္မတ္တကဿ၊ ရူးသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အာဒိကမ္မိကကဿ၊ အစ၌ အမှုရှိသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ပဒဘာဇနီအပြီးတည်း။

ဝိနီတဝတ္ထု ဥဒ္ဒါနဂါထာ*

ဝဉ္ဈာ၊ မိန်းမမြုံသည်။ ပုတ္တံ၊ သားကို။ ကထံ လဘေ၊ အဘယ်သို့ ရအံ့နည်း။ ပိယာ စ၊ လင်ချစ်အပ်သည်။ သိယံ၊ ဖြစ်လို၏။ သုဘဂါ၊ တင့်တယ်သော အဆင်းအင်္ဂါရှိသည်။ သိယံ၊ ဖြစ်လို၏။

ကိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုကို။ ဒဇ္ဇံ၊ လှူရအံ့နည်း။ ကေန၊ အဘယ်ဝတ္ထုဖြင့်။ ဥပဋ္ဌေယျံ၊ လုပ်ကျွေးရအံ့နည်း။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ သုဂတိံ၊ သုဂတိဘဝသို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာသနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ မာတိကာ၊ မာတိကာတည်း။

ဝိနီတဝတ္ထု

၂၉၅။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဝိဇာယေယျံ၊ သားဖွားရအံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေဟိ၊ လှူလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဝိဇာယိနီ၊ သားဖွားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ပုတ္တံ၊ သားကို။ လဘေယျံ၊ ရအံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေနဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေဟိ၊ လှူလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ်အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ သာမိကဿ၊ လင်သည်။ ပိယာ၊ ချစ်အပ်သည်။ အဿံ၊ ဖြစ်ရာသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေဟိ၊ လှူလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ်အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အဘယ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ သုဘဂါ၊ တင့်တယ်သော အဆင်းအင်္ဂါရှိသည်။ အဿံ၊ ဖြစ်ရာသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေနဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေဟိ၊ လှူလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုကို။ အယျဿ၊ အရှင်အား။ ဒဇ္ဇာမိ၊ လှူရအံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေဟိ၊ လှူလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသောသူ နှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကေန၊ အဘယ်ဝတ္ထုဖြင့်။ အယျံ၊ အရှင်ကို။ ဥပဋ္ဌေမိ၊ လုပ်ကျွေးရအံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ အဂ္ဂဒါနေန၊ မြတ်သော အလှူဖြင့်။ ဥပဋ္ဌဟ၊ လုပ်ကျွေးလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သုဂတိံ၊ သုဂတိဘဝသို့။ ဂစ္ဆေယျံ၊ သွားရအံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။ ဒေဟိ၊ လှူလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။

“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သော။ အတ္တကာမပါရိစရိယသိက္ခာပဒံ၊ အတ္တကာမပါရိစရိယသိက္ခာပုဒ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။

Issues

Select Version

(VN)Pārājikapāḷi

(VN)Pārājikapāḷi