Issues
Select Version
(VN)Pārājikapāḷi
(VN)Pārājikapāḷi

၃-ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသိက္ခာပုဒ်

Author: bhurākrī @ IAPT

၃-ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသိက္ခာပုဒ်

၈၃။ တေန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။ အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိဏ်သူဌေး၏။ အာရာမေ၊ နှလုံးမွေ့လျော် ပျော်ဖွယ်ရာဖြစ်သော။ ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ အရညေ၊ တော၌။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
တဿာယသ္မတော၊ ထိုအရှင်ဥဒါယီ၏။ ဝိဟာရော၊ ကျောင်းသည်။ အဘိရူပေါ၊ အလွန်အဆင်းလှသည်။ ဒဿနီယော၊ ရှုချင်ဖွယ် ရှိသည်။ ပါသာဒိကော၊ ကြည်လင်ဖွယ် ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ ဝိဟာရပေက္ခိကာယော၊ ကျောင်းကို ကြည့်လိုကုန်သည်ဖြစ်၍။ အာရာမံ၊ အရံသို့။ အာဂမံသု၊ လာကုန်၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တာ** ဣတ္ထိယော၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရှင်ဥဒါယီရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိံသု၊ ကပ်လေကုန်၏။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေကုန်ပြီး၍။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကုန်၏
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ အယျဿ၊ အရှင်၏။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းကို။ ပေက္ခိတုံ၊ ကြည့်ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမ၊ အလိုရှိပါကုန်၏၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကုန်၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ တာ ဣတ္ထိယော၊ ထိုမိန်းမတို့ကို။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းကို။ ပေက္ခာပေတွာ၊ ကြည့်စေ၍။ တာသံ ဣတ္ထီနံ၊ ထိုမိန်းမတို့၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ ပဿာဝမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။ ယာစတိပိ၊ တောင်းလည်း တောင်း၏။ အာယာစတိပိ၊ တောင့်တလည်း တောင့်တ၏။ ပုစ္ဆတိပိ၊ မေးလည်း မေး၏။ ပဋိပုစ္ဆတိပိ၊ တစ်ဖန်လည်း မေး၏။ အာစိက္ခတိပိ၊ ကြားလည်း ကြား၏။ အနုသာသတိပိ၊ ဆုံးလည်း ဆုံးမ၏။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေး၏။
ယာ တာ ဣတ္ထိယော၊ အကြင်မိန်းမတို့သည်။ ဆိန္နိကာ၊ ပြတ်သော ဩတ္တပ္ပ ရှိကုန်၏။ ဓုတ္တိကာ၊ စဉ်းလဲစဉ်းစား များကုန်၏။ အဟိရိကာယော၊ အရှက် မရှိကုန်။ တာ၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။ အာယသ္မတာ ဥဒါယိနာ၊ အရှင်ဥဒါယီနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဥဟသန္တိပိ၊ ပြုံးလည်း ပြုံးကုန်၏။ ဥလ္လပန္တိပိ၊ ချီးမြှောက်သော စကားကို ဆိုလည်း ဆိုကုန်၏။ ဥဇ္ဇဂ္ဃန္တိပိ၊ ပြင်းစွာလည်း ရယ်ကုန်၏။ ဥပ္ပဏ္ဍေန္တိပိ၊ ပျက်ရယ်လည်း ပြုကုန်၏။
ယာ ပန တာ ဣတ္ထိယော၊ အကြင်မိန်းမတို့သည်ကား။ ဟိရိမနာ၊ ရှက်ကြောက်တတ်သော စိတ် ရှိကုန်၏။ တာ၊ ထိုမိန်းမတို့သည်။ နိက္ခမိတွာ၊ အရံမှ ထွက်ကုန်၍။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဥဇ္ဈာပေန္တိ၊ အယုတ်အားဖြင့် သိစေကုန်၏။ ကိံ ဥဇ္ဈာပေန္တိ၊ အဘယ်သို့ အယုတ်အားဖြင့် သိစေကုန်သနည်း။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရားတို့။ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ နစ္ဆန္နံ၊ ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ်။ နပ္ပတိရူပံ၊ ရဟန်းတို့အား မသင့်တင့်။
သာမိကေနပိ၊ လင်သည်လည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ န ဣစ္ဆေယျာမ၊ အလိုမရှိကုန်။ အယျေန ဥဒါယိနာ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။ ကိံ ပန ဣစ္ဆေယျာမ၊ အဘယ်မှာ အလိုရှိကုန်အံ့နည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဇ္ဈာပေန္တိ၊ အယုတ်အားဖြင့် သိစေကုန်၏။
ယေ တေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ အပ္ပိစ္ဆာ၊ အလိုနည်းကုန်၏၊ ။ပ။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကုန်၏။ ခိယျန္တိ၊ ရှုတ်ချကုန်၏။ ဝိပါစေန္တိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲသော စကားကို ဆိုကုန်၏။
“ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ အာယသ္မာ ဥဒါယီ၊ အရှင်ဥဒါယီသည်။ မာတုဂါမံ၊ မာတုဂါမကို။ ဒုဋ္ဌုလ္လာဟိ၊ ရုန့်ရင်းကုန်သော။ ဝါစာဟိ၊ စကားတို့ဖြင့်။ ဩဘာသိဿတိ နာမ၊ ပြယ်ဆိုဘိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူကြကုန်ပြီး၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတသ္မိံ နိဒါနေ၊ ဤအကြောင်း၌။ ဧတသ္မိံ ပကရဏေ၊ ဤအရာ၌။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ အာယသ္မန္တံ ဥဒါယိံ၊ အရှင်ဥဒါယီကို။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။ ကိံ ပဋိပုစ္ဆိ၊ အဘယ်သို့ မေးတော်မူသနည်း။
“ဥဒါယိ၊ ဥဒါယီ။ တွံ၊ သင်သည်။ မာတုဂါမံ၊ မာတုဂါမကို။ ဒုဋ္ဌုလ္လာဟိ၊ ရုန့်ရင်းကုန်သော။ ဝါစာဟိ၊ စကားတို့ဖြင့်။ ဩဘာသသိ၊ ပြယ်ဆို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကိရ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားရသည်ကား။ သစ္စံ၊ မှန်သလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။
“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိဂရဟိ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ ကိံ ဝိဂရဟိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့တော်မူသနည်း။
“မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏ အမူအရာမဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။
မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ တွံ၊ သင်သည်။ မာတုဂါမံ၊ မာတုဂါမကို။ ဒုဋ္ဌုလ္လာဟိ၊ ရုန့်ရင်းကုန်သော။ ဝါစာဟိ၊ စကားတို့ဖြင့်။ ဩဘာသိဿသိ နာမ၊ ပြယ်ဆိုဘိသနည်း။
မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စိမ့်သောငှာ။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော၊ ။ပ။ ကာမပရိဠာဟာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်းတို့ကို။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။
မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊ ။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝဉ္စ ပန၊ ဤသို့လျှင်။ ဣမံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။ ကိံ ဥဒ္ဒိသေယျာထ၊ အဘယ်သို့ ပြရကုန်အံ့နည်း-
၂၈၄။ “ယော ပန ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဩတိဏ္ဏော၊ ရာဂတည်းဟူသော ဘီလူးသည် ပူးဝင်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဝိပရိဏတေန၊ ဖောက်ပြန်၍ တည်သော။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ မာတုဂါမံ၊ မာတုဂါမကို။ ဒုဋ္ဌုလ္လာဟိ၊ ရုန့်ရင်းကုန်သော။ ဝါစာဟိ၊ စကားတို့ဖြင့်။ ယုဝါ၊ လုလင်ပျိုသည်။ ယုဝတိံ၊ မိန်းမပျိုကို။ မေထုနုပသံဟိတာဟိ၊ မေထုန်နှင့်စပ်သော စကားတို့ဖြင့်။ ဩသာသေယျ ယထာ၊ ပြယ်ဆိုသကဲ့သို့။ ဩဘာသေယျ၊ ပြယ်ဆိုငြားအံ့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ သံဃာဒိသေသော၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိနိကာယော၊ အာပတ်အပေါင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။
၂၈၅။ ယော ပနာတိ၊ ယော ပန- ဟူသည်ကား။ ယာဒိသော၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော။ ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်၊ ။ပ။ ဘိက္ခူတိ၊ ဘိက္ခုဟူသည်ကား၊ ။ပ။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤအရာ၌။ အယံ ဘိက္ခု၊ ဤရဟန်းကို။ ဘိက္ခူတိ၊ ဘိက္ခု- ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။
ဩတိဏ္ဏော နာမ၊ ဩတိဏ္ဏ မည်သည်ကား။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ အပေက္ခဝါ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဗဒ္ဓစိတ္တော၊ ရာဂဖြင့် ဖွဲ့သောစိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိပရိဏတန္တိ၊ ဝိပရိဏတံ- ဟူသည်ကား။ ရတ္တံ၊ တပ်သော။ စိတ္တံပိ၊ စိတ်သည်လည်း။ ဝိပရိဏတံ၊ ဝိပရိဏတ မည်၏။ ဒုဋ္ဌံ၊ အမျက်ထွက်သော။ စိတ္တံပိ၊ စိတ်သည်လည်း။ ဝိပရိဏတံ၊ ဝိပရိဏတ မည်၏။ မူဠှံ၊ တွေဝေသော။ စိတ္တံပိ၊ စိတ်သည်လည်း။ ဝိပရိဏတံ၊ ဝိပရိဏတ မည်၏။
အပိ စ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ရတ္တံ၊ တပ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤအရာ၌။ “ဝိပရိဏတ”န္တိ၊ ဝိပရိဏတ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
မာတုဂါမော နာမ၊ မာတုဂါမ မည်သည်ကား။ မနုဿိတ္ထီ၊ လူမိန်းမတည်း။ န ယက္ခီ၊ ဘီလူးမ မဟုတ်။ န ပေတီ၊ ပြိတ္တာမ မဟုတ်။ န တိရစ္ဆာနဂတာ၊ တိရစ္ဆာန်မ မဟုတ်။
ဝိညူ၊ သိကြားလိမ္မာသော။ သုဘာသိတဒုဗ္ဘာသိတံ၊ ကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သောစကား မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော စကားကို။ ဒုဋ္ဌုလ္လာဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ ရုန့်ရင်းသော စကား မရုန့်ရင်းသော စကားကို။ အာဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ပဋိဗလာ၊ စွမ်းနိုင်သော မိန်းမသည်။ မာတုဂါမော နာမ၊ မာတုဂါမ မည်၏။
ဒုဋ္ဌုလ္လာ၊ ရုန့်ရင်းသော။ ဝါစာ နာမ၊ စကား မည်သည်ကား။ ဝစ္စမဂ္ဂပဿာဝမဂ္ဂေ၊ ပစ္စမဂ် ပဿာဝမဂ်၌။ မေထုနဓမ္မပဋိသံယုတ္တာ၊ မေထုန်အကျင့်နှင့် စပ်ယှဉ်သော။ ဝါစာ၊ စကားတည်း။
ဩဘာသေယျာတိ၊ ဩဘာသေယျ- ဟူသည်ကား။ အဇ္ဈာစာရော၊ လွန်ကျူးသော အကျင့်ကို။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ယထာ တံ ယုဝါ ယုဝတိန္တိ၊ ယထာ တံ ယုဝါ ယုဝတိံ- ဟူသည်ကား။ ဒဟရော၊ ယောကျ်ားငယ်သည်။ ဒဟရိံ၊ မိန်းမငယ်ကို။ တရုဏော၊ ယောကျ်ားပျိုသည်။ တရုဏိံ၊ မိန်းမပျိုကို။ ကာမဘောဂီ၊ ကာမစည်းစိမ်ကို ခံစားသော ယောကျ်ားသည်။ ကာမဘောဂိနိံ၊ ကာမစည်းစိမ်ကို ခံစားသော မိန်းမကို။
မေထုနုပသံဟိတာဟီတိ၊ မေထုနုပသံဟိတာဟိ- ဟူသည်ကား။ မေထုနဓမ္မပ္ပဋိသံယုတ္တာဟိ၊ မေထုန်နှင့် စပ်ယှဉ်ကုန်သော။ ဝါစာဟိ၊ စကားတို့ဖြင့်။
သံဃာဒိသေသောတိ၊ သံဃာဒိသေသောဟူသည်ကား၊ ။ပ။ တေနပိ၊ ထို့ကြောင့်လည်း။ “သံဃာဒိသေသော”တိ၊ သံဃာဒိသေသော ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဒွေ မဂ္ဂေ၊ နှစ်ပါးသော ဝစ္စမဂ် ပဿာဝမဂ်တို့ကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။ ယာစတိပိ၊ တောင်းလည်း တောင်း၏။ အာယာစတိပိ၊ တောင့်တလည်း တောင့်တ၏။ ပုစ္ဆတိပိ၊ မေးလည်း မေး၏။ ပဋိပုစ္ဆတိပိ၊ တစ်ဖန်လည်း မေး၏။ အာစိက္ခတိပိ၊ ကြားလည်း ကြား၏။ အနုသာသတိပိ၊ ဆုံးလည်း ဆုံးမ၏။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေး၏။
ဝဏ္ဏံ ဘဏတိ နာမ၊ ဝဏ္ဏံ ဘဏတိ မည်သည်ကား။ ဒွေ မဂ္ဂေ၊ နှစ်ပါးသော ဝစ္စမဂ် ပဿာဝမဂ်တို့ကို။ ထောမေတိ၊ ချီးမွမ်း၏။ ဝဏ္ဏေတိ၊ ကျေးဇူးကို ဆို၏။ ပသံသတိ၊ အံ့ဩပြောဆို၏။
အဝဏ္ဏံ ဘဏတိ နာမ၊ အဝဏ္ဏံ ဘဏတိ မည်သည်ကား။ ဒွေ မဂ္ဂေ၊ နှစ်ပါးသော ဝစ္စမဂ် ပဿာဝမဂ်တို့ကို။ ခုံသေတိ၊ ဆဲရေး၏။ ဝမ္ဘေတိ၊ ရှုတ်ချ၏။ ဂရဟတိ၊ ကဲ့ရဲ့၏။
ယာစတိ နာမ၊ ယာစတိ မည်သည်ကား။ မေ၊ ငါ့အား။ ဒေဟိ၊ ပေးလော့။ မေ၊ ငါ့အား။ ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှာ။ အရဟသိ၊ ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယာစတိ၊ တောင်း၏။
အာယာစတိ နာမ၊ အာယာစတိ မည်သည်ကား။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ တေ၊ သင်၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ ပသီဒိဿတိ၊ ငါ့အား ကြည်ညိုလတ္တံ့နည်း။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ တေ၊ သင်၏။ ပိတာ၊ အဘသည်။ ပသီဒိဿတိ၊ ငါ့အား ကြည်ညိုလတ္တံ့နည်း။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ တေ၊ သင်၏။ ဒေဝတာယော၊ နတ်တို့သည်။ ပသီဒိဿန္တိ၊ ငါ့အား ကြည်ညိုကုန်လတ္တံ့နည်း။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ သုခဏော၊ ကောင်းသော ခဏသည်။ သုလယော၊ ကောင်းသော လယသည်။ သုမုဟုတ္တော၊ ကောင်းသော မုဟုတ္တသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ တေ၊ သင်၏။ မေထုနံ ဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်ကို။ လတိဿာမိ၊ ရအံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာယာစတိ၊ တောင့်တ၏။
ပုစ္ဆတိ နာမ၊ ပုစ္ဆတိ မည်သည်ကား။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ တွံ၊ သင်သည်။ သာမိကဿ၊ လင်ကြီးအား။ ဒေသိ၊ ပေးသနည်း။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဇာရဿ၊ လင်ငယ်အား။ ဒေသိ၊ ပေးသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။
ပဋိပုစ္ဆတိ နာမ၊ ပဋိပုစ္ဆတိ မည်သည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တွံ၊ သင်သည်။ သာမိကဿ၊ လင်ကြီးအား။ ဒေသိ ကိရ၊ ပေးသတတ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဇာရဿ၊ လင်ငယ်အား။ ဒေသိ ကိရ၊ ပေးသတတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ တစ်ဖန်မေး၏။
အာစိက္ခတိ နာမ၊ အာစိက္ခတိ မည်သည်ကား။ ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။
“ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေဟိ၊ ပေးလော့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေန္တာ၊ ပေးသော မိန်းမကို။ သာမိကဿ၊ လင်သည်။ ပိယာ စ၊ ချစ်အပ်သည်လည်းကောင်း။ မနာပါ စ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်လည်းကောင်း။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
အနုသာသတိ နာမ၊ အနုသာသတိ မည်သည်ကား။ အပုဋ္ဌော၊ မမေးအပ်ဘဲ။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။
“ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေဟိ၊ ပေးလော့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေန္တာ၊ ပေးသော မိန်းမကို။ သာမိကဿ၊ လင်သည်။ ပိယာ စ၊ ချစ်အပ်သည်လည်းကောင်း။ မနာပါ စ၊ နှလုံးကို ပွားစေအပ်သည်လည်းကောင်း။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
အက္ကောသတိ နာမ၊ အက္ကောသတိ မည်သည်ကား။ အနိမိတ္တာ၊ ဣတ္ထိနိမိတ်ကင်းသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ နိမိတ္တမတ္တာ၊ နိမိတ်မျှရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ အလောဟိတာ၊ သွေးမရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဓုဝလောဟိတာ၊ အမြဲသွေးယိုသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဓုဝစောဠာ၊ အမြဲဆို့ပိတ် အပ်သော ပုဆိုးရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ပဂ္ဃရန္တီ၊ ယိုစီးသော သွေးရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ သိခရဏီ၊ အပသို့ ထွက်သော အသားစွန်းရှိသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတ္ထိပဏ္ဍကာ၊ မိန်းမစစ်မဟုတ် ပဏ္ဍုက်သည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဝေပုရိသိကာ၊ ယောကျ်ား၏ အသွင်နှင့်တူသော မိန်းမသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ သမ္ဘိန္နာ၊ ဝစ္စမဂ်နှင့် ပဿာဝမဂ်စပ်သော မိန်းမသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဥဘတောဗျဉ္ဇနာ၊ ဥဘတောဗျည်းမသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အက္ကောသတိ၊ ဆဲရေး၏။
၂၈၆။ ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ ပဿာဝမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ ယာစတိပိ၊ တောင်းလည်း တောင်းအံ့။ အာယာစတိပိ၊ တောင့်တလည်း တောင့်တအံ့။ ပုစ္ဆတိပိ၊ မေးလည်း မေးအံ့။ ပဋိပုစ္ဆတိပိ၊ တစ်ဖန်လည်း မေးအံ့။ အာစိက္ခတိပိ၊ ကြားလည်း ကြားအံ့။ အနုသာသတိပိ၊ ဆုံးလည်း ဆုံးမအံ့။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ သံယာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ ပဿာဝမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ချက်ကုန်သော။ သံဃာဒိသေသာနံ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်တို့သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍကော စ၊ ပဏ္ဍုက်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ ပဿာဝမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ သံဃာဒိသေသေန၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်နှင့်တကွ။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဿာမဂ္ဂံ၊ ပဿာဝမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ အဓက္ခကံ၊ ညှပ်ရိုးနှစ်ဘက်မှ အောက်ကို။ ဥဗ္ဘဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းနှစ်ဘက်မှ အထက်သို့။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ ပဿာဝမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ အဓက္ခကံ၊ ညှပ်ရိုးနှစ်ဘက်မှ အောက်ကို။ ဥဗ္ဘဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းနှစ်ဘက်မှ အထက်ကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံဝိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ချက်ကုန်သော။ ထုလ္လစ္စယာနံ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်တို့သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍကော စ၊ ပဏ္ဍုက်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၏။ ဝစ္စမဂ္ဂံ၊ ဝစ္စမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ ပဿာဝမဂ်ကိုလည်းကောင်း။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ အဓက္ခကံ၊ ညှပ်ရိုးနှစ်ဘက်မှ အောက်ကို။ ဥဗ္ဘဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းနှစ်ဘက်မှ အထက်ကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ထုလ္လစ္စယေန၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်နှင့်တကွ။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏။ ဥဗ္ဘက္ခကံ၊ ညှပ်ရိုးနှစ်ဘက်မှ အထက်ကို။ အဓောဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းနှစ်ဘက်မှ အောက်ကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ ဥဗ္ဘက္ခကံ၊ ညှပ်ရိုးနှစ်ဘက်မှ အထက်ကို။ အဓောဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းနှစ်ဘက်မှ အောက်ကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ချက်ကုန်သော။ ဒုက္ကဋာနံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်တို့သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍကော စ၊ ပဏ္ဍုက်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၏။ ဥဗ္ဘက္ခကံ၊ ညှပ်ရိုးနှစ်ဘက်မှ အထက်ကို။ အဓောဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူဝန်းနှစ်ဘက်မှ အောက်ကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ချက်ကုန်သော။ ဒုက္ကဋာနံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်တို့သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏။ ကာယပဋိဗဒ္ဓံ၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ဝတ္ထုကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထိယော၊ မိန်းမတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣတ္ထီနံ၊ မိန်းမတို့၏။ ကာယပဋိဗဒ္ဓံ၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ဝတ္ထုကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ချက်ကုန်သော။ ဒုက္ကဋာနံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်တို့သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
ဣတ္ထီ စ၊ မိန်းမသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍကော စ၊ ပဏ္ဍုက်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၌။ ဣတ္ထိသညီ၊ မိန်းမဟု အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ သာရတ္တော စ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခု စ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သူတို့၏။ ကာယပဋိဗဒ္ဓံ၊ ကိုယ်နှင့်စပ်သော ဝတ္ထုကို။ အာဒိဿ၊ ရည်၍။ ဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့။ အဝဏ္ဏံပိ၊ ကျေးဇူးမဲ့ကိုလည်း။ ဘဏတိ၊ ဆိုအံ့ ။ပ။ အက္ကောသတိပိ၊ ဆဲလည်း ဆဲရေးအံ့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ချက်ကုန်သော။ ဒုက္ကဋာနံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်တို့သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။
၂၈၇။ အတ္ထပုရေက္ခာရဿ၊ အနက်ကို ရှေးရှုပြုသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ ဓမ္မပုရေက္ခာရဿ၊ ပါဠိကို ရှေးရှုပြုသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အနုသာသနိပုရေက္ခာရေဿ၊ ဆုံးမခြင်းကို ရှေးရှုပြုသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ ဥမ္မတ္တကဿ၊ ရူးသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အာဒိကမ္မိကဿ၊ အစ၌ အမှုရှိသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ပဒဘာဇနီ အပြီးတည်း။

ဝိနီတဝတ္ထု ဥဒ္ဒါနဂါထာ

လောဟိတံ၊ နီသော ကမ္ဗလာ။ ကက္ကသ၊ ထူသော အမွေးရှိသော ကမ္ဗလာ။ အာကိဏ္ဏံ၊ ရှုပ်ထွေးသော အမွေးရှိသော ကမ္ဗလာ။ ခရံ၊ ကြမ်းသော အမွေးရှိသော ကမ္ဗလာ။ ဒီဃံ၊ ရှည်သော အမွေးရှိသော စုလျား။ ဝါပိတံ၊ စိုက်ပျိုးအပ်ပြီးလော။
ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ မဂ္ဂေါ၊ ခရီးသည်။ သံသီဒတိ၊ နစ်၏လော။ သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံ၏။ ဒါနေန၊ ပေးခြင်းဖြင့်။ ကမ္မုနာ၊ အမှုဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ မာတိကာ၊ မာတိကာတည်း။

ဝိနီတဝတ္ထု

၂၈၈။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ နဝရတ္တံ၊ ဆိုးသစ်စ ဖြစ်သော။ ကမ္ဗလံ၊ ကမ္ဗလာကို။ ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေ၊ သင့်အား။ လောဟိတံ ခေါ၊ နီသည်သာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။ အာမ၊ နီပါ၏။ နဝရတ္တော၊ ဆိုးသစ်စဖြစ်သော။ ကမ္ဗလော၊ ကမ္ဗလာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ “ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော နု ခေါ၊ ရောက်လေသလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ခရကမ္ဗလံ၊ ကြမ်းသော ကမ္ဗလာကို။ ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေ၊ သင့်အား။ ကက္ကသလောမံ၊ ထူထဲကြမ်းတမ်းသော အမွေး ရှိ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။ အာမ၊ ထူထဲကြမ်းတမ်းပါ၏။ ခရကမ္ဗလော၊ ကြမ်းသော ကမ္ဗလာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား၊ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ နဝါဝုတံ၊ ရက်သစ်စဖြစ်သော။ ကမ္ဗလံ၊ ကမ္ဗလာကို။ ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေ၊ သင့်အား။ အာကိဏ္ဏလောမံ ခေါ၊ ရောပြွမ်းသော အမွေး ရှိသည်သာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။ အာမ၊ ရောပြွမ်းသော အမွေး ရှိပါ၏။ နဝါဝုတော၊ ယက်သစ်စဖြစ်သော။ ကမ္ဗလော၊ ကမ္ဗလာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ် အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ခရကမ္ဗလကံ၊ ကြမ်းသော ကမ္ဗလာကို။ ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေ၊ သင့်အား။ ခရလောမံ ခေါ၊ ကြမ်းသော အမွေး ရှိသည်သာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။ အာမ၊ ကြမ်းသော အမွေး ရှိပါ၏။ ခရကမ္ဗလကော၊ ကြမ်းသော အမွေးရှိသော ကမ္ဗလာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ပါဝါရံ၊ စုလျားကို။ ပါရုတာ၊ ခြုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေ၊ သင်အား။ ဒီဃလောမံ ခေါ၊ ရှည်သော အမွေး ရှိသည်သာတည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။ အာမ၊ ရှည်သော အမွေး ရှိပါ၏။ ပါဝါရော၊ စုလျားတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
၂၈၉။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ခေတ္တံ၊ လယ်ကို။ ဝပါပေတွာ၊ စိုက်စေ၍။ အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။
အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေ၊ သင့်အား။ ဝါပိတံ ခေါ၊ စိုက်အပ်ပြီလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“အယျ၊ အရှင်။ အာမ၊ အော် ဟုတ်ပါ၏။ နော စ ခေါ ပဋိဝုတ္တံ၊ စိုက်၍ မပြီးသေး၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ပရိဗ္ဗာဇိကံ၊ ပရိဗိုဇ်မကို။ ပဋိပထေ၊ ခရီးရင်ဆိုင်၌။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ပရိဗ္ဗာဇိကံ၊ ထိုပရိဗိုဇ်မကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ မဂ္ဂေါ၊ ခရီးသည်။ သံသီဒတိ၊ နစ်၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။
သာ ပရိဗ္ဗာဇိကာ၊ ထိုပရိဗိုဇ်မသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အာမ၊ အော် ဟုတ်ပါ၏။ ပဋိပဇ္ဇိဿသိ၊ သွားလတ္တံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထိံ၊ မိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တွံ၊ သင်သည်။ သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။
အပိ စ၊ ထိုသို့သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း။ ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ သာမိကဿ၊ လင်အား။ ဒေသိ၊ ပေး၏။ တံ၊ ထိုဝတ္ထုကို။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ န* ဒေသိ၊ မပေး၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ကိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထိံ၊ မိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တွံ၊ သင်သည်။ သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။
အပိ စ၊ ထိုသို့သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း။ ယံ အဂ္ဂဒါနံ၊ အကြင်မြတ်သော အလှူသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုမြတ်သော အလှူကို။ အမှာကံ၊ ငါတို့အား။ န ဒေသိ၊ မလှူ၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။ ကိံ၊ အဘယ်အလှူနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ သာရတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍။ တံ ဣတ္ထိံ၊ ထိုမိန်းမကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏၊ ။ပ။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တိဋ္ဌ၊ ရပ်လော့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့၊” “ဘဂိနိ၊ နှမ။ နိသီဒ၊ ထိုင်လော့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏၊ ။ပ။ “ဘဂိနိ၊ နှမ။ နိပဇ္ဇ၊ အိပ်လော့။ အဟံ၊ ငါသည်။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့၊” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။
သာ ဣတ္ထီ၊ ထိုမိန်းမသည်။ န ပဋိဝိဇာနိ၊ မသိ။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သံဃာဒိသေသဿ၊ သံဃာဒိသိသ်အာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သော။ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသိက္ခာပဒံ၊ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသိက္ခာပုဒ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။