ဝိနီတဝတ္ထု
၂၉၅။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဝိဇာယေယျံ၊ သားဖွားရအံ့နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။
ဒေဟိ၊ လှူလော့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဝိဇာယိနီ၊ သားဖွားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ပုတ္တံ၊ သားကို။
လဘေယျံ၊ ရအံ့နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေနဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။
ဒေဟိ၊ လှူလော့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ်အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
သာမိကဿ၊ လင်သည်။
ပိယာ၊ ချစ်အပ်သည်။
အဿံ၊ ဖြစ်ရာသနည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။
ဒေဟိ၊ လှူလော့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ်အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အဘယ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
သုဘဂါ၊ တင့်တယ်သော အဆင်းအင်္ဂါရှိသည်။
အဿံ၊ ဖြစ်ရာသနည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေနဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။
ဒေဟိ၊ လှူလော့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ကိံ၊ အဘယ်ဝတ္ထုကို။
အယျဿ၊ အရှင်အား။
ဒဇ္ဇာမိ၊ လှူရအံ့နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။
ဒေဟိ၊ လှူလော့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသောသူ နှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ကေန၊ အဘယ်ဝတ္ထုဖြင့်။
အယျံ၊ အရှင်ကို။
ဥပဋ္ဌေမိ၊ လုပ်ကျွေးရအံ့နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
အဂ္ဂဒါနေန၊ မြတ်သော အလှူဖြင့်။
ဥပဋ္ဌဟ၊ လုပ်ကျွေးလော့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။
ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။
ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
သုဂတိံ၊ သုဂတိဘဝသို့။
ဂစ္ဆေယျံ၊ သွားရအံ့နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
“ဘဂိနိ၊ နှမ။
တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူကို။
ဒေဟိ၊ လှူလော့၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဂ္ဂဒါနံ၊ မြတ်သော အလှူသည်။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
“မေထုနဓမ္မံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အကျင့်တည်း၊”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ဆို၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသိသ် အမည်ရှိသော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သော။
အတ္တကာမပါရိစရိယသိက္ခာပဒံ၊ အတ္တကာမပါရိစရိယသိက္ခာပုဒ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။