ဝိနီတဝတ္ထု

၁၈၀။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုနာသော ရဟန်းအား။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ကာရုညေန၊ သနားသဖြင့်။ မရဏဝဏ္ဏံ၊ သေခြင်း၏ ကျေးဇူးကို။ သံဝဏ္ဏေသုံ၊ ချီးမွမ်းကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ “ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ကိစ္စိ၊ အသို့နည်း။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နာ နုခေါ၊ ရောက်ကုန်ပြီလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နာ၊ ရောက်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ပိဏ္ဍစာရိကော၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ပီဌကေ၊ အင်းပျဉ်ငယ်၌။ ပိလောတိကာယ၊ ပုဆိုးကြမ်းဖြင့်။ ပဋိစ္ဆန္နံ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ ဒါရကံ၊ သူငယ်ကို။ နိသီဒန္တော၊ ထိုင်နေသည်ဖြစ်၍။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ဖိမိ၍။ မာရေသိ၊ သေစေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ “ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော နု ခေါ၊ ရောက်ပြီလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အပ္ပဋိဝေက္ခိတွာ၊ မဆင်ခြင်မူ၍။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ န စ နိသီဒိတဗ္ဗံ၊ မထိုင်အပ်သည်သာတည်း။

ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ နိသီဒေယျ၊ ထိုင်နေငြားအံ။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘတ္တဂ္ဂေ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်၌။ အန္တရဃရေ၊ ရွာတွင်း၌။ အာသနံ၊ နေရာကို။ ပညပေန္တော၊ ခင်းသည်ဖြစ်၍။ မုသလေ၊ ကျည်ပွေ့ကို။ ဥဿိတေ၊ ထောင်အပ်သည်ရှိသော်။ ဧကံ၊ တစ်ချောင်းသော။ မုသလံ၊ ကျည်ပွေ့ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ယူ၏။

ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ မုသလော၊ ကျည်ပွေ့သည်။ ပရိပတိတွာ၊ ကျ၍။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဒါရကဿ၊ သူငယ်၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးခေါင်း၌။ အဝတ္ထာသိ၊ ဖိမိ၏။

သော၊ ထိုသူငယ်သည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ စိတ္တော၊ အဘယ်စိတ် ရှိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ အသဉ္စိစ္စ၊ စေတနာမရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရဒ္ဓပယောဂေါ၊ ချွတ်ယွင်းသော လုံ့လ ရှိပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသဉ္စိစ္စ၊ စေတနာ မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရဒ္ဓပယောဂဿ၊ ချွတ်ယွင်းသော လုံ့လရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဘတ္တဂ္ဂေ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်၌။ အန္တရဃရေ၊ ရွာတွင်း၌။ အာသနံ၊ နေရာကို။ ပညပေန္တော၊ ခင်းသည်ဖြစ်၍။ ဥဒုက္ခလဘဏ္ဍိကံ၊ ဆုံဘဏ္ဍာအဆောက်အဦကို။ အက္ကမိတွာ၊ နင်း၍။ ပဝဋ္ဋေသိ၊ လိမ့်စေ၏။

အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဒါရကံ၊ သူငယ်ကို။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ဖိမိ၍။ မာရေသိ၊ သေစေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသဉ္စိစ္စ၊ စေတနာမရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရဒ္ဓပယောဂဿ၊ ချွတ်ယွင်းသော လုံ့လရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ပိတာပုတ္တာ၊ သားအဖတို့သည်။ ဘိက္ခူသု၊ ရဟန်းတို့၌။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ကာလေ၊ အခါကို။ အာရောစိတေ၊ ကြားအပ်သည်ရှိသော်။ ပုတ္တော၊ သားသည်။ ပိတရံ၊ အဖကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။ သံဃာ၊ သံဃာတော်သည်။ တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။ ပတိမာနေတိ၊ ငံ့လင့်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ လျှောက်ပြီး၍။ ပိဋ္ဌိယံ၊ ကျောက်ကုန်း၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ပဏာမေသိ၊ တွန်း၏။

သော၊ ထိုအဖသည်။ ပပတိတွာ၊ လဲ၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ စိတ္တော၊ အဘယ်စိတ် ရှိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ပိတာပုတ္တာ၊ သားအဖတို့သည်။ ဘိက္ခူသု၊ ရဟန်းတို့၌။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ကာလေ၊ အခါကို။ အာရောစိတေ၊ ကြားအပ်သည်ရှိသော်။ ပုတ္တော၊ သားသည်။ ပိတရံ၊ အဖကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။ သံဃော၊ သံဃာတော်သည်။ တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။ ပတိမာနေတိ၊ ငံ့လင့်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ လျှောက်ပြီး၍။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ပိဋ္ဌိယံ၊ ကျောက်ကုန်း၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ပဏာမေသိ၊ တွန်း၏။

သော၊ ထိုအဖသည်။ ပပတိတွာ၊ လဲ၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင့်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက မည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ပိတာပုတ္တာ၊ သားအဖတို့သည်။ ဘိက္ခူသု၊ ရဟန်းတို့၌။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ကာလေ၊ အခါကို။ အာရောစိတေ၊ ကြားအပ်သည်ရှိသော်။ ပုတ္တော၊ သားသည်။ ပိတရံ၊ အဖကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဂစ္ဆ၊ သွားလော့။ သံဃော၊ သံဃာတော်သည်။ တံ၊ အရှင်ဘုရားကို။ ပတိမာနေတိ၊ ငံ့လင့်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ လျှောက်ပြီး၍။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ပိဋ္ဌိယံ၊ ကျောက်ကုန်း၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ပဏာမေသိ၊ တွန်း၏။

သော၊ ထိုအဖသည်။ ပပတိတွာ၊ လဲ၍။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၁။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ဆွမ်းစားစဉ်။ မံသံ၊ အမဲသည်။ ကဏ္ဌေ၊ လည်၌။ ဝိလဂ္ဂံ၊ ကပ်ငြိမဝင် နင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ ဂီဝါယံ၊ လည်၌။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သလောဟိတံ၊ သွေးနှင့်တကွသော။ မံသံ၊ အမဲသည်။ ပတိ၊ အန်ကျ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေစေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ဆွမ်းစားစဉ်။ မံသံ၊ အမဲသည်။ ကဏ္ဌေ၊ လည်၌။ ဝိလဂ္ဂံ၊ ကပ်ငြိမဝင် နင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ ဂီဝါယံ၊ လည်၌။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သလောဟိတံ၊ သွေးနှင့်တကွသော။ မံသံ၊ အမဲသည်။ ပတိ၊ အန်ကျ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်၊ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။ ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ဆွမ်းစားစဉ်။ မံသံ၊ အမဲသည်။ ကဏ္ဌေ၊ လည်၌။ ဝိလဂ္ဂံ၊ ကပ်ငြိမဝင် နင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ ဂီဝါယံ၊ လည်၌။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သလောဟိတံ၊ သွေးနှင့်တကွသော။ မံသံ၊ အမဲသည်။ ပတိ၊ အန်ကျ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ပိဏ္ဍစာရိကော၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝိသဂတံ၊ အဆိပ်နှင့် ရောသော။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။ လဘိတွာ၊ ရ၍။ ပဋိက္ကမနံ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်သို့။ ဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ အဂ္ဂကာရိကံ၊ အဦးပြုအပ်သော ဆွမ်းကို။ အဒါသိ၊ လှူ၏။

တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ကာလမကံသု၊ သေကုန်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ စိတ္တော၊ အဘယ်စိတ် ရှိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န ဇာနာမိ၊ မသိပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အဇာနန္တဿ၊ မသိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝီမံသာဓိပ္ပါယော၊ စုံစမ်းခြင်းငှာ အလိုရှိသည် ဖြစ်၍။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဝိသံ၊ အဆိပ်ကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ စိတ္တော၊ အဘယ်စိတ် ရှိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဝီမံသာဓိပ္ပါယော၊ စုံစမ်းခြင်းငှာ အလိုရှိပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၂။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝိဟာရဝတ္ထုံ၊ ကျောင်းယာကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သိလံ၊ ကျောက်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမေန၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ဒုဂ္ဂဟိတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ကိုင်အပ်သော။ သိလာ၊ ကျောက်သည်။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ အဝတ္ထာသိ၊ ဖိမိ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသဉ္စိစ္စ၊ စေတနာ မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရဒ္ဓပယောဂဿ၊ ချွတ်ယွင်းသော လုံ့လရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝိဟာရဝတ္ထုံ၊ ကျောင်းယာကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သိလံ၊ ကျောက်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမော၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေစေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ သိလံ၊ ကျောက်ကို။ မုဉ္စိ၊ လွှတ်လိုက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စသဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝိဟာရဿ၊ ကျောင်း၏။ ကုဋ္ဋံ၊ နံရံကို။ ဥဋ္ဌာပေန္တိ၊ ထစေကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဣဋ္ဌကံ၊ အုတ်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမေန၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ဒုဂ္ဂဟိတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ကိုင်အပ်သော။ ဣဋ္ဌကာ၊ အုတ်သည်။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ အဝတ္ထာသိ၊ ဖိမိ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသဉ္စိစ္စ၊ စေတနာ မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရဒ္ဓပယောဂဿ၊ ချွတ်ယွင်းသော လုံ့လရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠာဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝိဟာရဿ၊ ကျောင်း၏။ ကုဋ္ဋံ၊ နံရံကို။ ဥဋ္ဌာပေန္တိ၊ ထစေကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဣဋ္ဌကံ၊ အုတ်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမော၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါသော၊ သေစေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ ဣဋ္ဌကံ၊ အုတ်ကို။ မုဉ္စိ၊ လွှတ်လိုက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၃။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝါသိံ၊ ပဲခွပ်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမေန၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ဒုဂ္ဂဟိတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ကိုင်အပ်သော။ ဝါသီ၊ ပဲခွပ်သည်။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ အဝတ္ထာသိ၊ ဖိမိ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသဉ္စိစ္စ၊ စေတနာ မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရဒ္ဓပယောဂဿ၊ ချွတ်ယွင်းသော လုံ့လရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝါသိံ၊ ပဲခွပ်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမော၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ ဝါသိံ၊ ပဲခွပ်ကို။ မုဉ္စိ၊ လွှတ်လိုက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂေါပါနသိံ၊ အခြင်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမေန၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ ဒုဂ္ဂဟိတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ယူအပ်သော။ ဂေါပါနသီ၊ အခြင်သည်။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ အဝတ္ထာသိ၊ ဖိမိ၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသဉ္စိစ္စ၊ စေတနာ မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရဒ္ဓပယောဂဿ၊ ချွတ်ယွင်းသော လုံ့လရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂေါပါနသိံ၊ အခြင်ကို။ ဥစ္စာရေသိ၊ အထက်သို့ ကမ်း၏။

ဥပရိမော၊ အထက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်၌ တည်သော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ ဂေါပါနသိံ၊ အခြင်းကို။ မုဉ္စိ၊ လွှတ်လိုက်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုကုန်သည်ရှိသော်။ အဋ္ဋကံ၊ ငြမ်းကို။ ဗန္ဓန္တိ၊ ဖွဲ့ကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အတြ၊ ဤအရပ်၌။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ဗန္ဓာဟိ၊ ဖွဲ့လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ဗန္ဓန္တော၊ ဖွဲ့ချည်အပ်သည်ရှိသော်။ ပရိပတိတွာ၊ လိမ့်ကျ၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ စိတ္တော၊ အဘယ်စိတ်ရှိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ န မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိပါ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တာ၊ ပြုကုန်သည်ရှိသော်။ အဋ္ဋကံ၊ ငြမ်းကို။ ဗန္ဓန္တိ၊ ဖွဲ့ကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အတြ၊ ဤအရပ်၌။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ဗန္ဓာဟိ၊ ဖွဲ့လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တတြ၊ ထိုအရပ်၌။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ဗန္ဓန္တော၊ ဖွဲ့သည်ရှိသော်။ ပရိပတိတွာ၊ လိမ့်ကျ၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ ပရိပတိတွာ၊ လိမ့်ကျ၍။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းကို။ ဆာဒေတွာ၊ မိုး၍။ ဩတရတိ၊ သက်ဆင်း၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဣတော၊ ဤအရပ်မှ။ ဩတရာဟိ၊ သက်ဆင်းလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တေန၊ ထိုအရပ်ဖြင့်။ ဩတရန္တော၊ သက်ဆင်းသည်ရှိသော်။ ပရိပတိတွာ၊ လိမ့်ကျ၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းကို။ ဆာဒေတွာ၊ မိုး၍။ ဩတရတိ၊ သက်ဆင်း၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဣတော၊ ဤအရပ်မှ။ ဩတရာဟိ၊ သက်ဆင်းလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တေန၊ ထိုအရပ်ဖြင့်။ ဩတရန္တော၊ သက်ဆင်းသည်ရှိသော်။ ပရိပတိတွာ၊ လိမ့်ကျ၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏ ၊ ။ပ။ ပရိပတိတွာ၊ လိမ့်ကျ၍။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အနဘိရတိယာ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းသည်။ ပီဠိတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဂိဇ္ဈကူဋံ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ် အမည်ရှိသော။ ပဗ္ဗတံ၊ တောင်သို့။ အဘိရုဟိတွာ၊ တက်၍။ ပပါတေ၊ တောင်ကမ်းပြတ်၌။ ပပတန္တော၊ လှိမ့်ချသည်ရှိသော်။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဝိလီဝကာရံ၊ နှီးသမားကို။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ဖိမိ၍။ မာရေသိ၊ သေစေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ န ပါတေတဗ္ဗံ၊ မချအပ်။

ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ပါတေယျ၊ ချငြားအံ့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဂိဇ္ဈကူဋံ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ် အမည်ရှိသော။ ပဗ္ဗတံ၊ တောင်သို့။ အဘိရုဟိတွာ၊ တက်၍။ ဒဝါယ၊ မြူးထူးလိုသဖြင့်။ သိလံ၊ ကျောက်ကို။ ပဝိဇ္ဈိံသု၊ လှိမ့်ကုန်၏။

အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဂေါပါလကံ၊ နွားကျောင်းသားကို။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ဖိမိ၍။ မာရေသိ၊ သေစေကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဒဝါယ၊ မြူးထူးလိုသဖြင့်။ သိလာ၊ ကျောက်ကို။ န စ ပဝိဇ္ဈိတဗ္ဗာ၊ မလှိမ့်အပ်။

ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ပဝိဇ္ဈေယျ၊ လှိမ့်ငြားအံ့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၄။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ သေဒေသုံ၊ ချွေးအောင်းစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ သေဒေသုံ၊ ချွေးအောင်းစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ သီသာဘိတာပေါ၊ ဦးခေါင်းကိုက်သော အနာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နတ္တုံ၊ နှာနှပ်ခြင်းကို။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ သီသာဘိတာပေါ၊ ဦးခေါင်းကိုက်သော အနာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ နတ္တုံ၊ နှာနှပ်ခြင်းကို။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ၊ အနာပဇ္ဇနံ- မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ သမ္ဗာဟေသုံ၊ ဆုပ်နယ်ကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ သမ္ဗာဟေသုံ၊ ဆုပ်နယ်ကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏” ဣတိ- ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နှာပေသုံ၊ ရေချိုးစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ နှာပေသုံ၊ ရေချိုးစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ တေလန၊ ဆီဖြင့်။ အဗ္ဘဉ္ဇိံသု၊ သုတ်လိမ်းကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ တေလေန၊ ဆီဖြင့်။ အဗ္ဘဉ္ဇိံသု၊ သုတ်လိမ်းကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၅။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဥဋ္ဌာပေသုံ၊ ထစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဥဋ္ဌာပေသုံ၊ ထစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နိပါတေသုံ၊ လဲစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ နိပါတေသုံ၊ လဲစေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်၊” ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ အန္နံ၊ ဆွမ်းကို။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ အန္နံ၊ ဆွမ်းကို။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏ ၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ပါနံ၊ အဖျော်ကို။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ နာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပါနံ၊ အဖျော်ကို။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၆။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ပဝုတ္ထပတိကာ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့ သွား၍ ကင်းသော လင် ရှိသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ဇာရေန၊ သယောက်လင်ကြောင့်။ ဂဗ္ဘိနီ၊ ကိုယ်ဝန်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမအား။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

ဒါရကော၊ သူငယ်သည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ပုရိသဿ၊ ယောကျ်ားအား။ ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဧကာ၊ တစ်ယောက်သော မယားလည်းကောင်း။ ဝိဇာယိနီ၊ သားဖွားသော။ ဧကာ၊ တစ်ယောက်သော မယားလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ ပဇာပတိယော၊ နှစ်ယောက်သော မယားတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်သနည်း။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ သစေ ဝိဇာယိဿတိ၊ အကယ်၍ သားဖွားအံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ သားဖွားသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော။ ကုဋုမ္ဗဿ၊ ဥစ္စာစုကို။ ဣဿရာ၊ အစိုးရသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမ၏။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမအား။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

ဒါရကော၊ သူငယ်သည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။ မာတာ၊ အမိသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက မည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ပုရိသဿ၊ ယောကျ်ားအား။ ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဧကာ၊ တစ်ယောက်သော မယားလည်းကောင်း။ ဝိဇာယိနီ၊ သားဖွားသော။ ဧကာ၊ တစ်ယောက်သော မယားလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ ပဇာပတိယော၊ နှစ်ယောက်သော မယားတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်သနည်း။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ သစေ ဝိဇာယိဿတိ၊ အကယ်၍ သားဖွားအံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ သားဖွားသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော။ ကုဋုမ္ဗဿ၊ ဥစ္စာစုကို။ ဣဿရာ၊ အစိုးရသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမ၏။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမအား။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

မာတာ၊ အမိသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။ ဒါရကော၊ သူငယ်သည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရဿ၊ မထင်ရှားသော။ ပုရိသဿ၊ ယောကျ်ားအား။ ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဧကာ၊ တစ်ယောက်သော မယားလည်းကောင်း။ ဝိဇာယိနီ၊ သားဖွားသော။ ဧကာ၊ တစ်ယောက်သော မယားလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ ပဇာပတိယော၊ နှစ်ယောက်သော မယားတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ ကိံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်သနည်း။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ သစေ ဝိဇာယိဿတိ၊ အကယ်၍ သားဖွားအံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ သားဖွားသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော။ ကုဋုမ္ဗဿ၊ ဥစ္စာစုကို။ ဣဿရာ၊ အစိုးရသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမ၏။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“ဘဂိနိ၊ နှမ- သုဋ္ဌု- ကောင်းပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမအား။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သားအမိတို့သည်။ ကာလမကံသု၊ သေကုန်၏၊ ။ပ။ ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော သားအမိတို့သည်။ န ကာလမကံသု၊ မသေကုန်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၇။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဂဗ္ဘိနီ၊ ကိုယ်ဝန်ရှိသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ တေန ဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ မဒ္ဒဿု၊ ဝမ်းကို နယ်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ မဒ္ဒါပေတွာ၊ ဝမ်းကို နယ်စေ၍။ ဂဗ္ဘံ၊ ကိုယ်ဝန်ကို။ ပါတေသိ၊ ကျစေ၏။

တဿာ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဂဗ္ဘိနီ၊ ကိုယ်ဝန်ရှိသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ ဂဗ္ဘပါတနံ၊ ကိုယ်ဝန်ကျစေတတ်သော ဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

တေန ဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ တာပေဟိ၊ ဝမ်းကို ပူစေလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ တာပေတွာ၊ ဝမ်းကို ပူစေ၍။ ဂဗ္ဘံ၊ ကိုယ်ဝန်ကို။ ပါတေသိ၊ ကျစေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဝဉ္ဈာ၊ မြုံသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ယေန ဘေသဇ္ဇေန၊ အကြင်ဆေးဖြင့်။ ဝိဇာယေယံျ၊ သားဖွားရာ၏။ တံ ဘေသဇ္ဇံ၊ ထိုဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမအား။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဝိဇာယိနီ၊ သားဖွားသော။ ဣတ္ထီ၊ မိန်းမသည်။ ကုလူပကံ၊ အိမ်သို့ ကပ်တတ်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

“အယျ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ယေန ဘေသဇ္ဇေန၊ အကြင်ဆေးဖြင့်။ န ဝိဇာယေယျံ၊ သားမဖွားရာ။ တံ ဘေသဇ္ဇံ၊ ထိုဆေးကို။ ဇာနာဟိ၊ သိပါ၏လော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘဂိနိ၊ နှမ။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမအား။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ သတ္တရသဝဂ္ဂိယံ၊ သတ္တရသဝဂ္ဂီ အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ အင်္ဂုလိပတောဒကေန၊ လက်ချောင်းထိုးသဖြင့်။ ဟာသေသုံ၊ ရွှင်စေကုန်၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဥတ္တန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ အနဿာသကော၊ ထွက်သက်ဝင်သက်ပြတ်သည်ဖြစ်၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သတ္တရသဝဂ္ဂိယာ၊ သတ္တရသဝဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယံ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ “ကမ္မံ၊ အမှုကို။ ကရိဿာမ၊ ပြုကုန်အံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ဖိမိ၍။ မာရေသုံ၊ သေစေကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘူတဇ္ဇကော၊ ဘုတ်ဆေးသမား ဖြစ်ဖူးသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ယက္ခံ၊ ဘီလူးကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အ ဝေါ စ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဝါဠယက္ခဝိဟာရံ၊ ကြမ်းသော ဘီလူးရှိသော ကျောင်းသို့။ ပါဟေသိ၊ စေ၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ယက္ခာ၊ ဘီလူးတို့သည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဝါဠယက္ခဝိဟာရံ၊ ကြမ်းသော ဘီလူးရှိသော ကျောင်းသို့။ ပါဟေသိ၊ စေ၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ယက္ခာ၊ ဘီလူးတို့သည်။ ဇိဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏၊ ။ပ။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ယက္ခာ၊ ဘီလူးတို့သည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ န ဝေါရောပေသုံ၊ မချကုန်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဝါဠကန္တာရံ၊ သားရဲရှိသော ခရီးခဲသို့။ ပါဟေသိ၊ စေ၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဝါဠာ၊ သားရဲတို့သည်။ ဇိဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဝါဠကန္တာရံ၊ သားရဲရှိသော ခရီးခဲသို့။ ပါဟေသိ၊ စေ၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ တိုရဟန်းကို။ ဝါဠာ၊ သားရဲတို့သည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏၊ ။ပ။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဝါဠာ၊ သားရဲတို့သည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ န ဝေါရောပေသုံ၊ မချကုန်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ စောရကန္တာရံ၊ ခိုးသူရှိသော ခရီးခဲသို့။ ပါဟေသိ၊ စေ၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ စောရာ၊ ခိုးသူတို့သည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ စောရကန္တာရံ၊ ခိုးသူရှိသော ခရီးခဲသို့။ ပါဟေသိ၊ စေ၏။

တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ စောရာ၊ ခိုးသူတို့သည်။ ဇိဝိတာ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏၊ ။ပ။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ စောရာ၊ ခိုးသူတို့သည်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ န ဝေါရောပေသုံ၊ မချကုန်။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၈။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ တံ မညမာနော၊ ထိုသူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏၊ ။ပ။ တံ မညမာနော၊ ထိုသူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ အညံ၊ တစ်ပါးသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏၊ ။ပ။ အညံ မညမာနော၊ တစ်ပါးသော သူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏၊ ။ပ။ အညံ မညမာနော၊ တစ်ပါးသော သူဟု မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍။ အညံ၊ တစ်ပါးသော သူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။ အမနုဿေန၊ ဘီလူးသည်။ ဂဟိတော၊ ဖမ်းယူအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။ အမနုဿေန၊ ဘီလူးသည်။ ဂဟိတော၊ ဖမ်းယူအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည် ဖြစ်၍။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စည်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ကလျာဏကမ္မဿ၊ ကောင်းမှုရှိသော သူအား။ သဂ္ဂကထံ၊ နတ်ပြည်နှင့် စပ်သော စကားကို။ ကထေသိ၊ ပြောဟော၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ အဓိမုတ္တော၊ နှလုံးသွင်းလျက်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စွံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ ကလျာဏကမ္မဿ၊ ကောင်းမှုရှိသော သူအား။ သဂ္ဂကထံ၊ နတ်ပြည်နှင့် စပ်သော စကားကို။ ကထေသိ၊ ပြောဟော၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ အဓိမုတ္တော၊ နှလုံးသွင်းလျက်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော၊ ထိုသူသည်။ အဓိမုတ္တော၊ နှလုံးသွင်းလျက်။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ နေရယိကဿ၊ ငရဲ၌ ဖြစ်ထိုက်သော သူအား။ နိရယကထံ၊ ငရဲနှင့် စပ်သော စကားကို။ ကထေသိ၊ ပြောဟော၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ ဥတ္တသိတွာ၊ ကြောက်လန့်၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ နေရယိကဿ၊ ငရဲ၌ ဖြစ်ထိုက်သော သူအား။ နိရယကထံ၊ ငရဲနှင့် စပ်သော စကားကို။ ကထေသိ၊ ပြောဟော၏။

သော၊ ထိုသူသည်။ ဥတ္တသိတွာ၊ ကြောက်လန့်၍။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏၊ ။ပ။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဥတ္တသိတွာ၊ ကြောက်လန့်၍။ န ကာလမကာသိ၊ မသေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၈၉။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသားဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တာ၊ ပြုကုန်သည်ရှိသော်။ ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ကို။ ဆိန္ဒန္တိ၊ ဖြတ်ကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အတြ၊ ဤအရပ်၌။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ဆိန္ဒာဟိ၊ ဖြတ်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

တတြ၊ ထိုအရပ်၌။ ဌိတံ၊ ရပ်လျက်။ ဆိန္ဒန္တံ၊ ဖြတ်သော။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ရုက္ခော၊ သစ်ပင်သည်။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ပိ၍၊ မာရေသိ၊ သေစေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အာဠဝကာ၊ အာဠဝီတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ နဝကမ္မံ၊ အမှုသစ်ကို။ ကရောန္တာ၊ ပြုကုန်သည်ရှိသော်။ ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ကို။ ဆိန္ဒန္တိ၊ ဖြတ်ကုန်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ မရဏာဓိပ္ပါယော၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ အညတရံ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အတြ၊ ဤအရပ်၌။ ဌိတော၊ ရပ်လျက်။ ဆိန္ဒာဟိ၊ ဖြတ်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

တတြ၊ ထိုအရပ်၌။ ဌိတံ၊ ရပ်လျက်။ ဆိန္ဒန္တံ၊ ဖြတ်သော။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ရုက္ခော၊ သစ်ပင်သည်။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ပိ၍။ မာရေသိ၊ သေစေ၏၊ ။ပ။ ရုက္ခော၊ သစ်ပင်သည်။ ဩတ္ထရိတွာ၊ ပိ၍။ န မာရေသိ၊ မသေစေ။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၉၀။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဒါယံ၊ တောကို။ အာလိမ္ပေသုံ၊ မီးတိုက်ကုန်၏။

မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ ဒဍ္ဎာ၊ မီးလောင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ကာလမကံသု၊ သေကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်းငှာ အလိုမရှိသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီ အမည်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ မရဏာဓိပ္ပါယာ၊ သေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဒါယံ၊ တောကို။ အာလိမ္ပေသုံ၊ မီးတိုက်ကုန်၏။

မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ ဒဍ္ဎာ၊ မီးလောင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ကာလမကံသု၊ သေကုန်၏၊ ။ပ။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ ဒဍ္ဎာ၊ မီးလောင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ န ကာလမကံသု၊ မသေကုန်။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ထုလ္လစ္စယဿ၊ ထုလ္လစ္စဉ်းအာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၉၁။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အာဃာတနံ၊ လူသတ်ရာ အရပ်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ စောရဃာတံ၊ ခိုးသူသတ်ယောကျ်ားကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ဒါယကာ။ ဣမံ၊ ဤသူကို။ မာ ကိလမေသိ၊ မပင်ပန်းစေလင့်။

ဧကေန ပဟာရေန၊ တစ်ချက်ပုတ်ခတ်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းပါပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဧကေန ပဟာရေန၊ တစ်ချက်ပုတ်ခတ်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အာဃာတနံ၊ လူသတ်ရာ အရပ်သို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ စောရဃာတံ၊ ခိုးသူသတ်ယောကျ်ားကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ဒါယကာ။ ဣမံ၊ ဤသူကို။ မာ ကိလမေသိ၊ မပင်ပန်းစေလင့်။

ဧကေန ပဟာရေန၊ တစ်ချက်ပုတ်ခတ်ခြင်းဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေဟိ၊ ချလော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

သော၊ ထိုသူသည်။

“အဟံ၊ ငါသည်။ တုယှံ၊ သင်၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ န ကရိဿာမိ၊ မလိုက်နာအံ့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပါရာဇိကဿ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အနာပတ္တိ အနာပဇ္ဇနံ၊ မရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

၁၉၂။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။ ဉာတိဃရေ၊ ဆွေမျိုးတို့၏ အိမ်၌။ ဟတ္ထပါဒစ္ဆိန္နော၊ လက်ခြေပြတ်သည်ဖြစ်၍။ ဉာတကေဟိ၊ ဆွေမျိုးတို့ဖြင့်။ သမ္ပရိကိဏ္ဏော၊ ဝန်းရံအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ တေ မနုဿေ၊ ထိုလူတို့ကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ဒါယကာတို့။ ဣမဿ၊ ဤယောကျ်ား၏။ မရဏံ၊ သေခြင်းကို။ ဣစ္ဆထ၊ အလိုရှိကုန်သလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ ဣစ္ဆာမ၊ အလိုရှိပါကုန်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

“တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ တက္ကံ၊ ရက်တက်ကို။ ပါယေထ၊ တိုက်ကြကုန်လော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တေ မနုဿာ၊ ထိုလူတို့သည်။ တံ၊ ထိုယောကျ်ားကို။ တက္ကံ၊ ရက်တက်ကို။ ပါယေသုံ၊ တိုက်ကြကုန်၏။

သော၊ ထိုယောကျ်ားသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီ၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။ ကုလဃရေ၊ အမျိုးအိမ်၌။ ဟတ္ထပါဒစ္ဆိန္နော၊ လက်ခြေပြတ်သည်ဖြစ်၍။ ဉာတကေဟိ၊ ဆွေမျိုးတို့ဖြင့်။ သမ္ပရိကိဏ္ဏော၊ ဝန်းရံအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အညတရာ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခုနီ၊ ရဟန်းမိန်းမသည်။ တေ မနုဿေ၊ ထိုလူတို့ကို။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

“အာဝုသော၊ ဒါယကာတို့။ ဣမဿ၊ ဤယောကျ်ား၏။ မရဏံ၊ သေခြင်းကို။ ဣစ္ဆထ၊ အလိုရှိကုန်သလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။

“အယျေ၊ အရှင်မ။ အာမ ဣစ္ဆာမ၊ အလိုရှိပါကုန်၏။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။

“တေန ဟိ၊ ထိုသို့တပြီးကား။ လောဏသောဝီရကံ၊ လောဏသောဝီရက အမည်ရှိသော အဖျော်ကို။ ပါယေထ၊ တိုက်ကုန်လော့၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆို၏။

တေ၊ ထိုလူတို့သည်။ တံ၊ ထိုယောကျ်ားကို။ လောဏသောဝီရကံ၊ လောဏသောဝီရက အမည်ရှိသော အဖျော်ကို။ ပါယေသုံ၊ တိုက်ကုန်၏။

သော၊ ထိုယောကျ်ားသည်။ ကာလမကာသိ၊ သေ၏။

တဿာ၊ ထိုရဟန်းမိန်းမအား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ၊ ။ပ။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သာ ဘိက္ခုနီ၊ ထိုရဟန်းမိန်းမသည်။ ဘိက္ခုနီနံ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့အား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ ကြားလျှောက်၏။

ဘိက္ခုနိယော၊ ရဟန်းမိန်းမတို့သည်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းယောကျ်ားတို့အား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကုန်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သာ ဘိက္ခုနီ၊ ထိုရဟန်းမိန်းမသည်။ ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိက အမည်ရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပန္နာ၊ ရောက်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဣတိ ဣမိနာ ဝုတ္တက္ကမေန၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော စကားအစဉ်ဖြင့်။ တတိယပါရာဇိကံ၊ တတိယပါရာဇိကသည်။ သမတ္တံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။

Issues

Select Version

(VN)Pārājikapāḷi

(VN)Pārājikapāḷi