မက္ကဋီ ဝတ္ထု

၄၀။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ မက္ကဋိံ၊ မျောက်မကို။ အာမိသေန၊ အာမိသဖြင့်။ ဥပလာပေတွာ၊ ဖြားယောင်း၍။ တဿာ၊ ထိုမျောက်မ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ပြင်ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဝေသာလိံ၊ ဝေသာလီပြည်သို့။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ ပါဝိသိ၊ ဝင်လေ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ သေနာသနစာရိကံ၊ ကျောင်းစဉ်လှည့်လည်ခြင်းကို။ အာဟိဏ္ဍန္တာ၊ လှည့်လည်ကုန်သည်ရှိသော်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ ဝိဟာရော၊ ကျောင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုကျောင်းရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိံသု၊ ကပ်လေကုန်၏။

သာ မက္ကဋီ၊ ထိုမျောက်မသည်။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ ဒူရတောဝ၊ အဝေးမှသာလျှင်။ အာဂစ္ဆန္တေ၊ လာသည်တို့ကို။ အဒ္ဒသ ခေါ၊ မြင်သည်သာလျှင်တည်း။

ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အတ္ထိ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေန၊ ထိုရဟန်းတို့ရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်လေပြီး၍။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ ကဋိမ္ပိ၊ ခါးကိုလည်း။ စာလေသိ၊ လှုပ်၏။ ဆေပ္ပမ္ပိ၊ မြီးထူးကိုလည်း။ စာလေသိ၊ လှုပ်၏။ ကဋိမ္ပိ၊ ခါးကိုလည်း။ ဩဍ္ဍိ၊ ရှေးရှုထား၏။ နိမိတ္တမ္ပိ၊ မှီဝဲစေလိုသော အမှတ်ကိုလည်း။ အကာသိ၊ ပြု၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံ အဟောသိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။

“နိဿံသယံ ခေါ၊ မချွတ်သာလျှင်။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဣမိဿာ မက္ကဋိယာ၊ ဤမျောက်မ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲ၏၊” ဣတိ ဧတံ ဧသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့သော အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ ပရိဝိတက္ကံ ကတွာ၊ ဤသို့ အကြံကို ပြု၍။

ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိလီယိံသု၊ ပုန်းကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ စရိတွာ၊ လှည့်လည်၍။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ပဋိက္ကမိ၊ ဖဲသွား၏။

၄၁။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သာ မက္ကဋီ၊ ထိုမျောက်မသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုရဟန်းရှိရာ အရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်လေ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တံ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ထိုဆွမ်းကို။ ဧကဒေသံ၊ တစ်စိတ်ကို။ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ စား၍။ ဧကဒေသံ၊ တစ်စိတ်ကို။ တဿာ မက္ကဋိယာ၊ ထိုမျောက်မအား။ အဒါသိ၊ ပေး၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သာ မက္ကဋီ၊ ထိုမျောက်မသည်။ တံ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ထိုဆွမ်းကို။ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ စား၍။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ ကဋိံ၊ ခါးကို။ ဩဍ္ဍိ၊ ရှေးရှုထား၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ တဿာ မက္ကဋိယာ၊ ထိုမျောက်မ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝတိ၊ မှီဝဲ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။ ကိံ အဝေါစုံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုကြကုန်သနည်း။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ နနု၊ ပညတ်အပ်သည် မဟုတ်လော။

ကိဿ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ တွံ၊ သင်သည်။ မက္ကဋိယာ၊ မျောက်မ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝသိ၊ မှီဝဲဘိသနည်း၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကုန်၏။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်သည်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။

တံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကို၊ မနုဿိတ္ထိယာဝ၊ လူမိန်းမ၌သာလျှင်။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်၏။ တိရစ္ဆာနဂတာယ၊ တိရစ္ဆာန်မ၌။ နော ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်သည် မဟုတ်၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ဆင်ခြေကန်၍ ပြောဆို၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ တံ သိက္ခာပဒံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်သည်။ တထေဝ၊ ထို့အတူသာလျှင်။ ဟောတိ နနု၊ ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏ အမူအရာ မဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ တွံ၊ သင်သည်။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သွာက္ခာတေ၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းဟု ဆိုအပ်သော သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သက္ခိဿသိ နာမ၊ မတတ်နိုင်ဘိသနည်း။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော၊ ။ပ။ ကာမပရိဠာဟာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်းတို့၏။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုသေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ ပသန္နာနံ ဝါ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော သူတို့အားလည်း။ ဘိယျောဘာဝါယ၊ လွန်စွာ ပွားများခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော။ ဧကစ္စာနဉ္စေဝ၊ အချို့သော သူတို့အားလည်း။ အပ္ပသာဒါယ၊ မကြည်ညိုခြင်းငှာ။ ပသန္နာနံ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော။ ဧကစ္စာနဉ္စ၊ အချို့သော သူတို့အားလည်း။ အညထတ္တာယ၊ အကြည်ညိုပျက်ခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစုံ၊ ဆိုကြကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့ကြကုန်ပြီး၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာရောစေသုံ၊ ကြားလျှောက်ကြကုန်၏။

၄၂။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတသ္မိံ နိဒါနေ၊ ဤအကြောင်း၌။ ဧတသ္မိံ ပကရဏေ၊ ဤအရာ၌။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စည်းဝေးစေ၍။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။ ကိံ ပဋိပစ္ဆိ၊ အဘယ်သို့ မေးတော်မူသနည်း။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ မက္ကဋိယာ၊ မျောက်မ၌။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိ၊ မှီဝဲ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကိရ၊ အဆင့်စကား ကြားရသည်ကား။ သစ္စံ၊ မှန်သလော၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။

“ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။

ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝိဂရဟိ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူ၏။ ကိံ ဝိဂရဟိ၊ အဘယ်သို့ ကဲ့ရဲ့တော်မူသနည်း။

“မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်။ အပ္ပတိရူပံ၊ မသင့်တင့်။ အဿာမဏကံ၊ ရဟန်းတို့၏ အမူအရာ မဟုတ်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။ အကရဏီယံ၊ မပြုအပ်။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ တွံ၊ သင်သည်။ ကထံ ဟိ၊ အဘယ့်ကြောင့်သာလျှင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သွာက္ခာတေ၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းဟု ဆိုအပ်သော သာသနာတော်၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ပြည့်စုံသော။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စင်ကြယ်သော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န သက္ခိဿသိ နာမ၊ မတတ်နိုင်ဘိသနည်း။

ောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်း ကင်းစိမ့်သောငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ ဒေသိတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ နော ဒေသိတော နနု၊ မဟောအပ်သည် မဟုတ်လော ။ပ။ ကာမပရိဠာဟာနံ၊ ကာမတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်းတို့၏။ ဝူပသမော၊ ငြိမ်းခြင်းကို။ အက္ခာတော နနု၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်လော။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အာသိဝိသဿ၊ လျှင်သော အဆိပ်ရှိသော။ ဃောရဝိသဿ၊ ကြမ်းသော အဆိပ်ရှိသော။ သပ္ပဿ၊ မြွေ၏။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ ဝရံ၊ မြတ်သေး၏။ မက္ကဋိယာ၊ မျောက်မ၏။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ န တွေ၀ ဝရံ၊ မမြတ်သည်သာတည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ကဏှသပ္ပဿ၊ မြွေဟောက်၏။ မုခေ၊ ခံတွင်း၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ ဝရံ၊ မြတ်သေး၏။ မက္ကဋိယာ၊ မျောက်မ၏။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ န တွေ၀ ဝရံ၊ မမြတ်သည်သာတည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ အာဒိတ္တာယ၊ ရဲရဲညီးသော။ သမ္ပဇ္ဇလိတာယ၊ တပြောင်ပြောင် တောက်သော။ သဇောတိဘူတာယ၊ အရောင်အလင်းနှင့်တကွ ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ အင်္ဂါရကာသုယာ၊ မီးကျီးတွင်း၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ ဝရံ၊ မြတ်သေး၏။ မက္ကဋိယာ၊ မျောက်မ၏။ အင်္ဂဇာတေ၊ အင်္ဂါဇာတ်၌။ တေ၊ သင်၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သွင်းခြင်းသည်။ န တွေ၀ ဝရံ၊ မမြတ်သည်သာတည်း။

တံ၊ ထိုသို့ မြတ် မမြတ်အားဖြင့် နှစ်ပါးဖြစ်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တတော နိဒါနံ၊ ထိုမြွေ၏ခံတွင်း မီးကျီးတွင်း၌ ထည့်သွင်းခြင်း ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ မရဏံ ဝါ၊ သေခြင်းသို့လည်းကောင်း။ မရဏမတ္တံ၊ သေလောက်ရုံမျှသော။ ဒုက္ခံ ဝါ၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့လည်းကောင်း။ နိဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာ၏။

တပ္ပစ္စယာ၊ ထိုမြွေ၏ခံတွင်း မီးကျီးတွင်း၌ ထည့်သွင်းခြင်း ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ အပါယံ၊ ချမ်းသာကင်းသော။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသော သူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ ဝိနိပါတံ၊ ပျက်စီး၍ ကျရာဖြစ်သော။ နိရယံ၊ ငရဲ၌။ န တွေ၀ ဥပပဇ္ဇေယျ၊ မဖြစ်ရာသည်သာလျှင်တည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဣတော နိဒါနဉ္စ ခေါ၊ ဤမျောက်မ၏ အင်္ဂါဇာတ်၌ ထည့်သွင်းခြင်း ဟူသော အကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ အပါယံ၊ ချမ်းသာကင်းသော။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသောသူတို့၏ လားရာဖြစ်သော။ ဝိနိပါတံ၊ ပျက်စီး၍ ကျရာဖြစ်သော။ နိရယံ၊ ငရဲ၌။ ဥပပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝရာဝရံ၊ မြတ်မမြတ်အားဖြင့် နှစ်ပါးသော ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ မျောက်မ၏ အင်္ဂါဇာတ်အတွင်း ထည့်သွင်းခြင်း၌ ကြီးပြင်းသော အပြစ် ရှိသည်ဖြစ်လျက်။ တွံ၊ သင်သည်။ ယံ တွံ၊ ဟုတ်ဟုတ်ညားညား ယုတ်မာသောအားဖြင့်။ အသဒ္ဓမ္မံ၊ မသူတော်တို့၏ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဂါမဓမ္မံ၊ ရွာသူတို့၏ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဝသလဓမ္မံ၊ သူယုတ်တို့၏ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော။ ဩဒကန္တိကံ၊ ရေဆေးခြင်းကိစ္စ အဆုံးရှိသော။ ရဟဿံ၊ ဖုံးကွယ်ရာ၌ ပြုအပ်သော။ ဒွယံဒွယသမာပတ္တိံ၊ နှစ်ယောက်နှစ်ယောက်သော ယောကျ်ားမိန်းမတို့သည် ရောက်အပ်သော မေထုန်အကျင့်သို့။ သမာပဇ္ဇိဿသိ နာမ၊ ရောက်ဘိသနည်း။

မောဃပုရိသ၊ မဂ်ဖိုလ်မမှီး အချည်းနှီးသော ယောကျ်ား။ ဧတံ၊ ဤအမူအရာသည်။ အပ္ပသန္နာနံ ဝါ၊ မကြည်ညိုကုန်သေးသော သူတို့အားလည်း။ ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာ။ ပသန္နာနံ ဝါ၊ ကြည်ညိုကုန်ပြီးသော သူတို့အားလည်း။ ဘိယျောဘာဝါယ၊ လွန်စွာ ပွားများခြင်းငှာ။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊ ။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣမံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဥဒ္ဒိသေယျာထ စ၊ ပြလည်း ပြကြကုန်လော့။ ကိံ ဥဒ္ဒိသေယျာထ၊ အဘယ်သို့ ပြရကုန်အံ့နည်း-

“ယော ပန ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ မေထုနံ၊ တပ်ခြင်းတူသော သူနှစ်ယောက်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝေယျ၊ မှီဝဲငြားအံ့။ အန္တမသော၊ ယုတ်သော အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ တိရစ္ဆာနဂတာယပိ၊ တိရစ္ဆာန်မ၌သော်လည်း။ ပဋိသေဝေယျ၊ မှီဝဲငြားအံ့။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပါရာဇိကော၊ သာသနာတော်မှ ရှုံးခြင်းသို့ ရောက်သည်။ အသံဝါသော၊ ရဟန်းကောင်းတို့နှင့် ပေါင်းဖော်ခြင်း မရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊” ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ ဣဒဉ္စ သိက္ခာပဒံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကိုလည်း။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မက္ကဋီဝတ္ထု၊ မက္ကဋီဝတ္ထုသည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။

Issues

Select Version

(VN)Pārājikapāḷi

(VN)Pārājikapāḷi