၆-သာသပသုတ်
၁၂၉။ (သာဝတ္ထိယံမှ ဘဂဝါ အဝေါစ အထိပေးမြဲ။ )
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သေယျထာပိ၊ အံ့။
အာယသံ၊ သံတံတိုင်းကာရံအပ်သော။
နဂရံ၊ မြို့သည်။
အာယာမေန၊ အလျားအားဖြင့်။
ယောဇနံ၊ တစ်ယူဇနာတိုင်တိုင်။
ဝိတ္ထာရေန၊ အနံအားဖြင့်။
ယောဇနံ၊ တိုင်တိုင်။
ဥဗ္ဗေဓေန၊ အစောက်အားဖြင့်။
ယောဇနံ၊ တိုင်တိုင်။
သာသပါနံ၊ မုံညှင်းစေ့တို့ဖြင့်။
ပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်၏ ။
ဂုဠိကာဗဒ္ဓံ၊ တစ်လုံးတည်း (တစ်စေ့တည်း) ကဲ့သို့ ဖွဲ့စပ်ခြင်းရှိ၏ ။
ပုရိသော၊ သော။
တတော၊ ထိုမြို့မှ။
ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တစ်ရာ အနှစ်တစ်ရာကို။
အစွယေန၊ လွန်သောအခါ၌။
ဧကမေကံ သာသပံ၊ မုံညှင်းတစ်စေ့တစ်စေ့ကို။
ဥဒ္ဓရေယျ၊ ထုတ်ဆောင်ရာ၏ ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သော မဟာသာသပရာသိ၊ ထိုမုံညှင်းစေ့ပုံကြီးသည်။
ဣမိနာ ဥပက္ကမေန၊ ဤ (ယူပစ်ခြင်းဟူသော) လုံ့လပယောဂကြောင့်။
ပရိက္ခယံ၊ တို့။
ပရိယာဒါနံ၊ သို့။
ခိပ္ပတရံ၊ စွာ။
ဂစ္ဆေယျ၊ ရာ၏ ။
ကပ္ပေါ၊ သည်။
န တွေဝ၊ ကုန်ခန်းခြင်းသို့ မရောက်ရာ။
(ကြွင်းပေးမြဲ။ )
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။