၅-ပဗ္ဗတသုတ်
၁၂၈။ (သာဝတ္ထိယံ။ ပ။ အာရာမေ)
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ တစ်ပါးသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
(အတ္ထိ၊ ၏ ။ )
တေန၊ ထိုဘုရားရှိရာသို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရှိခိုး၍။
(သုခီဟောထ စသော စကားမြွက်ကြားစေ၍သော်လည်းပေး။ )
ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသောအရပ်၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်ပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ သော။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ကပ္ပေါ၊ ကပ် (ကမ္ဘာ) သည်။
ကီဝဒီဃော နု ခေါတိ၊ မည်မျှရှည်ကြာသနည်း ဟူသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ကပ္ပေါ၊ သည်။
ဒီဃော ခေါ၊ ရှည်ကြာသည်သာတည်း။
သော၊ ထိုကပ်သည်။
ဧတ္တကာနိ ဝဿာနိ၊ ဤမျှ နှစ်အပိုင်းအခြားရှိကုန်၏ ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ဧတ္တကာနိ ဝဿသတာနိ၊ ဤမျှရာစုနှစ်အပိုင်းအခြားရှိကုန်၏ ။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
ဧတ္တကာနိ ဝဿသဟဿာနိ၊ ဤမျှထောင်စုနှစ်အပိုင်းအခြားရှိကုန်၏ ။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
ဧတ္တကာနိဝဿသတသဟဿာနိ၊ ဤမျှအသိန်းအပိုင်းအခြားရှိကုန်၏ ။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
သင်္ခါတုံ၊ ရေတွက်ခြင်းငှါ။
န သုကရော၊ လွယ်ကူသော အရာမဟုတ်
သုခေန ကရီယတီတိ သုကရောဟုပြု။ ယင်းသို့ ကမ္မသာဓ်ပြုသော်လည်း သူနှင့်ကရ ကမာသ်စပ်ပြီးရာ နိပ္ဖန္နကာလ၌ ဒဗ္ဗပဓာနဖြစ်သောကြောင့် သော၊ သည်။ န သုကရော၊ မဟုတ် ဟု တုလျတ်လိင်္ဂတ်သမ္ဗန်။။ သုကရောကို ပဉ္စိကာ ၅-ကဏ္ဍ ၄၄-သုတ်၌ သုခေန ကရီယတီတိ ဝိဂ္ဂယှ ပါဒိသမာသောဟု ဖွင့်၏ ။။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏ ။ဘန္တေ၊ ရား။
ဥပမံ၊ ကို။
ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။
သက္ကာ၊ စွမ်းနိုင်ပါသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏ ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သက္ကာ၊ စွမ်းနိုင်ပါ၏ ။
ဣတိ၊ သို့။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သေယျာထာပိ၊ အံ့။
မဟာသေလော၊ ကြီးစွာသော ကျောက်ဖြင့်ပြီးသော။
ပဗ္ဗတော၊ တောင်သည်။
အာယာမေန၊ အလျားအားဖြင့်။
ယောဇနံ၊ တစ်ယူဇနာတည်း။
ဝတ္ထာနေရ၊ အနံအားဖြင့်။
ယောဇနံ၊ တည်း။
ဥဗ္ဗေဓေန၊ အစောက်အားဖြင့်။
ယောဇနံ၊ တည်း။
အစ္ဆိန္နော၊ အကွဲအပြတ်မရှိ။
(သီ-သျာ-ဣ တို့၌ အစ္ဆိဒ္ဒေါ ဟု ရှိ၏ ။ အပေါက်မရှိဟုပေး။ )
အသုသိရော၊ အခေါင်းမရှိ။
ဧကဂ္ဃနော၊ တစ်ခဲနက်တည်း။
တမေနံ၊ ထိုကျောက်တောင်ကို။
ပုရိသော၊ သည်။
ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တစ်ရာ အနှစ်တစ်ရာကို။
အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။
ကာသိကေန၊ ကာသီတိုင်း၌ ဖြစ်သော။
ဝတ္ထေန၊ အဝတ်ဖြင့်။
သကိံ သကိံ၊ တစ်ကြိမ် တစ်ကြိမ်။
ပရိမဇ္ဇေယျ၊ ပွတ်တိုက်ရာ၏ ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
မဟာသေလော၊ သော။
သော ပဗ္ဗတော၊ ထိုတောင်သည်။
ဣမိနာ ဥပက္ကမေန၊ ဤလုံ့လပယောဂကြောင့်။
ပရိက္ခယံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ကုန်ခန်းခြင်းသို့။
ပရိယာဒါနံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ယူပစ်ခြင်းသို့။
ခိပ္ပတရံ၊ အလွန်လျင်စွာ။
ဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာ၏ ။
ကပ္ပေါ၊ သည်။
န တွေဝ၊ ကုန်ခန်းခြင်းသို့ မရောက်ရာ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ကပ္ပေါ၊ သည်။
ဧဝံ ဒီဃော၊ ဤမျှရှည်ကြာ၏ ။
(ကီဝဒီဃော-ဟူသော အမေးနှင့်အညီ ဧဝံ ဒီဃောကို သမာသ်အဖြစ်ပေးလိုက်သည်။ )
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဧဝံ ဒီဃာနံ၊ ဤမျှရှည်ကြာကုန်သော။
ကပ္ပါနံ၊ ကပ်တို့၏ ။
ဧကောကပ္ပေါ၊ တစ်ကပ်မျှလောက်ကိုသာ။
န သံသိတော၊ ကျင်လည်အပ်ဖူးသည်မဟုတ်။
ဧကံ ကပ္ပသတံ၊ ကပ်တစ်ရာမျှလောက်ကိုသာ။
န သံသိတံ၊ ကျင်လည်အပ်ဖူးသည်မဟုတ်။
ဧကံ ကပ္ပသဟဿံ၊ ကပ်တစ်ထောင်မျှလောက်ကိုသာ။
န သံသိတံ၊ ကျင်လည်အပ်ဖူးသည်မဟုတ်။
ဧကံ သပ္ပသတသဟဿံ၊ ကပ်တစ်သိန်းမျှလောက်ကိုသာ။
န သံသိတံ၊ ကျင်လည်အပ်ဖူးသည်မဟုတ်
သတ္တဝါ တို့ သံသရာကျင်လည်ရခြင်းသည် တစ်ကပ် ၂-ကပ်မျှသာ, သို့မဟုတ် ကပ်တစ်ရာ ၂-ရာမျှသာ, သို့မဟုတ် ကပ်တစ်ထောင် ၂-ထောင် ကပ်တစ်သိန်း ၂-သိန်းမျှသာ ကျင်လည်ရသည်မဟုတ် မည်ရွှေ့ မည်မျှဟု သင်္ချာတတ်၍ မရနိုင်သော ကပ်ကမ္ဘာပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ရသည်ဟူလို။ စိရရတ္တသံသိဘန္တိ။ ပ။ သံသိတံ သံသရိတံ အနုစိဏ္ဏံ ဇာတက-ဋ္ဌ-၅-၁၃၆-ဂါထာဖွင့် သံသိတန္တိ သံသရိတံ ဝိဋ္ဌ-၃ စာပိုဒ် ၂၈၇-သာရတ္ထဋီ ၃-စာပိုဒ် ၂၈၇၊ သံသိတန္တိ ဧတ္ထ သရဓာတုယာ ရကာရော လောပေါတိ အာဟ သံသရိတန္တိ- ပါစိတျာဒိယောဇနာ ဘေသဇ္ဇက္ခန္ဓက ၂၈၄-နှင့်အညီပေးသည်။ သတော ဟတော ကတော စသည်တို့၌ ဓာတွန်ကြေရာ၌ ဣအာဂုမ်လာဖို့ မလိုသကဲ့သို့ ဤ၌လည်း ဓာတွန်ရကြေပါလျက် ဣအာဂုမ်လာခြင်းသည် ပုဒ်ဆန်းတစ်ခုအဖြစ်ဖြင့် သတိပြုရာ၏ ။။တံ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။
(ကြွင်းပေးမြဲ။ )
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။