၁၁-မဟာကပ္ပိနသုတ်
၂၄၅။ သာဝတ္ထိယံ၊ ၌။ ပ။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏ ။
"ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
အာဂစ္ဆန္တံ၊ လာသော။
ဩဒါတကံ၊ ဖြူစင်သော။
တနုကံ၊ သေးသွယ်သော။
တုင်္ဂနာသိကံ၊ မြင့်သောနှာခေါင်းရှိသော။
ဧတံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။
ပဿထ နော တိ၊ မြင်ကုန်၏လော" ဟူ၍။
ဧဝံ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား မှန်ပါ မြင်ပါကုန်၏ ။
(အကြွင်း ၂၄၀-စာပိုဒ်နှင့် တူ၏) ။
သတ္ထာ၊ သည်။
ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။
ဂေါတ္တပဋိသာရိနော၊ အနွယ်ကို အောက်မေ့တတ်ကုန်၏ ။
(တေသု၊ တို့တွင်။ )
ခတ္တိယော၊ မင်းမျိုးသည်။
ဇနေတသ္မိံ၊ လူလောက၌။
သေဋ္ဌော၊ အမြတ်ဆုံးတည်း။
(ယော၊ အကြင်သူသည်။ )
ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နော၊ ဝိဇ္ဇာစရဏနှင့် ပြည့်စုံ၏ ။
သော၊ ထိုသူသည်။
ဒေဝမာနုသေ၊ လူလောက နတ်လောက၌။
သေဋ္ဌော၊ အမြတ်ဆုံးတည်း။
(မ-၂-နိဿယ စာပိုဒ်် ၃၀-၌ ဇနေတသ္မိံ နှင့် ဆိုင်သော အဆုံးအဖြတ်ရေးခဲ့ပြီ။
ဗြဟ္မသံယုတ် ဒုဝဂ် ၁၈၂-စာပိုဒ်၌ အနက်ရေးပြီး။ )
အာဒိစ္စော၊ နေမင်းသည်။
ဒိဝါ၊ နေ့အခါ၌။
တပတိ၊ ထွန်းလင်းတောက်ပ၏ ။
စန္ဒိမာ၊ လသည်။
ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အခါ၌။
အာဘာတိ၊ ထွန်းလင်းတောက်ပ၏ ။
ခတ္တိယော၊ မင်းသည်။
သန္နဒ္ဓေါ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်မှသာ။
တပတိ၊ ထွန်းလင်းတင့်တယ်၏ ။
ဗြာဟ္မဏော၊ ရဟန္တာသည်။
ဈာယီ၊ ဈာန်ဝင်စားမှသာ။
တပတိ၊ ထွန်းလင်းတင့်တယ်၏ ။
အထ၊ ထိုမှတစ်ပါး။
ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
အဟောရတ္တိံ၊ နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
တေဇသာ၊ တန်ခိုးဖြင့်။
တပတီတိ၊ ထွန်းလင်းတင့်တယ်တော်မူ၏ ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။