ပန၊ ထိုသို့ပင် ဆိုအပ်ပါသော်လည်း။ ယဿ ယဿ။ ပေ။ ဧတေန ပန။ ။ ဧတေန သန္နိဋ္ဌာနေနကို သင်္ဂဟိတာ၌စပ်၊ "ယဿ ဒုက္ခသစ္စံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ" ဟူသော ဤသန္နိဋ္ဌာန်စကားဖြင့်စတုဝေါကာရပဉ္စဝေါကာရ မရွေးအလုံးစုံသော ဥပပဇ္ဇန္တတို့ကို ယူနိုင်၏။ ပဝတ္တိအခါဝယ် စတုဝေါကာရဘုံ၌ မဂ်ဖိုလ်မှတပါး အခြားစိတ်တို့၏ ဥပ္ပါဒက္ခဏ သမင်္ဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို၎င်း ပဉ္စဝေါကာရ ပဝတ္တိအခါ၌ အလုံးစုံသော စိတ်တို့၏ ဥပ္ပါဒက္ခဏသမင်္ဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို၎င်း ယူအပ်ကုန်ပြီးဖြစ်၏။ ဒုက္ခသစ္စံ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဟူသော။ ဧတေန သန္နိဋ္ဌာနေန၊ ဤသန္နိဋ္ဌာန်ပုဒ်ဖြင့်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဥပပဇ္ဇန္တာ၊ ပဋိသန္ဓေနေဆဲ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို၎င်း။ ပဝတ္တိယံ၊ ပဝတ္တိအခါ၌။ စတုဝေါကာရေ၊ ၌။ မဂ္ဂဖလတော၊ မဂ်စိတ် ဖိုလ်စိတ်မှ။ အညစိတ္တာနံ၊ အခြားသော စိတ်တို့၏။ ဥပ္ပါဒက္ခဏသမင်္ဂီနော၊ ဥပါဒ်ခဏနှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို၎င်း။ ပဉ္စဝေါကာရေ၊ ၌။ သဗ္ဗစိတ္တာနံ၊ တို့၏။ [ပဋိသန္ဓေအခါဖြစ်စေ ပဝတ္တိအခါဖြစ်စေအလုံးစုံသော စိတ်တို့၏။] ဥပ္ပါဒက္ခဏသမင်္ဂီနော၊ တို့ကို၎င်း။ သင်္ဂဟိတာ၊ သိမ်းယူအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ ဣတိ တေသွေဝ။ ပေ။ ဝိဘာဂဒဿနတော။ ။ ထို့ကြောင့် သန္နိဋ္ဌာန်ပုဒ်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်အပ်ပြီးယူအပ်ပြီးသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်ပင် "ပဝတ္တေ တဏှာဝိပ္ပယုတ္တစိတ္တဿ ဥပ္ပါဒက္ခဏေ" ဟူသော ဤစကားဖြင့် ဒုက္ခ သမုဒယ ၂-မျိုး တို့တွင် တခုသော ဒုက္ခကောဋ္ဌာသ၌ ဖြစ်ခြင်းရှိသော အချို့ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ပြအပ်ကုန်၏။ ဘာ့ကြောင့်နည်း။ သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ယူအပ်ပြီးသော တရား၏သာအထူးအပြားကို ပြခြင်းကြောင့်တည်း။ [ဧကကောဋ္ဌာသုပ္ပတ္တိသမင်္ဂီနောတိ ဒုက္ခ ကောဋ္ဌာသုပ္ပတ္တိသမင်္ဂီနော၊-အနု။ ၊ ကြောင့်။ သန္နိဋ္ဌာနေန၊ ဖြင့်။ နိစ္ဆိတေသု၊ ဆုံးဖြတ်အပ်ပြီးကုန်သော။ တေသွေဝ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်ပင်။ ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ ဒုက္ခသမုဒယေသု၊ ဒုက္ခကောဋ္ဌာသ, သမုဒယကောဋ္ဌာသတို့တွင်။ ဧကကောဋ္ဌာသပဝတ္တိသမင်္ဂီနော၊ တစ်ခုသော ဒုက္ခကောဋ္ဌာသ၏ ဖြစ်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ပဝတ္တေ တဏှာဝိပ္ပယုတ္တစိတ္တဿ ဥပ္ပါဒက္ခဏေတိဧတေန၊ ဖြင့်။ ဒဿီယန္တိ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ (ကသ္မာ)သန္နိဋ္ဌာနေန၊ ဖြင့်။ ဂဟိတဿေဝ၊ ယူအပ်ပြီးသော တရားအစု၏သာ။ ဝိဘာဂဒဿနတော၊ ဝေဖန်အပ်သော အထူးအပြားကို ပြခြင်းကြောင့်တည်း။ တေန တေန။ ပေ။ ဥပပန္နမေဝ။ ။ တေနဖြင့် "ပဝတ္တိယံ စတုဝေါကာရေမဂ္ဂဖလတော အညစိတ္တာနံ ဥပ္ပါဒက္ခဏသမင်္ဂီနော" စသည်ကို၎င်း "ကေစိပဝတ္တေ တဏှာဝိပ္ပယုတ္တစိတ္တဿ ဥပ္ပါဒက္ခဏေတိ ဧတေန။ ပေ။ ဝိဘာဂဒဿနတော" တိုင်အောင်၎င်း ပြန်၍ ညွှန်ပြသည်။ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော အကြောင်းကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ "တသ္မာ ပဉ္စဝေါကာရဝသေနေဝ ဂဟေတဗ္ဗံ" ဟု စတုဝေါကာရကို မယူဖို့ရန် ဧဝဖြင့် ပယ်ရှားခဲ့သော်လည်း ဋီကာဆရာက "စတုဝေါကာရာနံ ပိ ဂဟဏံ ဥပပန္နမေဝ၊ စတုဝေါကာရ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်း ယူခြင်းသည် သင့်လျော်သည်သာ" ဟု ဆိုသည်။ ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသောအကြောင်းကြောင့်။ စတုဝေါကာရာနံပိ၊ စတုဝေါကာရ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်း။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းသည်။ ဥပပန္နမေဝ၊ သင့်လျော်သည်သာ။

စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ ဧတ္ထ စ။ ပေ။ သင်္ဂဟိတာ။ ။ "ဧတ္ထ စ" စသော စကားသည် "သဗ္ဗေသံ ဥပပဇ္ဇန္တာနံ" စသည်ဖြင့် အစိတ်အစိတ် ဖွင့်ပြအပ်ခဲ့သော ပါဠိတော်၏ ပိဏ္ဍတ္ထကို ပြသောစကားတည်း။ ကမ္မဇပဝတ္တ၌ "ပဝတ္တ၊ အဆက်မပြတ်ဖြစ်သော+ကမ္မဇ၊ ကမ္မဇရုပ်အစဉ်" ဟူသည် ပဋိသန္ဓေ၏ ဥပါဒ်ခဏမူစ၍ စုတေခါနီးတိုင်အောင် အဆက်မပြတ် ဖြစ်သော ကမ္မဇရုပ်အစဉ်တည်း။ အသညသတ် သတ္တဝါတို့၌လည်း ထိုကမ္မဇရုပ်အစဉ်ဖြစ်ရကား ထိုအသညသတ်တို့လည်း "သဗ္ဗေသံ ဥပပဇ္ဇန္တာနံ" အရ၌ သွင်းယူရသည်။ မှတ်ချက်။ ။ "သဗ္ဗေသံ ဥပပဇ္ဇန္တာနံ" ဟူသော စကားသည် ပဋိသန္ဓေစိတ် စေတသိက်နှင့်တကွ ကမ္မဇရုပ်တို့၏ တစ်ဘဝ၌ ပဌမဖြစ်ခြင်းကို ပြသောစကားတည်း။ ဤသို့ စိတ်စေတသိက်နှင့် တကွ ကမ္မဇရုပ်တို့၏ ပဌမဖြစ်ပုံကို ပြသော စကားဖြစ်သော်လည်း အသညသတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို သွင်းယူလိုသောကြောင့် "ကမ္မဇပဝတ္တဿ" ဟု ကမ္မဇကို ခေါင်းတပ်၍ ဆိုသည်ဟု မှတ်ပါ။ ၊ ဤပုဂ္ဂလောကာသဝါရ ဒုက္ခသစ္စ သမုဒယသစ္စယမက၌။ သဗ္ဗေသံ ဥပပဇ္ဇန္တာနံတိ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ ကမ္မဇပဝတ္တဿ၊ အဆက်မပြတ်ဖြစ်သော ကမ္မဇရုပ်၏။ ပဌမုပ္ပါဒဒဿနေန၊ ပဌမဖြစ်ခြင်းကို ပြခြင်းအားဖြင့်။ (သင်္ဂဟကာရေန)ဝုတ္တံ။ ဧတ္ထ၊ ဤသဗ္ဗေသံ ဥပပဇ္ဇန္တာနံဟူသော ပါဌ်၌။ အသညသတ္တာပိ၊ အသညသတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်း။ သင်္ဂဟိတာ၊ ["အသညသတ္တာနံ ပေတ္ထ သင်္ဂဟိတတ္တာ" ဟု ရှေးနိဿယ၌ ဟေတုဝါကျအဖြစ်ဖြင့်ရှိသောကြောင့် ကသ္မာ ထည့်၍ အနက်ပေးသည်။]

ပန၊ ထိုသို့ပင် ဆိုကြပါကုန်သော်လည်း။ ယဿ ဝါ

ယဿ ဝါ။ ပေ‌။ ဧတေန ပန။ ။ ထိုကေစိဆရာတို့၏ အဆိုကိုမနှစ်သက်သော မူလဋီကာဆရာသည် မိမိအယူကို ပြလိုသောကြောင့် "ယဿ ဝါ။ ပေ။ ဧတေန" စသည်မိန့်။ ဆိုလိုရင်းကား-"ယဿ ဝါ ပန" စသော ပဋိလောမပုစ္ဆာဝယ် "ယဿ ဝါ ပန သမုဒယသစ္စံ နုပ္ပဇ္ဇတိ" ဟူသောသန္နိဋ္ဌာန်ပုဒ်၌ "ယဿ" ဖြင့် "မည်သည့်စိတ်နှင့် ပြည့်စုံသော အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်" ဟုစိတ်ကို ငဲ့၍ ယူအပ်သည်မဟုတ်။ မည်သူမဆို ပုဂ္ဂိုလ်သာမညကိုသာ ယူအပ်၏။ ထို့ကြောင့် "တဿ ဒုက္ခသစ္စံ နုပ္ပဇ္ဇတိ" ဟူသော ဤသံသယပုဒ်ဖြင့်လည်း စိတ်ကိုငဲ့ခြင်းရှိသည်သာ ဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာကို ဟောတော်မူအပ်သည်မဟုတ်။ မည်သည့် ဒုက္ခသစ္စာမဆို အားလုံးဒုက္ခသစ္စာကို ဟောတော်မူအပ်၏။ ထို့ကြောင့် "စိတ်၏ ဘင်ခဏ၌ ရုပ်ဖြစ်စေ နာမ်ဖြစ်စေ မည်သည့်ဒုက္ခသစ္စာမျှမဖြစ်" ဟု သိနိုင်ပါသည်။ [ဤဋီကာဆရာသည် စိတ်၏ ဘင်ခဏ၌ မည်သည့်ရုပ်မျှမဖြစ်ဟု အယူရှိ၏။] ပန သမုဒယသစ္စံ နုပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဟူသော။ ဧတေန သန္နိဋ္ဌာနေန၊ ဖြင့်။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ စိတ္တံ၊ ကို။ အပေက္ခိတွာဝ၊ ငဲ့၍သာ။ န ဂဟိတော၊ ယူအပ်သည်မဟုတ်။ အထခေါ၊ အဟုတ်ကား။ ယော ကောစိ၊ သော။ ဧဝံပကာရော၊ ဤသို့ အပြားရှိသောပုဂ္ဂိုလ်ကို (သမုဒယ သစ္စာ၏ ဖြစ်ရာ မဟုတ်ခြင်းသဘောရှိသောပုဂ္ဂိုလ်ကို)။ (ဂဟိတော)။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဿဒုက္ခသစ္စံ နုပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဟူသော။ ဧတေန စ၊ ဤသံသယပုဒ်ဖြင့်လည်း။ စိတ္တာပေက္ခမေဝ၊ စိတ်ကို ငဲ့သည်သာဖြစ်သော။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ ကို။ န ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်။ အထခေါ၊ အဟုတ်ကား။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ (ဒုက္ခသစ္စံ ဝုတ္တံ)၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဘင်္ဂက္ခဏေ၊ ၌။ ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိအလုံးစုံသော။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ သည်။ နုပ္ပဇ္ဇတိ။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဝိညာယတိ။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။