စိတ္တယမကဝဏ္ဏနာယံ၊ ၌။ အာဒိတောဝ။ ပေ။ ဟောန္တီတိ၊ ဟူသောပါဌ်၏။ တယော၊ ကုန်သော။ ဣမေ မဟာဝါရာ၊ ဤဝါရကြီးတို့သည်။ သရာဂါကုသလာဒီဟိ၊ သရာဂအစရှိသောပုဒ်, ကုသလအစရှိသောပုဒ်တို့နှင့်။ မိဿကာ၊ ရောနှောသောဝါရတို့သည်၎င်း။ သုဒ္ဓိကာစ၊ သရာဂစသည် မဖက်သက်သက်သော ဝါရတို့သည်၎င်း။ (ဟောန္တိ။) တေသု၊ မိဿကဝါရ, သုဒ္ဓိကဝါရတို့တွင်။ အာဒိတော၊ အစ၌။ သုဒ္ဓိကာ၊ သုဒ္ဓိကဝါရတို့သည်။ ဟောန္တိ။ ဣတိ အတ္ထော။

စ၊ ဆက်။ မိဿကေသု၊ (သုတ္တန္တမိဿက အဘိဓမ္မ မိဿက တို့တွင်)။ ဧကေကသ္မိံ၊ တပါးတပါးသော။ သရာဂါဒိမိဿကစိတ္တေ၊ သရာဂါဒိမိဿကစိတ်၌။ တယော တယော၊ ၃-ပါး ၃-ပါးကုန်သော။ မဟာဝါရာ၊ ဝါရကြီးတို့သည်။ ဟောန္တိ။ ပန၊ ထိုသို့ ၃-ပါး ၃-ပါးသော မဟာဝါရတို့ရှိပါကုန်သော်လည်း။ တတ္ထ တတ္ထ တတ္ထ တတ္ထ ပန ဝုတ္တေ သမ္ပိဏ္ဍေတွာ။ ။ ယဒိ ဧဝံ ကထံ သောဠသ ပုဂ္ဂလဝါရာတိ အာဟ၊ တတ္ထ တတ္ထ ပန ဝုတ္တေ သမ္ပိဏ္ဍေတိ။ တတ္ထ တတ္ထ သောဠသ ဝိသေသရာဂါဒိမိဿက စိတ္တေ ဝုတ္တေပုဂ္ဂလေဧဝ ဧကဇ္ဈံသမ္ပိဏ္ဍေတွာ သင်္ဂဟေတွာ သောသ ပုဂ္ဂလဝါရာတိ ဝုတ္တံ၊ အနု။ [ဆိုလိုရင်းကား-သရာဂစိတ် ဝိတရာဂစိတ် စသည်တို့ကို နိဒ္ဒေသ၌ တဆက်တည်း အကျယ်ဟောတော်မူသည်မဟုတ်။ သရာဂစိတ်ချည်းသန့်သန့် ဥပ္ပါဒနိရောဓ ကာလသမ္ဘေဒဝါရ, ဥပ္ပါနုပ္ပန္နဝါရ စသည်ဖြင့် ဝါရကုန်အောင်ဟောပြီးမှ ဓမ္မဝါရ, ပုဂ္ဂလဓမ္မဝါရကိုဟောတော်မူ၏။ ထို့နောက်မှ သဒေါသံ စိတ္တံ စသည်ကိုလည်း ဟောတော်မူ၏။ ထိုသို့ ဟောတော်မူရာဝယ် ပုဂ္ဂလဆိုင်ရာ ၁၆-ဝါရကိုသာ ပေါင်း၍ "သောဠသပုဂ္ဂလဝါရ" ဟု၎င်း, ထိုအတူ ဓမ္မဆိုင်ရာကိုသာ ပေါင်း၍ သောဠသဓမ္မဝါရဟု၎င်း, ပုဂ္ဂလဓမ္မ ၂-ပါးဆိုင်ရာကိုသာ ပေါင်း၍ သောဠသပုဂ္ဂလဓမ္မဝါရ ဟု၎င်း ခေါ်ရသည်။-ဟူလို။] ၊ ထိုထို တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါး အပြားရှိသော သဂါရာဒိမိဿကစိတ်၌။ ဝုတ္တေ၊ ဟောတော် မူအပ်ကုန်သော။ တေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ (ရှေးနိဿယ၌ တေသဒ္ဒါမပါ၊ အနုဋီကာလည်း မဖွင့်။) သမ္ပိဏ္ဍေတွာ၊ ပေါင်း၍။ [ပုဂ္ဂလဝါရ ၁၆-ပါးက တခုသာမကဘဲ] သောဠသ ပုဂ္ဂလဝါရာတိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ နိရန္တရံ၊ အကြားမရှိအောင်။ ဝုတ္တေ၊ ဟောတော်မူအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ (သမ္ပိဏ္ဍေတွာ၊ ၍။) (န ဝုတ္တံ)ဆိုအပ်သည်မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။

ယဿ။ ပေ။ နုပ္ပဇ္ဇိဿတီတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ (ပဝတ္တတ္တာ၌စပ်) ဥပ္ပါဒနိရောဓာနံ၊ ဥပ္ပါဒ, နိရောဓတို့ကို၎င်း။ ပစ္စုပ္ပန္နာ နာဂတကာလာနဉ္စ၊ တို့ကို၎င်း။ သံသဂ္ဂဝသေန၊ ရောနှောခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ဧကေကာယ၊ သော။ ပုစ္ဆာယ၊ ၏။ ပဝတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဥပ္ပါဒနိရောဓကာလသမ္ဘေဒဝါရောတိ၊ ဟူ၍။ (သော၊ ထိုဝါရကို။) ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။ (နာမည်တပ်အပ်ပြီ။)

ဧဝံ၊ တူ။ သေသာနံ၊ ကြွင်းကုန်သော။ ဝါရာနံပိ၊ ဥပ္ပါဒုပ္ပန္နဝါရအစရှိသော ဝါရတို့၏လည်း။ တံတံနာမတာ၊ ထိုထိုနာမည်ရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။ ပါဠိအနုသာရေန၊ ပါဠိတော်ကို အစဉ်လိုက်သဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။

ဥဒ္ဒေသဝါရဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ။

တထာရူပဿေဝ။ ပေ။ သန္ဓာယာတိဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။ ဥပ္ပါဒက္ခဏ သမင်္ဂီပစ္ဆိမ စိတ္တသမင်္ဂီမှိ၊ ဥပါဒ်ခဏနှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပစ္ဆိမစိတ်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော။ ပုဂ္ဂလေ၊ ကို။ အဓိပ္ပေတေ၊ အလိုရှိအပ်သော်။ တဉ္စ စိတ္တံ၊ ထိုဥပါဒ်ခဏနှင့် ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပစ္ဆိမစိတ်သည်လည်း။ ဝါ၊ ကိုလည်း။ အဓိပ္ပေတမေဝ၊ အလိုရှိအပ်တော့သည်သာ။ ဟောတိ။ ဣတိကတွာ၊ ကြောင့်။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ။ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။

အရဟတော ပစ္ဆိမစိတ္တံပီတိ(ဣဒံ)၊ ဤစကားကို။ နုပ္ပဇ္ဇတိ နိရုဇ္ဈတီတိ၊ ဟူသော။ ဧဝံပကာရံ၊ ဤသို့မဖြစ်ခြင်း ချုပ်ခြင်းဟူသော အပြားရှိသော။ ဘင်္ဂက္ခဏသမင်္ဂီမေဝ၊ ဘင်္ဂက္ခဏနှင့်ပြည့်စုံခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ။ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။

ဥပ္ပါဒဝါရဿ၊ ၏။ ဒုတိယပုစ္ဆာ ဝိသဇ္ဇနေ၊ ဒုတိယပုစ္ဆာ၏ ဝိသဇ္ဇနာ၌။ ["ယဿဝါ ပန စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ။ တဿ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ" ဟူသော ပုစ္ဆာ၏ ဝိသဇ္ဇနာ၌။] စိတ္တဿ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ စိတ္တဿ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထာတိ ဧတဿ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၏။ (အတ္ထော၌စပ်) သဗ္ဗေသံ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ နာမာတိ၊ ဟူ၍။ အတ္ထော (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တော။

စိတ္တဿ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ စာတိ ဧတဿာပိ၊ ၏လည်း။ ဥပ္ပါဒံ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ နာမာတိ၊ ဟူ၍။ (အတ္ထော သင်္ဂဟကာရေန ဝုတ္တော။) ["အတ္ထောဝုတ္တော" ကို ရှေ့ဝါကျမှလိုက်စေသည်၊ ထို အဋ္ဌကထာအဖွင့် ၂-ရပ်ကိုမကြေနပ်သောကြောင့် ထပနာထားသည်။] ဧတံ ဒွယံ ဒွယမေတံ။ ပေ။ ဝတ္တုံ။ ။ ခဏပစ္စုပ္ပန်ချည်းသာဖြစ်သော စိတ်သည်ဥပ္ပါဒက္ခဏကို လွန်ပြီးသောကြောင့် "ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ" ဟု နာမည်ခေါ်နိုင်ခြင်းဟူသော ပထမအနက်, ဥပါဒ်ခဏသို့ ရောက်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် "ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ" ဟု၎င်း, ဥပါဒ်ကို မလွန်သေးသောကြောင့် ဥပ္ပဇ္ဇတိ" ဟု၎င်း နာမည်ခေါ်နိုင်ခြင်းဟူသော ဒုတိယအနက်။ ဤအနက် ၂-မျိုးလုံးကိုပင် ဋီကာဆရာ မနှစ်သက်သောကြောင့် "ဧဝံ န သက္ကာ ဝတ္တုံ" ဟု မိန့်သည်။ "န ဟိ။ ပေ။ အတ္ထိ" ကား အကြောင်းပြတည်း။ ၊ ဤ ၂-ပါးစုံကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝတ္တုံ၊ ငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။

ဟိ၊ မှန်။ [တနည်း-(ကသ္မာဧဝံ ဝတ္တုံ န သက္ကာ။) ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ခဏပစ္စုပ္ပန္နေ၊ ဥပါဒ် ဌီ ဘင်ဟူသော ခဏပစ္စုပ္ပန်၌။ အတီတ ဝေါဟာရော၊ အတိတ်ဟူသောအခေါ်အဝေါ် သည်။ န အတ္ထိ၊ (တသ္မာ ဧဝံ ဝတ္တုံ န သက္ကာ။) [ဤ စကားဖြင့်ရှေ့အနက်ကိုပယ်သည်။] (ခဏပစ္စုပ္ပန္နေ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထာတိ, အတီတ ဝေါဟာရော၊ သည်။)

ယဒိ သိယာ ယဒိ သိယာ။ ပေ။ ဝိဘဇိတဗ္ဗံ။ ။ အဋ္ဌကထာအလိုအတိုင်း ခဏပစ္စုပ္ပန်စိတ်ကို "ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ" ဟု ဆိုထိုက်လျှင် "ယံ ဝါ ပန စိတ္တံ" ဟူသောပုစ္ဆာ၌ "နော" ဟုမဖြေဘဲ "ဘင်္ဂက္ခဏေ တံ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ၊ နော စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ ဥပ္ပါဒက္ခဏေ တံ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ စေဝ ဥပ္ပဇ္ဇတိ စ" ဟု ခွဲခြားဝေဖန်၍ ဖြေဆိုစရာရှိ၏။ ထိုသို့လည်း ဖြေတော်မမူပါ၊-ဟူလို။ ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ) ယံ ဝါ ပန။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောဤပုစ္ဆာ၌။ နောတိ၊ ဟူ၍။ အဝတွာ၊ မိန့်တော်မမူဘဲ။ ဝိဘဇိတဗ္ဗံ၊ ခွဲခြားဝေဖန်၍ဖြေဆိုထိုက်သည်။ သိယာ။

တထာ တထာ။ ပေ။ ဝတ္တဗ္ဗံ သိယာ။ ။ ပထမအနက်၏ မသင့်ပုံကိုပြီး၍ ဒုတိယအနက်၏ မသင့်ပုံကိုလိုကြောင့် "တထာ။ ပေ။ နောတိ အဝတွာ အာမန္တာတိ ဝတ္တဗ္ဗံ" ဟု မိန့်သည်။ "ယံ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ တံ စိတ္တံ ဥပဇ္ဇိတ္ထ" ဟု မေးရာ၌ အဋ္ဌကထာအလိုအတိုင်း ဆိုလျှင် ဥပါဒ်အခိုက်သို့ ရောက်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် "ဥပ္ပဇ္ဇတိ" လည်း ဟုတ်, "ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ" လည်းဟုတ်ရကား "အာမန္တာ" ဟု ဖြေတော်မူသင့်၏။ ထိုသို့ဖြေတော်မမူဘဲ ဖြစ်ဆဲစိတ်သည် ဖြစ်ပြီးမဟုတ်သောကြောင့် "နော" ဟု ဖြေတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာအဖွင့်သည် မသင့်ပါ၊-ဟူလို။ ၊ ထိုမှတပါး။ ယံ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထာတိ ဧတ္ထ စ၊ ဟူသောဤပုစ္ဆာ၌လည်း။ နောတိ၊ ဟူ၍။ အဝတွာ၊ ဘဲ။ အာမန္တာတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ သည်။ သိယာ။

ပန၊ စင်စစ်ကား။ စိတ္တဿ ဘင်္ဂက္ခဏေတိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ဘိဇ္ဇမာနစိတ္တသမင်္ဂီ၊ ပျက်ဆဲစိတ်နှင့်ပြည့်စုံခြင်းရှိသော။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တော။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ၊ ဖြစ်ဘူးပြီ။ ကိဉ္စိ၊ သော။ စိတ္တံစ၊ အတိတ်စိတ်သည်လည်း။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ဆဲမဟုတ်။ [ဖြစ်ပြီးစိတ်သည် ဖြစ်ဆဲမဟုတ်။]

စိတ္တဿ ဥပ္ပါဒက္ခဏေတိ စ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနစိတ္တသမင်္ဂီ၊ ဖြစ်ဆဲစိတ်နှင့်ပြည့်စုံခြင်းရှိသော။ ပုဂ္ဂလော (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တော။ တဿာပိ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏လည်း။ အတီတံ,စိတ္တံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္တ၊ ပြီ။ တံ ပန စိတ္တံ၊ ထိုစိတ်သည်ကား(စိတ္တဿ ဥပ္ပါဒက္ခဏေဟု ဆိုအပ်သော ထိုစိတ်သည်ကား။) ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဆဲ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဧတ္ထ၊ ဤစိတ္တဿဘင်္ဂက္ခဏေ, စိတ္တဿ ဥပ္ပါဒက္ခဏေ ဟူသောစကားရပ်၌။ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။

ဟိ၊ မှန်။ စိတ္တံတိ စိတ္တန္တိ ဟိ။ ပေ။ တိဋ္ဌတိ။ ။ ပါဠိတော်၌ "ယဿ ဝါ ပန စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထ၊ တဿ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ" ဟုစိတ်တခုတည်းကို မေးသကဲ့သို့ ထင်ရပါလျက် အဘယ့်ကြောင့် ထိုသူတို့၏ အတိတ်စိတ်သည် ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထမည်၍ "စိတ္တဿဥပ္ပါဒက္ခဏေ တေသံ စိတ္တံ"၌ ယခုဖြစ်ဆဲစိတ်သည် ဥပ္ပဇ္ဇတိမည်၏" ဟု စိတ်၂-မျိုးခွဲ၍ ဖြေပါသနည်း။ ဤသို့ မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "စိတ္တံ ဟိ။ ပေ။ တိဋ္ဌတိ"ဟု မိန့်သည်။ စိတ္တံဟူသောပုဒ်က သာမညဖြစ်သောကြောင့် အတိတ်စိတ်ဖြစ်စေ, ပစ္စုပ္ပန်စိတ်ဖြစ်စေ ဝဒန္တပုဂ္ဂိုလ်၏ ယူလိုအပ်သော စိတ်အထူး၌တည်နိုင်ပါသည်။ ထိုသို့တည်နိုင်သောကြောင့် စိတ်၂-မျိုးခွဲ၍ ဆိုအပ်ပြီးသောအနက်ကို မှတ်ထိုက်ပါသည်-ဟူလို။ ၊ ဟူသော။ သာမညဝစနံ၊ သာမညသဒ္ဒါသည်။ ယထာဂဟိတဝိသေသေ၊ အကြင်အကြင်ယူအပ်ပြီးသော အထူးရှိသော။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုတည်းသောစိတ်၌၎င်း။ ယထာဂဟိတဝိသေသေ၊ သော။ အနေကသ္မိံ စ၊ တပါးမက များစွာသောစိတ်၌၎င်း။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်နိုင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ [ကသ္မာ ဣတိ ဧဝံ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ နည်း။ ဟိ (ယသ္မာ) စိတ္တံတိသာမည ဝစနံ။ ပေ။ တိဋ္ဌတိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဣတိ ဧဝံ ဧတ္ထ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော [ဤသို့လည်း တနည်းပေးပါ။]

ယဿ ဝါ ပန။ ပေ။ ဘင်္ဂက္ခဏေတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ယဿ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတီတိ၊ ဟူသော။ ဧတေန သန္နိဋ္ဌာနေန၊ ဤသန္နိဋ္ဌာန်စကားဖြင့်။ ဂဟိတပုဂ္ဂလဿေဝ၊ ယူတော်မူအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏သာ။ (ဖြစ်လတံ့စိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏သာ၊-ဟူလို။) [ဧဝဖြင့် ဖြစ်လတံ့စိတ်မရှိသော ပစ္ဆိမစိတ္တ သမင်္ဂီခီဏာသဝပုဂ္ဂိုလ်ကို ကန့်သည်။] စိတ္တဿ၊ ၏။ ဘင်္ဂက္ခဏေ၊ ၌။ (ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ စသည်၌စပ်) ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာတို့၌။ သန္နိဋ္ဌာန ဝသေန သန္နိဋ္ဌာနဝသေန နိယမော။ ။ သန္နိဋ္ဌာန်ဖြစ်သော ရှေ့စကားသည် ထိုအနက်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သန္နိဋ္ဌာန်နှင့်စပ်၍ အမြဲသတ်မှတ်ဆုံးဖြတ်မှုကို သိထိုက်၏။ အညထာ (သန္နိဋ္ဌာန်နှင့် စပ်၍ အမြဲသတ်မှတ်ဆုံးဖြတ်မှုကို သိထိုက်၏-ဟူသော အနက်မှတပါးသော သံသယ၌ ရထိုက်သမျှ အနက်ကို ယူအပ်သော်) နောစ တေသံ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ ပဋိသေဓော န ယုဇ္ဇေယျာတိ အဓိပ္ပါယော၊-အနု။ ဘင်ခဏပင်ဖြစ်သော်လည်း ခဏတ္တယတွင် ပါဝင်နေသောကြောင့် ဥပ္ပဇ္ဇတိဟု ဆိုနိုင်ရကား "နော စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ" ဟူသော ပဋိသေဓသည် မသင့်စရာရှိသည်။ ဤနေရာ၌ကား "ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ" ဟု သန္နိဋ္ဌာန်၌ဆိုထားသောကြောင့် ဘင်ခဏ၌ ဥပ္ပဇ္ဇတိ မဟုတ်နိုင်တော့ပါ၊-ဟူလို။ ၊ သန္နိဋ္ဌာန်ပုဒ်နှင့် စပ်သဖြင့်။ နိယမော၊ အမြဲသတ်မှတ် ဆုံးဖြတ်မှုကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော။

ဥပ္ပန္နုပ္ပဇ္ဇမာနဝါရော၊ ကို၎င်း။ နိရုဒ္ဓ နိရုဇ္ဈမာနဝါရော စ၊ ကို၎င်း။ ပုဂ္ဂလဝါဒီသု၊ ပုဂ္ဂလဝါရအစရှိကုန်သော။ တီသုပိ၊ ၃-ပါးသောဝါရတို့၌လည်း။ နိန္နာနာကရဏာ၊ အသီးအခြားပြုတတ်သော အထူးမရှိကုန်သည်။ (ဟုတွာ) ဥဒ္ဒိဋ္ဌာ၊ အကျဉ်းလည်းပြအပ်ကုန်ပြီ။ နိဒ္ဒိဋ္ဌာစ၊ အကျယ်လည်းပြအပ်ကုန်ပြီ။ [ပါဠိတော်ကိုကြည့်ပါ။]

တတ္ထ၊ ထို၃-ပါးသော ဝါရတို့တွင်။ ပုဂ္ဂလဝါရေ၊ ၌။ အဝိသေသေန၊ (မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်ဟု) အထူး မမသာမညအားဖြင့်။ ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။ တာဒိသံ တာဒိသံ ပုဂ္ဂလံ။ ။ တာဒိသံတိ တထာရူပံ။ ယဒဝတ္ထော (အကြင်အခိုက်အတန့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝါ၊ ကို။) ဥပ္ပန္န ဥပ္ပဇ္ဇမာနတာဒိပရိယာယေဟိ (ဥပ္ပန္န၏ အဖြစ်, ဥပ္ပဇ္ဇမာန၏အဖြစ် အစရှိသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်) ဝတ္တဗ္ဗော ဟောတိ။ တဒဝတ္ထံ (ထိုအခိုက်အတန့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို) ဣတိ အတ္ထော၊-အနု။ ၊ ထိုကဲ့သို့ရှုအပ်သော။ (ထိုဥပ္ပန္န ဥပ္ပဇ္ဇမာန, နိရုဒ္ဓ နိရုဇ္ဈမာန သဘောရှိသော)။ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ သန္ဓာယ, ဥပ္ပန္နံဥပ္ပဇ္ဇမာနံတိ အာဒိ(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ။ ဓမ္မဝါရေ၊ ၌။ (တာဒိသံ) စိတ္တမေဝ၊ ကိုသာ။ (သန္ဓာယ ဥပ္ပန္နံ ဥပ္ပဇ္ဇမာနံတိ အာဒိ ဘဂဝတာ ဝုတ္တံ)။ ပုဂ္ဂလဓမ္မဝါရေ၊ ၌။ (တာဒိသံ) ပုဂ္ဂလံ၊ ကို၎င်း။ စိတ္တဉ္စ၊ ကို၎င်း။ (သန္ဓာယ ဥပ္ပန္နံ ဥပ္ပဇ္ဇမာနံတိ အာဒိ ဘဂဝတာ ဝုတ္တံ)။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတ္ထ၊ ဤ ဥပ္ပန္နုပ္ပဇ္ဇမာနဝါရ, နိရုဒ္ဓ နိရုဇ္ဈမာနဝါရတို့၏ ပုဂ္ဂလအစရှိသော ၃-ပါးသော ဝါရတို့၌။ အယံ ဝိသေသော၊ ဤအထူးကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော။

အတိက္ကန္တကာလဝါရေ အတိက္ကန္တကာလဝါရေ။ ပေ။ ဘဝိတဗ္ဗံ။ ။ အတိက္ကန္တကာလဝါရ ဝယ် ပဌမဝါရသည် ပုဂ္ဂလဝါရဖြစ်သောကြောင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဖြေဆိုသော ဝိသဇ္ဇနာသာ ဖြစ်ထိုက်၏။ ဤကား အခြေခံစကားတည်း။ ထိုသို့ ပုဂ္ဂလဝိသဇ္ဇနာ ဖြစ်ထိုက်သောကြောင့် ပဌမပုစ္ဆာကို "အာမန္တာ" ဟု၎င်းဒုတိယ တတိယပုစ္ဆာတို့ကိုလည်း "အာမန္တာ" ဟု ၎င်းဖြေထိုက်ရာ၏။ စတုတ္ထ ပုစ္ဆာကိုကား သရူပဒဿနဝိသဇ္ဇနာဖြင့် ဖြေဆိုထိုက်၏။ ဤသို့ ဋီကာဆရာက မိမိအလိုကိုပြပြီးလျှင် "တထာ အဝိသဇ္ဇေတွာ ကသ္မာ သဗ္ဗတ္ထ စိတ္တမေဝ ဝိဘတ္တံ" ဟုစောဒနာဖွယ်ကို ပြသည်။ ၊ ၌။ ဣမဿ၊ ဤဝါရ၏။ ပုဂ္ဂလဝါရတ္တာ၊ ပုဂ္ဂလဝါရ၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ပုစ္ဆိတော၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပုဂ္ဂလဿေဝ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ။ ဝိသဇ္ဇနေန၊ ဖြေခြင်းသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ထိုက်၏။

ယဿ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတ္ထာတိ၊ ဟူသော။ ဧတေန သန္နိဋ္ဌာနေန၊ ဖြင့်။ ကောစိ၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ န ဂဟိတော၊ မယူအပ်သည်ကား။ န (ဟောတိ)၊ မဟုတ်။ (ဂဟိတော ဧဝ) ယထာ၊ ယူအပ်သည်သာဖြစ်သကဲ့သို့။ (အလုံးစုံသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ယူအပ်သကဲ့သို့)။ ဧဝံ၊ တူ။ ယဿ။ ပေ။ အတိက္ကန္တကာလံတိ၊ ဟူသော။ ဧတေန သန္နိဋ္ဌာနေန၊ ဖြင့်။ ကောစိ၊ သော။ (ပုဂ္ဂလော၊ ကို။) န ဂဟိတော၊ ကား။ န (ဟောတိ)၊ မဟုတ်။ (ဂဟိတောဧဝ)သာ။

ဟိ၊ မှန်။ ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပ္ပါဒက္ခဏံ၊ ကို။ အတီတံ၊ လွန်ပြီးသော။ စိတ္တံ၊ သည်။ နတ္ထိ။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ဥပါဒ်ခဏကို လွန်ပြီးသောစိတ်မရှိသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ [အားလုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဥပါဒ်စကားကိုလွန်ပြီးသော စိတ်ရှိသူများဖြစ်ကြသည်၊-ဟူလို။] စ ပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဦးအံ့။ တေ၊ ထိုအလုံးစုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ နိရုဇ္ဈမာနက္ခဏာတီတစိတ္တာ၊ ချုပ်ဆဲခဏ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍ လွန်ပြီးသောစိတ်ရှိကုန်သည်။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပဌမော ပဉှော ပဌမော ပဉှော အာမန္တာ။ ။ "ယဿ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ။ ပေ။ အတိက္ကန္တကာလံ" ဟူသော သန္နိဋ္ဌာန်စကားဖြင့် မယူနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်မရှိ။ ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးကို ယူနိုင်၏။ "န ဟိ။ ပေ။ နတ္ထိ" ဟူသော ဤ ၂-ဝါကျဖြင့် "န ကောစိ န ဂဟိတော" ဟူသော ရှေ့ဝါကျကို ထောက်ခံ၏။ ဥပါဒ်ခဏကို လွန်သောစိတ်မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ မရှိဟု ဆိုသဖြင့်"မယူအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မရှိ" ဟူသော ရှေ့စကားကို ခိုင်မြဲစေသည်၊-ဟူလို။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးသည်ပင် "နိရုဇ္ဈမာနံ ခဏံ ခဏံ ဝီတိက္ကန္တံ အတိက္ကန္တကာလံ" ဟူသော သံသယစကားနှင့်အညီ နိရုဇ္ဈမာနခဏကို လွန်ပြီးသောစိတ်ရှိသူများဖြစ်ကြ၏။ ဤသို့သန္နိဋ္ဌာန် သံသယ ၂-ပုဒ်လုံးအရတူသောကြောင့် "အာမန္တာ" ဟု ဖြေထိုက်ပါသည်။-ဟူလို။ [ဒုတိယ တတိယ ပုစ္ဆာတို့ကို "အာမန္တာ" ဟု ဖြေထိုက်ပုံကိုလည်း ဤနည်းမှီ၍သိပါ။ စတုတ္ထပြဿနာကိုကား ဋီကာဆရာကိုယ်တိုင် သရူပဒဿနဝိသဇ္ဇနာကိုပြထားသည်။] ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ အာမန္တာတိ၊ ဟူ၍။ ဝိသဇ္ဇိတဗ္ဗော၊ ဖြေဆိုထိုက်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဒုတိယ တတိယာ၊ ဒုတိယပြဿနာ တတိယပြဿနာတို့သည်။ တထာ၊ ထို့အတူ အာမန္တာဟု ဖြေဆိုထိုက်ကုန်သည်။ (သိယုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။)

စတုတ္ထော ပန၊ စတုတ္ထ ပြဿနာသည်ကား။ ဝါ၊ ကိုကား။ ပစ္ဆိမဝိတ္တဿ။ ပေ။ အဝီတိက္ကန္တံတိ၊ ဟူ၍။ ဝိသဇ္ဇိတဗ္ဗော၊ သည်။ ဘဝေယျ၊ ရာ၏။ တထာ၊ ထိုဖြေဆိုထိုက်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အဝိသဇ္ဇေတွာ၊ မဖြေဆိုမူ၍။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာတို့၌။ စိတ္တမေဝ၊ သာ။ (ဘဂဝတာ) ဝိဘတ္တံ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။

စိတ္တဝသေန၊ စိတ်နှင့် စပ်သဖြင့်။ ပုဂ္ဂလဝဝတ္ထာနတော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမှတ်သားခြင်းကြောင့်။ (သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဝိသဇ္ဇနာတို့၌။ စိတ္တမေဝဝိဘတ္တံ)။

ဟိ၊ ချဲ့။ ခဏဿ ခဏဿ ဟိ။ ပေ။ ဝိဘတ္တံ။ ။ "ခဏဿ ဟိ" မှ စ၍ "စိတ္တ မေဝ ဝိဘတ္တံ" တိုင်အောင်သောစကားတို့သည် ရှေ့ဟိတ်ပါဌ်၏ အကျယ်တည်း။ "ခဏဿ ဝီတိက္ကန္တတာယ အတိက္ကန္တကာလတာဝစနေန" သည် ပါဠိတော်ဝယ် "ဘင်္ဂက္ခဏေ စိတ္တံ ဥပ္ပါဒက္ခဏံ ဝီတိက္ကန္တံ" ကို ရည်ရွယ်သော စကားတည်း။ "ဥပ္ပါဒက္ခဏကို လွန်သော ဘက္ခဏစိတ်" ဟု ဆိုသောကြောင့် ပစ္စုပ္ပန်အခိုက်၌ရှိသော စိတ်ဟုသိရ၏။ ထို့ကြောင့် "ဝတ္တမာနဿစိတ္တဿ ဝသေန" ဟု ဆိုသည်။ ထိုစိတ်နှင့် စပ်သဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို "ဥပ္ပါဒက္ခဏကို လွန်သောစိတ်ရှိသူ" ဟု ဟောတော်မူလိုသည်။ ဤစကားအရ "စိတ်ကို တိုက်ရိုက်ဟောတော်မူသော်လည်း ထိုစိတ်ဖြင့် ထိုစိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပိုင်းခြားသတ်မှတ်၍ ပြသည်" ဟုသိပါ။ ၊ ဥပါဒ်ခဏ၏။ ဝါ၊ ကို။ ဝီတိက္ကန္တတာယ၊ လွန်အပ်ပြီး၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတိက္ကန္တကာလတာ ဝစနေန၊ လွန်အပ်ပြီးသော ဥပါဒ်ကာလရှိသည်၏အဖြစ်ကို ဟောကြောင်းဖြစ်သော (ဘင်္ဂက္ခဏေ စိတ္တံ ဥပ္ပါဒက္ခဏံ ဝီတိက္ကန္တံ) ဟူသော စကားတော်ဖြင့်။ ဝတ္တမာနဿ၊ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သော။ စိတ္တဿ၊ ဘင်္ဂက္ခဏစိတ်၏။ ဝသေန စ၊ စပ်သဖြင့်လည်း။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ဥပ္ပါဒက္ခဏာတီတစိတ္တော၊ ဥပါဒ်ခဏကို လွန်သော စိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တော။ [ဤစကားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို စိတ်နှင့်စပ်၍ "ဥပ္ပါဒက္ခဏာတီတစိတ္တပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ပိုင်းခြား သတ်မှတ်တော်မူသည်။] (ခဏဿ၊ ဥပါဒ်ခဏဘင်ခဏ၏။ ဝါ၊ ကို။ ဝီတိက္ကန္တတာယ၊ လွန်အပ်ပြီး၏အဖြစ်ကြောင့်။ အတိက္ကန္တကာလတာဝစနေန၊ အတိက္ကန္တကာလ၏အဖြစ်ကို ဟောကြောင်းဖြစ်သော (အတီတံ စိတ္တံ။ ပေ။ ဝီတိက္ကန္တံ) ဟူသော စကားတော်ဖြင့်။) အတိတဿ အတီတဿ စ။ ။ "အတီတံ စိတ္တံ ဥပ္ပါဒက္ခဏဉ္စ ဝီတိက္ကန္တံ, ဘင်္ဂက္ခဏဉ္စ ဝီတိက္ကန္တ" ဟူသော ပါဠိတော်ကို ရည်ရွယ်သော စကားတည်း။ ထို့ကြောင့် ရှေ့ဝါကျမှ "ခဏဿ ဝီတိက္ကန္တတာယ အတိက္ကန္တကာလတာဝစနေန (အတိက္ကန္တကာလ၏ အဖြစ်ကိုဟောကြောင်းဖြစ်သော အတီတံ "စိတ္တံ ဥပ္ပါဒက္ခဏဉ္စ ဝီတိက္ကန္တံ, ဘင်္ဂက္ခဏဉ္စ ဝီတိက္ကန္တံ" ဟူသော စကားတော်ဖြင့်)။ အတီတဿ စိတ္တဿ ဝသေန ပုဂ္ဂလော ဥပ္ပါဒဘင်္ဂက္ခဏာတီတစိတ္တော ဝုတ္တော" ဟု ဖြစ်သင့်သလို လိုက်စေ၍ အနက်ပေးရသည်။ ၊ လွန်ပြီးဖြစ်သော။ (စိတ္တဿ၊ ၏။ ဝသေန)စ၊ စပ်သည်ဖြင့်လည်း။ (ပုဂ္ဂလော, ဥပ္ပါဒဘင်္ဂက္ခဏာတီတစိတ္တော၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော)။ တတ္ထ၊ ထို ၂မျိုးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ [ဝတ္တမာနစိတ်နှင့်စပ်၍ ဟောတော်မူအပ်သောပုဂ္ဂိုလ်, အတိတ်စိတ်နှင့်စပ်၍ဟောတော်မူအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။]ပုရိမဿ၊ ရှေ့၌ ဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဘင်္ဂက္ခဏံ၊ ကို။ န ဝိတိက္ကန္တံ၊ မလွန်သေး။ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်၌ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ (စိတ္တံ၊ သည်။ ဘင်္ဂက္ခဏံ၊ ကို။) ဝီတက္ကန္တံ၊ လွန်ပြီ။ ဣတိ ဧဝမာဒိကော၊ သော။ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂေါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဝေဖန်အပ်သောအထူးသည်။ ဝါ၊ ကို။ ["ဒဿိတော ဟောတိ" ၌စပ်။] ယဿ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဝသေန၊ စပ်သဖြင့်။ ပုဂ္ဂလဝဝတ္ထာနံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ။ တဿ စိတ္တဿ၊ ၏။ တံတံ ခဏဝီတိက္ကမာဝီတိက္ကန္တဝသေန တံတံ ခဏဝီတိက္ကမာဝီတိက္ကမဝသေန။ ။ တဿ တဿ ဥပ္ပါဒက္ခဏဿ(ရှေ့စိတ်အတွက်) ဘင်္ဂက္ခဏဿ စ (နောက်စိတ်အတွက်) ယထာရဟံ ဝီတိက္ကမဿ အဝီတိက္ကမဿစ ဒဿန ဝသေနဒဿိတော ဟောတိ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂေါတိယောဇနာ၊-အနု။ [ပုဂ္ဂလဝိဘာဂေါ-ကား ရှေ့၌ ပါပြီးပုဒ်တည်း။ အစပ်ဝေးသောကြောင့်ယူ၍ ထားသည်။] ၊ ထိုထို ဥပါဒ်ခဏဘင်ခဏကို လွန်ခြင်း မလွန်ခြင်းကို ပြခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ဒဿိတော ဟောတိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗဝိသဇ္ဇနေသု၊ တို့၌။ စိတ္တမေဝဝိဘတ္တံ၊ (ဣတိ၊ ဤကား အဖြေတည်း)။

အထဝါ၊ ကား။ ဣဓ၊ ဤအတိက္ကန္တကာလဝါရ၌။ ဓမ္မမတ္တဝိသိဋ္ဌော၊ ဓမ္မမျှဖြင့် အထူးပြုအပ်သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ န ပုစ္ဆိတော၊ မေးတော်မူအပ်သည်မဟုတ်။ အထခေါ၊ အဟုတ်ကား။ ပုဂ္ဂလဝိသိဋ္ဌံ ပုဂ္ဂလဝိသိဋ္ဌံ စိတ္တံ။ ။ ဤအတိက္ကန္တဝါရ၌ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပဓာနအားဖြင့် မေးလိုရင်း မဟုတ်။ ပုဂ္ဂိုလ်သည် အထူးပြုအပ်သောစိတ်ကို ပဓာနအားဖြင့်မေးလိုရင်းတည်း။ ဘာ့ကြောင့်နည်း။ "ယဿ စိတ္တံ တဿ စိတ္တံတိ ဝုတ္တတ္တာ"ဟု အနုဋီကာ၌ အကြောင်းပြသည်။ "ယဿ စိတ္တံ" ၌ ယဿသည် စိတ္တံ၏ ဝိသေသန သမ္ဗန် ဖြစ်သောကြောင့် အပ္ပဓာနတည်း။ စိတ္တံကား ဝိသေသျသမ္ဗန္ဓီဖြစ်သောကြောင့် ပဓာနတည်း။ ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် အထူးပြုအပ်သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပုစ္ဆိတံ၊ ပြီ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ စိတ္တမေဝ၊ ကိုသာ။ ဝိသဇ္ဇိတံ။ ဣတိဝေဒိတဗ္ဗံ။

ပုဂ္ဂလပ္ပဓာနာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော ပဓာနရှိသော။ ပုစ္ဆာ၊ သည်။ ယဒိပိ ယဒိပိ, အထာပိ။ ။ ယဒိပိ ပုဂ္ဂလပ္ပဓာနာပုစ္ဆာ, ပုဂ္ဂလ ဝါရတ္တာ၊ အထာပိ စိတ္တပ္ပဓာနာ ပုဂ္ဂလံ ဝိသေသနဘာဝေန ဂဟေတွာ (ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝိသေသန အပ္ပဓာနအဖြစ်ဖြင့် ယူ၍) စိတ္တဿ ဝိသေသိတတ္တာ၊ ဥဘယထာပိ ဒုတိယပုစ္ဆာယ "အာမန္တာ" တိ ဝတ္တဗ္ဗံ သိယာ။ (ကသ္မာ) အနဝသေသပုဂ္ဂလဝိသယတ္တာ၊ တထာ ပန အဝတွာ (ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့် အာမန္တာဟု ဟောတော်မမူဘဲ) အတီတံ စိတ္တံတိ ဝုတ္တံ၊ (ကသ္မာ) နိရောဓက္ခဏဝီတိက္ကမေနအတိက္ကန္တ ကာလတာ။ ပေ။ ဒဿနတ္ထံတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံတိယောဇနာ၊-အနု။ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်စေဦးတော့။ အထာပိ စိတ္တပ္ပဓာနာ၊ စိတ်ဟူသော ပဓာန ရှိ၏။ ဥဘယထာပိ၊ ၂-ပါးစုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့်လည်း။ ဒုတိယပုစ္ဆာယ၊ ၌။ အာမန္တာတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဟောတော်မူထိုက်သည်။ သိယာ။ ပန၊ သော်လည်း။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။ အဝတွာ၊ ဟောတော်မမူဘဲ။ ဝတ္တမာနဿ၊ ပစ္စုပ္ပန်စိတ်၏။ ဥပ္ပါဒက္ခဏ ဝီတိက္ကမေန၊ ဥပါဒ်ခဏကိုလွန်ခြင်းအားဖြင့်။ အတိက္ကန္တကာလတာ၊ လွန်အပ်ပြီးသောကာလရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ အတ္ထိ ဝိယ၊ သို့။ တထာ၊ တူ။ နိရောဓက္ခဏဝီတိက္ကမေန၊ ဘင်ခဏကိုလွန်ခြင်းအားဖြင့်။ အတိက္ကန္တကာလတာ၊ သည်။ န အတ္ထိ။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ အတီတံ စိတ္တံတိ၊ ကို။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ။ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။ [အတိတ်စိတ်မှ နိရောဓခဏကို လွန်ခြင်းအားဖြင့် အတိက္ကန္တကာလအဖြစ်ရှိသည်။ ဝတ္တမာန်စိတ်နှင့် မတူပါဟုပြခြင်းငှာ "အတီတံ စိတ္တံ" ဟု ဒုတိယပုစ္ဆာ၏ ဝိသဇ္ဇနာကို မိန့်တော်မူသည်။]

ယဿ စိတ္တံ န ဥပ္ပဇ္ဇမာနံတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ၊ သော။ ခဏံ၊ ကို။ ခဏံ၊ မကြာမီက။ ဝီတိက္ကန္တံ၊ လွန်ပြီးသည်။ (ဟုတွာ) အတိက္ကန္တကာလံ၊ လွန်အပ်ပြီးသော ကာလရှိသည်။ န ဟောတိ။ ဣတိ အတ္ထော။ ["န ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ" မှ (န) ကို ဟောတိဟု အပိုထည့်အပ်သောကြိယာနှင့် တွဲ၍ပေးပါ-ဟူလို။]

န နိရုဇ္ဈမာနံတိ ဧတ္ထာပိ၊ ၌လည်း။ ဧသ နယော။

မိဿကဝါရေသု၊ တို့၌။ ယဿ။ ပေ။ နုပ္ပဇ္ဇိဿတီတိ၊ ဟူသော။ ပုစ္ဆာ၊ ကို၎င်း။ နောတိ၊ ဟူသော။ ဝိသဇ္ဇနဉ္စ၊ ကို၎င်း။ အဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ ဒဿိတံ။

ပန၊ ထိုသို့ပင် အဋ္ဌကထာ၌ ပြအပ်ပါသော်လည်း။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ယဿ။ ပေ။ နုပ္ပဇ္ဇိဿတီတိ၊ ဟူ၍။ မာတိကာထပနာယံ၊ မာတိကာထပနာ၌။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိသဇ္ဇနေပိ၊ အဖြေ၌လည်း။ တထေဝ၊ ထိုမာတိကာထပနာ၌ ဟောတော်မူအပ်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်သာလျှင်။ သန္နိဋ္ဌာန သံသယတ္ထေသု၊ သန္နိဋ္ဌာန်အနက်, သံသယအနက်တို့၌။ သရာဂါဒိ မိဿက စိတ္တဝသေနေဝ၊ သရာဂါဒိမိဿကစိတ်နှင့် စပ်သဖြင့်သာလျှင်။ [ဧo ဖြင့် အဋ္ဌကထာ၌ "တဿ စိတ္တံ" ကဲ့သို့ သရာဂမပါခြင်းကို ကန့်သည်။] ပုစ္ဆာ၊ တို့ကို။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ သရာဂပစ္ဆိမစိတ္တဿ၊ သရာဂစိတ်တို့တွင်နောက်ဆုံး၌ဖြစ်သောစိတ်၏။ ဥပ္ပါဒက္ခဏေ၊ ၌။ တေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ သရာဂံစိတ္တံ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိစ။ ဣတိ ဧဝမာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ သုဒ္ဓိကဝါရသဒိသမေဝ၊ သုဒ္ဓိကဝါရနှင့်တူသည်သာဖြစ်သော။ ဝိသဇ္ဇနံ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗံ။ ဣတိကတွာ၊ ကြောင့်။ (ဤသို့တူသည်သာဖြစ်သော အဖြေကိုပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်)။ သံခိတ္တံ၊ ချုံးအပ်ပြီ။ ဣတိ ဝိညာယတိ။

နိဒ္ဒေသဝါရဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ။

စိတ္တယမကဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ။