ဂန္ဓပုပ္ဖကထာယံ၊ ဂန္ဓပုပ္ဖကထာ၌။ “ဂန္ဓဂန္ဓ ပန ဂဟေတွာ ကဝါဋေ ပဉ္စင်္ဂုလိ ဒါတုံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူသောကြောင့်။ ဂန္ဓေ၊ မွှေးကြိုင်သောအနံ့ကို။ ဒိန္န၊ ပေးလှူအပ်သည်ရှိသော်။ ပဋိဂ္ဂဟိတုံ၊ ခံယူခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ လိမ္မိတုံ၊ ကိုယ်၌ လိမ်းကျံခြင်းငှာ။ နော ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထိ၊ ဤသို့သောအနက်သည်။ သိဒ္ဓံ၊ ပြီး၏။

ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ ဣဒါနိ၊ ဤယခုအခါ၌။ မနုဿာ၊ လူဒါယကာတို့သည်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဘောဇေတွာ၊ ဆွမ်းလုပ်ကျွေး၍။ ဟတ္ထဓောဝနာဝသာနေ၊ လက်ဆေး ပြီးသည်၏အဆုံး၌။ ဟတ္ထဝါသတ္ထာယ၊ လက်ကိုသုတ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ ဂန္ဓဝိလေပနံ၊ မွှေးကြိုင် သောအနံ့ဖြင့်လိမ်းကျံလျက်။ ဒေန္တိ၊ ပေးလှူကုန်၏။ တံ၊ ထိုမွှေးကြိုင်သောလက်သုပ်ပုဆိုးကို။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။ ဧကစ္စေ၊ အချို့ကုန်သော ရဟန်းတို့ သည်။ ဟတ္ထမေဝ၊ လက်ကိုသာလျှင်။ လိမ္မေန္တိ၊ လိမ်းကုန်း၏။ ဧကစ္စေ၊ တို့သည်။ ကာယမ္ပိ၊ ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။ မုခမ္ပိ၊ မျက်နှာကိုလည်းကောင်း။ အာလိမ္ပေန္တိ၊ လိမ်းကျံကြကုန်၏။ သုဂန္ဓော ဝတာတိအာဒိနိ၊ သုဂန္ဓော ဝတ ဤသို့အစရှိသော စကားတို့ကို။ ဝတွာ၊ ပြောဆို ကြကုန်လျက်။ ဟဋ္ဌပဟဋ္ဌာကာရံ၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသောအခြင်းအရာကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကြကုန်၏။ တံ၊ ထိုသို့နှစ်သက် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော အခြင်းအရာသည်။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်လေသလော။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်လေသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတေ၊ မေးအပ် သည်ရှိသော်။ ကဝါဋေ၊ တံခါးရွက်၌။ ပဉ္စင်္ဂုလိကံ၊ လက် ၅-ချောင်းကို။ ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။

ဣတိတသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိဟာရေ၊ ကျောင်း၌။ ကဝါဋဓူပန မတ္တဿေဝ၊ လေသောက် တံခါးရွက်အနံ့မျှကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တတ္တာ စ၊ မိန့်ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။ ကာယရူပနဿ၊ ကိုယ်၏အခိုးအငွေ့ကို။ အင်္ဂုတ္တတ္တာ စ၊ မမိန့်ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ “မာလာဂန္ဓဝိလေပန ဓာရဏ မဏ္ဍန ဝိဘူသနဋ္ဌာနာ ဝေရမဏီတိဝစနဿာ နုလောမတော စ၊ မာလာဂန္ဓ။ပ။ ဝေရမဏိဟူသော စကား အားလျော်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ န ဝဋတီ”တိ၊ မအပ်ဟူ၍။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ ဝီမံသိတွာ၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်၍။ ဂဟေတဗွံ၊ ယူအပ်၏။

“ပုပ္ဖံ ဂဟေတွာ ဝိဟာရေ ဧကမန္တံ နိဋ္ဌိပိတုန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ မိန့်ဆိုလေ သောကြောင့်။ ပုဗ္ဗေ၊ ပန်းတို့ကို။ ဒိန္န၊ သော်။ ဂဟေတုံ၊ ခံယူခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ ပိဠန္ဒနာဒီနိ၊ ပန်ဆင်ခြင်းစသည်တို့ကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။ ဣတိ ဣမံသဘာဝံ၊ ဤသို့သောသဘောတရားသည်။ သိဒ္ဓံ၊ ပြီး၏။

ဣဒါနိ ပန၊ ဤယခု အခါ၌ကား။ ဘိက္ခူ သု၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဂန္ဓပုဗ္ဗေသု၊ နံ့သာပန်းတို့ကို။ လဒ္ဓေသု၊ ရအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ “သုရဘိဂမ္မံ ဝတိဒံ ပုပ္ဖ”န္တိအာဒီနိ၊ ဤသို့ အစရှိသောစကားတို့ကို။ ဝတွာ၊ ပြောဆိုကြကုန်၍။ ပဟဋ္ဌာကာရံ၊ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော အခြင်းအရာကို။ ကတွာ၊ ပြုကြကုန်လျက်။ သိင်္ဃန္တိ၊ နမ်းရှူကြကုန်၏။ တံ၊ ထိုသို့နမ်းရှူခြင်းသည်။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်သလော။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်လေသလော။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိတေ၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။

တမ္ပိ၊ ထိုသို့ နမ်းရှူခြင်းသည်လည်း။ ဝိဟာရေယေဝ၊ ကျောင်း၌သာလျှင် ။ ဧကမန္တံ၊ သင့်တော်သော နေရာ၌။ ဌပနဿ၊ ထားခြင်းကို။ ဝုတ္တတ္တာ၊ မိန့်ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သိယိတဗ္ဗာတိ ဘာဝဿ၊ နမ်းရှူအပ်၏ဟူသောသဘောကို။ အဝုတ္တတ္တာ၊ မဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ မာလာဂန္ဓာဒိပါဌဿ၊ မာလာဂန္ဓအစရှိသောပါဌ်အား။ အနုလောမတော စ၊ လျော်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ န ဝတီတိ၊ မအပ်ဟူ၍။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ ဝီမံသိတွာ၊ စူးစမ်း၍။ ဂဟေတဗွံ၊ ယူအပ်၏။

ပန၊ စင်စစ်မှာမူကား။ “ဧကမန္တံ နိက္ခိပိတု”န္တိဝစနဿ၊ ဟူသောစကား၏။ သာမတ္ထိယတော၊ အစွမ်းသတ္တိအားဖြင့်။ စေတီယပဋိမာ ပူဇနာဒီနိ စ၊ စေတီ, ဆင်းတုတော် အား ပူဇော်ခြင်းအစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။