၁။ (ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဣဒံ၊ ဤအာဟုနေယျသုတ်ကို) ဧဝံ၊ ဤသို့ဝါ“ဤယခုလျှောက်ထားမည့်အတိုင်း။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ သုတံ၊ ပြီ။ (ကထံ၊ သို့။ သုတံ၊ ဟူမူ) [ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်(၁)သုတ်(ဤစာအုပ်စာမျက်နှာ-၁)ကြည့်]။ပ။

ပုညက္ခေတ္တံ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ ဆဟိ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ (ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အာဟုနေယျော၊ လည်းကောင်း။ပ။ ပုညက္ခေတ္တံ၊ လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဝါ၊ ဤသာသနာတော်က။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ စက္ခုနာ၊ မျက်စိဖြင့်။ ဝါ၊ စက္ခုဝိညာဏ်ဖြင့်။ ရူပံ၊ အဆင်းရူပါရုံကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဝါ၊ မြင်ခြင်းကြောင့်။ သုမနော၊ နှစ်သက်ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သောစိတ်ရှိသည်။ (ဣဋ္ဌာရုံ၌စွဲမက်မှုရာဂနှင့်တကွဖြစ်သောသောမနဿဖြင့်ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ရှိသည်) နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒုမ္မနော၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသည်။ (အနိဋ္ဌာရုံ၌ဒေါသနှင့်တကွဖြစ်သော ဒေါမနဿဖြင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမုန်းတီးသောစိတ်ရှိသည်) န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သတော၊ သတိရှိသည်။ (ကောင်းဆိုးနှစ်ရပ် အလယ်အလတ်အာရုံတွေ့ကြုံရမှု သတိပြုသည်) သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွာဆင်ခြင်သိမြင်သည်။ ဝါ၊ သမ္ပဇဉ်ဉာဏ်ပညာရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍) ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူရှုလျက်။ (ကောင်းဆိုးနှစ်ရပ် အလယ်အလတ်အာရုံတွေ့ကြုံရမှု လျစ်လျူရှုလျက်) ဝါ၊ မုန်းချစ်နှစ်ဝမောဟကင်းကွာသင့်လျော်ညီမျှစွာရှုမှတ်လျက်။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

သောတေန၊ နားဖြင့်။ ဝါ၊ သောတဝိညာဏ်ဖြင့်။ သဒ္ဒံ၊ အသံသဒ္ဒါရုံကို။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ ဝါ၊ ကြားရခြင်းကြောင့်။ သုမနော၊ သည်။ နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒုမ္မနော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သတော၊ သည်။ သမ္ပဇာနော၊ သည်။(ဟုတွာ= ၍) ဥပေက္ခကော၊ လျက်။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

ဃာနေန၊ နှာခေါင်းဖြင့်။ ဝါ၊ ဃာနဝိညာဏ်ဖြင့်။ ဂန္ဓံ၊ အနံ့ဂန္ဓာရုံကို ဃာယိတွာ၊ နမ်းရှု၍။ပ။

ဇိဝှါယ၊ လျှာဖြင့်။ ဝါ၊ ဇိဝှါဝိညာဏ်ဖြင့်။ ရသံ၊ အရသာရသာရုံကို။ သာယိတွာ၊ လျက်၍။ ဝါ၊ အရသာခံယူ၍။ပ။

ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဝါ၊ ကာယဝိညာဏ်ဖြင့်။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗံ၊ အတွေ့အထိဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို။ ဖုသိတွာ၊ တွေ့ထိ၍။ပ။

မနသာ၊ မနောဝိညာဏ်ဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ သဘောဓမ္မာရုံကို။ ဝိညာယ၊ သိ၍။ သုမနော၊ သည်။ပ။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဆဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ဤတရားတို့နှင့်။ပ။ ပုည က္ခေတ္တံ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ) [ဣဒမဝေါစ ဝါကျကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၁)သုတ်ကြည့်]။ပ။

အဘိနန္ဒုံ၊ ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (သုတံ၊ နာယူမှတ်သားထားအပ်ပါပြီ။ ဣတိ၊ ဤတွင်အပြီးတည်း)

ပဋ္ဌမံ၊ ပဋ္ဌမသုတ်တည်း။

၂။ [ဤသုတ်၏အနက်ကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၂၃)ဥပက္ကိလေသသုတ် (စာမျက်နှာ-၂၆)ကြည့်။ ဤ၌ ကိရိယာပုဒ်ပြောင်းလဲခြင်းမျှသာထူးသောကြောင့် ထိုကိရိယာပုဒ်များကိုသာ အနက်ပေးအံ့]

ပစ္စနုဘောတိ၊ ခံစားသုံးစွဲ၏။ ဝါ၊ ကိုယ်တွေ့ထိရောက်မျက်မှောက်ပြု၏။ပ။ ဗဟုဓာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ပ။

အာဝိဘာဝံ၊ ကို။ (ကရောတိ၊ ပြုလုပ်၏) တိရောဘာဝံ၊ ကို။ (ကရောတိ၊ ၏)။ပ။

အသဇ္ဇမာနော၊ ငြိတွယ်မနေဘဲ။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားနိုင်၏။ပ။

ကရောတိ၊ ပြုလုပ်၏။ ဝါ၊ ပြုလုပ်နိုင်၏။ပ။

ကမတိ၊ ကြွသွား၏။ပ။

ပရာမသတိ၊ သုံးသပ်၏။ ပရိမဇ္ဇတိ၊ ပွတ်တိုက်၏။ပ။

ဝတ္တေတိ၊ လိုက်စေ၏။ ဝါ၊ လိုက်စေနိုင်၏။ပ။

သုဏာတိ၊ ကြားနိုင်၏။ပ။

ပရိစ္စ၊ ၍။ ပဇာနာတိ၊ ခွဲခြားသိ၏။ပ။

ပုဗ္ဗေနိဝါသံ၊ ကို။ အနုဿရတိ၊ ဉာဏ်ဖြင့်အစဉ်လျှောက်၍လျှောက်၍အောက်မေ့၏။ သေယျထိဒံ၊ ကို။ (အနုဿရတိ၊ ဉာဏ်ဖြင့်အစဉ်လျှောက်၍ လျှောက်၍ အောက်မေ့သနည်းဟူမူ)။ပ။

ပဿတိ၊ မြင်၏။ပ။ ယထာကမ္မူပဂေ၊ ကုန်သော။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကိုလည်း။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ ပဇာနာတိ၊ သိသနည်းဟူမူ)။ပ။

သဂ္ဂံ၊ သော။ လောကံ၊ သို့။ ဥပပန္နော၊ ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ (ပဇာနာတိ၊ သိ၏) ဣတိ၊ ဤသို့။

ဒိဗ္ဗေန။ပ။

ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ပ။

ဒုတိယံ၊ ဒုတိယသုတ်တည်း။

၃(စာပိုဒ်)။ ၃-ဣန္ဒြိယသုတ်။ ။သဒ္ဓိန္ဒြိယေန၊ သဒ္ဓိနြေနှင့်လည်းကောင်း။ [အကျယ်ဖွင့်အနက်ကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၃၀၆)သုတ် စာမျက်နှာ (၄၁၉)ကြည့်] ဝီရိယိန္ဒြိယေန၊ ဆီရိယိန္ဒြေနှင့်လည်းကောင်း။ပ။ ပညိန္ဒြိယေန၊ နှင့်လည်းကောင်း။ (သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏) အာသဝါနံ၊ တို့၏။ ခယာ။ပ။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သုတ်တည်း။

၄(စာပိုဒ်)။ ၄-ဗလသုတ်။ ။သဒ္ဓါဗလေန၊ သဒ္ဓါဗိုလ်နှင့်လည်းကောင်း [စာမျက်နှာ(၂)လည်းကြည့်]။ပ။ ပညာဗလေန၊ နှင့်လည်းကောင်း။ (သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏)။ပ။

စတုတ္ထ၊ လေးခုမြောက်သုတ်တည်း။

၅-ပဌမအာဇာနီယသုတ်။ ။ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဆဟိ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ အင်္ဂေဟိ၊ ဂုဏ်အင်္ဂါတို့နှင့်။ပ။ သင်္ခံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

ကတမေဟိ၊ ကုန်သော။ ဆဟိ၊ ကုန်သော။ (အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာ ဂတော၊ ။ပ။ သင်္ခံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ဟူမူ) [ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်(၂၀၃)အဿာဇာနီယသုတ်(စာမျက်နှာ-၃၈၅)ကြည့်]

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ရညော၊ ၏။ ဘဒြော၊ သော။ အဿာဇာနီယော၊ သည်။ပ။ [ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်(၁၃၈)နှင့်(၁၃၉)သုတ်(စာမျက်နှာ၂၅၆၊ ၂၅၈-၉)ကြည့်] ဝဏ္ဏသမ္ပန္နော စ၊ ကိုယ်အဆင်းနှင့်ပြည့်စုံသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ပ။

ဓမ္မာနံ၊ သဘောဓမ္မာရုံတို့ကို။ ခမော၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏)။ပ။

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သုတ်တည်း။

၆-၇(စာပိုဒ်)။ ၆-၇-ဒုတိယတတိယအာဇာနီယသုတ်။ ။ဗလသမ္ပန္နော စ၊ ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားနှင့်ပြည့်စုံသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ပ။

ဆဋ္ဌံ၊ ၆-ခုမြောက်သုတ်တည်း။ပ။

ဇဝသမ္ပန္နော စ၊ ခြေ၏လျင်မြန်မှုအရှိန်အဟုန်နှင့်ပြည့်စုံသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ပ။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သုတ်တည်း။

၈။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အနုတ္တရိယာနိ၊ မိမိတို့ထက်သာလွန်ထူးမြတ်သောမြင်ခြင်း, ကြားခြင်းစသည်မရှိသောမြင်ခြင်း, ကြားခြင်းစသည်တို့သည်။ ဝါ၊ တန်းတူကင်းလတ်, အထူးမြတ်ဆုံးမြင်ခြင်းကြားခြင်းစသည်တို့သည်။ ဣမာနိ ဆ၊ ဤခြောက်ပါးတို့ပေတည်း။ [နတ္ထိ ဧတေသံ ဥတ္တရာနိ ပိသိဋ္ဌာနီတိ အနုတ္တရာနိ၊ အနုတ္တရာနိ ဧဝ အနုတ္တရိယာနိ]

ဆ၊ ခြောက်ပါးတို့ဟူသည်။ ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။

ဒဿနာနုတ္တရိယံ၊ (ကြည့်ရှုခြင်းအားလုံးတို့တွင်) အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သောဖူးမြင်ကြည့်ရှုခြင်းလည်းကောင်း။ (သဒ္ဓါသက်ဝင် ခင်မင်ကြည်ညိုသောအားဖြင့် မြတ်စွာဘုရားနှင့်ရဟန်းသံဃာကို ဖူးမြင်ရခြင်း, ကသိုဏ်းနိမိတ်နှင့်အသုဘနိမိတ်တို့ကို ကြည့်ရှုစီးဖြန်းခြင်းစသော အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဖူးမြင်ကြည့်ရှုခြင်းလည်းကောင်း) သဝနာနုတ္တရိယံ၊ (ကြားနာခြင်းအားလုံးတို့တွင်) အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သောကြားနာခြင်းလည်းကောင်း။ (သဒ္ဓါ သက်ဝင်ခင်မင်ကြည်ညိုသောအားဖြင့် ရတနာသုံးပါးတို့၏ ဂုဏ်တော်စကားနှင့်သုံးဖြာပိဋကတ် မြတ်ဘုရားစကားကို ကြားနာရခြင်းတည်းဟူသော အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ကြားနာရခြင်းလည်းကောင်း။) လာဘာနုတ္တရိယံ၊ အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သောရရှိခြင်းလည်းကောင်း(အရိယ ဥစ္စာ ခုနစ်ဖြာကို ရရှိခြင်းတည်းဟူသော အထူးမြတ်ဆုံးရရှိခြင်းလည်းကောင်း) သိက္ခာနုတ္တရိယံ၊ (အဓိသီလစသော သိက္ခာသုံးပါးကိုဖြည့်ကျင့်ခြင်းတည်းဟူသော) အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သောဖြည့်ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။ ပါရိစရိယာနုတ္တရိယံ၊ (ရတနာသုံးပါးတို့ကိုပြုစုခြင်းတည်းဟူသော) အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သောပြုစုရခြင်းလည်းကောင်း။ အနုဿတာနုတ္တရိယံ၊ (ရတနာသုံးပါးတို့၏ဂုဏ်ကိုဆင်ခြင်အောက်မေ့ခြင်းဟူသော) အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သောဆင်ခြင်အောက်မေ့ခြင်းလည်းကောင်းတည်း။ [အနုဿတိ+အနုတ္တရိယ] ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အနုတ္တရိ ယာနိ၊ တို့သည်။ ဣမာနိ ဆ၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါ စ၊ မိန့်တော်မူပြီ)

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သုတ်တည်း။

၉။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အနုဿတိဋ္ဌာနာနိ၊ အဖန်ဖန်အထပ်ထပ်အောက်မေ့အမှတ်ရခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းတရားတို့သည်။ [ဌာနသဒ္ဒါသည့်အကြောင်းဟူသောအနက်ကိုဟော၏၊ အကြောင်းဟူသည်ဤနေရာ၌ “မျက်မှောက်ဘဝ, တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သောစီးပွားချမ်းသာစသည်တို့၏အကြောင်း” ဟုဆိုလို၏။ ထို့ကြောင့်“အနုဿတိဋ္ဌာနာနိ၊ မျက်မှောက်ဘဝ, တမလွန်ဘဝဖြစ်သောစီးပွားချမ်းသာစသည်တို့၏အကြောင်းဖြစ်သော အဖန်ဖန်အထပ်ထပ်အောက်မေ့အမှတ်ရခြင်းတို့သည်” အကျယ်တဝင့် အနက်ဆိုနိုင်၏] ဣမာနိ ဆ၊ တည်း။ပ။

ဗုဒ္ဓါနုဿတိ၊ ဘုရားဂုဏ်တော်တို့ကို အာရုံပြု၍ ထပ်တလဲလဲ အောက်မေ့ အမှတ်ရခြင်းသဘောလည်းကောင်း။ ဓမ္မာနုဿတိ၊ တရားဂုဏ်တော်တို့ကို အာရုံပြု၍ ထပ်တလဲလဲ အောက်မေ့ အမှတ်ရခြင်းသဘောလည်းကောင်း။ သံဃာနုဿတိ၊ သံဃာဂုဏ်တော်တို့ကို အာရုံ....ဘောလည်းကောင်း။ သီလာနုဿတိ၊ မိမိ၏ဖြူစင်သော သီလကိုအာရုံ....ဘာလည်းကောင်း။ စာဂါနုဿတိ၊ မိမိ၏ စွန့်ကြဲပေးကမ်းလှူဒါန်းမှုကို အာရုံ....ဘောလည်းကောင်း။ ဒေဝတာနုဿတိ၊ နတ်တို့၏သဒ္ဓါသီလစသောဂုဏ်နှင့်တူသော မိမိ၏သဒ္ဓါသီလစသောဂုဏ်ကိုအာရုံပြု၍ ထပ်တလဲလဲအောက်မေ့အမှတ်ရခြင်း သဘောလည်းကောင်းတည်း။ပ။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သုတ်တည်း။

၁၀။ ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သက္ကေသု၊ သက္ကဇနပုဒ်၌။ ဝါ၊ သက္ကတိုင်းနယ်ပယ်၌။ ကပိလဝတ္ထုသ္မိံ၊ ကပိလဝတ်မြို့တော်အနီး၌။ နိဂြောဓာရာမေ၊ နိဂြောဓကျောင်းတိုက်၌။ ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌(ကပိလဝတ်မြို့တော်အနီး, နိဂြောဓကျောင်းတိုက်၌ မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံးနေတော်မူရာထိုအခါ၌) မဟာနာမော၊ မဟာနာမ်မည်သော။ သက္ကော၊ သာကီဝင်မင်းသည်။ [ထို့နောက် ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၃၁)နှင့်(၁၇၄)သုတ်(စာမျက်နှာ-၅၈၊ ၃၁၈)ကြည့်]။ပ။

ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အဝေါစ၊ မေးလျှောက်သနည်းဟူမူ)

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ယော သော အရိယ သာဝကော၊ အကြင်အရိယာသူတော်ကောင်းဖြစ်သောတပည့်သည်။ ဝါ၊ အကြင်ဗုဒ္ဓမြတ်စွာအရိယာသူတော်ကောင်း၏တပည့်သည်။ အာဂတဖလော၊ လာရောက်ပြီးသောအရိယဖိုလ်ရှိ၏။ ဝိညာတသာသနော၊ သိအပ်ပြီးသောသိက္ခာသုံးပါးဟူသောအဆုံးအမတရားတော်ရှိ၏။ သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ကတမေန ဝိဟာရေန၊ အဘယ်မည်သော မှီခိုနေထိုင်ရာတရားဖြင့်။ ဗဟုလံ၊ များစွာ။ ဝိဟရတိ၊ နေထိုင်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။)

မဟာနာမ၊ မဟာနာမ်။ ယော သော အရိယသာဝကော၊ သည်။ပ။ သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ ဣမိနာဝိဟာရေန၊ ဤဟောတော်မူအပ်လတ္တံ့သောမှီခိုနေထိုင်ရာတရားဖြင့်။ ဗဟုလံ၊ စွာ။ ဝိဟရတိ၊ နေထိုင်၏။ မဟာနာမ၊ မဟာနာမ်။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာတပည့်သည်။ တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားဂုဏ်တော်ကို။ အနုဿရတိ၊ ဆင်ခြင်အောက်မေ့၏။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အနုဿရတိ၊ ဆင်ခြင်အောက်မေ့သနည်းဟူမူ) [ဣတိပိ သော ဘဂဝါစသည်ကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၂)ဝိတ္တတသုတ်(စာမျက်နှာ-၃)ကြည့်]။ပ။

ဘဂဝါ၊ ဘဂဝန္တုမည်တော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အနုဿရတိ၊ ဆင်ခြင်အောက်မေ့၏။)

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။ပ။ တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ (ဘုရားဂုဏ်တော်ကို ဆင်ခြင်အောက်မေ့နေရာ ထိုအခါ၌) အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကမှာ။ ရာဂပရိယုဋ္ဌိတံ၊ (သူခိုးဓားပြထကြွ သောင်းကျန်းသောတောကဲ့သို့) ရာဂသည်ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။ ဝါ၊ ထကြွသောင်းကျန်းသောရာဂရှိသော။ ဝါ၊ ရာဂကြောင့်ထကြွသောင်းကျန်းသော။ [ဤပုဒ်ကို ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာပ-၂၆၅၌ဖွင့်၏။ ဤသုတ်ဋီကာ၌ကား စာပျက်နေသည်] စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒေါသပရိယုဋ္ဌိတံ၊ ဒေါသသည်ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။ ဝါ၊ ထကြွသောင်းကျန်းသောဒေါသရှိသော။ ဝါ၊ ဒေါသကြောင့်ထကြွသောင်းကျန်းသော။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ မောဟပရိယုဋ္ဌိတံ၊ မောဟသည်ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။ ဝါ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ (ရာဂပရိယုဋ္ဌိတစိတ်စသည်မဖြစ်ရာထိုအခါ၌) အဿ၊ ထိုအရိယသာဝက၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားဂုဏ်တော်ကို။ အာရမ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ဥဇုဂတမေဝ၊ (ဗုဒ္ဓါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း၌) ဖြောင့်တန်းစွာသွားသည်သာလျှင်။ ဝါ၊ ဖြောင့်မတ်သည်အဖြစ်သို့ရောက်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟနာမ၊ နာမ်။ ပန၊ ဖြောင့်တန်းစွာသွားခြင်း၏အကျိုးကား။ ဥဇုဂတစိတ္တော၊ ဖြောင့်တန်းစွာသွားသောစိတ်ရှိသော။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ အတ္ထဝေဒံ အတ္ထဝေဒံ၊ (အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသော) အကျိုးကို စွဲမှီ၍ဖြစ်သော နှစ်သက်ဝမ်း မြောက်မှုကိုလဘတိ=ရ၏ဓမ္မဝေဒံ=ကိလေသာတို့မှ ကင်းဝေးတော်မူသည်၏ အဖြစ်တည်းဟူသော) အကြောင်းကို စွဲမှီ၍ဖြစ်သော နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှုကိုလဘ တိ= ရ၏ဓမ္မူပသံဟိတံ=ထိုအကျိုး အကြောင်းဟူသောဂုဏ်နှင့် ဆက်စပ်သောပါမောဇ္ဇံ= ကို၊ လဘတိ=၏။ ဤသို့လည်း ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာ(ပ-၂၈၅)နှင့် ဤသုတ်ဋီကာ ဖွင့်သည့်အတိုင်း အနက်တနည်း ပေးနိုင်သေး၏။ ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်သဘောကိုမှီ၍ဖြစ်သောနှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှုကို (ဣတိပိသော ဘဂဝါအစရှိသောပုဒ်တို့၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်သဘောကိုမှီ၍ဖြစ်သော နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှု ပီတိပါမောဇ္ဇကို) လဘတိ၊ ရ၏။ ဓမ္မဝေဒံ၊ ပါဠိကိုမှီ၍ဖြစ်သောနှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှုကို။ [ဣတိပိ သော ဘဂဝါအစရှိသော ပါဠိပင်တည်း] လဘတိ၊ ၏။ ဓမ္မူပသံဟိတံ၊ ပါဠိနှင့်အနက်အဓိပ္ပါယ်ဟူသောတရားနှင့်ဆက်စပ်သော။ ပါမောဇ္ဇံ၊ ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်မှုကို။ လဘတိ၊ ရ၏။

ပမုဒိတဿ၊ ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သောသူမှာ။ (အတ္ထဝေဒ ဓမ္မဝေဒဟူသော ပါမောက္ခနှစ်မျိုးဖြင့် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သောသူမှာ) ပီတိ၊ ငါးမျိုးသောနှစ်သက်မှုပီတိသည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။ ပီတိမနဿ၊ ပီတိဖြင့်ရွှင်လန်းနှစ်သက်သောစိတ်ရှိသူ၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ (နာမကာယ ကရဇကာယဟူသောကိုယ်သည်) ပဿမ္ဘတိ၊ အပူငြိမ်း၏။ ပဿဒ္ဓကာယော၊ အပူငြိမ်းသောကိုယ်ရှိသောသူသည်။ သုခံ၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာချမ်းသာကို။ ဝေဒိယတိ၊ ခံစား၏။ သုခိနော၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာချမ်းသာရှိသူသည်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ သမာဓိယတိ၊ အာရုံ၌ကောင်းစွာထားအပ်ထားနိုင်၏။

မဟာနာမ၊ နာမ်။

အယံ အရိယသာဝကော၊ ဤအရိယာတပည့်ကို။ ဝိသမဂတာယ၊ (ရာဂ, ဒေါသမောဟတိုဖြင့်)မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော။ ဝါ၊ မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကြောင်း ရာဂ, ဒေါသ, မောဟရှိသော။ ပဇာယ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၌။ သမပ္ပတော၊ ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ရောက်လျက်။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။ သဗျာပဇ္ဈာယ၊ ဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော။ (အမျိုးမျိုးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော) ပဇာယ၊ ၌။ အဗျာ ပဇ္ဈော၊ ဒုက္ခမရှိဘဲ။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏ဟူ၍။ ဓမ္မသောတံ၊ ဝိပဿနာတရားအယဉ်သို့။ သမာပန္နော၊ ကောင်းစွာရောက်လျက်။ ဗုဒ္ဓါနုဿတိံ၊ ဗုဒ္ဓါနုဿတိ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

မဟာနာမ၊ မဟာနာမ်။ ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ်အခြားသော ဝိဟာရ တမျိုးကား။ [တနည်း - မဟာနာမ၊ နမ်။ ပုန၊ နောက်ထပ်လည်း။ အပရံ၊ အခြားသောဝိဟာရတမျိုးကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့] အရိယ သာဝကော၊ သည်။ ဓမ္မံ၊ တရားဂုဏ်တော်ကို။ အနုဿရတိ၊ ၏။ (ကိန္တိ၊ သို့။ အနုဿရတိ၊ ဟူမူ) [ထို့နောက် တရားဂုဏ်တော်ပါဠိကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၁၇၉)ဂိဟိသုတ် (စာမျက်နှာ-၃၂၉)ကြည့်]။ပ။

ဝိညူဟိ၊ တို့သည်။ ပစ္စတ္တံ၊ ၌။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အနုဿတိ၊ ၏)။ပ။

ဓမ္မံ၊ တရားဂုဏ်တော်ကို။ အနုဿတိ၊ ၏။ တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ (တရားဂုဏ်တော်ကို ဆင်ခြင်အောက်မေ့နေရာ ထိုအခါ၌) အဿ၊ အထိုအရိယသာဝကမှာ။ပ။

တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ (ရာဂပရိယုဋ္ဌိတစိတ်စသည် မဖြစ်ရာထိုအခါ၌) အဿ၊ ထိုအရိယသာဝက၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ မမ္မံ၊ တရားဂုဏ်တော်ကို။ အာရဗ္ဘ၊ ၍။ ဥဇုဂတမေ၀၊ (ဓမ္မာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း၌)ဖြောင့်တန်းစွာသွားသည်သာလျှင်။ ဝါ၊ လျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ပ။

ဓမ္မာနုဿတိ၊ ဓမ္မာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ ဘာဝေတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ပ။

သံဃံ၊ သံဃဂုဏ်တော်ကို။ အနုဿရတိ၊ ၏။ (ကိန္တိ၊ သို့။ အနုဿတိ၊ ဟူမူ)။ပ။

လောကဿ၊ ၏။ အနုတ္တရံ၊ သော။ ပုညက္ခေတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ(အနုဿရတိ၊ ၏)။ပ။

သင်္ဃံ၊ သံဃဂုဏ်တော်ကို။

အာရဗ္ဘ၊ ၍။ ဥဇုဂတမေဝ၊ (သံဃာနုဿတိ ကမ္မဋ္ဌာန်း၌) ဖြောင့်မတ်စွာသွားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ။ပ။

သံဃာနုဿတိံ၊ သံဃာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ ဘာဝေတိ၊ ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ပ။

အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အခဏ္ဍာနိ၊ အကျိုးအပြတ်မရှိကုန်သော။ အစ္ဆိဒ္ဒါနိ၊ အပေါက်မရှိကုန်သော။ပ။ သမာဓိသံဝတ္တနိကာနိ၊ ကုန်သော။ သိလာနိ၊ သီလတို့ကို။ အနုဿရတိ၊ ၏။ မဟာနာမ၊ နာမ်။

ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ သီလံ၊ သီလကို။ အနုဿရတိ၊ ၏။ တသ္မိံ သမယေ၊ (သီလကိုဆင်ခြင်အောက်မေ့နေရာ) ထိုအခါ၌။ အဿ၊ မှာ။ ရာဂပရိယုဋ္ဌိတံ။ပ။

ဥဇုဂတမေဝ၊ (သီလာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း၌)ဖြောင့်တန်းစွာသွားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ပ။

အတ္တနော၊ မိမိ၏။ စာဂံ၊ စွန့်ကြဲပေးကမ်။လှူဒါန်းမှုကုသိုလ်ကို။ အနုဿရတိ၊ ၏။ (ကိန္တိ၊ သို့။ အနုဿရတိ၊ ဟူမူ။)

(ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်) ယော အဟံ၊ အကြင်ငါသည်။ မစ္ဆေရမလ ပရိယုဋ္ဌိတာယ၊ ဝန်တိုမှုအညစ်အကြေးသည်ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။ ပဇာယ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၌။ ဝိဂတမလမစ္ဆေရေန၊ ကင်းသောဝန်တိုမှအညစ်အကြေးရှိသော။ စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ မုတ္တစာဂေါ၊ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်စွန့်ကြဲမှုရှိလျက်။ ပယတပါဏိ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သောလက်ရှိလျက်။ ဝါ၊ ဆေးကြောအပ်ပြီးသောလက်ရှိလျက်။ ဝေါသဂ္ဂရတော၊ စွန့်လွှတ်လှူဒါန်းမှု၌မွေ့လျော်လျက်။ ယာစယောဂေါ၊ တောင်းရမ်းအလှူခံခြင်းငှာသင့်လျော်လျက်။ ဝါ၊ တောင်းရမ်းအလှူခံသူတို့နှင့်ယှဉ်တွဲမှုရှိလျက်။ ဒါနသံဝိဘာဂရတော၊ ပေးလှူခြင်း, ခွဲခြမ်းဝေဖန်ခြင်း၌မွေ့လျော်လျက်။ အဂါရံ၊ အိမ်၌။ အဇ္ဈာဝသာမိ၊ နေ၏။ (တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်)

တဿ မေ၊ ထိုငါ့မှာ။ လာဘာ၊ လာဘ်ကောင်းလာဘ်မြတ်တို့သည်။ ဝါ၊ သက်ရှည်, ဆင်းလှ, ချမ်းသာရဗလ, ဉာဏ်ပညာစသောရသင့်ရဖွယ်အကျိုးတရားတို့သည်။ ပောာန္တိ ဝတ၊ ဖြစ်ပါပေကုန်စွာတကား။ တဿ မေ၊ ထိုငါသည်။ သုလက္ခံ ဝတ၊ (ဤသာသနာတော်နှင့်လူ့ဘဝကို) ကောင်းစွာရအပ်ပေစွာတကား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အနုဿရတိ၊ ၏)။ပ။

ဥဇုဂတမေဝ၊ (စာဂါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း၌)ဖြောင့်တန်းစွာသွားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ။ပ။

ဒေဝတာနုဿတိံ၊ ဒေဝတာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ ဝါ၊ နတ်တို့၏သဒ္ဒါသီလအစရှိသောဂုဏ်နှင့်တူသောမိမိ၏သဒ္ဓါသီလစသောဂုဏ်ကိုအာရုံပြု၍ထပ်တလဲလဲဆင်ခြင်အောက်မေ့မှုသတိကို။ ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏။ (ကိန္တိ၊ သို့။ ဘာဝေတိ၊ ဟူမူ)

စာတုမဟာရာဇိကာ၊ စာတုမဟာရာဇ်မည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကြကုန်၏။ [စာတုမဟာရာဇိကာ တာဝတိံသာစသော ပုဒ်တို့၏ ဝိဂြိုဟ်နက်ကိုတိကနိပါတ်စာပိုဒ်(၇၁)ဥပေါသထသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ] တာဝတိံသာ၊ တာဝတိံသာမည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ သန္တိ၊ ၏။ ယာမာ၊ ယာမာမည်ကုန်သော။ပ။ တုသိတာ၊ တုသိတာမည်ကုန်သော။ပ။ နိမ္မာနရတိ နော၊ နိမ္မာနရတိမည်ကုန်သော။ပ။ ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တိနော၊ ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တီမည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကြကုန်၏။ ဗြဟ္မကာယိကာ၊ ပဌမဈာန်ဘုံသားဗြဟ္မာအပေါင်း၌အပါအဝင်ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ ဗြဟ္မာတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကြကုန်၏။ တတော၊ ထိုပဌမဈာန်ဘုံသားဗြဟ္မာတို့မှ။ ဥတ္တရိ၊ အထက်ပရိတ္တာဘာစသည်ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ ဗြဟ္မာတို့သည်။ သန္တိ၊ ၏။

ယထာရူပါယ၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော။ သဒ္ဓါယ၊ သဒ္ဓါတရားနှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကြကုန်သော။တာ ဒေဝတာ၊ ထိုနတ်ဗြဟ္မာတို့သည်။ ဣတော၊ ဤလူ့ဘဝမှ။ စုတာ၊ ရွေ့လျောစုတေသေလွန်ကြကုန်ပြီး။ တတ္ထ၊ ထိုနတ်ဗြဟ္မာအပေါင်း၌။ ဥပပန္နော၊ ဖြစ်ကြရကုန်ပြီ။ မယှမ္ပိ၊ ငါ့မှာလည်း။ တထာရူပါ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ (ထိုနတ်ဗြဟ္မာအပေါင်း၌ ဖြစ်စေနိုင်ခြင်းသဘောရှိသော) သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားသည်။ သံဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။

ယထာရူပေန၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော။ သီလေန၊ သီလနှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ကုန်သော။ပ။ တထာရူပံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ သီလံ၊ သီလသည်၊ပ။ သုတေန၊ ပရိယတ္တိ ဓမ္မဟူသောသုတနှင့်။ ဝါ၊ ကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သောသုံးဖြာပိဋကတ်ပရိယတ်တရားနှင့်။ပ။ စာဂေန၊ စွန့်ကြဲပေးကမ်းမှ ကုသိုလ်နှင့်။ပ။ ပညာယ၊ ပညာနှင့်။ပ။ ပညာ၊ ပညာသည်။ သံဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏။)

မဟာနာ၊ နာမ်။ ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ အတ္တနော စ၊ မိမိ၏လည်းကောင်း။ တာသဒ္ဓ ဒေဝတာနံ၊ ထိုနတ်ဗြဟ္မာတို့၏လည်းကောင်း။ သဒ္ဓဉ္စ၊ သဒ္ဓါတရားကိုလည်းကောင်း။ သီလဉ္စ၊ သီလကိုလည်းကောင်း။ သုတဉ္စ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မဟူသောသုတကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကြားနာသင်ယူမှတ်သားထားအပ်သောသုံးဖြာပိဋကတ်ပရိယတ်ကျမ်းဂန်ကိုလည်းကောင်း။ စာဂဉ္စ၊ စွန့်ကြဲလှူဒါန်းမှုကုသိုလ်ကိုလည်းကောင်း။ ပညဥ္စ၊ ပညာကိုလည်းကောင်း။ အနုဿရတိ၊ ၏။ တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ (မိမိနှင့် နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ သဒ္ဓါသီလစသည်ကို ဆင်ခြင်အောက်မေ့ရာထိုအခါ၌) အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကမှာ။ ရာဂပရိယုဋ္ဌိတံ၊ သော။ပ။ တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ (ရာဂပရိယုဋ္ဌိတစိတ်စသည် မဖြစ်ရာထိုအခါ၌) အဿ၊ ထိုအရိယသာဝက၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။

တာ ဒေဝတာ၊ ထိုနတ်ဗြဟ္မာတို့ကို။ ဝါ၊ ထိုနတ်ဗြဟ္မာတို့ကိုသက်သေအရာ၌ထား၍ဆင်ခြင်အောက်မေ့အပ်သောမိမိ၏သဒ္ဓါသီလစသောဂုဏ်တို့ကို။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ဥဇုဂတမေဝ၊ (ဒေဝတာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း၌)ဖြောင့်တန်းစွာသွားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ပ။

ဒေဝတာနုဿတိ၊ ဒေဝတာနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ယော သော အရိယသာဝကော၊ သည်။ပ။ သော၊ (သောတာပန်ဖြစ်သော)ထိုအရိယာတပည့်သည်။ ဣမိနာ ဝိဟာရေန၊ ဤဗုဒ္ဓါနုဿတိစသောမှီခိုနေထိုင်ရာတရားဖြင့်။ ဗဟုလံ၊ စွာ။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်)

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သုတ်တည်း။

ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ အာဟုနေယျဝဂ္ဂေါ၊ အာဟုနေယျဝဂ်တည်း။