၅၃။ သံဃိကံ ဂရုကံ ဘဏ္ဍံ၊ ယော ဒေတျညဿ ဣဿရော။ ထုလ္လစ္စယံ ယထာဝတ္ထုံ၊ ထေယျာ ပရာဇိကာဒိ ပိ။ ။

၅၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သံဃိကံ၊ သံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဂရုကံဘဏ္ဍံ၊ ဂရုဘဏ်ကို။ ဣဿရော၊ အစိုးရသဖြင့်။ [ အစိုးရသည်ဖြစ်၍လည်းဟူ။ ] အညဿ၊ တစ်ပါးသောသူအား။ ဒေတိ၊ ပေးအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ထုလ္လစ္စယံ၊ ထုလ္လစဉ်းအာပတ်သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ထေယျာ-ထေယျာယ၊ ခိုးလိုသောစေတနာဖြင့်။ ‌‌ဒေတိ၊ အံ့။ ယထာဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုအားလျော်စွာ။ ပရာဇိကာဒိပိ၊ ပါရာဇိကအာပတ်အစရှိသည်လည်း။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပါရာဇိကာ-ဟု ရွတ်အပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ပ-အစိတ်အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ ပရာဇိကာ-ဟု ရွတ်တော်မူသတည်း၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ထုလ္လစဉ်း, ဒုက္ကဋ်တို့ကိုယူလေ၊ ငါးပဲထိုက်သောဥစ္စာကို ခိုးလိုသောစိတ်ဖြင့် ပေးအံ့ပါရာဇိက၊ ငါးပဲအောက်အယုတ် တစ်ပဲထက်လွန်သောဥစ္စာကို ပေးအံ့ ထုလ္လစဉ်း၊ တစ်ပဲအောက်ယုတ်သောဥစ္စာကိုပေးအံ့ ဒုက္ကဋ်၊ ဤသို့ယထာဝတ္ထုံ-ဟူသောပါဌ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဂရုဘဏ္ဍဒါနထုလ္လစဉ်းကိုပြပြီး၍ စီဝရဓာရဏထုလ္လစဉ်းကို ပြတော်မူလို၍-ကုသာဒိ။ ပ။ ပံ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၅၄။ ကုသာဒိမယစီရာနိ၊ ကမ္ဗလံ ကေသဝါလဇံ။ သမယံ ဝိနာ ဓာရယတော၊ လူကပက္ခာဇိနက္ခိပံ။ ။

၅၄။ ကုသာဒိမယစီရာနိစ၊ သမန်းမြက်အစရှိသည်ဖြင့် ရက်သောသင်္ကန်းတို့ကို၎င်း။ ကေသဝါလဇံ၊ လူဆံပင်, စာမရီအမည်ရှိသောသား၏ အမြီးဖြင့်ရက်သော။ ကမ္ဗလဉ္စ၊ ကမ္ဗလာကို၎င်း။ ဥလူကပက္ခာဇိနက္ခိပဉ္စ၊ ခင်ပုပ်ငှက်၏ အတောင်ဖြင့်ရက်သောသင်္ကန်း, သစ်နက်ရေသင်္ကန်းကို၎င်း။ [ တစ်နည်းကား- ] ဒီးဒုတ်မွေးဖြင့်ရက်သောသင်္ကန်း, သစ်နက်ရေ သင်္ကန်းကို၎င်း။ သမယံ၊ သင်္ကန်းပျောက်သောအခါကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဓာရယတော၊ ဆောင်သောရဟန်းအား။ ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ကုသာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် လျှော်မျှင်ဖြင့်ရက်သောသင်္ကန်း, ပျဉ်ချပ်စီသော သင်္ကန်းကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ စီဝရ ဓာရဏ ထုလ္လစဉ်းကို ပြပြီး၍ သတ္ထကမ္မ ဝတ္ထိကမ္မထုလ္လစဉ်း, နိမိတ္တစ္ဆိန္ဒနထုလ္လစဉ်း, မံသခါဒနထုလ္လစဉ်းတို့ကို ပြတော်မူလို၍-သတ္ထကမ္မေ။ ပ။ ပိဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၅။ သတ္ထကမ္မေ ဝတ္ထိကမ္မေ၊ သန္နိမိတ္တဉ္စ ဆိန္ဒတော။ ထုလ္လစ္စယံ မနုဿာနံ၊ မံသာဒိဘောဇနေ ပိ ဝါ။ ။

၅၅။ [ သမ္ဗာဓေ၊ ထည့်ပါ။ ] သမ္ဗာဓေ၊ ကျဉ်းမြောင်းရာ အရပ်၌။ သတ္ထကမ္မေစ၊ ထားငယ်ဖြင့် သွေးထုတ်သောအမှုကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဝတ္ထိကမ္မေစ၊ ဝှေးစေ့အိမ်၌ပုဆိုးဖြင့် ရစ်၍ ဆေးစည်းသောအမှုကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ သန္နိမိတ္တံ၊ မိမိအင်္ဂါဇာတ်ကို။ ဆိန္ဒတောစ၊ ဖြတ်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏ ။ မံသာဒိဘောဇနေပိဝါ၊ အသားအစရှိသည်ကိုစားခြင်းကြောင့်၎င်း။ ထုလ္လစ္စယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ မံသာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အရိုး, အသွေး, အမွေးတို့ကိုယူလေ၊ သမ္ဗာ‌ဓဟူသည်ကား-အင်္ဂါဇာတ်ကိုဆိုသတည်း၊ န ဘိက္ခဝေ သမ္ဗာဓဿ သာမန္တာဒွင်္ဂုလာ သတ္ထကမ္မံဝါ ဝတ္ထိကမ္မံဝါ ကာရာပေတဗ္ဗံ၊ ယော ကာရာပေယျ အာပတ္တိထုလ္လစ္စယဿ-ဟူ၍သာမညဘုရားဟောတော်မူသော်လည်း ဘုရားသခင်အလိုတော်ကို သိကုန်သော အဋ္ဌကထာဆရာတို့သည်_

ဧတ္ထ စ သမ္ဗာဓဿ သာမန္တာ ဒွင်္ဂုလာတိ ဣဒံ သတ္ထကမ္မမေဝ သန္ဓာယဝုတ္တံ။ ဝတ္ထိကမ္မံ ပန သမ္ဗာဓေယေဝ ပဋိက္ခိတ္တံ-ဟုဆိုတော်မူသောကြောင့် အင်္ဂါဇာတ်၏ ထက်ဝန်းကျင်မှ လက်နှစ်သစ်သောအရပ်၌ သတ္ထကမ္မကိုပယ်တော်မူ၏ ၊ ဝတ္ထိကမ္မကိုကား ကျဉ်းမြောင်းရာအရပ်ဟု ဆိုအပ်သော အင်္ဂါဇာတ်၌သာ ပယ်တော်မူ၏-ဟုမှတ်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ထုလ္လစဉ်းအာပတ်ကို ပြတော်မူပြီး၍ ယခုအခါ၌ ဒုက္ကဋ်အပြားကိုပြတော်မူလို၍-ကဒလေ။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၆။ ကဒလေရကက္ကဒုဿာနိ၊ ပေါတ္ထကံ သဗ္ဗနီလကံ။ သဗ္ဗပီတာဒိကဉ္စာပိ၊ ဓာရယန္တဿ ဒုက္ကဋံ။ ။

၅၆။ ကဒလေရကက္က ဒုဿာနိစ၊ ငှက်ပျောလျှော်, ပြိန်းလျှော်ဖြင့် ရက်သောပုဆိုးတို့ကို၎င်း။ ပေါတ္ထကဉ္စ၊ သင်ပန်းလျှော်ဖြင့် ရက်‌သောပုဆိုးကို၎င်း။ သဗ္ဗနီလကဉ္စ၊ အလုံးစုံညိုသော အဆင်းရှိသော ပုဆိုးကို၎င်း။ သဗ္ဗပီတာဒိကဉ္စာပိ၊ အလုံးစုံရွှေသော အဆင်းရှိသော ပုဆိုးအစရှိသည်ကို၎င်း။ ဓာရယန္တဿ၊ ဆောင်သောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပီတာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အလုံးစုံညိုသောအဆင်းရှိသောပုဆိုး, အလုံးစုံမောင်းသော အဆင်းရှိသောပုဆိုး, အလုံးစုံကင်းသန်းကျောက်ကုန်းနှင့်တူသောအဆင်းရှိသော ပုဆိုးအစရှိသည်တို့ကို ယူလေ၊ သဗ္ဗနီလက ပုဆိုးအစရှိသည်တို့ကို ဆိုးရည်ကို စင်စွာဖွပ်၍ ဆောင်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ စီဝရဓာရဏဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ မံသဘောဇနဒုက္ကဋ်, ယာတာနုပုဗ္ဗဇဟနဂမန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဟတ္ထိဿုရဂ။ ပ။ ဝဇေ။ ။ ဟူသောဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၈။ အနာပုစ္ဆိတ မံသဉ္စ၊ ဘုဉ္ဇန္တော ဒုက္ကဋံ သိယာ။ ယာတာနုပုဗ္ဗံ ဟိတွာန၊ ဒကတိတ္ထာဒိကံ ဝဇေ။ ။

၅၇-၅၈။ ဟတ္ထိဿုရဂသောဏာနံ၊ ဆင်, မြင်း, မြွေ, မြေခွေးတို့၏၎င်း။ သီဟဗျဂ္ဃစ္ဆဒီပီနဉ္စ၊ ခြင်္သေ့, ကျား, ဝံ, သစ်တို့၏၎င်း။ တရစ္ဆဿစ၊ အောင်း၏၎င်း။ မံသာဒိဉ္စ၊ အသားအစရှိသည်ကို၎င်း။ ဥဒ္ဒိဿကတကမ္ပိစ၊ ရဟန်းတို့ကိုရည်၍ သတ်သောအသားကို၎င်း။ အနာပုစ္ဆိတမံသဉ္စ၊ မမေးအပ်သေးသောအသားကို၎င်း။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသည်ရှိသော်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ယာတာနုပုဗ္ဗံ၊ ရောက်သော အစဉ်ကို။ ဟိတွာန၊ စွန့်၍။ ဒကတိတ္ထာဒိကံ၊ ရေဆိပ်အစရှိသည်သို့။ ဝဇေ၊ သွားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဟတ္ထိဿုရဂသောဏာနံ ကို ဟတ္ထီ အဿ ဥရဂ သောဏာနံ-ဟုပုဒ်ဖြတ်လေ၊ မံသာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါ၏အရကို ရှေးနှင့်အတူယူလေ၊ ရဟန်းတို့ကို ရည်၍သတ်သောအသားကိုကား သိသော်မစားအပ်၊ မသိမူကား စားအပ်၏ ၊ လူသား, ဆင်သား, မြင်းသားအစရှိသော ဆယ်ပါးသော အသားကိုကားမသိ၍စားသော်လည်း အစိတ္တကအာပတ်သင့်၏ တိတ္ထာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဥပုသ်အိမ်သို့သွားခြင်း, ခရီးသွားခြင်း, တရားနာအံ့သောငှါသွားခြင်း အစရှိသည်ကိုယူလေ၊ မမေးအပ်သော အသားကိုစားသော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ဟူသည်ကား ယုံမှားသင်္ကာရှိလျက်မမေးမူ၍ စားသော်ဒုက္ကဋ်သင့်သတည်း၊ ကပ္ပိယအသားဟူ၍သိသည်ဖြစ်အံ့၊ မေးဖွယ်မရှိစားသင့်သည်သာ၊ အကပ္ပိယအသားဖြစ်အံ့၊ ပယ်သင့်သည်သာ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-သစေ ပန အသုကမံသန္တိ ဇာနာတိ၊ ပဋိပုစ္ဆနကိစ္စံ နတ္ထိ-ဟူသောပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ယာတာနုပုဗ္ဗဇဟနဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ဝစ္စကုဋိပဝိသနဒုက္ကဋ်, ဝစ္စကုဋိနိက္ခမနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သဟသာ။ ပ။ ဝိသေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၅၉။ သဟဿာ ဝုဗ္ဘဇိတွာ ဝါ၊ ပဝိသေ နိက္ခမေယျ ဝါ။ ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိကံ၊ ဝိနာ ဥက္ကာသိကံ ဝိသေ။ ။

၅၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သဟသာဝ၊ အဆောတလျင်လျှင်။ ဥဗ္ဘဇိတွာ၊ သင်္ကန်းကိုပင့်၍။ ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိကံ၊ ကျင်ကြီးအိမ်, ကျင်ငယ်အိမ်သို့။ ပဝိသေ၊ ဝင်အံ့။ [ တတော၊ ထည့်ပါ။ ] တတော၊ ထိုကျင်ကြီးအိမ်, ကျင်ငယ်အိမ်မှ။ နိက္ခမေယျဝါ၊ ထွက်မူလည်း ထွက်အံ့။ ဥက္ကာသိကံ၊ ချောင်းဟန့်ခြင်းကို။ ဝိနာဝါ၊ ကြဉ်၍မူလည်း။ ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိကံ၊ သို့။ ဝိသေ၊ ဝင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ဝစ္စပ္ပဿာဝကုဋိပဝိသန, နိက္ခမနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဝစ္စကရဏဒုက္ကဋ်ကို ပြတော်မူလို၍-နိတ္ထုနန္တော။ ပ။ ကရေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၀။ နိတ္ထုနန္တော ကရေ ဝစ္စံ၊ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ ခါဒယံ။ ဝစ္စပ္ပဿာဝဒေါဏီနံ၊ ဗဟိ ဝစ္စာဒိကံ က‌ရေ။ ။

၆၀။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ နိတ္ထုနန္တော၊ ကြည်းညည်းလျက်။ [ တံတွေးတစ်စစ်စစ်ပြု၍လည်းဟူ။ ] ဝစ္စံ၊ ကျင်ကြီးကို။ ကရေ၊ ပြုအံ့။ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ၊ ဒန်ပူကိုလည်း။ ခါဒယံ-ခါဒယန္တော၊ စားလျက်။ ဝစ္စံ၊ ကို။ ကရေ၊ အံ့။ ဝစ္စပ္ပဿာဝဒေါဏီနံ၊ ကျင်ကြီးတွင်း, ကျင်ငယ်တွင်းတို့၏။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ဝစ္စာဒိကံ၊ ကျင်ကြီးအစရှိသည်ကို။ ကရေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ယခုအခါ၌ သိက္ခာကာမရဟန်းတို့သည် ဒန်ပူစားလျက် ကျင်ငယ်စွန့်ခြင်း၌ မအပ်ဟု ကုက္ကုစ္စရှိကုန်၏ ။ ။ န ဘိက္ခဝေ ဒန္တကဋ္ဌံ ခါဒန္တေန ဝစ္စော ကာတဗ္ဗော-ဟူ၍ကျင်ကြီးစွန့်လျက် ဒန်ပူစားခြင်းကိုသာ ဘုရားမြစ်တော်မူသည်၊ ကျင်ငယ်စွန့်လျက် ဒန်ပူစားခြင်းကိုမြစ်တော်မမူ၊ ဤမူလသိက္ခာကျမ်း၌ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စခါဒယံဟု-ဒန်ပူစားလျက် ကျင်ကြီးစွန့်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်ကို ဆိုတော်မူသတည်း၊ ကျင်ငယ်စွန့်သောရဟန်းအားမဆို၊ ထို့ကြောင့် ကျင်ငယ်စွန့်လျက်ဒန်ပူကိုစားအပ်၏-ဟု မှတ်အပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ဝစ္စကုဋိပဝိသန ဒုက္ကဋ်အစရှိသည်ကိုပြပြီး၍ အဝလေခန ဒုက္ကဋ်, ကဋ္ဌပါတနဒုက္ကဋ်, အဓောဝနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ခရေန။ ပ။ ယေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၁။ ခရေန စာဝလေခေယျ၊ ကဋ္ဌံ ပါတေယျ ကူပကေ။ ဥဟတဉ္စ န ဓောဝေယျ၊ ဥက္လာပဉ္စ န သောဓယေ။ ။

၆၁။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ခရေနစ၊ အစောင်းထက်သောကနုတံဖြင့်လည်း။ အဝလေခေယျ၊ ကျင်ကြီးသုတ်အံ့။ ကဋ္ဌံ၊ ကနုတံကို။ ကူပကေ၊ ကျင်ကြီးတွင်း၌။ ပါတေယျ၊ ချအံ့။ ဥဟတဉ္စ၊ ကျင်ကြီးအိမ်၌တင်သော ကျင်ကြီးကိုမူလည်း။ နဓောဝေယျ၊ မဆေးအံ့။ ဥက္လာပဉ္စ၊ ကျင်ကြီးအိမ်၌ရှိသော အမှိုက်ကိုမူလည်း။ နသောဓယေ၊ မသုတ်သင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ အဝလေခနဒုက္ကဋ် အစရှိသည်ကိုပြပြီး၍ အာစမန ကရဏဒုက္ကဋ်, ပါတိမောက္ခုဒ္ဒိသနဒုက္ကဋ် တို့ကိုပြတော်မူလို၍ ဒကကိစ္စံ။ ပ။ သေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၂။ ဒကကိစ္စံ က‌ရောန္တဿ၊ ကတွာ စပု စပူတိ စ။ အနဇ္ဈိဋ္ဌောဝ ထေ‌ရေန၊ ပါတိမောက္ခမ္ပိ ဥဒ္ဒိသေ။ ။

၆၂။ စပုစပူတိ၊ ပက်ပက်ဟူသောအသံကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဒကကိစ္စံ၊ သန့်သက်ရေဆေးသောအမှုကို။ ကရောန္တဿစ၊ လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။‌ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ထေရေန၊ သီတင်းကြီးသည်။ အနဇ္ဈိဋ္ဌောဝ၊ မတိုက်တွန်းဘဲလျက်။ ပါတိမောက္ခံ၊ ကို။ ဥဒ္ဒိသေ၊ ပြအံ့။ တဿဘိက္ခုနောပိ၊ လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ ပါတိမောက္ခုဒ္ဒိသနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပဉှာကထနဒုက္ကဋ်, ပဉှာဝိဿဇ္ဇနဒုက္ကဋ်, သဇ္ဈာယကရဏဒုက္ကဋ်, ဒီပဇာလနဒုက္ကဋ်, ဒီပဝိဇ္ဈာပနဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-အနာပုစ္ဆာယ။ ပ။ ပိစ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၃။ အနာပုစ္ဆာယ ပဉှဿ၊ ကထနေ ဝိဿဇ္ဇနေ ပိ စ။ သဇ္ဈာယကရဏေ ဒီပ၊ ဇာလနေ ဝိဇ္ဈာပနေ ပိ စ။ ။

၆၃။ အနာပုစ္ဆာယ၊ သီတင်းကြီးကိုမပန်မူ၍။ ကထနေပိစ၊ တရားဟောခြင်းကြောင့်၎င်း။ ပဉှဿ၊ ပြဿနာကို။ ပုစ္ဆနေစ၊ မေးခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဝိဿဇ္ဇနေပိစ၊ ဖြေခြင်းကြောင့်၎င်း။ သဇ္ဈာယကရဏေပိစ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒီပံ၊ ဆီမီးကို။ ဇာလနေပိစ၊ ညှိခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဝိဇ္ဈာပနေပိစ၊ ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ [ ပုစ္ဆနေကား -ထည့်ပါဌ်။ ]

[ ဤသို့ ဒီပဝိဇ္ဈာပနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဒွါရဝိဝရဏဒုက္ကဋ်, ဒွါရထကနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဝါတပါန။ ပ။ ကံ။ ။ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၄။ ဝါတပါနကဝါဋာဒိံ ၊ ဝိဝ‌ရေယျ ကထေယျ ဝါ။ ဝန္ဒနာဒိံ ကရေ နဂ္ဂေါ၊ ဂမနံ ဘောဇနာဒိကံ။ ။

၆၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ [ အနာပုစ္ဆာယလိုက်ပါ။ ] အနာပုစ္ဆာယ၊ သီတင်းကြီးကိုမပန်မူ၍။ ဝါတပါနကဝါဋာဒိံ၊ လေသာတံခါးရွက် အစရှိသည်ကို။ ဝိဝရေယျဝါ၊ ဖွင့်မူလည်းဖွင့်အံ့။ ထကေယျဝါ၊ ပိတ်မူလည်း ပိတ်အံ့။ နဂ္ဂေါ၊ အဝတ်မဝတ်ဘဲ။ [ အချည်းစည်းလည်းဟူ။ ] ဝန္ဒနာဒိဉ္စ၊ ရှိခိုးခြင်းအစရှိသည်ကို၎င်း။ ဂမနံ၊ ခရီးသွားခြင်းကို၎င်း။ ဘောဇနာဒိကဉ္စ၊ စားခြင်းအစရှိသည်ကို၎င်း။ ကရေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝန္ဒနာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဝန္ဒာပနကိုယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အဝတ်မဝတ်သောရဟန်းသည် သူတစ်ပါးကိုလည်းရှိမခိုးရာ၊ ဝန္ဒနာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါကို ဘောဇနသဒ္ဒါနှင့် ယှဉ်အပ်၏ ၊ ဘောဇနာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အဝတ်မဝတ်သောရဟန်းသည် ခဲလည်းမခဲအပ်၊ သူတစ်ပါးအားလည်း မပေးအပ်၊ သူတစ်ပါးပေးသည်ကိုလည်း မခံအပ်၊ ယာဂုအစရှိသည်ကိုလည်း မသောက်အံ့၊ ဤသို့သောအနက်တို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဒွါရဝိဝရဏဒုက္ကဋ် အစရှိသည်ကို ပြပြီး၍ ပရိကမ္မကရဏဒုက္ကဋ်, နဟာယနဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ပရိကမ္မံ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၅။ ပရိကမ္မံ ကရေ ကာရေ၊ တိပ္ပဋိစ္ဆန္နကံ ဝိနာ။ ကာယံ နဟာယံ ဃံသေယျ၊ ကုဋ္ဋေထမ္ဘေ တရုမှိ ဝါ။

၆၅။ တိပ္ပဋိစ္ဆန္နကံ၊ သုံးပါးသောအဖုံးအလွှမ်းကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ နဟာယံ-ဟာယန္တော၊ ရေချိုးသောရဟန်းသည်။ ပရိကမ္မံ၊ လက်ဖြင့်ချေးတွန်းသောအမှုကို။ ကရေ၊ မိမိမူလည်းပြုအံ့။ ကာရေ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်းပြုစေအံ့။ နဟာယံ-နဟာယန္တော၊ ရေချိုးသော ရဟန်းသည်။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ကုဋ္ဋေဝါ၊ နံရံ၌၎င်း။ ထမ္ဘေဝါ၊ တိုင်၌၎င်း။ တရုမှိဝါ၊ သစ်ပင်၌၎င်း။ ဃံသေယျ၊ ပွတ်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ တိပ္ပဋိစ္ဆန္နကံ၏အရကို အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ တိပဋိစ္ဆာဒိံ ကောဋ္ဌပဋိစ္ဆာဒိံ ဥဒကပဋိစ္ဆာဒိံ ဝတ္ထပဋိစ္ဆာဒိံ -ဟူ၍ဘုရားဟောတော်မူခြင်းကြောင့် အုံဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်း, ရေဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်း, အဝတ်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်း၊ ဤသုံးပါးကိုယူလေ၊ ညဉ့်အမိုက်ဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်းကိုတိုက်ရိုက်အားဖြင့်ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မမူသော်လည်း အမိုက်ဖုံးလွှမ်းခြင်း၏ အုံဖြင့်ဖုံးလွှမ်းခြင်းနှင့် အလားတူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ကောဋ္ဌပဋိစ္ဆာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ညဉ့်အမိုက်တိုက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်းကိုလည်းယူအပ်၏ဟု ဆရာတို့ဆိုကုန်၏ ၊ ထိုစကားသည်သင့်သကဲ့သို့ထင်၏ ။ ]

[ ထိုမှတစ်ပါးသော နဟာယနဒုက္ကဋ်, ဥပါဟနစရဏဒုက္ကဋ် တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ကုရုဝိန္ဒက။ ပ။ နော။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၆။ ကုရုဝိန္ဒကသုတ္တေန၊ အညမညဿ ကာယတော။ အဂိလာနော ဗဟာရာမေ၊ စရေယျ သဥပါဟနော။ ။

၆၆။ [ နဟာယန္တောလိုက်ပါ။ ] နဟာယန္တော၊ ရေချိုးသောရဟန်းသည်။ ကုရုဝိန္ဒကသုတ္တေန၊ မှတ်ကျောက်မှုန့်ဖြင့်ပြုသောချေးသတ်ဖြင့်၎င်း။ အညမညဿ၊ တစ်ယောက်သည် တစ်‌ယောက်၏ ။ ကာယတော၊ ကိုယ်ဖြင့်၎င်း။ ဃံသေယျ၊ ပွတ်အံ့။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ အဂိလာနော၊ မနာမဖျားသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဗဟာရာမေ၊ ကျောင်းအရံမှအပဖြစ်သော ရွာတွင်း၌။ သဥပါဟနော၊ ဖိနပ်စီးလျက်။ စရေယျ၊ သွားအံ့။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဗဟာရာမေ-ဟု ဆိုသော်လည်း ကျောင်းအရံမှအပဖြစ်သော တောအရပ်ကို မယူအပ်၊ ‌ကျောင်း၏ဥပစာရမှ အပဖြစ်သောရွာကိုသာယူအပ်၏ ၊ ထိုသို့ယူအပ်သောကြောင့် တောအရပ်၌ဖိနပ်စီးသော ရဟန်းအားအာပတ်မသင့်၊ ကျောင်းဥပစာရမှအပဖြစ်သော ရွာတွင်း၌မနာမဖျားမူ၍ ဖိနပ်စီးသောရဟန်းအားသာလျှင် အာပတ်သင့်၏ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ဗဟာရာမေ-ဟု သာမညဆိုလျက် အဘယ့်ကြောင့် အရံအပကို မယူရ‌လေသနည်းဟူမူကား-အရံမှ အပဖြစ်သော အရပ်၌ ဖိနပ်မစီးအပ်ဟု ဘုရားမြစ်တော်မူသော ပါဠိတော်သည်လည်း ဝိနည်းပိဋကတ်၌မရှိ၊ ဘုရားအလိုတော်ကိုသိသော သင်္ဂါယနာဆရာတို့ ထားအပ်သော အဋ္ဌကထာတို့၌လည်း ထိုသို့မြစ်တော်မူသောပါဌ်သည်မထင်။

န ဘိက္ခဝေ အဂိလာနေန ဘိက္ခုနာ သဥပါဟနေန ဂါမေဝ ပဝိသိတဗ္ဗော၊ ယော ပဝိသေယျ၊ အာပတ္တိဒုက္ကဋဿ-ဟူ၍မနာမဖျားမူ၍ ဖိနပ်စီးလျက်ရွာတွင်းသို့ ဝင်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋမ်ကိုပညတ်တော်မူသော ပါဌ်သည်သာ ဝိနည်းပါဠိတော်၌ရှိ၏ ၊ ထို့ကြောင့် ရွာတွင်း၌သာ မနာမဖျားသောရဟန်းသည် ဖိနပ်ကို မစီးအပ်ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ထိုမှတစ်ပါးလည်း အာဂန္တုကဝတ်၌-

အာဂန္တုကေန ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခုနာ ဣဒါနိ အာရာမံ ပဝိသိဿာမီတိ ဥပါဟနာ ဩမုဉ္စိတွာ အာရာမော ပဝိသိတဗ္ဗော-ဟု ဧည့်သည်ဖြစ်သော ရဟန်းအား တစ်ပါးသောကျောင်းအရံသို့မဝင်မီ ဖိနပ်ချွတ်၍ ဝင်စိမ့်သည်ကို ဘုရားပညတ်တော်မူသဖြင့် အရံ၏အပ၌ ဖိနပ်စီးအပ်၏ ဟူသောစကားသည် ပြီး၏ ။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဂိလာနေန ဘိက္ခုနာ သဥပါဟနေန ဂါမံ ပဝိသိတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် နာသောရဟန်းအားကား ဖိနပ်စီးလျက်ရွာတွင်းသို့ ဝင်ခြင်းငှါအပ်၏ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ဂိလာနအရကို အချို့သောဆရာတို့ကား ခြေကွဲ၍ ခြေ၌ တံသင်းကဲ့သို့ အသားထွက်သောရဟန်းကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ အချို့သောဆရာတို့ကား ခြေမှတစ်ပါး အနာသာမညကိုပင်ယူကုန်၏ ၊ ထိုသို့ယူခြင်းသည် မသင့်။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ယဿ ပါဒါဝါ ဖာဠိတာ ခီလာဗာဓောဝါ ဥပါဟနံ ဓာရေတုံ-ဟူ၍ ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူသောကြောင့် ဖိနပ်မစီးမူ၍သွားသည်ရှိသော် ခြေကျင်နာသည်ဖြစ်၍ ဖိနပ်နှင့် ကင်း၍သွားခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သောရဟန်းကို ဤအရာ၌ ဂိလာနဟူ၍ယူအပ်၏ ။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အဇ္ဈာရာမေ ဥပါဟနံ ဓာရေတုံ-ဟူ၍အရံတွင်း၌ ဖိနပ်စီးခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသဖြင့် အရံ၏အပ၌ ဖိနပ်မစီးအပ်ဟူသော စကားသည်ပြီးသည်မဟုတ်တုံလောဟုဆိုငြားအံ့၊ ထိုအနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အဇ္ဈာရာမေ ဥပါဟနံ ဓာရေတုံ-ဟူသောပါဌ်ကိုလည်း အရံတွင်း၌သာ ဖိနပ်စီးအပ်သည်၏အဖြစ်ကိုရည်၍ ခွင့်ပြုတော်မူသည်မဟုတ်၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့သည် ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့သည် ဖိနပ်မစီးကုန်ဘဲလျက် အရံတွင်း၌ စင်္ကြံသွားကုန်စဉ် ဖိနပ်စီးကုန်လျက် စင်္ကြံသွားကုန်သောကြောင့် ဘုရားသခင်သည်-

န ဘိက္ခဝေ အဇ္ဈာရာမေ ဥပါဟနာ ဓာရေတဗ္ဗာ၊ ယော ဓာရေယျ၊ အာပတ္တိဒုက္ကဋဿ-ဟူ၍ သာမညအရံအတွင်း၌သာ ဖိနပ်စီးခြင်းကို မြစ်တော်မူသည်၊ ထိုသို့သာမညမြစ်တော်မူသောကြောင့် ရဟန်းတို့သည် ဥပုသ်အိမ်သို့၎င်း, စည်းဝေးရာအရပ်သို့၎င်း သွားကုန်သည်ရှိသော်လည်း ဖိနပ်မစီးကုန်ဘဲသွားကုန်၍ အမိုက်တို့၌ ဆူးသစ်ငုတ်တို့ကို နင်းမိကြကုန်သောကြောင့် ခြေ၏ကျင်နာခြင်းသည် ဖြစ်ကုန်၍ မြတ်စွာဘုရားအား နားတော်လျှောက်ကုန်သောကြောင့် အရံအတွင်း၌လည်း ဖိနပ်စီးစိမ့်သောငှါ ခွင့်ပြုတော်မူသောပါဌ်ဖြစ်သည်ဟုဆိုအပ်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ဥပါဟနာရူဟနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဥပါဟနဓာရဏဒုက္ကဋ်, ဣတ္ထိဩလောကနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဥပါဟနံ။ ပ။ ယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၇။ ဥပါဟနံ ယော ဓာရေတိ၊ သဗ္ဗနီလာဒိကမ္ပိ စ။ နိမိတ္တံ ဣတ္ထိယာ ရတ္တော၊ မုခံ ဝါ ဘိက္ခဒါယိယာ။ ။

၆၇။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သဗ္ဗနီလာဒိကမ္ပိစ၊ အလုံးစုံညိုသောဖိနပ်အစရှိသော။ ဥပါဟနံပိစ၊ ဖိနပ်ကိုလည်း။ ဓာရေတိ၊ ဆောင်အံ့။ ရတ္တော၊ တပ်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘိက္ခဒါယိယာ၊ ဆွမ်းလှူသော။ ဣတ္ထိယာ၊ မိန်းမ၏ ။ နိမိတ္တံဝါ၊ အင်္ဂါဇာတ်ကို၎င်း။ မုခံဝါ၊ မျက်နှာကို၎င်း။ ပဿေယျ၊ ကြည့်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သဗ္ဗနီလာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အလုံးစုံမည်းသော အဆင်းရှိသောဖိနပ်, အလုံးစုံ နီသောဖိနပ်, အလုံးစုံရွှေသောဖိနပ်, အလုံးစုံမောင်းသောဖိနပ်, ပြောက်ကျားသောအဆင်းရှိသောဖိနပ်တို့ကို ယူလေ၊ ဘိက္ခဒါယိယာ ဣတ္ထိယာဟူ‌သော ဤစကားကို ဥပလက္ခဏနည်းအားဖြင့်ဆိုသတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဆွမ်းလှူသော မိန်းမမူလည်းဖြစ်စေ၊ ဆွမ်းမလှူသောမိန်းမမူလည်းဖြစ်စေ၊ ယောက်ျားပင်မူလည်းဖြစ်စေ၊ တပ်သောစိတ်ဖြင့်မကြည့်အပ်၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌-

ဧတ္ထ စ ဘိက္ခဒါယိယာတိ ဥပလက္ခဏဝသေန ဝုတ္တံ၊ ယာယကာယစိ ဣတ္ထိယာဝါ ပုရိသဿဝါ မုခံ သာရတ္တော ဩလောကေန္တဿ ဒုက္ကဋမေဝ-ဟူသော စကားကို ဆိုတော်မူသတည်း။

မုခံဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါ၏အနိယမအနက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် မျက်နှာကိုသာ မကြည့်အပ်သည်မဟုတ်၊ မိန်းမ၏၎င်း, ယောက်ျား၏၎င်း အမှတ်မဲ့သော ကိုယ်အင်္ဂါကိုပင် တပ်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မကြည့်အပ်ဟုသန္နိဋ္ဌာန်ဟုမှတ်လေ။ ]

[ ဤသို့မု ‌ခေါ လောကနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဥဇ္ဈာနသညီပတ္တောလောကနဒုက္ကဋ်, အာဒါသောလောကနဒုက္ကဋ်, ဥစ္စာသယနမဟာသယနဒုက္ကဋ်, နာနာသံဝါသကာ ဒိဝန္ဒနဒုက္ကဋ်တိို့ကိုပြတော်မူလို၍-ဥဇ္ဈာနသညီ။ ပ။ သံဝါသကာဒိနံ။ ။ ဟူသောဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၆၉။ နိသဇ္ဇာဒိံ ကရောန္တဿ၊ ဒုက္ကဋံ ဝန္ဒနေ ပိ စ။ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နေ၊ နာနာသဝါသကာဒိနံ။ ။

၆၈-၆၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဥဇ္ဈာနသညီ၊ ကဲ့ရဲ့လိုသော အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ အညဿ၊ တစ်ပါးသောရဟန်း၏ ။ ပတ္တံဝါ၊ ဆွမ်းစားသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ ပဿေယျ၊ ကြည့်အံ့။ အတ္တနော၊ မိမိ၏ ။ မုခံဝါ၊ မျက်နှာကိုမူလည်း။ [ ရတ္တောလိုက်ပါ။ ] ရတ္တော၊ တပ်သောစိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍။ အာဒါသာဒိမှိ၊ ကြေးမုံအစရှိသည်၌။ ပဿေယျ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဥစ္စာသနမဟာသနေ၊ မြင့်သောနေရာ, မြတ်သောနေရာ၌။ နိသဇ္ဇာဒိံ၊ ‌နေခြင်းအစရှိသည်ကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုသောရဟန်းအားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နေဝါ၊ ဥက္ခိတ္တကရဟန်း, ပဉ္စင်းမဟုတ်သောသူတို့ကို၎င်း။ နာနာ သံဝါသကာဒီနံဝါ၊ နာနာသံဝါသက ရဟန်းအစရှိသည်တို့ကို၎င်း။ ဝန္ဒနေပိဝါ၊ ရှိခိုးခြင်းကြောင့်မူလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နောဟု ပါဌ်ရှိကြ၏ ၊ ထိုသို့ရှိသောပါဌ်သည် မသင့်၊ ဥက္ခိတ္တာနုပသမ္ပန္နေဟု ရှိသောပါဌ်သည်သာသင့်သတည်း၊ အာဒါသာဒိမှိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပါဠိတော်၌-န ဘိက္ခဝေ အာဒါသေဝါ ဥဒကပတ္တေဝါ မုခနိမိတ္တံ ဩလောကေတဗ္ဗံ-ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် ရေခွက်ကိုယူအပ်၏ ၊ ဥဒကပတ္တေဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါသည် အနိယမအနက်ရှိခြင်းကြောင့် ထိုဝါသဒ္ဒါဖြင့်‌‌ရေခွက်၌သာ မကြည့်အပ်သည်မဟုတ်သေး၊ ပအုံးရည်ခွက် အစရှိကုန်သော အလုံးစုံသောခွက်တို့၌ မျက်နှာအရိပ်သည်ထင်၏ ၊ ထိုအလုံးစုံသော ခွက်တို့ကိုလည်းကြေးမုံဟူ၍သာ ယူအပ်ကုန်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အမှတ်မဲ့ တစ်ပါးပါးသောခွက်၌ ကြည့်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

န ဘိက္ခဝေ အာဒါသေဝါ ဥဒကပတ္တေဝါတိ ဧတ္ထ ကံသပတ္တာဒီနိပိ ယေသုမုခနိမိတ္တံ ပညာယတိ၊ သဗ္ဗာနိ အာဒါသသင်္ချမေဝ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကဉ္ဇိယာဒီနိပိ ဥဒကပတ္တသင်္ချမေဝ။ တသ္မာ ယတ္ထကတ္ထစိ ဩလောကေန္တဿ ဒုက္ကဋံ-ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

ရတ္တော-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် တပ်‌သောစိတ်မရှိသည်ဖြစ်၍ အနာဟူသော အကြောင်းကြောင့်ကား ကြေးမုံ၌သော်၎င်း, ရေခွက်၌သော်၎င်း မျက်နှာရိပ်ကို ကြည့်အပ်၏-ဟူသောအနက်ကို ဆရာပြတော်မူ၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌လည်း-

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အာဗာဓပစ္စယာ အာဒါသေဝါ ဥဒကပတ္တေဝါ မုခနိမိတ္တံ ဩလောကေတုံ-ဟူ၍ဟောတော်မူသတည်း၊ အဋ္ဌကထာ၌-

သုစ္ဆဝီ နုခေါ မေ ဝဏော ဥဒါဟု န တထာဝါတိ ဇာနနတ္ထံ ဇိဏ္ဏောနုခေါမှိ နောတိ ဧဝံ အာယုသင်္ခါရံ ဩလောကနတ္ထံပိ ဝဋ္ဋတိ-ဟု ဆိုတော်မူသောကြောင့် အနာဟူသောအကြောင်းကြောင့်သာ ကြည့်အပ်သည်မဟုတ်၊ ငါသည်အိုမင်းလေပြီလောဟု အာယုသင်္ခါရကို ကြည့်ခြင်းငှါလည်းအပ်၏ ။

ဥစ္စာသယနဟူသည်ကား-ပကတိလူတို့၏ တတောင့်ထွာထက် လွန်သောအခြေရှိသောညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်သည် ဥစ္စာသယနမည်၏ ၊ ထိုဥစ္စာသယနသည်မအပ်၊ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ သတ္တင်္ဂံ-ဟု ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူသောကြောင့် အုံးတားလက်တင်နှစ်ဘက်ရှိ‌သော ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်သည်ကား တစ်တောင့်ထွာထက်လွန်သော အခြေရှိသော်လည်းအပ်၏-ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ လဲသွတ်သော ဘုံလျှို, အခြေ၌ခြင်္သေ့ရုပ်, ကျားရုပ်, သားရဲရုပ် အစရှိသော ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်, ခင်းနှီးပြောက် အစရှိသည် သည်မဟာသယနမည်၏ ၊ နိသဇ္ဇာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အိပ်ခြင်းကိုယူလေ။

ဥက္ခိတ္တကရဟန်းဟူသည်ကား-သင့်ပြီးသော အာပတ်ကိုမကုလိုသောကြောင့်၎င်း, သိက္ခာကို မစောင့်စည်းလို မရှုလိုသောကြောင့်၎င်း, မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်လိုသောကြောင့်၎င်း, သံဃာသည်ဥပုသ်, ဒေသနာအစရှိသည်ကို ပယ်သောရဟန်းတည်း။

နာနာသံဝါသကသည် လဒ္ဓိနာနာသံဝါသက, ကမ္မနာနာသံဝါသကအားဖြင့်နှစ်ပါးတည်း၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် ဥက္ခိတ္တက ရဟန်းသည် ကမ္မနာနာသံဝါသကမည်၏ ၊ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကရဟန်းသည် လဒ္ဓိနာနာသံဝါသကမည်၏ ၊ ကမ္မနာနာသံဝါသကကို ဥက္ခိတ္တသဒ္ဒါဖြင့်ယူပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဤအရာ၌ နာနာသံဝါသကသဒ္ဒါဖြင့် လဒ္ဓိနာနာသံဝါသကကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်-

အဓမ္မဝါဒီ အဝန္ဒနီယော၊ ပါရိဝါသိကော အဝန္ဒနီယော၊ မူလာယပဋိကဿနာရဟော အဝန္ဒနီယော၊ မာနတ္တာရဟော အဝန္ဒနီယော၊ မာနတ္တစာရိကော အဝန္ဒနီယော၊ အဗ္ဘာနာရဟော အဝန္ဒနီယော-ဟူ၍ ဟောတော် မူသောကြောင့် အဓမ္မဝါဒီရဟန်း, ပရိဝါသ်၌ တည်သောရဟန်း, အရင်းသို့ငင်ခြင်းငှါထိုက်သောရဟန်း, မာနတ် ထိုက်သောရဟန်း, မာနတ်၌တည်သောရဟန်း, အဗ္ဘာန်ထိုက်သော ရဟန်းတို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ အဝန္ဒနဒုက္ကဋ်ကိုပြုပြီး၍ ဒီဃာသနနိသဇ္ဇဒုက္ကဋ်, ကုလသင်္ဂဟဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ဧကတော။ ပ။ မ္ပိစ။ ။ ဟူသော ဂါထာ နှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၁။ အသမာနာသနိကေန၊ မဉ္စပီဌေ သယေယျ ဝါ။ ကုသင်္ဂဟတ္ထံ ဒဒတော၊ ဖလပုပ္ဖါဒိကမ္ပိ စ။ ။

၇၀-၇၁။ ပဏ္ဍကိတ္ထီဟိဝါ၊ ပဏ္ဍုက်, မိန်းမတို့နှင့်၎င်း။ ဥဘတောဗျဉ္ဇနေနဝါ၊ ဥဘတောဗျည်းနှင့်၎င်း။ ဧကတော၊ တကွနက်။ ဒီဃာသနေ၊ ရှည်သောနေရာ၌။ နိသီဒေယျဝါ၊ နေမူလည်းနေအံ့။ သယေယျဝါ၊ အိပ်မူလည်းအိပ်အံ့။ အဒီဃေ၊ မရှည်သော။ မဉ္စပီဌေ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်ဖြစ်သော။ အာသနေပိစ၊ ၌လည်း။ အသမာနာသနိကေနပိ၊ မျှသောနေရာ မရှိသောရဟန်းနှင့်မူလည်း။ ဧကတော၊ တကွနက်။ နိသီဒေယျဝါ၊ အံ့။ သယေယျဝါ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ကုလသင်္ဂဟတ္ထံ၊ ဒါယကာတို့ကို ချီးမြှောက်ခြင်းငှါ။ ဖလပုပ္ဖါဒိကံ၊ သစ်သီး, ပန်းအစရှိသည်ကို။ ဒဒတောပိစ၊ ပေးသောရဟန်းအားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဖလပုပ္ဖါဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်သစ်ရွက်, ဝါး, ဒန်ပူအစရှိသည်ကိုယူလေ။ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ယံ တိဏ္ဏန္နံ ပဟောတိ၊ ဧတ္တကံ ပစ္ဆိစံ ဒီဃာသနံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် ငယ်စွာသော အပိုင်းအခြားအားဖြင့် သုံးယောက်သောရဟန်းနေလောက်သော နေရာသည် ဒီဃာသနမည်၏ ၊ နှစ်ယောက်နေလောက်သောနေရာသည် အဒီဃာသနမည်၏ ၊ ထိုအဒီဃာသန၌-

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ တိဝဿန္တရေန သဟ နိသီဒိတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူခြင်းကြောင့် နှစ်ဝါကြီး, နှစ်ဝါငယ်ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည် တကွနေအပ်ကုန်၏ ၊ သုံးဝါကြီး, သုံးဝါငယ် အစရှိကုန်သော ရဟန်းတို့သည် အသမာနာသနိက ရဟန်းမည်ကုန်၏ ၊ ထိုသုံးဝါကြီး, သုံးဝါငယ် အစရှိကုန် ရဟန်းတို့သည်၊ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဌပေတွာ ပဏ္ဍကံ မာတုဂါမံ ဥဘတော ဗျဉ္ဇနံ အသမာနာသနိကေဟိ သဟ အဒီဃာသနေ နိသီဒိတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် ပဏ္ဍုက်, လူမိန်းမ, ဥ‌ဘတောဗျည်းတို့ကိုထား၍ အဒီဃာသန၌တကွနေအပ်ကုန်၏ ၊ ဒီဃာသန၏အရကို ဖျာ, သင်ဖြူး အစရှိသည်ကိုပင် အချို့သောဆရာတို့သည် ယူကြကုန်၏ ၊ မဉ္စပီဌေဟု မူသိက္ခာကျမ်း၌ ဆိုသောကြောင့် ထိုဆရာတို့၏စကားကို သန္နိဋ္ဌာန်ကျမမှတ်အပ်။ ]

[ ဤသို့ကုလသင်္ဂဟဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပုဗ္ဗကရဏဒုက္ကဋ်, ပစ္စယပရိဘောဂဒုက္ကဋ်, နိဿယဝိပ္ပဝါသနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြလို၍-ဒန္ထိမာဒိံ ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၂။ ဂန္ထိမာဒိံ ကရေ ကာရေ၊ ဇိနဝါရိတစ္စယေ။ ပရိဘုဉ္ဇေယျ အဗျတ္တော၊ အနိဿာယ ဝသေယျ ဝါ။ ။

၇၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဂန္ထိမာဒိံ၊ ဂန္ထိမ အစရှိသော ပန်းကုံးကို။ ကရေဝါ၊ မိမိမူလည်းပြုအံ့။ ကာရေဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း ပြုစေအံ့။ ဇိနဝါရိတပစ္စယေဝါ၊ ဘုရားသခင်မြစ်အပ်ကုန်သော ပစ္စည်းတို့ကိုလည်း။ ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ သုံးဆောင်အံ့။ အဗျတ္တော၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ မလိမ်မာဘဲလျက်။ အနိဿာယဝါ၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ လိမ်မာကုန်သော ရဟန်းတို့ကို မမှီမူ၍လည်း။ ဝသေယျ၊ နေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဂန္ထိမာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဂေါပ္ဖိမပန်းကုံး, ဝါယိမပန်းကုံး, ပုရိမပန်းကုံး, ဝေဌိမပန်းကုံး, ဝေဓိမပန်းကုံးတို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ နိဿယဝိပ္ပဝါသဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဘေသဇ္ဇကရဏဒုက္ကဋ်, ဥပေါသထပဝါရဏဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-အနုညာတေဟိ။ ပ။ ဏံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၃။ အနုညာတေဟိ အညဿ၊ ဘေသဇ္ဇံ ဝါ ကရေ ဝဒေ။ ကရေ သာပတ္တိကော ဘိက္ခု၊ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏံ။ ။

၇၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အနုညာတေဟိ၊ ဘုရားသခင်ခွင့်ပြုတော်မူသောသူတို့မှ။ အညဿ၊ တစ်ပါးသောသူအား။ ‌ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ ကရေဝါ၊ ကုမူလည်းကုအံ့။ ဝဒေဝါ၊ ကြားမူလည်းကြားအံ့။ သာပတ္တိကော၊ သဘောတူသော အာပတ်ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏံ၊ ဥပုသ်ပဝါရဏာကို။ ကရေ၊ ပြုအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဘုရားသခင်ဆေးကုအပ်၏ဟု ခွင့်ပြုတော်မူသောသူကား-ဆွေခုနစ်ဆက်, သီတင်းသုံးဘော်ငါးယောက်, တစ်ယောက်တည်း ကိုးကွယ်ရာမရှိ၍ ကျောင်းကိုမှီခိုလာသောဧည့်သည်, မိမိအမှုကို ငယ်ကိုပြုသောသူ, သာမဏေလောင်း ဤသူတို့တည်း။ ]

[ ဤသို့ ဥပေါသထပ္ပဝါရဏ ကရဏဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ဒိဝါသေယျဒုက္ကဋ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဒွါရ။ ပ။ ဒိဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၄။ ဒွါရဗန္ဓာဒိကေ ဌာနေ၊ ပရိဝတ္တ ကဝါဋကံ။ အပိဓာယ ဝိနာ ဘောဂံ၊ နိယောဂံ ဝါ သယေ ဒိဝါ။ ။

၇၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဒွါရဗန္ဓာဒိကေ၊ တံခါးလက်ရုံးအစရှိသည်ရှိသော။ ဌာနေ၊ အရပ်၌။ ပရိဝတ္တကဝါဋကံ၊ လှည့်ကောင်းသော တံခါးရွက်ကို။ အပိဓာယ၊ မပိတ်မူ၍။ အာဘောဂံဝါ၊ သူတစ်ပါးပိတ်လတ္တံ့ဟူ၍ နှလုံးသွင်းခြင်းကို၎င်း။ နိယောဂံဝါ၊ အများနှင့်ဆက်ဆံရာကို၎င်း။ ဝိနာ၊ ကြဥ်၍။ ဒိဝါ၊ နေ့၌။ သယေ၊ အိပ်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ နိယောဂံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် အကြင်အရပ်သည် အများနှင့်ဆက်ဆံ၏ ၊ တံခါးကိုပိတ်သော်လည်း ပိတ်တိုင်းမတည်၊ ထိုအရပ်၌ တံခါးမပိတ်မူ၍အိပ်သော်လည်း အာပတ်မသင့်ဟူသောအနက်ကို ဆရာသိစေတော်မူ၏ ၊ ဒွါရဗန္ဓာဒိကေ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် တံခါးရွက်အောက်, အထက်လက်ကွင်း ကျည်ငယ်, ကျည်မတို့ကို ယူလေ။ ]

[ ဤသို့ ဒိဝါသယနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ အာမသနဒုက္ကဋ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဓညိတ္ထိ။ ပ။သေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၅။ ဓညိတ္ထိရူပ ရတနံ၊ အာဝုဓိတ္ထိပသာဓနံ။ တူရိယဘဏ္ဍံ ဖလံ ရုက္ခေ၊ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိဉ္စ အာမသေ။ ။

၇၅။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဓညဉ္စ၊ စပါးမျိုး ခုနစ်ပါးကို၎င်း။ ဣတ္ထိရူပဉ္စ၊ မိန်းမရုပ်ကို၎င်း။ ရတနဉ္စ၊ ရတနာခုနစ်ပါးကို၎င်း။ အာဝုဓဉ္စ၊ လက်နက်ဖြစ်သောဘဏ္ဍာကို၎င်း။ ဣတ္ထိပသာဓနဉ္စ၊ မိန်းမတို့၏အဝတ်တန်ဆာကို၎င်း။ တူရိယဘဏ္ဍဉ္စ၊ စည်, စောင်း, ညှင်း အစရှိသောတူရိယာဖြစ်သော ဘဏ္ဍာကို၎င်း။ ဖလဉ္စ၊ သစ်သီးကို၎င်း။ ရုက္ခေ၊ သစ်ပင်၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိဉ္စ၊ စပါးအစရှိသည်ကို၎င်း။ အာ‌မသေ၊ သုံးသပ်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ မိန်းမတို့၏တန်ဆာကို တပ်သောစိတ်ဖြင့်သာ မသုံးသပ်အပ်၊ မိန်းမတို့၏ အဝတ်တန်ဆာကို အရှင်ဘုရားအား လှူပါ၏ဟုဆိုမူကား ခံအပ်၏၊ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိံ ၌ ယာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပဲကိုယူလေ၊ ဓညံ-ဟူသောပါဌ််ဖြင့် စု၍ထားသော စပါးကိုယူလေ၊ ပုဗ္ဗဏ္ဏာဒိံ -ဟူသောပါဌ်ဖြင့် အပင်၌ဖြစ်သောစပါးကိုယူ။]

[ ဤသို့ အာမသနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ကေသောသဏ္ဌနဒုက္ကဋ်, ဧကတောဘောဇန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သတိတ္ထော။ ပ။ ပိစ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၆။ သသိတ္ထောဒကလေလေဟိ၊ ဖဏဟတ္ထဖ‌ဏေ ဟိ ဝါ။ ကေသမောသဏ္ဌနေကသ္မိံ ၊ ဘာဇနေ ဘုဉ္ဇနေ ပိ စ။ ။

၇၆။ သသိတ္ထောဒကတေလေဟိ၊ ဘယောင်းနှင့်ရောသောဆီ, ရေနှင့်ရောသောဆီရှိကုန်သော။ ဖဏဟတ္ထဖဏေဟိဝါ၊ ဦးဖြီး, လက်ဖြီး တို့ဖြင့်၎င်း။ ကေသမောသဏ္ဌနေဝါ၊ ဆံကိုဖြီးခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုတည်းသော။ ဘာဇနေ၊ ခွက်၌။ ‌ဘောဇနေပိစ၊ ရဟန်းနှစ်ယောက် တကွစားခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ ဧကတောဘောဇန ဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဧကတောသယန ဒုက္ကဋ်, ပမာဏာဓိကဒန္တကဋ္ဌခါဒနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဧကတ္ထရပါဝုရဏာ။ ပ။ တော။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၇။ ဧကတ္ထရ ပါဝုရဏာ၊ သယေယျုံ ဒွေကမဉ္စကေ။ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ ခါဒေယျ၊ အဓိကူနံ ပမာဏတော။ ။

၇၇။ ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဧကတ္ထရပါဝုရဏာ၊ တစ်ထည်တည်းခင်းကုန်လျက်, တစ်ထည်တည်းရုံကုန်လျက်။ ဧကမဉ္စကေ၊ တစ်ခုတည်းသောညောင်စောင်း၌။ သယေယျုံ၊ အိပ်ကုန်အံ့။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ပမာဏတော၊ အတိုင်းအရှည်ထက်။ အဓိကူနံ၊ လွန်ယုတ်သော။ ဒန္တကဋ္ဌဉ္စ၊ ဒန်ပူကိုလည်း။ ခါ‌ဒေယျ၊ စားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အဋ္ဌင်္ဂုလပရမံ ဒန္တကဋ္ဌံ-ဟု ဘုရားသခင်ဟောတော်မူသောကြောင့် မဇ္ဈိမပုရိသ၏ လက်ရှစ်သစ်သည် အတိုင်းအရှည်နှင့် ယှဉ်သောဒန်ပူမည်၏ ၊ ထိုထက်လွန်သော ဒန်ပူသည် အတိုင်းအရှည်ထက် လွန်သော ဒန်ပူမည်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ပမာဏာဓိကဒန္တကဋ္ဌခါဒန ဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ နစ္စာဒိဒဿနဒုက္ကဋ်ကို ပြတော်မူလို၍-ယောဇေတိ။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၇၈။ ယောဇေတိ ဝါ ယောဇာပေတိ၊ နစ္စံ ဂီတဉ္စ ဝါဒိတံ။ ဒဿနံ သဝနံ တေသံ၊ က‌ရောန္တဿ စ ဒုက္ကဋံ။ ။

၇၈။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ နိစ္စဂီတဉ္စ၊ ကခြင်း, သီခြင်းကို၎င်း။ ဝါဒိတဉ္စ၊ တီးမှုတ်ခြင်းကို၎င်း။ ယောဇေတိဝါ၊ မိမိမူလည်းယှဉ်အံ့။ ယောဇာပေတိဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုလည်းယှဉ်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ တေသံ၊ ထိုကခြင်း, သီခြင်း, တီးမှုတ်ခြင်းတို့ကို။ ဒဿနဉ္စ၊ ကြည့်ခြင်းကို၎င်း။ သဝနဉ္စ၊ နာခြင်းကို၎င်း။ ကရောန္တဿစ၊ ပြုသောရဟန်းအားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ နစ္စာဒိဒဿနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ဝစ္စာဒိဆဍ္ဍန ဒုက္ကဋ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဝီဟာဒိ။ ပ။ ဏေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၇၉။ ဝီဟာဒိ ရောပိမေ စာပိ၊ ဗဟိပါကာရ ကုဋ္ဋကေ။ ဝစ္စာဒိဆဍ္ဍနာဒိမှိ၊ ဒီဃကေသာဒိ ဓာရဏေ။ ။

၇၉။ ဝီဟာဒိရောပိမေစာပိ၊ စပါးအစရှိသည်ကိုစိုက်ပျိုးရာအရပ်၌၎င်း။ ဗဟိပါကာရကုဋ္ဋကေစ၊ တံတိုင်းနံရံတို့၏ အပ၌၎င်း။ ဝစ္စာဒိဆဍ္ဍနာဒိမှိစ၊ ကျင်ကြီးအစရှိသည်ကို မိမိစွန့်ခြင်းအစရှိသည်ကို ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒီဃကေသာဒိဓာရဏေစ၊ ရှည်စွာသောဆံ အစရှိသည်ကို ဆောင်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝီဟာဒိကို ဝီဟိအာဒိဟုပုဒ်ဖြတ်၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အုန်းပင်စိုက်ရာ အရပ်, ပဲခင်း, ပြောင်းခင်း, နှမ်းခင်းအစရှိသည်ကိုယူလေ၊ ထိုအရပ်၌ စပါးပင်အစရှိသည်တည်စဉ်သာ ကျင်ကြီးအစရှိသည်ကို မစွန့်အပ်၊ စပါးပင်အစရှိသည် မရှိမူကားစွန့်အပ်၏ ၊ ကျင်ကြီး, ကျင်ငယ်ဖြင့် ပြင်းစွာနှိပ်စက်သော ရဟန်းအားကား မြေအလပ်ကိုမရသည်ရှိသော် စပါးပင်, ပဲပင်ရှိရာ အရပ်၌လည်းစွန့်အပ်၏၊ ထို့ကြောင့်အဋ္ဌကထာ၌-

အဟရိတဋ္ဌာနံ ဩလောကေန္တဿ သဟသာ နိက္ခမတိ၊ ဂိလာနဋ္ဌာနေ ဌိတော ဟောတိ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

တိုက်နံရံ၏ အပ၌လည်း လူတို့မပြတ်သွားလာရာ၌ မစွန့်အပ်၊ လူတို့မသွားရာ၌ကား ကြည့်ရှုမျှော်တင်း၍ စွန့်အပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ခုဒ္ဒသိက္ခာ၌-မုတ္တံဆဍ္ဍေယျ ဒုက္ကဋံ၊ ဗဟိပါကာရကုဋ္ဋာနံ၊ ဝဠဉ္ဇေ နာဝလောကိယ၊ ဟုဆိုသတည်း။

ဝစ္စာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ကျင်ငယ်, နှပ်, တံတွေး, စားဖတ်, အရိုးစသည်တို့ကို ယူလေ၊ ဆဍ္ဍနာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်သူတစ်ပါးကိုစွန့်စေခြင်းကိုယူလေ၊ ကေသာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်ရှည်သောလက်သည်း, ‌နှာခေါင်းမွှေးတို့ကိုယူလေ။

အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဒုမာသိကံဝါ ဒွင်္ဂုလံဝါ ကေသေ ဓာရေတုံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသောကြောင့် ကာလအားဖြင့် ၂-လဆံကိုမရိတ်ဘဲထားအပ်၏ ၊ ပမာဏအားဖြင့်ကား လက်-၂သစ်ထားအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ဆံရှည်လွယ်၍ ၂-လမတိုင်မီ လက် ၂-သစ်သာရှိသော်လည်း ၂-လအတွင်း၌ပင် ရိတ်အပ်၏ ၊ လက်-၂သစ်မလွန်စေအပ်၊ ဆံရှည်ခဲသောကြောင့် ၂-လတိုင်၍လည်း လက်၂-သစ်မရှိ၊ ထိုသို့မရှိသော်လည်း ၂-လကို မလွန်စေအပ်၊ ရိတ်အပ်၏ဟု မှတ်လေ။ ]

[ ဤသို့ ဒီဃကေသာဒိဓာရဏဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ နခမဋ္ဌကရဏဒုက္ကဋ်, သမ္ဗာဓလောမဟာရဏဒုက္ကဋ်, ပရိကမ္မကတဘူမိအက္ကမန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-နခ။ ပ။ ‌နော။ ။ ဟူ‌သောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၈၀။ နခမဋ္ဌ ကရာဒိမှိ၊ သမ္ဗာဓေ လောမဟာရဏေ။ ပရိကမ္မကတံ ဘူမိံ ၊ အက္ကမေ သဥပါဟနော။ ။

၈၀။ နခမဋ္ဌကရာဒိမှိစ၊ လက်သည်း, ခြေသည်းအစရှိသည်တို့ကို အပြေအပြစ်ပြုခြင်းကြောင့်၎င်း။ သမ္ဗာ‌ဓေ၊ ကျဉ်းမြောင်းရာအရပ်၌။ လောမဟာရဏေစ၊ ‌အမွေးကိုပယ်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သဥပါဟနော၊ ဖိနပ်စီးလျက်။ ပရိကမ္မကတံ၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သော။ ဘူမိံ၊ မြေကို။ အက္ကမေ၊ နင်းအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ နခမဋ္ဌကရာဒိမှိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့်နှုတ်ခမ်းကို အပြေအပြစ်ပြုခြင်း, ရင်မွေးကိုအပြေအပြစ်ပြုခြင်းတို့ကိုယူလေ။ ။ န ဘိက္ခဝေ ဝီသမဋ္ဌံ ကာရာပေတဗ္ဗံ-ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် နခမဋ္ဌ၌ နခသဒ္ဒါဖြင့်ခြေသည်းကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ လက်သည်းကိုသာမယူအပ်၊ ရှေးဒီဃနခ၌ကား လက်သည်းကိုသာ ယူအပ်၏ ၊ အပြေအပြစ်ပြု၏ဟူသည်ကား ဒန်းရွက်ဖြင့် နီအောင်ဆိုးခြင်း, ကွမ်းသွေးဖြင့်ဆိုးခြင်းတို့တည်း။

သမ္ဗာဓေ၏အရကို အင်္ဂါဇာတ်ကိုသာမယူအပ်၊ ဥပကစ္ဆကာဒီနိပိ ဧတ္ထသမ္ဗာဓောနာမ-ဟု ဆိုသောကြောင့် လက်ကတီးကြား အစရှိသည်တို့ကိုလည်း ယူအပ်၏၊ ထို့ကြောင့် လက်ကတီးကားအမွေးတို့ကိုလည်း မနုတ်အပ်ဟု မှတ်အပ်၏ ၊အပြေအပြစ်ပြုသောမြေဟူသည်ကား အင်္ကတေ, သစ်စေး, သင်္ဘောမြေနီတို့ဖြင့် ကောင်းမွန်စွာပြုသောမြေတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပရိကမ္မကတဘူမိအက္ကမနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ အဓောတအလ္လပါဒအက္ကမနဒုက္ကဋ်, ပရိကမ္မကတဘိတ္တိအာမသနဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-အဓောတ။ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၈၁။ အဓောတ အလ္လပါဒေဟိ၊ သံဃိကံ မဉ္စ ပီဌကံ။ ပရိကမ္မကတံ ဘိတ္တိံ ၊ အာမသန္တဿ ဒုက္ကဋံ။ ။

၈၁။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဓောတအလ္လပါဒေဟိ၊ မဆေးသောခြေ, စွတ်သောခြေတို့ဖြင့်။ သံဃိကံ၊ သံဃာ့ဥစ္စာဖြစ်သော။ မဉ္စပီဌကံ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်ကို။ အက္ကမေ၊ နင်းအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ပရိကမ္မကတံ၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သော။ ဘိတ္တိံ၊ နံရံကို။ အာမသန္တဿ၊ သုံးသပ်သောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်၏ ။

[ ဘိတ္တိံဟူသောစကားကို နိဒဿနနည်းအားဖြင့် ဆိုတော်မူသတည်း၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်‌‌သောနံရံကိုသာ မသုံးသပ်အပ်သည်မဟုတ်၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သော တံခါးမ, သေလာတံခါးတို့ကိုလည်းမသုံးသပ်အပ်။ ။ အာမသန္တဿ-ဟူသောစကားကိုလည်း နိဒဿနနည်းအားဖြင့်ဆိုတော်မူသည်၊ မသုံးသပ်အပ်သည်သာမဟုတ်သေး၊ သင်္ကန်းအစရှိသည်တို့ဖြင့် အနှီးမခံမူ၍ အပြေအပြစ်ပြုအပ်သောတိုင် အစရှိသည်တို့ကိုလည်းမမှီအပ်၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌-နကေဝလဉ္စ ဘိတ္တိံ ယေဝ၊ ဒွါဝါတပါနမ္ပိ အပဿယနဖလကမ္ပိ ပါသာဏတ္ထမ္ဘမ္ပိ စိဝရေနဝါ ကေနစိဝါ အပ္ပဋိစ္ဆာဒေတွာ အပဿယိတုံ န လဗ္ဘတိယေဝ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပရိကမ္မကတဘိတ္တိအာမသနဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ပလ္လတ္ထဒုက္ကဋ်, စီဝရဒုပ္ပရိဘောဂ ဒုက္ကဋ်, အကာယဗန္ဓန ဂါမဂမန ဒုက္ကဋ်, အနာစမန ဒုက္ကဋ်, အကပ္ပိယသမာဒါနဒုက္ကဋ်, သဘာဂါပတ္တိဒေသနာရောစနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-သင်္ဃာဋိယာ။ ပ။ စ။ ။ ဟူသောဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၃။ နာစမေယျုဒကေ သန္တေ၊ သမာဒိယေ အကပ္ပိယေ။ ဒေသနာရောစနာဒိမှိ၊ သဘာဂါပတ္တိယော ပိ စ။

၈၂-၈၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သင်္ဃာဋိယာ၊ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းဖြင့်။ ပလ္လတ္ထေ၊ အာယောဂပတ်ဘွဲ့အံ့။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဒုပ္ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ မကောင်းသဖြင့် သုံးဆောင်အံ့။ အကာယဗန္ဓနော၊ ခါးပန်းမဘွဲ့မူ၍။ ဂါမံ၊ ရွာသို့။ ဝဇေ၊ သွားအံ့။ ဝစ္စကံ၊ ကျင်ကြီးကို။ ကတွာန၊ ပြုပြီး၍။ ဥဒ‌ကေ၊ ရေသည်။ သန္တေ၊ ရှိလျက်။ သမာဒိယေ၊ သူတစ်ပါးကိုဆောက်တည်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ သဘာဂါပတ္တိယော၊ သဘောတူသောအာပတ်တို့ကို။ ဒေသနာ ရောစနာဒိမှိပိစ၊ ဒေသနာကြားခြင်းအစရှိသည်ကို ပြုခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ သင်္ဃာဋိယာဟူ၍ ဆိုသော်လည်း အလုံးစုံသော သင်္ကန်းတို့ကိုပင် ယူအပ်၏ ၊ ဒုကုဋ်ကိုသာ မယူအပ်၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌-သဗ္ဗာနိပိ စီဝရာနိ သင်္ဃာဋိတတ္တာ သင်္ဃာဋီတိ ဝုစ္စန္တိ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

အခင်းမရှိသော မြေ၌ထိုင်ခြင်း, အဆူးရှိသော ကြမ်းတမ်းသော မြေ၌ထိုင်ခြင်း, နေပူ၌ကာလရှည်စွာ ထားခြင်းသည် သင်္ကန်းကို မကောင်းသဖြင့် သုံးဆောင်သည်မည်၏ ၊ ထို့ကြောင့်ဋီကာ၌ ဒုပ္ပရိဘုဉ္ဇနံနာမဘူမိယံဝါ ကဏ္ဋကာ-ဒီသုဝါ နိသီဒနံ-ဟူသော စကားကို ဆိုတော်မူသတည်း။

အဟံ ဘန္တေ သမ္ဗဟုလာ နာနာဝတ္ထုကာ သဗ္ဗာ အာပတ္တိယော-အစရှိသည်ဖြင့်ကြားခြင်းသည် ဒေသနာမည်၏ ၊ ဤသို့မဆိုမူ၍ ငါသည်ဤမည်သော အာပတ်သို့ရောက်ချေသည်ဟု ရှက်စနိုး၍ တိုးတိုးသာ အခြားမဲ့၌‌နေသောရဟန်းအား ဆိုခြင်းသည်အာရောစန မည်၏ ၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် သဘာဂအာပတ်ကို ခံခြင်းကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ သဘာဂအာပတ်ကို ဒေသနာကြားခြင်းကြောင့် သင့်သောဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ နဝသနဒုက္ကဋ်, ပဋိဿဝသံဝါဒနဒုက္ကဋ်, ဝဿစ္ဆေဒနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-နဝသေ။ ပ။ ကိစ္စတော။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၄။ န ဝသေ ဝဿံ ဝိသံဝါဒေ၊ သုဒ္ဓစိတ္တော ပဋိဿဝံ။ ဝဿံ ဝသိတွာ ဂမနေ၊ အနနုညာတကိစ္စတော။ ။

၈၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဝဿံ၊ ဝါကို။ နဝသေ၊ မဆိုအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ သုဒ္ဓစိတ္တော၊ စင်ကြယ်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဿဝံ၊ ဝန်ခံပြီးသည်ကို။ ဝိသံဝါဒေစ၊ ချွတ်ယွင်းစေခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ဝဿံ၊ ဝါကို။ ဝသိတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ အနနုညာတကိစ္စတော၊ ဘုရားသခင်သည် ခွင့်မပြုသောကိစ္စဖြင့်။ ဂမနေစ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့သွားခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝါသို့ မကပ်သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ဟူသောစကားကို တစ်စုံတစ်ခုသောအန္တရာယ်မရှိဘဲလျက် ပုရိမဝါသို့၎င်း, ပစ္ဆိမဝါသို့၎င်း မကပ်သောရဟန်းကိုရည်၍ ဆိုတော်မူသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အန္တရာယ်ကြောင့် ပုရိမဝါသို့မကပ်သောရဟန်းသည် ပစ္ဆိမဝါသို့ ကပ်အပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ ကေနစိ အန္တရာယေန ပုရိမိကံ အနုပဂတေန ပစ္ဆိမိကာ ဥပဂန္တဗ္ဗာ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

အရှင်ဘုရား...အကျွန်ုပ်‌ကျောင်း၌ ဝါဆိုတော်မူပါ၊ ဤဝါတွင်းသုံးလပတ်လုံး အကျွန်ုပ်ဆွမ်းကို ခံတော်မူပါ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ဒါယကာတို့ဖိတ်သောစကားကို၎င်း, ငါတို့နှစ်ယောက်တို့သည် ဤကျောင်း၌ဝါဆိုကြကုန်အံ့၊ ဤကျမ်းကိုအတူသင်ကြကုန်အံ့၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ရဟန်းချင်းချင်း ကတိကဝတ်ပြုသောစကားကို၎င်း ဝန်ခံပြီးမှချွတ်ယွင်းစေခြင်းသည် ပဋိဿဝဝိသံဒနမည်၏ ။

သုဒ္ဓစိတ္တော ဟူသည်ကား-စင်စစ်ပင် ဒါယကာတို့ဖိတ်တိုင်း ကတိကဝတ်ပြုတိုင်းပင်ဝါဆိုခြင်း, ကျမ်းသင်ခြင်းအစရှိသော အမှုကိုပြုသောစိတ်တည်း၊ ထိုသို့ဝါဆိုအံ့၊ ကျမ်းဂန်အတူသင်အံ့ဟု စင်ကြယ်သောစိတ်ဖြင့် ဝန်ခံခြင်းကို ဝန်ခံတိုင်းမပြုနိုင်သော် ထိုဒါယကာ, ထိုရဟန်းအား မကြားမူ၍ ချွတ်ယွင်းစေသော်ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ ရှေးဝန်ခံသော ကာလကပင် မုသားဆိုလိုသောစိတ်ရှိမူကား ပါစိတ်သင့်၏ ၊ သီတင်းသုံးဘော်ငါးယောက်တို့၏ ကိစ္စဖြင့်၎င်း၊ အမိ-အဘတို့ကိစ္စ, ထိုအမိအဘတို့ကို လုပ်ကျွေးသောသူ၏ ကိစ္စဖြင့်၎င်း၊အလှူပေးပါမည်၊ တရားနာပါမည်၊ အရှင်ဘုရားတို့ကို ဖူးမြင်ပါမည်၊ အလှူပေးခြင်းအစရှိသည်ကိုညွှန်၍ ဒါယကာတို့ ပင့်ခေါ်သောကိစ္စဖြင့်၎င်း၊ သတ္တာဟကရဏီယပြု၍ သွားသောရဟန်းသည် ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူအပ်သော ကိစ္စဖြင့်သွားသည်မည်၏ ၊ ထိုမှ တစ်ပါးသောကိစ္စဖြင့် သွားသောရဟန်းအားကား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ အကျယ်ကို သိလိုမူကား သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာကိုကြည့်လေ။ ]

[ ဤသို့ ဝဿစ္ဆေဒနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ရုက္ခရူဟနဒုက္ကဋ်, အပရိဿာဝနဂမန-ဒုက္ကဋ်, အဒ္ဓါနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဝိနာ။ ပ။ နဒေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၅။ ဝိနာ ပဒံ တရုဿုဒ္ဓံ၊ ပေါရိသမှာဘိရူဟဏေ။ အပရိဿာဝနောဒ္ဓါရံ၊ ဝဇေ တံ ယာစိတော န ဒေ။ ။

၈၅။ အာပဒံ၊ သားရဲကို။ ဝိနာ၊ ၍။ ပေါရိသမှာ၊ တစ်သူမှ။ [ တစ်သူထက်လည်းဟူ။ ] ဥဒ္ဓံ၊ အထက်သို့။ [ တစ်နည်းကား။ ] ဥဒ္ဓံ၊ အလွန်။ တရုဿ၊ သစ်ပင်ကို။ အဘိရူဟဏေ၊ တက်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အပရိဿာဝနော၊ ရေစစ်မဆောင်မူ၍။ အဒ္ဓါနံ၊ ယူဇနာခွဲသောအရပ်သို့။ ဝဇေ၊ သွားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ တံ၊ ထိုရေစစ်ကို။ ယာစိတော၊ တောင်းအပ်သောရဟန်းသည်။ နဒေ၊ မပေးအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အားလည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဝိနာပဒံကို ဝိနာ အာပဒံဟုပုဒ်ဖြတ်၊ ဝိနာပဒံဟုဆိုအပ်သောကြောင့် သားရဲဘေးရန်ရှိမူကား အလိုရှိတိုင်းတက်အပ်၏ ၊ အဒ္ဓါန၏အရကို နည်းစွာသောအပိုင်းအခြားဖြင့် ယူဇနာခွဲသော ခရီးကိုယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ အဒ္ဓါနန္တိ ပနေတ္ထ ဟေဋ္ဌိမန္တေန အဍ္ဎယောဇနံ အဓိပ္ပေတံ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

တံ ယာစိတော နဒေ-ဟူသောစတုတ္ထပါဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကား-ရေစစ်ဓမ္မကရိုဏ်ကိုမေ့လျော့၍သွားသော ရဟန်းသည်သောက်လို၍ တစ်ယော‌က်သောရဟန်းအား တောင်းလေသော် ရေစစ်ရှိပါလျက် ထိုရဟန်း၏ ပျက်စီးခြင်းကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍မပေးအံ့၊ မပေးသောရဟန်းအားလည်း ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ၊ ဟူလိုသော်။ ]

[ ဤသို့ အဒ္ဓါနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ အတ္တဃာတနဒုက္ကဋ်, ဣတ္ထိရူပါဒိကရဏဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-အတ္တနော။ ပ။ ကရေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၆။ အတ္တနော ဃာ‌တနေ ဣတ္ထိ၊ ရူပါဒိံ ကာရယေယျ ဝါ။ ဟိတွာ မာ‌လာဒိကံ စိတ္တံ၊ ဇာတကာဒိံ သယံကရေ။ ။

၈၆။ အတ္တနော၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဃာတနေ၊ သတ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ‌ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဣတ္ထိရူပါဒိံ၊ မိန်းမရုပ်အစရှိသည်ကို။ ကရေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းပြုအံ့။ ကာရယေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်းပြုစေအံ့။ စိတ္တံ၊ ဆန်းကြယ်စွာသော။ မာလာဒိကံ၊ ခြူးပန်းအစရှိသည်ကို။ ဟိတွာ၊ ပယ်၍။ ဇာတကာဒိံ၊ အသဒိသဇာတ်ရုပ်အစရှိသည်ကို။ သယံ၊ မိမိသည်။ ကရေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ အာဟာရကိုဖြတ်ခြင်း အစရှိသည်ကိုပြု၍ မိမိကိုယ်ကို သေအောင်ပြုခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို မိမိသတ်သည်မည်၏ ၊ ဣတ္ထိရူပါဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ယောက်ျားရုပ်, တိရစ္ဆာန်ရုပ်တို့ကိုယူလေ၊ ကာရယေယျဝါ၌ ဝါသဒ္ဒါသည် ကြိယာသမုစ္စယအနက်ရှိခြင်းကြောင့် ကရေယျ-ဟူသော သုဒ္ဓကြိယာကို ဝါသဒ္ဒါဖြင့် ဆည်းသတည်း၊ မိန်းမရုပ်, ယောက်ျားရုပ်ကိုသာ မပြုအပ်သည်မဟုတ်၊ အယုတ်သဖြင့်တီရုပ်ကိုသော်လည်း မိမိလည်းမပြုအပ်၊ ပြုလော့ဟူ၍လည်းမဆိုအပ်၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

န ကေဝလံ ဣတ္ထိပုရိသရူပမေဝ တိရစ္ဆာနဂတရူပမ္ပိ၊ အန္တမသော ဂဏ္ဍုပ္ပါဒရူပမ္ပိ ဘိက္ခုနော သယံ ကာတုံဝါ ကရောဟီတိ ဝတ္တုံဝါ န ဝဋ္ဋတိ၊ ဥပါသကဒွါရပါလံ ကရောဟီတိပိ ဝတ္ထုံ န လဘတိ၊ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။

မာလာဒိကံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ခြူးနွယ်, ခွေးသွား, ‌စေတီရုပ်အစရှိသည်တို့ကိုယူလေ၊ ဇာတကာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အသဒိသဒါနအရုပ်, ခပ်သိမ်းသောသူအပေါင်းတို့ သံဝေဂရစေခြင်းငှါ ပြုအပ်သော ငရဲသူရုပ်အစရှိသည်တို့ကို ယူလေ၊ သယံကရေ ဒုက္ကဋံ-ဟုဆိုသောကြောင့် ဇာတ်ရုပ်အစရှိသည်ကိုကား သူတစ်ပါးကိုသာပြုစေအပ်၏ ၊ မိမိမပြုအပ်၊ ခြူးပန်း, ခြူးနွယ် အစရှိသည်တို့ကိုကား မိမိပင်ပြုအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

ဇာတကပ္ပကရဏ အသဒိသဒါနာဒီနိ ပန ပသာဒနီယာနိ နိဗ္ဗိဒါ ပဋိသံယုတ္တာနိဝါ ဝတ္ထူနိ ပရေဟိ ကာရာပေတုံ လဗ္ဘတိ၊ မာလာကမ္မာဒီနိ သယံပိ ကာတုံလဗ္ဘတိ, ဟုဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ဣတ္ထိရူပါဒိ ကရဏဒုက္ကဋ်ကိုပြတော်မူပြီး၍ ဘုဉ္ဇန္တဥဋ္ဌာပနဒုက္ကဋ်, ဩကာသာဒါန ဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ဘုဉ္ဇန္တ။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၇။ ဘုဉ္ဇန္တ မုဋ္ဌပေန္တဿ၊ သာလာဒီသု နိသီဒတော။ ဝုဍ္ဎာနံ ပန ဩကာသံ၊ အဒတွာ ဝါပိ ဒုက္ကဋံ။ ။

၈၇။ သာလာဒီသု၊ ဆွမ်းစားဇရပ်အစရှိသည်တို့၌။ ဘုဉ္ဇန္တံ၊ ဆွမ်းစားသောရဟန်းကို။ ဥဋ္ဌပေန္တဿဝါ၊ ထစေသောရဟန်းအား၎င်း။ ဝုဍ္ဎာနံ၊ သီတင်းကြီးတို့အား။ ဩကာသံ၊ နေရာအရပ်ကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ သာလာဒီသု၊ တို့၌။ နိသီဒတောဝါပိ၊ နေသောရဟန်းအား၎င်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤသို့ ဩကာသာဒါနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ယာနာဘိရူဟနဒုက္ကဋ်, ဒဝါကရဏဒုက္ကဋ်, ပရိသောပလောဘနဒုက္ကဋ်တို့ကို၊ ပြတော်မူလို၍-ယာနာဒိ။ ပ။ နေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၈။ ယာနာဒိမဘိရူဟေယျ၊ ကလ္လကော ရတနတ္တယံ။ အာရဗ္ဘ ဝဒေ ဒဝါည၊ ပရိသာယ ပလောဘနေ။ ။

၈၈။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ကလ္လကော၊ မနာ, မဖျားမူ၍။ ယာနာဒိံ၊ ယာဉ်အစရှိသည်ကို။ အဘိရူဟေယျ၊ စီးအံ့။ ရတနတ္တယံ၊ ရတနာသုံးပါးအပေါင်းကို။ အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။ ဒဝါ-ဒဝါယ၊ ရယ်မြူးလိုသဖြင့်။ ဝဒေ၊ ဆိုအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ အညပရိသာယ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ပရိသတ်ကို။ ဥပလောဘနေ၊ ဖြားယောင်းခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ယာနာဒိံ ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် သံလျင်းစီးခြင်း, ထမ်းစင်စီးခြင်းတို့ကိုယူလေ၊ ကလ္လကောဟူ၍ ဆိုသောကြောင့် ဖျား,နာမူကား ယာဉ်ကိုစီးအပ်၏ ဟူသောအနက်သည်ပြီး၏ ၊ နာသောရဟန်းဟူသည်လည်း ယာဉ်နှင့်ကင်း၍ မသွားနိုင်အောင် နာသောရဟန်းကိုသာ လိုအပ်၏ ၊ နာကာမတ္တကိုမလိုအပ်၊ ထို့ကြောင့်ဋီကာ၌-

ယော ပန န သက္ကောတိ ဝိနာ ယာနေန ဂန္တုံ၊ ဧဝရူပေါ သော အကလ္လကော နာမ-ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

နာသောရဟန်းအား ယာဉ်ကိုစီးခြင်းငှါအပ်၏ ဟူသည်လည်း-အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ပုရိသယုတ္တံ ဟတ္ထဝဋ္ဋကံ-ဟူ၍ ဘုရားဟောတော်မူသော‌ကြောင့် အဖိုကသောယာဉ်သာအပ်သည်၊ အမကသောယာဉ်ကား မအပ်ဟု မှတ်အပ်၏ ၊ ဘုရားဆင်းတုကို ရည်၍ကျောက်ရုပ် တစ်ကား၊ သစ်သားရုပ် တစ်ကား၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ရည်မြူးလို၍ ဆိုခြင်းသည် ဘုရားကိုရည်၍ ကဲ့ရဲ့စကား ဆိုသည်မည်၏ ၊ တရားစကားကိုပြောသော် နွားတရားစကားလော၊ ခွေးတရားစကားလောဟု ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်ဆိုခြင်းသည် တရားတော်ကိုရည်၍ ကဲ့ရဲ့စကားဆိုသည်မည်၏ ၊ သံဃာတော်ကိုရည်၍ ပြောဟောသော် နွားအပေါင်းလော၊ သမင်အပေါင်းလော၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်ဆိုခြင်းသည် သံဃာတော်ကိုရည်၍ ကဲ့ရဲ့စကားဆိုသည်မည်၏ ၊ ဤသို့ရတနာသုံးပါးကိုရည်၍ ရည်မြူးလိုသဖြင့်ဆို‌သောရဟန်းအား ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ။

သင်တို့အား ငါသပိတ်ပေးမည်၊ သင်္ကန်းပေးမည်၊ ငါ့အထံ၌နေလှည့်တော့ဟု မိမိအလုပ်အကျွေးဖြစ်စေခြင်းငှါ မဖြားယောင်းအပ်၊ သင်သည်ဒုဿီလကို မှီ၍နေသဖြင့် မစင်ဖြင့် သင့်ကိုယ်ကိုလိမ်းကျံသကဲ့သို့သာဖြစ်၏ဟု အပြစ်ကိုဆိုခြင်းငှါကားအပ်၏ ၊ ထိုသို့ဆိုသောစကားကိုကြား၍ မိမိအလိုလိုပင်ကြောက်ထိတ်လန့်၍ အရှင်ဘုရားတို့ကိုမှီ၍ နေပါရစေဟုတောင်းပန်မူကား နေစေအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-

အာဒီနဝံ ပန ဝတ္တုံ ဝဋ္ဋတိ၊ တယာ နှာယိတုံ အာဂတေန ဂူထမက္ခနံဝါယာဂတံ ဒုဿီလံ နိဿာယ ဝိဟရန္တေနာတိ။ သစေ သောသယမေဝ ဇာနိတွာ ဥပဇ္ဈာယံဝါနိဿယံဝါ ယာစတိ၊ ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ ပရိသောပလောဘန ဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ကာယာဒိဝိဝရဏဒုက္ကဋ်, ပလိတဂ္ဂဟဏဒုက္ကဋ်, လောကာယတုဂ္ဂဟဏဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ကာယာဒိံ ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၈၉။ ကာယာဒိံ ဝိဝရိတွာန၊ ဘိက္ခုနီနဉ္စ ဒဿယေ။ ဝါစေ လောကာယတံ ပလိတံ၊ ဂဏှေယျ ဂဏှာပေယျ ဝါ။ ။

၈၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ကာယာဒိံ၊ ကိုယ်အစရှိသည်ကို။ ဝိဝရိတွာန၊ ဖွင့်၍။ ဘိက္ခုနီနဉ္စ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့အားလည်း။ ဒဿယေ၊ ပြအံ့။ လောကာယတံဝါ၊ တိတ္ထိတို့၏ကျမ်းကိုမူလည်း။ ဝါစေ၊ သင်အံ့။ ပလိတံဝါ၊ ဆံဖြူကိုမူလည်း။ ဂဏှေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းယူအံ့။ [ မိမိမူလည်းနုတ်အံ့လည်းဟူ။ ] ဂဏှာပေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း ယူစေအံ့။ [ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း နုတ်စေအံ့လည်းဟူ။ ] တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ကာယာဒိံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ပေါင်, လက်, ခြေ, ဦးခေါင်း အစရှိ‌သော အင်္ဂါကိုယူလေ၊ ဘိက္ခုနီနဉ္စ၌ စသဒ္ဒါဖြင့် လူမိန်းမ, လူယောက်ျား အစရှိသည်တို့ကို ဆည်းသတည်း၊ အချို့သောစာ၌ စသဒ္ဒါမရှိ၊ ဘိက္ခုနီနံ ဒဿယေဝါ-တွင်၍သာ တစ်ပါဒဖြတ်၍-စေလောကာယတံ ပလိတံ-ဟု တစ်ပါဒဖြတ်၍ရှိသည်၊ ထိုသို့ရှိခြင်းသည် တစ်ပုဒ်တည်း၌ တစ်လုံးကိုရှေ့ပါဒသို့၊ တစ်လုံးကိုနောက်ပါဒသို့ သွင်း၍ဂါထာကို မဖွဲ့သင့်သောကြောင့်မသင့်၊ ပုဗ္ဗာပရနေကဝဏ္ဏ၊ ပဒမဇ္ဈေပိကတ္ထစိ-ဟူ၍ သုဗောဓာလင်္ကာရ၌ ဆိုသောကြောင့် ရှေ့နောက်များသော အက္ခရာရှိမူကား-ပုဒ်၏အလယ်၌လည်း ပုဒ်ဖြတ်သင့်၏ ။ ]

[ ဤသို့ ပလိတဂ္ဂဟဏဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပေဠာဘုဉ္ဇနဒုက္ကဋ်, ဒွါရဝိဝရဏဒုက္ကဋ်, ပတ္တဋ္ဌပနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ယတ္ထကတ္ထစိ။ ပ။ ကေ။ ။ ဟူသော ဂါထာနှစ်ခုအပေါင်းကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၁။ ဥဏှေယျ ပဋိသာမေယျ၊ အတိဥဏှေယျ‌ ဝေါဒကံ။ ဌပေယျ ဘူမိယံ ပတ္တံ၊ အင်္ကေ ဝါ မဉ္စပီဌကေ။ ။

၉၀-၉၁။ ယတ္ထပတ္ထစိ၊ အမှတ်မဲ့သော။ ပေဠာယံ၊ ပခြုပ်၌။ ဘုဉ္ဇတော၊ ဆွမ်းစားသောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောပနဘိက္ခု၊ သည်။ ပတ္တဟတ္ထကော၊ သပိတ်လက်၌ရှိလျက်။ ဝါတပါနကဝါဋံဝါ၊ လေသာတံခါးရွက်ကိုမူလည်း။ ပဏာမေ၊ တွန်းအံ့။ [ ဖွင့်အံ့လည်းဟူ။ ] သောဒကမ္ပိစ၊ ရေရှိသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ ဥဏှေယျဝါ၊ နေပူ၌မူလည်းလှန်းအံ့။ ပဋိသာမေယျဝါ၊ သိုမှီးမူလည်းသိုမှီးအံ့။ ဝေါဒကမ္ပိစ၊ ရေမရှိသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ အတိဥဏှေယျဝါ၊ အလွန်ကြာမြင့်စွာ နေပူ၌ထားအံ့။ ပတ္တံဝါ၊ ဆွမ်းခံသောသပိတ်ကိုမူလည်း။ ဘူမိယံဝါ၊ မြေ၌၎င်း။ အင်္ကေဝါ၊ ရင်ခွင်၌၎င်း။ မဉ္စပီဌကေဝါ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌၎င်း။ ဌပေယျ၊ ထားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပတ္တဟတ္ထကော-ဟူသော စကားကို နိဒဿန နည်းအားဖြင့် ဆိုသတည်း၊ လက်၌သပိတ်ရှိသော်သာ တံခါးရွက်ကိုမဖွင့်အပ်သည်မဟုတ်၊ အမှတ်မဲ့ တစ်ပါးပါးသော ကိုယ်အစိတ်၌လည်း သပိတ်ရှိသည်ရှိသော် တံခါးရွက်ကိုမဖွင့်အပ်၊ ပခုံး၌သပိတ်ကိုလွယ်၍မူကား အလိုရှိတိုင်းဖွင့်ခြင်းငှါအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

ယတ္ထကတ္ထစိ သရီရာဝယဝေ ပတ္တသ္မိံ သဘိ ကဝါဋံ အပါပုရိတုံ နလဘတိ၊ အံသကူဋေ ပန ပတ္တံလဂ္ဂေတွာ ယထာသုခံ အပါပုရိတုံ လဘတိ၊ ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။

သောဒကမ္ပိစ ဥ‌ဏှေယျ ပဋိသာမေယျ-ဟူ၍ ဆိုသောကြောင့် ရေကိုမသွန်မူ၍ ရေနှင့်တကွသပိတ်ကို နေပူ၌လည်းမလှန်းအပ်၊ သိုမှီး၍လည်းမထားအပ်၊ ရေကိုသွန်၍မူကား နေပူ၌အတန်ငယ်ထားအပ်၏ ၊ အတိဥဏှေယျ ဝေါဒကံ-ဟု ဆိုသောကြောင့် ရေမရှိသောသပိတ်ကိုလည်း အလွန်ကြာမြင့်စွာနေပူ၌ မထားအပ်၊ ခြောက်ရုံအတန်ငယ်သာ ထားအပ်၏ ၊ မြေ၌သပိတ်ကို မထားအပ်ဟူသည်လည်း ကြမ်းတမ်းသော မြေ၌သာမထားအပ်၊ အကြင်မြေ၌ထားသည်ရှိသော် သပိတ်၏အဆင်းသည် မပျက်၊ ထိုသို့သဘောရှိသောမြေ၌၎င်း, သက်သက်သော သဲ၌၎င်းထားခြင်းငှါအပ်၏ ၊ ထို့‌ကြောင့်ဋီကာ၌-

ဘူမိယန္တိ ခရာယ ဘူမိယာ။ ယတ္ထပန ဌပိတဿ ပတ္တဿ ဝဏ္ဏော န ဒုဿတိ၊ ဧဝရူပါယ မတ္တိကာယဝါ ဝါလုကာယဝါ နိက္ကုဇ္ဇိတွာ ဌပေတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟု ဆိုသတည်း။

ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌ မထားအပ် ဟူသည်လည်း အိပ်ရာဖြစ်သော ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌သာ မထားအပ်၊ တစ်ပါးသောဘဏ္ဍာနှင့် ဖွဲ့၍မူကား ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်၌လည်း ထားအပ်၏ ၊ ညောင်စောင်း, အင်းပျဉ်ကိုပင်စင်ကဲ့သို့ပြု၍ သပိတ်ကိုထားအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့်သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

အညေန ဘဏ္ဍကေန သဒ္ဓိံ ဗန္ဓိတွာ ဌပေတုံဝဋ္ဋတိ၊ သစေ ပန မဉ္စံဝါ ပီဌံဝါ ဥက္ခိပိတွာ စီဝရဝံသာဒီသု အဍ္ဍကဆန္နေန ဌပိတံဟောတိ၊ တတ္ထ ဌပေတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဟု ဆိုတော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ပတ္တဋ္ဌပနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ တစ်ပါးသော ပတ္တဋ္ဌပနဒုက္ကဋ်, ဟတ္ထဓောဝနဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-မိဍ္ဎန္တေ။ ပ။ ဓောဝနေ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၂။ မိဍ္ဎန္တေ ပရိဘဏ္ဍန္တေ၊ ပါဒေ ဆတ္တေ ဌပေတိ ဝါ။ စလကာဒိံ ဌပေ ပတ္တံ၊ ပတ္တေ ဝါ ဟတ္ထဓောဝနေ။ ။

၉၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ မိဍ္ဎန္တေဝါ၊ အတွင်းအကျည်စွန်း၌၎င်း။ ပရိဘဏ္ဍန္တေဝါ၊ အပအကျည်စွန်း၌၎င်း။ ပါဒေဝါ၊ ခြေ၌၎င်း။ ဆတ္တေဝါ၊ ထီး၌၎င်း။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဌပေတိ၊ ထားအံ့။ စလကာဒိံ ဝါ၊ စားဖတ်အရိုးအစရှိသည်ကိုလည်း။ ဌပေတိ၊ ထားအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ပတ္တေ၊ ၌။ ဟတ္ထဓောဝနေဝါ၊ လက်ကိုဆေးခြင်းကြောင့်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ နံရံအကျည်စွန်း၌မထားဟူသည်ကား-သပိတ်ကျသည်ရှိသော် ကွဲခဲ့လေရာသော နံရံအကျည်စွန်း၌သာ မထားအပ်၊ သပိတ်သည်ပြန်လှန်၍ ထိုနံရံ၌ပင်လျှင် အကယ်၍တင်အံ့၊ ထိုသို့သောနံရံအစွန်း၌ကား ထားခြင်းငှါအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌-

သစေ ပန ပရိဝတ္တေတွာ တတ္ထေဝ ပတိဋ္ဌာတိ ၊ ဧဝရူပါယ ဝိတ္ထိဏ္ဏာယ မိဍ္ဎိယံ ဌပေတုံ ဝဋ္ဋတိ-ဟု ဆိုသတည်း။ ။ စလကာဒိံ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် လုပ်ဆေးရေတို့ကိုယူလေ။ ]

[ ဤသို့ဟတ္ထဓောဝနဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ပတ္တနီဟရဏဒုက္ကဋ်, အကပ္ပိယပတ္တပရိဘောဂဒုက္ကဋ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ပတ္တေန။ ပ။ ဒုက္ကဋံ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၃။ ပတ္တေန နီဟရန္တဿ၊ ဥစ္ဆိဋ္ဌမုဒကမ္ပိ စ။ အကပ္ပိယမ္ပိ ပတ္တံ ဝါ၊ ပရိဘုဉ္ဇေယျ ဒုက္ကဋံ။ ။

၉၃။ ဥစ္ဆိဋ္ဌမုဒကမ္ပိစ၊ လုပ်ဆေးရေ, လက်ဆေးရေကိုလည်း။ ပတ္တေန၊ သပိတ်ဖြင့်။ နီဟရန္တဿ၊ ထုတ်သောရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော။ ပတ္တံဝါ၊ သပိတ်ကိုမူလည်း။ ပရိဘုဉ္ဇေယျ၊ သုံးဆောင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ လက်ဆေးရေ, လုပ်ဆေးရေအစရှိသော ရေတို့ကို သပိတ်၌ထည့်၍ ပြင်ပသို့မထုတ်အပ်သည်ကိုရည်၍ ‌ပတ္တေန နီဟရန္တဿ၊ ဥစ္ဆိဋ္ဌမုဒကမ္ပိစ-ဟူသောနှစ်ပါဒကိုဆိုတော်မူ သတည်း။ ။ မအပ်သော သပိတ်ဟူသည်ကား-သစ်သားသပိတ်, နှီးသပိတ်, ရွှေငွေ အစရှိသော ရတနာခုနစ်ပါးတို့ဖြင့် ပြုအပ်သောသပိတ်, ကြေးနီ-‌ကြေးဖြူဖြင့်ပြုအပ်သော သပိတ်, နိမိတ်ဩဘာသပြု၍ရသောသပိတ်တို့တည်း။ ]

[ ဤသို့ပတ္တပရိဘောဂဒုက္ကဋ်ကိုပြပြီး၍ ခိပိတဇီဝါတိဝဒနဒုက္ကဋ်, သေခိယအနာဒရဒုက္ကဋ်တို့ကိုပြတော်မူလို၍-ဝဒေ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]

၉၄။ ဝဒေ ဇီဝါတိ ခိပိတေ၊ န သိက္ခတိ အနာဒ‌ရော။ ပရိမဏ္ဍလကာဒိမှိ၊ သေခိယေ ဒုက္ကဋံ သိယာ။ ။

၉၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ခိပိတေ၊ ချေသည်ရှိသော်။ ဇီဝါတိ၊ အသက်ရှည်စေသတည်းဟု။ ဝဒေ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောစဘိက္ခု၊ သည်လည်း။ ပရိမဏ္ဍလကာဒိမှိ၊ အဝန်းညီစွာဝတ်ခြင်းအစရှိသော။ သေခိယေ၊ သေခိယဝတ်၌။ အနာဒရော၊ ရိုသေခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍။ နသိက္ခတိ၊ မသင်အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ပရိမဏ္ဍလကာဒိမှိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ကောင်းစွာ ဖုံးလွှမ်း၍ ရွာတွင်းသို့ဝင်ခြင်း, နည်းသောအသံရှိသည်ဖြစ်၍ ရွာတွင်းသို့ဝင်ခြင်း အစရှိသော သေခိယဝတ်ကိုယူလေ။ ။ ချေသည်ရှိသော် အသက်ရှည်စေသတည်းဟု ဆိုသောစကားသည် ရဟန်းတို့အား မလျောက်ပတ်သောစကား ဖြစ်သောကြောင့် အာဏာထားခြင်းငှါ ထိုက်သော မြတ်စွာဘုရားသည် န ဘိက္ခဝေ ခိပိတေ ဇီဝါတိဝတ္တဗ္ဗံ၊ ယော ဝဒေယျ၊ အာပတ္တိဒုက္ကဋဿ-ဟု ဒုက္ကဋ် အာပတ်ကို ပညတ်တော်မူသတည်း။ ]

[ ဤသို့ သေခိယဝတ္တအနာဒရ ဒုက္ကဋ်ကို ပြပြီး၍ ဘဏ္ဍပဋိသာမန ပါစိတ်, ဒုဗ္ဘာသိတအာပတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ယော။ ပ။ ယောတိ။ ။ ဟူသော ဥပဇာတိ အမည်ရှိသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]

၉၅။ ယော ဘဏ္ဍဂါရေ ပယုတောဝ ဘဏ္ဍကံ၊ မာတူန ပါစိတ္တိယ မဿ ဂေါပယေ။ ဒဝါယ ဟီနေန ပိ ဇာတိအာဒိနာ၊ ဝဒေယျ ဒုဗ္ဘာသိတမုတ္တမမ္ပိ ယောတိ။ ။

၉၅။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဏ္ဍာဂါ‌ရေ၊ ဘဏ္ဍာတိုက်၌။ ပယုတောဝ၊ ယှဉ်သည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ မာတူနံ၊ အမိတို့၏ ။ ဘဏ္ဍကံ၊ ဥစ္စာကို။ ဂေါပယေ၊ သိုမှီးအံ့။ အဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဒဝါယ၊ ရယ်မြူးလိုသဖြင့်။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သောသူကို။ ဟီနေန၊ ယုတ်သော။ ဇာတိအာဒိနာပိ၊ ဇာတ်အစရှိသည်ဖြင့်လည်း။ ဝဒေယျ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒုဗ္ဘာသိတံ၊ ဒုဗ္ဘာသီအာပတ်သည်။ သိယာ၊ ၏ ။

[ ဤဂါထာကား-ဣန္ဒဝံသာ, ဝံသဋ္ဌ၊ ဤနှစ်ပါးရောသော ဂါထာ ဖြစ်သောကြောင့် ဥပဇာတိ ဂါထာမည်၏ တစ်ဆယ့်နှစ်လုံး တစ်ပုဒ်မှန်အောင် ပုဒ်ထားလေ၊ ဘဏ္ဍာဂါရေဟု ရွတ်အပ်လျက်ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ဘဏ္ဍာ၏အစိတ် အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ ဘဏ္ဍဂါရေဟု ရွတ်အပ်၏ ။

မာတူနံ-ဟု ရွတ်အပ်လျက် ဆန္ဒာနုရက္ခနအားဖြင့် ၎င်းနံ၌ရှိသော နိဂ္ဂဟိတ်ကိုချေ၍ မာတူန-ဟူ၍သာ ရွတ်အပ်သတည်း။ စာကိုယ်အချို့၌ ဘဏ္ဍာဂါရေ-ဟူ၍အာဒီဃနှင့် မာတူနံ-ဟူ၍လည်း နိဂ္ဂဟိတ်နှင့်ပါဌ်ရှိ၏မသင့်၊ ဘဏ္ဍဂါရေဟူ၍၎င်း, မာတူနဟူ၍၎င်း အာ-ကို အ-ရဿပြု၍ နိဂ္ဂဟိတ်ကိုချေ၍သာ သင့်သတည်း၊ အချို့သောစာတို့၌ မာတာပိတုပါစိတ္တိယမဿ-ဟုပါဌ်ရှိ၏ ၊ ထိုသို့ရှိခြင်းသည်လည်းမသင့်၊ မာတူနပါစိတ္တိယမဿ-ဟုရှိသောပါဌ်သာ သင့်သတည်း။ ]

[ အဘယ့်ကြောင့် ဘဏ္ဍပဋိသာမနပါစိတ်ကို ပါစိတ္တိယနိဒ္ဒေသ၌ မဆိုမူ၍ ဒုက္ကဋ်ကို ဆိုရာဖြစ်သောဤအရာ၌ ဆိုလေသနည်းဟူမူကား ပါဠိတော်၌ ဘုရားဟောတော်မူသော ကိုးဆယ့်နှစ်ပါးသောပါစိတ်မှ အသီးဖြစ်သော ဘုရားအလိုတော်ကို သိသောသင်္ဂါယနာတင်ဆရာတို့ ထားတော်မူအပ်သော ပါစိတ်ဖြစ်သောကြောင့် ဒုက္ကဋ်ကိုဆိုရာ၌ ဆိုလေသတည်း၊ ဇာတိအာဒိနာ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အမည်, အနွယ်, အမှု, အတတ်, အနာ, အသွင်, ကိလေသာ, အာပတ်၊ ဤသို့ အက္ကောသဝတ္ထုတို့ကိုယူလေ။ ]

ပကိဏ္ဏကနိဒ္ဒေသပြီး၏ ။