၃-နိဿဂ္ဂိယနိဒ္ဒေသ
[ ဤသို့သံဃာဒိသိသ်ကိုပြပြီး၍ ယခုအခါ၌ နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဝိကပ္ပန။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၃-နိဿဂ္ဂိယနိဒ္ဒေသ
[ ဤသို့သံဃာဒိသိသ်ကိုပြပြီး၍ ယခုအခါ၌ နိဿဂ္ဂိယပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဝိကပ္ပန။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၁၇။ ဝိကပ္ပနမဓိဋ္ဌာန၊ မကတွာ ကာလစီဝရံ။ ဒသာဟမတိမာပေတိ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။
၁၇။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အကာလစီဝရံ၊ အခါမဟုတ်သည်၌ ဖြစ်သောသင်္ကန်းကို။ ဝိကပ္ပနဉ္စ၊ ဝိကပ္ပနာကို၎င်း။ အဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းကို၎င်း။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ ဒသာဟံ၊ ဆယ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ စွန့်ခြင်း ဝိနည်းကံရှိသော။ [ တစ်နည်းကား။ ] စွန့်အပ်သောဝတ္ထုရှိသော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ပါစိတ်အာပတ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏ ။
[ အတိက္ကမာပေတိ-ဟု ဆိုအပ်လျက် က္က-ကိုချေ၍ အတိမာပေတိ-ဟု ဆိုသတည်း။ ။ အကတွာကာလစီဝရံကို အကတွာ အကာလ စီဝရံဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ စသဒ္ဒါကား ဂါထာဗန္ဓအားဖြင့် ကျေသတည်း၊ အချို့သောဆရာတို့ကား နိဿဂ္ဂိယံကို စွန့်ခြင်းရှေးရှိသောဟု အနက်ယောဇနာ၍ စွန့်မှသာ နိဿဂ္ဂိယသင့်သည်၊ မစွန့်ရသေးသည်ရှိသော် ဆယ်ရက်ကိုလွန်သော်လည်း နိဿဂ္ဂိမသင့်ဟု ဆိုကုန်၏ ၊ ထိုဆရာတို့၏စကားကို-ဒသာဟပရမံ အတိရေကစီဝရံ ဓာရေတဗ္ဗံ၊ တံ အတိက္ကာမယတော နိဿဂ္ဂိယံ။ ဟူသော ပါဠိနှင့် ဆန့်သောကြောင့် မယူအပ်။
ကထိန်မခင်းသည်ရှိသော် သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော်တစ်ရက်နေ့မှစ၍ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်တိုင်အောင် ဤတစ်လသည် ကာလမည်၏၊ ကထိန်ခင်းမူကား တပေါင်းလပြည့်တိုင်အောင် ဤငါးလသည် ကာလမည်၏ ၊ ဤမှတစ်ပါးသော လသည် အကာလမည်၏ ၊ ထိုအကာလ၌ ရသောသင်္ကန်းကို ဆယ်ရက်မလွန်မီ ဝိကပ္ပနာသော်လည်း ပြုအပ်၏ ၊ အဓိဋ္ဌာန်သော်လည်း တင်အပ်၏ ။
ဝိကပ္ပနာပြုဟန်ကား-ဤသို့တည်း၊ ဣမံစီဝရံ တုယှံ ဝိကပ္ပေမိ-ဟူ၍ ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ တစ်ယောက်သောရဟန်းအထံ၌ ဝိကပ္ပနာပြုလေ၊ ဝိကပ္ပနာပြုပြီးသော် တစ်ယောက်သော ရဟန်းသည်-မယှံ သန္တကံ ပရိဘုဉ္ဇဝါ ဝိဿဇ္ဇေဟိဝါ ယထာပစ္စယံ ကရောဟိ-ဟူ၍ ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ ဝိကပ္ပနာပြန်လေ၊ ပြန်ပြီးလျှင် သင်္ကန်းရှင်ကိုသင်္ကန်းပေးလေ။
အဓိဋ္ဌာန်တင်ဟန်ကား ဤသို့တည်း၊ ဟတ္ထပါသ် နှစ်တောင့်ထွာအတွင်း၌ သင်္ကန်းရှိသည်ဖြစ်အံ့၊ ဣမံစီဝရံ အဓိဋ္ဌာမိဟု တင်လေ၊ ဟတ္ထပါသ်နှစ်တောင့်ထွာမှ အပ၌ ရှိသည်ဖြစ်အံ့၊ ဧတံစီဝရံ အဓိဋ္ဌာမိ-ဟု ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍တင်လေ၊ စီဝရသဒ္ဒါဖြင့် ပုဆိုးထည်, ဖျင် စသည်ကို ယူအပ်၏ ။
ဆယ်ရက်လွန်၍ နိဿဂ္ဂိသင့်သော သင်္ကန်းကိုကား ဤသို့စွန့်အပ်၏ ။ ။ ဣဒံ မေ ဘန္တေ စီဝရံ ဒသာဟာတိက္ကန္တံ နိဿဂ္ဂိယံ၊ ဣမာဟံ အာယသ္မတော နိဿဇ္ဇာမိ-ဟု ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ တစ်ယောက်သော ရဟန်းအထံ၌စွန့်လေ၊ စွန့်ပြီးလျှင်အာပတ်ကိုဒေသနာကြားလေ၊ ဒေသနာကြားပြီးလျှင် သင်္ကန်းကိုတစ်ယောက်သောရဟန်းသည်-ဣမာဟံ အာယသ္မတော ဒမ္မိ၊ ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ သင်္ကန်းရှင်ကိုပေးလေ၊ အငယ်အထံ၌ အကြီးစွန့်အံ့၊ ဣဒံ မေ အာဝုသော၊ ဟုဆိုလေ။ ]
[ ဤသို့လျှင် ဒသာဟာတိက္ကန္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ စိဝရဝိပ္ပဝါသနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဘိက္ခု။ ပ။ ဝိနာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၁၈။ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာညတြ၊ တိစီဝရမဓိဋ္ဌိတံ။ ဧကာဟမတိမာပေတိ၊ နိဿဂ္ဂိသမယံ ဝိနာ။ ။
၁၈။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အဓိဋ္ဌိတံ၊ အမည်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်ပြီးသော။ တိစီဝရံ၊ သုံးထည်သောသင်္ကန်းကို။ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာ၊ သမ္မုတိကိုရပြီးသော ရဟန်းကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ သမယံ၊ အခါကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဧကာဟံ၊ တစ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ စွန့်ခြင်းဝိနည်းကံရှိသော။ [ တစ်နည်းကား။ ] စွန့်အပ်သော ဝတ္ထုရှိသော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဂိလာနဿ စီဝရဝိပ္ပဝါသံ ဝသိတုံ-ဟူ၍ဘုရားဟောတော်မူခြင်းကြောင့် သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်ကို မဆောင်နိုင်သောရဟန်းအား သံဃာသည် အပလောကနကံ ဖြင့်၎င်း, ဉတ္တိ ဒုတိယကံဖြင့်၎င်း သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်နှင့်ကင်း၍ နေခြင်းငှါ သမုတ်သောရဟန်းသည် ဘိက္ခုသမ္မုတိ မည်၏ ။
တိစီဝရံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့် သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် တစ်ထည်ထည်ကိုယူအပ်၏ ၊ သုံးထည်လုံးကို မယူအပ်၊ ထို့ကြောင့် သုံးထည်သော သင်္ကန်းတို့တွင် တစ်ထည်ထည်သော သင်္ကန်းကိုလည်း တစ်ရက်ကိုမျှ မလွန်စေအပ်၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-
တိစီဝရေနာတိ အဓိဋ္ဌိတေသု တီသု စီဝရေသု ယေနကေနစိ ဧကေန ဝိပ္ပဝုတ္တောပိ တိစီဝရေန ဝိပ္ပဝုတ္ထော ဟောတိ၊ ဟူသောစကားကို ဆိုတော်မူသတည်း။
တစ်ရက်မလွန်စေအပ်ဟူသည် သင်္ကန်းနှင့် ဟတ္ထပါသ်ကင်း၍ အရုဏ်ကိုမတက်စေအပ်ဟူလိုသတည်း၊ ဤသို့သင်္ကန်းနှင့်ဟတ္ထပါသ်ကင်း၍ အရုဏ်ကိုမတက်စေအပ်ဟူသော စကားကိုလည်း တိစီဝရိက်အမည်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်၍ သုံးဆောင်သောသင်္ကန်းကိုရည်၍ ဆိုအပ်သတည်း၊ ပရိက္ခာရစောဠ အဓိဋ္ဌာန်တင်၍ သုံးဆောင်မူကား ညဉ့်ကင်းသော်လည်း နိဿဂ္ဂိ မသင့်၊ ထို့ကြောင့် သမန္တပါသာဒိက အဋ္ဌကထာ၌-
ပရိက္ခာရစောဠံနာမ ပါဋိယေက္ကံ နိဓာနမုခမေတံ တိစီဝရံ ပရိက္ခာရစောဠန္တိ အဓိဋ္ဌဟိတွာ ပရိဘုဉ္ဇိတုံ ဝဋ္ဋတိ။ ဟုဆိုတော်မူသတည်း။
ဤသိက္ခာပုဒ်၌ကား-ဣဒံ မေဘန္တေ စီဝရံ ရတ္တိဝိပ္ပဝုတ္ထံ အညတြ ဘိက္ခုသမ္မုတိယာ နိဿဂ္ဂိယံ၊ ဣမာဟံ အာယသ္မတော နိဿဇ္ဇာမိ-ဟု ဤပါဌ်ကိုရွတ်၍ စွန့်လေ။ ]
[ ဤသို့စီဝရဝိပ္ပဝုတ္ထနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ပုရာဏစီဝရဓောဝါပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-အညာတိကာ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]
၁၉။ အညာတိကာ ဘိက္ခုနိယာ၊ ပုရာဏစီဝရံ ပန။ ဓောဝါပေတိ ရဇာပေတိ၊ အာကောဋာပေတိ တံ သိယာ။ ။
၁၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အညာတိကာယ၊ အဆွေမတော်သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ရဟန်းမိန်းမကို။ ပုရာဏစီဝရံ၊ ဝတ်ရုံပြီးသောသင်္ကန်းကို။ ဓောဝါပေတိဝါ၊ ဖွပ်မူလည်းဖွပ်စေအံ့။ ရဇာပေတိဝါ၊ ဆိုးမူလည်းဆိုးစေအံ့။ အာကောဋာပေတိဝါ၊ နယ်မူလည်းနယ်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ နိဿဂ္ဂိယံ, ပါစိတ္တိယံ၊ ဤနှစ်ပုဒ်ကား အောက်ဂါထာမှလိုက်သတည်း၊ ပုရာဏစီဝရံ ဟုဆိုအပ်သော်လည်း ဟောင်းမြင်းလေပြီးသော သင်္ကန်းကိုသာ မယူအပ်၊ တစ်ကြိမ်မျှဝတ်ရုံပြီးသောသင်္ကန်းကိုပင်ယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပဒဘာဇနီ၌-ပုရာဏစီဝရံနာမ သကိံ နိဝတ္ထံပိ သကိံ ပါရုတံပိ-ဟူသော စကားကို ဆိုသတည်း။ ]
[ ဤသို့ ပုရာဏဓောဝါပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ စီဝရာဒါန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အညာတိကာ။ ပ။ မုဒီရိတံ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၀။ အညာတိက ဘိက္ခုနိယာ၊ ဟတ္ထတော ကိဉ္စိမူလကံ။ အဒတွာ စီဝရာဒါနေ၊ နိဿဂ္ဂိယ မုဒီရိတံ။ ။
၂၀။ ယောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ မူလကံ၊ အဘိုးကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ အညာတိကာယ၊ သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏ ။ ဟတ္ထတော၊ လက်မှ။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏ ။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ စီဝရာဒါနေ၊ သင်္ကန်းကိုယူခြင်းကြောင့်။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏ ။ [ စီဝရံဂဏှာတိကား-ထည့်သတည်း။ ]
[ တစ်နည်းကား။ ] ကိဉ္စိ၊ သော။ မူလကံ၊ ကို။ အဒတွာ၊ ၍။ အညာတိကာယ၊ သော။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏ ။ ဟတ္ထတော၊ မှ။ စီဝရာဒါနေ၊ သင်္ကန်းကိုယူခြင်းကြောင့်။ ဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။ [ ဘဂဝတာကား-ကတ္တားထည့်သတည်း။ ]
[ ဤသို့ စီဝရာဒါနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ စီဝရဝိညာပနနိဿဂ္ဂိ ပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အပ္ပဝါရိတ။ ပတံ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၁။ အပ္ပဝါရိတမညာတိံ ၊ ဝိညာပေန္တဿ စီဝရံ။ အညတြ သမယာ တဿ၊ နိဿဂ္ဂိယ မုဒီရိတံ။ ။
၂၁။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ အပ္ပဝါရိတံ၊ မဖိတ်သော။ အညာတိံ၊ အဆွေမတော်သောသူကို။ စီဝရံ၊ ကို။ ဝိညာပေတိ၊ တောင်းအံ့။ သမယာ၊ သင်္ကန်းပျောက်သောအခါကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ ဝိညာပေန္တဿ၊ တောင်းသော။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။ [ တစ်နည်းကား။ ] သမယာ၊ ကို။ အညတြ၊ ၍။ အပ္ပဝါရိတံ၊ သော။ အညာတိံ၊ ကို။ ဝိညာပေန္တဿ၊ သော။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဥဒီရိတံ၊ ၏ ။
[ သင်္ကန်းကိုခိုးသူလု၍၎င်း, ရေ၌မျော၍၎င်း, တစ်စုံတစ်ခုသောအကြောင်းကြောင့် ပျောက်ပျက်၍၎င်း ဝတ်စရာမရှိသောအခါကို သမယဟု ယူအပ်၏ ၊ ထို့ကြောင့် ပဒဘာဇနီ၌-တတ္ထာယံ သမယော အစ္ဆိန္နစီဝရောဝါ ဟောတိ နဋ္ဌစီဝရောဝါ၊ အယံ တတ္ထ သမယော-ဟု ဆိုအပ်သတည်း။ ]
[ ဤသို့ စီဝရဝိညာပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ရူပိယ ပဋိဂ္ဂဟဏနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ရဇတံ။ ပ။ ဝါ။ ။ ဟူသော ဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၂။ ရဇတံ ဇာတရူပံ ဝါ၊ မာသကံ ဝါ ကဟာပဏံ။ ဂဏှေယျ ဝါ ဂဏှာပေယျ၊ နိဿဂ္ဂိ သာဒိယေယျ ဝါ။ ။
၂၂။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ရဇတံဝါ၊ ငွေကို၎င်း။ ဇာတရူပံဝါ၊ ရွှေကို၎င်း။ မာသကံဝါ၊ ပဲရုပ်ကို၎င်း။ ကာဟာပဏံဝါ၊ အသပြာကို၎င်း။ ဂဏှေယျဝါ၊ မိမိမူလည်းခံအံ့။ ဂဏှာပေယျဝါ၊ သူတစ်ပါးမူလည်း ခံစေငြားအံ့။ သာဒိယေယျဝါ၊ အနီး၌ထားသော ဥစ္စာကိုမူလည်း သာယာအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ မတ်စေ့, ကျပ်စေ့ကို ကဲ့သို့ပြု၍ ရောင်းဝယ်သောဝတ္ထုသည် မာသကမည်၏ ။ ]
[ ဤသို့ ရူပိယပဋိဂ္ဂဟဏ နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ ရူပိယ ပရိဝတ္တန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်, ကပဝိက္ကယနိဿဂ္ဂိပါစိတ်တို့ကို ပြတော်မူလို၍-ပရိဝတ္တေယျ။ ပ။ ကေ။ ။ ဟူသော ဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]
၂၃။ ပရိဝတ္တေယျ နိဿဂ္ဂိ၊ ရဇတာဒိ စတုဗ္ဗိဓံ။ ကပ္ပိယံ ကပ္ပိယေနာပိ၊ ဌပေတွာ သဟဓမ္မိကေ။ ။
၂၃။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ရဇတာဒိစတုဗ္ဗိဓံ၊ ငွေအစရှိသော လေးပါးအပြားရှိသော အကပ္ပိယဝတ္ထုကို။ ပရိဝတ္တေယျ၊ ဖလယ်ငြားအံ့။ [ ရောင်းဝယ်အံ့လည်းဟူ။ ] ကပ္ပိယံ၊ အပ်သောပုဆိုးအစရှိသောဝတ္ထုကို။ ကပ္ပိယေနာပိ၊ သပိတ်အစရှိသော ကပ္ပိယဝတ္ထုဖြင့်မူလည်း။ သဟဓမ္မိကေ၊ သီတင်းသုံးဖော်ငါးယောက်တို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ ပရိဝတ္တေယျ၊ အံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ ရဇတာဒိ၌ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဇာတရူပ, မာသက, ကဟာပဏ ဤသုံးပါးကိုယူလေ၊ ပုဆိုးအစရှိသော အပ်သောဝတ္ထုဖြင့် သပိတ်, သားရေနယ်အစရှိသော အပ်သောဝတ္ထုကို ဤဝတ္ထုကိုယူ၍ ဤဝတ္ထုကိုပေးလော့၊ ဤဝတ္ထုနှင့် ဤဝတ္ထုကိုလဲကြအံ့၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ဆို၍သာမလဲ, မဖလယ်အပ်သည်၊ ငါ၌ ဤဝတ္ထုရှိ၏ ဤဝတ္ထုကိုငါအလိုမရှိပါ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့် ဆို၍မူကား ဖလယ်အပ်၏ ။ ]
[ ဤသို့ ရူပိယပရိဝတ္တန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်, ကယဝိက္ကယနိဿဂ္ဂိပါစိတ်တို့ကိုပြပြီး၍ ဒသာဟာတိက္ကန္တ ပတ္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဝိကပ္ပန။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၄။ ဝိကပ္ပနမဓိဋ္ဌာန၊ မကတွာန ပမာဏိကံ။ ဒသာဟမတိမာပေတိ၊ ပတ္တံ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။
၂၄။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ပမာဏိကံ၊ ပမာဏနှင့်ယှဉ်သော။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဝိကပ္ပနဉ္စ၊ ဝိကပ္ပနာကို၎င်း။ အဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ အဓိဋ္ဌာန်ကို၎င်း။ အကတွာန၊ မပြုမူ၍။ ဒသာဟံ၊ ဆယ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ သပိတ်ကို ဝိကပ္ပနာပြုခြင်း, အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းကို သင်္ကန်း၌ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းကို မှီ၍သိလေ၊ စီဝရံအရာ၌ ပတ္တံဟု ဆိုသည်သာထူးသည်။
ပမာဏိကသပိတ်ဟူသည်ကား-ကြီးသော အပိုင်းအခြားအားဖြင့် ဟောင်းလေပြီးသော သလေးဆန်ရင်း တစ်စရွတ်ဖြင့် ချက်သောဆွမ်း, ထိုဆွမ်း၏ လေးဘိို့တစ်ဘို့ကို လက်ဖြင့်ယူကောင်းသော ပဲနောက်ဟင်း, အဆုံးစွန်သောဆွမ်းလုပ်အားလောက်သော ငါး-အမဲအစရှိသော စားဘွယ်၊ ဤသုံးပါးကိုသပိတ်၌ ထည့်သည်ရှိသော် အောက်အနားရေးနှင့် ထပ်မျှရှိသော သပိတ်သည် ပမာဏိကသပိတ်မည်၏ ။
ငယ်သောအပိုင်းအခြားအားဖြင့်ကား-ဟောင်းလေပြီးသော သလေးဆန်ရင်းတစ်ပြည်ချက်သောဆွမ်း, ထိုဆွမ်း၏ လေးဘို့တစ်ဘို့သော လက်ဖြင့်ယူကောင်းသော ပဲနောက်ဟင်း, အဆုံးစွန်သောဆွမ်းလုပ်အား လောက်သော ငါး-အမဲ အစရှိသော စားဘွယ်၊ ဤသုံးပါးကိုထည့်သည်ရှိသော် အောက်အနားရေးနှင့် ထပ်မျှရှိသော သပိတ်သည် ပမာဏိက သပိတ်မည်၏ ။
ထိုသို့ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော သပိတ်ထက်ကြီးသောသပိတ်, ထိုသို့ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော သပိတ်အောက် ငယ်သောသပိတ်ကား ပမာဏိကသပိတ်မမည်၊ ဆယ်ရက်ကိုပင်လွန်စေသော်လည်းနိဿဂ္ဂိမသင့်၊ ပမာဏနှင့်ယှဉ်သောသပိတ်ကိုလည်း မြေသပိတ်ကို နှစ်ကြိမ်, သံသပိတ်ကိုငါးကြိမ်ဖုတ်မှ အဓိဋ္ဌာန်လောက်၏ ၊ ဝိကပ္ပနာလည်းလောက်၏ ၊ မဖုတ်သောသပိတ်ကား မလောက်၊ ထို့ကြောင့် မဖုတ်ရသေးသောသပိတ်ကို ဆယ်ရက်လွန်စေသော်လည်း နိဿဂ္ဂိမသင့်ဟု မှတ်အပ်၏အဘယ်ပါဌ်ကြောင့် သိရအံ့နည်းဟူမူကား-သစေ ဧကောပိ ပါကော ဦနော ဟောတိ၊ ကာကဏိကမတ္တံပိ မူလံ အဒိန္နံ၊ နေဝ အဓိဋ္ဌာနူပဂေါ၊ နဝိကပ္ပနူပဂေါ-ဟူသောသမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာပါဌ်ကြောင့် သိရသတည်း။ ]
[ ဤသို့ဒသာဟာတိက္ကမန ပတ္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ဦနပဉ္စဗန္ဓနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ပဉ္စဗန္ဓနတော။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၅။ ပဉ္စဗန္ဓနတော ဦန၊ ပတ္တေ သတိ ပရံ ပန။ ဝိညာပေတိ နဝံ ပတ္တံ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။
၂၅။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ပဉ္စဗန္ဓနတော၊ ငါးဘွဲ့အောက်။ ဦနပတ္တေ၊ ယုတ်သော သပိတ်သည်။ သတိ၊ ရှိလျက်။ ပရံ၊ တစ်ပါးသော။ နဝံ၊ တစ်ပါးဖြစ်သော။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ ဝိညာပေတိ၊ တောင်းအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ ပရံ ပန၌ ပနသဒ္ဒါကား ပဒပူရဏတည်း၊ အနက်မရှိ၊ အောက်အနားရေးမှစ၍ လက်နှစ်သစ် နှစ်သစ်ခြားဘွဲ့၍ ငါးဘွဲ့မပြည့်သေးသည်ရှိသော် တစ်ပါးသောသပိတ်ကို မတောင်းအပ်၊ ငါးဘွဲ့ပြည့်မူကား တောင်းအပ်၏ ၊ ထိုသို့မတောင်းအပ်ဟူသော စကားကိုလည်း သံဃာအား ဖိတ်ရာ၌မတောင်းအပ်သည်ကိုသာရည်၍ဆိုတော်မူသည်၊ မိမိအားဖိတ်ရာ၌၎င်း, အဆွေတော်သောသူ၌၎င်း အလိုရှိတိုင်းတောင်းအပ်၏ ၊ အဘယ့်ကြောင့် သိရပါအံ့နည်းဟူမူကား-သံဃဝသေန ပဝါရိတဋ္ဌာနေ ပဉ္စဗန္ဓနေနေဝ ဝဋ္ဋတိ၊ ပုဂ္ဂလဝသေန ပဝိရိတဋ္ဌာနေ ဦနပဉ္စဗန္ဓနေနာပိ ဝဋ္ဋတိ-ဟူသောပါဌ်ကြောင့်သိရသတည်း။ ]
[ ဤသို့ ဦနပဉ္စဗန္ဓနပတ္တနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ သတ္တာဟာတိက္ကမနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ပဋိဂ္ဂဟေတွာ။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၆။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ ဘုဉ္ဇန္တော၊ သပ္ပိတေလာဒိကံ ပန။ သတ္တာဟမတိမာပေတိ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာ။ ။
၂၆။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သပ္ပိတေလာဒိကံ၊ ထောပတ်, ဆီအစရှိသည်ကို။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသည်ရှိသော်။ သတ္တာဟံ၊ ခုနစ်ရက်ကို။ အတိမာပေတိ၊ လွန်စေ၏ ။ [ တစ်နည်းကား။ ] သပ္ပိတေလာဒိကံ၊ ထောပတ်နှင့် ရောသော ဆီအစရှိသည်ကို။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသော။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ သတ္တာဟံ၊ ကို။ အတိမာပေတိ၊ အံ့။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ သပ္ပိတေလာဒိကံပန၌ ပနသဒ္ဒါကား ပဒပူရဏသာတည်း၊ အနက်မရှိ၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဆီဦး, ပျား, တင်လဲ၊ ဤသုံးပါးကို ယူလေ။ ]
[ ဤသို့ သတ္တာဟာတိက္ကမန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြပြီး၍ စီဝရအစ္ဆိန္ဒနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကိုပြတော်မူလို၍-ဘိက္ခုဿ။ ပ။ ပိဝါ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၇။ ဘိက္ခုဿ စီဝရံ ဒတွာ၊ အစ္ဆိန္ဒန္တဿ တံ ပုန။ သကသညာယ နိဿဂ္ဂိ၊ အစ္ဆိန္ဒာပယတော ပိ ဝါ။ ။
၂၇။ ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်းတစ်ယောက်အား။ စီဝရံ၊ ကို။ ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ တံ၊ ထိုသင်္ကန်းကို။ သကသညာယ၊ မိမိဥစ္စာဟူသောအမှတ်ဖြင့်။ အစ္ဆိန္ဒန္တဿဝါ၊ မိမိလုယက်သော ရဟန်းအား၎င်း။ အစ္ဆိန္ဒာပယတောပိဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုလုစေသော ရဟန်းအား၎င်း။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ ဤသို့ စီဝရအစ္ဆိန္ဒနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ စီဝရဝါယာပနနိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-အပ္ပဝါရိတေ။ ။ ဟူသောဂါထာကိုမိန့်သတည်း။ ]
၂၈။ အပ္ပဝါရိတမညာတိံ ၊ သုတ္တံ ယာစိယ စီဝရံ။ ဝါယာပေန္တဿ နိဿဂ္ဂိ ၊ ဝိနာ ဉာတိပ္ပဝါရိတေ။ ။
၂၈။ အပ္ပဝါရိတံ၊ သော။ အညာတိံ၊ အဆွေမတော်သောသူကို။ သုတ္တံ၊ ချည်ကို။ ယာစိယ၊ တောင်း၍။ ဉာတိပ္ပဝါရိတေ၊ အဆွေတော်သောသူ, ဖိတ်သောသူတို့ကို။ ဝိနာ၊ ၍။ စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။ ဝါယာပေန္တဿ၊ ရက်စေသောရဟန်းအား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
[ ဤသို့ စီဝရဝါယာပန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြပြီး၍ လာဘပရိဏာမန နိဿဂ္ဂိပါစိတ်ကို ပြတော်မူလို၍-ဇာနန္တော။ ပ။ သိယာ။ ။ ဟူသောဂါထာကို မိန့်သတည်း။ ]
၂၉။ ဇာနန္တော ဘိက္ခုသံဃဿ၊ လာဘံ ပရိဏတံ ပန။ အတ္တနော ပရိဏာမေတိ၊ တဿ နိဿဂ္ဂိယံ သိယာတိ။ ။
၂၉။ ယောဘိက္ခု၊ သည်။ ဇာနန္တော၊ သိလျက်။ သံဃဿ၊ အား။ ပရိဏတံ၊ ညွှတ်လေပြီးသော။ လာဘံ၊ လာဘ်ကို။ အတ္တနော၊ မိမိအား။ [ မိမိသို့လည်းဟူ။ ] ပရိဏာမေတိ၊ ညွတ်စေအံ့။ တဿဘိက္ခုနော၊ အား။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သော။ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏ ။
နိဿဂ္ဂိယနိဒ္ဒေသပြီး၏ ။